بسم الله الرحمن الرحيم
مرگ سه زنداني در بند آمريكا در سياه چال قرون وسطايي « گوانتانامو »
يكبار ديگر مدعيان دروغين دفاع از حقوق بشر را رسوا كرد. ارتش آمريكا
مدعي است اين سه زنداني عرب كه دو تبعه سعودي و يك يمني هستند در
سلولهاي خود در اسارتگاه گوانتانامو با استفاده از لباس ها و ملحفه هايشان
خود را حلق آويز كرده اند ولي از آنجائيكه منبع مستقلي به اين زندان
دسترسي و نظارت ندارد , بسياري از ناظران , اين ادعاي آمريكائيها را مورد
ترديد قرار داده اند.
حتي در صورت صحت ادعاي آمريكائيها , اين چيزي از مسئوليت آنها
در برابر مرگ زندانيان كم نمي كند. چرا كه اين امر نشانگر شدت نااميدي و
سرخوردگي حاكم بر اين زندانيان و شرايط غيرقابل تحمل زندان مذكور
است . يكي از اين سه زنداني هنگام مرگ , تنها 21 سال داشت كه اين خود
نشان مي دهد وي هنگام اسارت نوجواني بيش نبوده است .
مرگ اين سه زنداني در حالي اتفاق مي افتد كه گزارش هاي قبلي از
اعتصاب غذاي طولاني مدت زندانيان و تلاش آمريكائيها براي شكست
انقلاب آنها با توسل به زور خبر داده بودند.
رفتار غير انساني ماموران زندان حتي با انتقاد شديد مطبوعات آمريكا
مواجه شد و بازرسان مستقل سازمان ملل نيز چندي قبل در گزارشي , اين
رفتار ماموران آمريكا را محكوم كردند.
دستگيري و زنداني ساختن بدون محاكمه صدها نفر در جزيره دور
افتاده گونتانامو , به اتهام هاي واهي و ثابت نشده و اعمال شكنجه هاي روحي
و جسمي زندانيان , اگر چه به تنهايي كافي است تا دولتمردان آمريكائي به
عنوان جنايتكاران جنگي و ناقض قوانين بين المللي تحت پيگرد قانوني در
محاكم جهاني قرار گيرند ولي ابعاد اين اعمال ضد انساني تنها به گوانتانامو
محدود نمي شود. افشاي شكنجه ها و اقدامات سركوبگرانه و تحقيرآميز
ماموران آمريكايي در زندان ابوغريب عراق , بازداشتگاههاي افغانستان و
ديگر زندان هاي مخفي وغير مخفي واشنگتن در نقاط مختلف جهان , بيانگر ,
عدم پايبندي واشنگتن به مقررات بين المللي و به ريشخند گرفتن قوانين و
منشورهاي جهاني در ارتباط با حقوق انسانهاست .
فيلم ها , عكس ها و مستنداتي كه از رفتارهاي ضد بشري ماموران
آمريكايي در ابوغريب و ديگر اسارتگاه ها طي سالهاي اخير به طور اتفاقي به
مطبوعات درز كرده است , با اينكه هرگز همه واقعيت هاي موجود را شامل
نمي شود ولي نمونه هايي كافي و روشن براي پي بردن به ماهيت سركوبگرانه
قدرتهاي غربي , بويژه آمريكا و اثبات پوچ بودن ادعاهاي آنها در دفاع از
حقوق بشر است .
در حاليكه افشاي صحنه هاي تكان دهنده از زندان ابوغريب و گوانتانامو
و انتشار گزارش هاي مربوط به وجود زندانهاي مخفي آمريكا در كشورهاي
مختلف از چندي قبل افكار عمومي جهان را متاثر ساخته است , مرگ
زندانيان گوانتانامو بيانگر اين واقعيت است كه شرايط در اين زندان طاقت
فرساتر از آن چيزي است كه تاكنون تصور مي شد.
اين در حالي است كه بنا به اذعان موسسه « آنتي دار » كه يك تشكيلات
آمريكائي است , اغلب افراد بازداشت شده در گوانتانامو , برخلاف ادعاي
حاكمان كاخ سفيد , اصولاآدم هاي خطرناكي نيستند. اين تشكيلات اعتراف
كرده است از حدود 500 زنداني موجود در گوانتانامو , تنها 15 تا 20 نفر از
آنان براساس معيارهاي دولت آمريكا , مجرم هستند و مابقي افرادي عادي و
معمولي مي باشند. واقعيت اين است كه دولت بوش با خودداري از افشاي
هويت زندانيان و مهم جلوه دادن اين افراد , از يكسو مي خواهد براي افكار
عمومي امريكا چنين وانمود كند كه با به اسارت درآوردن اين افراد , كاري
مهم و برجسته اي صورت داده است و از سوي ديگر , از آنجا كه در صورت
مشخص شدن هويت اين زندانيان كه افرادي معمولي هستند , دولت بوش به
شدت مورد انتقاد جامعه آمريكا قرار خواهد گرفت , مخفي نگهداشتن هويت
اين افراد را ضروري ميداند.
از اينرو , بايد گفت اين زندانيان اكنون در واقع بازيچه اي در دست هيات
حاكمه آمريكا هستند.
اين واقعيات نشان مي دهد كه دولتمردان آمريكا براي تحكيم موقعيت
خود در داخل آمريكا و پيشبرد سياستهاي استعماري در خارج از اين كشور ,
از توسل به اقدامات ضد انساني ابائي ندارند. وجود سياهچال هاي
گوانتانامو , ابوغريب , زندانهاي پنهان آمريكا در نقاط مختلف جهان , و
رواج اقدامات غير انساني در اين اسارتگاه ها , مويد اين مدعا
است .
دراين ميان , بديهي است شواهد و مستنداتي كه در زمينه نقض حقوق
بشر در زندانهاي تحت اداره آمريكا منتشر شده است همه واقعيات را
دربرنمي گيرد و تنها مي تواند بخشي از آنها باشد. با اينحال , مجامع جهاني
مدعي صيانت از حقوق انسانها در برابر اين اقدامات آشكار ناقض حقوق
بشر هيچگونه واكنشي نشان نمي دهند در حاليكه براي موارد بسيار جزيي تر
از آن , در مناطق ديگر جهان سينه چاك مي كنند و فرياد سرمي دهند.
اين سكوت , و مماشات در برابر اقدامات ضد بشري قدرتهاي غربي ,
بيانگر حاكميت نفاق و دورويي بر مجامع جهاني و وابستگي آنها به
قدرتهاي بزرگ است , ننگي كه در كارنامه اين مجامع , همچون لكه اي سياه
هر روز برجسته تر مي شود.
