بسم الله الرحمن الرحيم
كاري ترين ابزاري كه تاكنون دشمنان اسلام در اختيار داشته اند , تفرقه بوده
است . بدون ترديد , سودي كه استعمارگران از ايجاد تفرقه ميان مسلمانان
برده اند , بسيار بيشتر از هر اقدام و ابزار ديگر آنان بوده است . به همين دليل , اين
ابزار را آنها نه تنها هرگز كنار نخواهند گذاشت , بلكه همواره بيش از گذشته براي
بهره برداري از آن تلاش خواهند كرد.
نمونه بسيار روشن بهره برداري از اين ابزار استعماري را در چگونگي
بكارگيري « ابومصعب زرقاوي » توسط آمريكائيهاي اشغالگر در عراق ميتوان
مشاهده كرد. اسناد و مدارك بدست آمده در مقر زرقاوي كه دو هفته قبل به
هلاكت رسيد , نشان ميدهد وي علاوه بر اقدامات تروريستي , طرح هائي نيز براي
ايجاد تفرقه ميان شيعيان و اهل سنت در عراق به اجرا درآورده و طرح هائي هم
براي اجرا در اختيار داشت . او حتي از كليه اقدامات تروريستي خود نيز براي
ايجاد تفرقه ميان شيعيان و اهل سنت استفاده ميكرد و اصولا ماموريت زرقاوي
اين بود كه جنگ مذهبي و به قول عرب ها جنگ طايفه اي به راه
بياندازد.
مقامات امنيتي عراق فاش كرده اند اسناد و مدارك بدست آمده در مقر
زرقاوي نشان ميدهد وي همزمان در چند نقطه عراق در حال توطئه براي ايجاد
تفرقه و جنگ هاي طايفه اي , سياسي وقومي بوده است . نمونه هائي از اين تفرقه
اندازي عبارت بودند از ايجاد اختلاف و درگيري ميان شيعيان و اهل سنت عراق ,
ميان شيعيان و اهل سنت در كشورهاي ديگر , ميان خود شيعيان عراق , ميان
گروه هاي سياسي داخل عراق مثلا گروه چلبي عليه اياد علاوي , گروه صدر عليه
سيد عبدالعزيز حكيم و همچنين تبليغ عليه آيت الله سيستاني به نام شيعيان و
همزمان توسط اهل سنت و همچنين تبليغ عليه جمعيت علماي اهل سنت با
ابزارهاي مشكوك ....
ايجاد زمينه هائي براي به راه افتادن جنگ ميان شيعيان و آمريكا بويژه تلاش
براي درگير ساختن ايران با آمريكا در يك جنگ نظامي , طرح ديگري بود كه در
اختيار ابومصعب زرقاوي قرار داشت و او مامور اجراي آن بود. همين طرح ها
نشان ميدهد انفجار حرم مطهر عسكريين عليهما السلام نيز در چارچوب ايجاد
تفرقه و درگير ساختن مسلمانان به جنگ هاي طايفه اي صورت گرفت و چنين
توطئه هائي داراي عقبه هاي عميق تري است .
هر چند عملكرد استعمارگران در كشورهاي اسلامي درجهت اجرائي كردن
دستور العمل « فرق تسد ـ تفرقه بيانداز و حكومت كن » بسيار روشن تر از آنست
كه نيازي به توضيح و تشريح و شاهد آوردن باشد , لكن نمونه هائي از قبيل آنچه
توسط گروه زرقاوي در عراق صورت ميگرفت و اكنون نيز توسط باقيمانده هاي
اين گروه وابسته و فاسد ادامه دارد , بايد بر هوشياري مسلمانان ـ اعم از شيعه و
سني و اقوام مختلف و گروه هاي سياسي گوناگون ـ بيافزايد. اهميت سياست
خويشتن داري آيت الله سيستاني و جلوگيري از تعرض شيعه ها به اهل سنت در
برابر انفجارها و كشتار شيعيان در شهرهاي مختلف عراق , اكنون كه اسناد
توطئه ها فاش شده , كاملا آشكار مي شود. اين سياست توانست عراق را از خطر
بسيار بزرگي نجات دهد كما اينكه توانست از فرو رفتن شيعيان عراق به كام يك
توطئه بسيار خطرناك جلوگيري كند.
ابزار تفرقه , ابزاري نيست كه مخصوص زمان جنگ و درگيري و اشغال
نظامي يك كشور توسط بيگانگان باشد. قدرتهاي استعماري , از اين ابزار در همه
حال و در همه كشورها استفاده مي كنند. زمينه هائي از قبيل مجالس عزاداري ,
انتشار كتاب , مطبوعات , راديو تلويزيون و برگزاري گردهمائي ها , همواره
بسترهاي مناسبي هستند كه عوامل مستقيم و غير مستقيم دشمن ميتوانند از آنها
براي ايجاد تفرقه استفاده كنند. هشداري كه يكي از علماي شيعه افغانستان هفته
گذشته در نامه اي به مراجع عظام تقليد درباره انتشار كتابهاي تفرقه انداز دارد ,
نمونه روشني از اين واقعيت است .
تجربه هاي تاريخي بويژه در يكي دو قرن اخير نشان ميدهد استعمارگران با
استفاده از شگردهاي پيچيده و بكارگرفتن واسطه هاي متعدد تلاش مي كنند بدون
آنكه نشاني از خود برجاي بگذارند , به اختلافات دامن بزنند و با ايجاد تفرقه ,
اهداف خود را دنبال كنند. در مواردي اين پيچيدگي بقدري زياد است كه حتي
خود واسطه ها هم متوجه نمي شوند كه آلت فعل ديگران گرديده و براي يك اقدام
كثيف بكار گرفته شده اند.
علاوه براينها , ايجاد تفرقه فقط به موضوعات ديني و پيروان مذاهب محدود
نمي شود , بلكه شامل گروه هاي سياسي و قومي و حتي صنفي نيز مي گردد.
دستهاي پنهان و آشكار تفرقه بشدت دست اندركار ايجاد اختلاف ودرگيري
هستند , زيرا منافع خود و منافع اربابان خود را در تفرقه و اختلاف و درگيري
ميدانند. از دشمن انتظاري جز اين نيست , اين ما هستيم كه بايد هوشيار باشيم و
اجازه ندهيم دشمن به هدف خود برسد.
مسئولان نظام و دولت جمهوري اسلامي بايد به ضرورت حفظ وحدت و
جلوگيري از تفرقه با ديد حكومتي نگاه كنند. اين نگاه , موجب مي شود
دولتمردان به عنوان يك وظيفه حتمي با زمينه هاي اختلاف و تفرقه برخورد كنند
و ماده اصلي تفرقه را ريشه يابي نمايند و ريشه هاي آنرا بخشكانند. برخوردهاي
ناصحانه , همانطور كه تاكنون راه به جائي نبرده , از اين پس نيز به جائي نخواهد
رسيد. نظام جمهوري اسلامي بايد با قاطعيت تكليف خود را با جريان تفرقه ـ
چه داخلي و چه خارجي , چه دشمن دانا و چه دوست نادان ـ يكسره كند. اين
كار فقط با برخورد حكومتي ميسر است .
