گاهي‌ وقتها گوينده‌ درعين‌ حالي‌ كه‌ خوب‌ مي‌گويد، درعين‌ حالي‌ كه‌ خوب‌ مي‌نويسد، كتاب‌ توحيد هم‌ مي‌نويسد، كتاب‌ اخلاِ هم‌ مي‌نويسد، لكن‌ همان‌ نوشتن‌ است‌ و گفتن‌ است‌ و عرضه‌ داشتن‌ است‌، خودش‌ از آن‌ بيخبر است‌... چه‌ بسا اشخاصي‌ كه‌ كتاب‌ اخلاِ مي‌نويسند و بسيار هم‌ خوب‌ مي‌نويسند، و خودشان‌ متصف‌ به‌ اخلاِ حسنه‌ نيستند و چه‌ بسا اشخاصي‌ كه‌ توحيد را خوب‌ تدريس‌ مي‌كنند و خوب‌ القا مي‌كنند و خودشان‌ بيخبرند. گوينده‌ اگر خودش‌ بيخبر شد، تأثير در كلامش‌ هم‌ كم‌ خواهد شد.

حضرت‌ امام‌ خميني‌ قدس‌ سره‌الشريف‌
صحيفه‌ امام‌ - جلد 13 - صفحه‌ 398