روزنامه جمهوري اسلامي 18/04/1385 صفحه سرمقاله

فلسطين ; مقاومت پيروز

بسم الله الرحمن الرحيم
اين روزها جهان شاهد تشديد ددمنشي و وحشيگري صهيونيستهاي اشغالگر عليه مردم بي دفاع فلسيطن است . اشغالگران صهيونيست با حمايت همه جانبه آمريكا و در سايه سكوت و بي تفاوتي مجامع جهاني و حتي كشورهاي اسلامي , شهر غزه را مورد تاخت و تاز و آماج جنايات خود قرار داده اند تا به زعم خود انتقام خود را از ملت فلسطين به دليل راي دادن به خط مبارزه و مقاومت و به روي كار آوردن جريان ضد سازش بگيرند.
واقعيت اين است كه تلاش براي آزادي سرباز ربوده شده اسرائيلي , بهانه اي بيش نيست و يورش گسترده ارتش رژيم صهيونيستي به غزه برنامه اي از پيش طراحي شده است . اين طرح از زماني عملا پيگيري شد كه صهيونيستها به اين نتيجه رسيدند كه تلاش ها و اقدامات گسترده آنها در ساقط كردن دولت حماس و يا به تسليم واداشتن آن در برابر شروط اسرائيل كاملا به شكست انجاميده است و دولت حماس با وجود تحريم هاي ناجوانمردانه اين رژيم و دولتهاي غربي حامي آن , ثابت و استوار ايستاده است و گامي از اصول و مواضع خود عقب نمي نشيند.
بديهي بود كه اين ثبات موضع , صهيونيستها را كه به دلايل متعدد از مدتها قبل به موضع ضعف و درماندگي گرفتار شده اند عصباني كرده و آنها را به اتخاذ تصميم هاي ديوانه وار و كور وادار سازد. حمله ماه گذشته ارتش رژيم صهيونيستي به ساحل غزه و به خاك و خون كشيدن غيرنظاميان و كودكاني كه هيچ وسيله اي براي تهديد و دفاع نداشتند , در برابر انظار جهانيان , نشان از قصد صهيونيستها براي عملي ساختن اين توطئه شوم داشت .
از اينرو بايد گفت صهيونيستها طرح هجوم به غزه را از مدتي پيش در دستور كار خود قرار داده بودند و اين بدان معني است كه برخلاف ادعاي برخي جريانهاي فلسطيني , حتي اگر مبارزان فلسطيني اقدام به عمليات و ربودن يك نظامي اسرائيلي نيز نمي كردند , رژيم صهيونيستي به غزه حمله مي كرد.
واقعيت اين است كه صهيونيستها از مدتها پيش , بخصوص پس از ضرباتي كه از انتفاضه مسجدالاقصي متحمل شدند به يكباره خود را در شرايطي يافتند كه ابتكار عمل از دست آنها خارج شده و روز به روز به فلاكت و استيصال آنها افزوده مي شود. فرار ارتش صهيونيستي از غزه در دو سال قبل , زمزمه عقب نشيني از كرانه باختري , از سوي رژيمي كه از زمان حياتش همواره در انديشه توسعه طلبي و اشغالگري بوده و حتي ايده « از نيل تا فرات » را استراتژي خود قرار داده بود , هيچ مفهوم ديگري غير از قبول شكست و انفعال نداشت .
به موازات اين ضربات كمرشكن , صهيونيستها با بحران داخلي بي سابقه اي نيز مواجه شدند كه نتيجه آن فروپاشي حزب ليكود , يكي از دو حزب اصلي و سابقه دار اين رژيم و همچنين مرگ سياسي شارون , از اصلي ترين تكيه گاههاي صهيونيستها بود.
در چنين وضعيتي , پيروزي حماس در انتخابات زمستان گذشته و به روي كار آمدن دولت حماس , صهيونيستها را به شدت شوكه و بهت زده كرد و ياس و نااميدي كامل را بر اردوگاه صهيونيسم حاكم ساخت .
براي نجات از اين ياس مرگبار , رژيم صهيونيستي و حاميان بين المللي آن با تمام توان براي سرنگون ساختن و يا دست كم زمين گير كردن دولت جديد فلسطين , به تكاپو افتادند كه با گذشت چندين ماه , اين توطئه آنها نيز هيچ نتيجه اي نداشته و نشانه هاي شكست آن پديدار گرديد.
با در نظر گرفتن اين واقعيات , بايد گفت تهاجم اخير ارتش صهيونيستي به غزه , نه از جنبه قوت و قدرت , بلكه كاملا از روي ضعف صورت گرفته و نشانه درماندگي اين رژيم است و نتيجه اي نيز جز شكست و هزيمت بيشتر براي اشغالگران صهيونيست در پي نخواهد داشت . نشانه هاي شكست تهاجم اخير صهيونيستها نيز از هم اكنون آشكار شده چرا كه با وجود لشكركشي گسترده و انجام جنايات گسترده , اين رژيم نتوانسته است سرباز اسير خود را آزاد سازد. در نهايت , اين رژيم چاره اي جز تن دادن به خواسته ملت فلسطين و آزادسازي اسراي فلسطيني نخواهد داشت , مشابه همان فرجامي كه در لبنان دچار آن شد.
با اينحال در اين ميان يك نكته حائز اهميت است و آن سكوت ننگين و شرم آور تمامي مجامع پرمدعا و عريض و طويل بين المللي در برابر تجاوزات و جنايات آشكار رژيم صهيونيستي عليه ملت فلسطين است . اين مجامع كه براي اسير شدن يك سرباز اسرائيلي مرثيه سرايي كرده و سينه چاك مي كنند , در برابر كشتار ملت بي دفاع فلسطيني سكوت كرده اند. تاسف مضاعف , مربوط به سكوت دولت هاي اسلامي است كه به نظر مي رسد آنها نيز ترجيح مي دهند چشم خود را به روي فجيع ترين جنايات و اقدامات غيرانساني صهيونيستها در حق مردم فلسطين ببندند كه دچار خشم و غضب صهيونيستها و غربي ها نشوند تا به زعم خود , به پايه هاي حاكميت آنها آسيب و صدمه اي نرسد و چند صباحي بيشتر حكومت كنند.
بديهي است تا چنين وضعي تداوم دارد صهيونيستها نيز با فراغ بال و آسودگي خيال به قلع و قمع مردم فلسطين و تجاوزات خود در حق اين ملت ادامه خواهند داد. در چنين شرايطي است كه ملت فلسطين هيچ راهي به جز تشديد مبارزه و مقاومت ندارد. اين مسير , تنها راه پيش روي فلسطيني هاست و يقينا به پيروزي خواهد انجاميد.
ولي آنچه در تاريخ باقي خواهد ماند ننگ ابدي براي حاميان رژيم صهيونيستي و شرمندگي براي آن گروه از دولتهاي عرب و اسلامي است كه با بي تفاوتي و بي اعتنايي , به صهيونيستها براي تداوم جناياتشان چراغ سبز داده اند.