روزنامه جمهوري اسلامي 31/02/1385 صفحه سرمقاله
جان كلام


بسم الله الرحمن الرحيم
مقامهاي انگليسي كه مجري منويات و راهبردهاي آمريكا عليه فعاليتهاي هسته اي ايران هستند , اعلام كردند نشست نمايندگان پنج كشور عضو دائم شوراي امنيت سازمان ملل و آلمان موسوم به نشست 1 +5 كه قرار بود روز جمعه براي بحث در مورد برنامه هاي هسته اي ايران در لندن برگزار شود , به روز چهارشنبه موكول شده است .
در پي اين تعويق , گمان زني هاي زيادي درباره دليل و يا دلايل احتمالي آن در سطح رسانه هاي غربي صورت گرفته است كه بيشتر در راستاي دامن زدن به جنگ رواني آمريكا عليه ايران , تضعيف روحيه ملت و مسئولان ايراني , وادار كردن آنان به عقب نشيني و گردن نهادن به خواسته هاي آمريكا مي باشد ولي « شان مك كورمك » سخنگوي وزارت خارجه آمريكا علت اصلي تعويق نشست لندن را هم عقيده نبودن كشورهاي ذيربط در مورد محتواي پيشنهادهاي تنبيهي و الزام آور عليه ايران اعلام كرد. در همين رابطه خبرگزاري آمريكايي آسوشيتدپرس به نقل از ديپلماتهايي كه به نام آنها اشاره نكرده افزود دليل تعويق اين نشست اين بود كه كشورهاي چين و روسيه با محتواي پيشنهاد اروپا موافق نبوده و مي خواستند وقت بيشتري براي بحث درباره محتواي پيشنهادهاي غرب كه قرار است به ايران ارائه شود , داشته باشند.
صرفنظر از اين حالت كه بيشتر نشاندهنده سردرگمي و عدم همگرايي اعضاي اين نشست در نحوه برخورد با پرونده هسته اي ايران مي باشد , اظهارنظر برخي مقامات آمريكايي حاكي از اين تمايل غرب است كه آنان در پشت پرده ارائه يكسري مشوق هاي بي ارزش و دل خوش كنك كه نمي توان آنرا حتي يك گام به جلو نيز ارزيابي كرد , به دنبال بررسي راهكاري سخت افزاري سياسي عليه ايران هستند.
كاندوليزا رايس وزيرخارجه آمريكا در سفر به عربستان گفت : « موضع آمريكا از ابتدا مشخص بوده و ما به دنبال اين مطلب هستيم كه ايران نبايد به فناوري هسته اي دست يابد و راههاي ديپلماتيك بسياري نيز وجود دارد كه با استفاده از آنها مي خواهيم اين كار را عملي كنيم . »
وي افزود : « ما سه مسير را درباره پرونده هسته اي ايران دنبال مي كنيم . نخست از طريق رايزني با دوستان خود در شوراي امنيت سازمان ملل كه شايد آنها را در مسير اقداماتي قرار دهيم كه خواهان آن هستيم . دوم حمايت از روشهاي مذاكره تروئيكاي اروپايي با ايران و سوم , گامهايي خارج از شوراي امنيت سازمان ملل به همراه كشورهاي همفكر آمريكا كه اين روزها دغدغه ما نيز همين است . »
اظهارات وزيرخارجه آمريكا بخوبي نشان مي دهد كه واشنگتن در مقابل موضع قاطع ايران و شكافي كه اين پايداري در ميان اعضاي نشست 1 +5 ايجاد كرده , پس از گذشت سه ماه هنوز نتوانسته اجماع لازم را عليه ايران ايجاد كند. در حقيقت راهكارهاي تهديدآميز آمريكا عليه ايران نه تنها به نتيجه نرسيده بلكه متحدان سنتي آمريكا را نيز به موضع ترديد و عدم همراهي با سياستهاي ضد ايراني كاخ سفيد رسانده است . بنابر اين ادعاي خروج از « حلقه تهديد » و ورود به « حلقه تحريم » صرفا يك جنگ تبليغاتي است و غرب به هيچ وجه توان رويارويي با تبعات آنرا ندارد. غربي ها از مدتها قبل به اين نتيجه رسيده اند كه اعمال تحريم حتي درحد ضعيف آن كه مي تواند به صورت تحريم سياسي باشد , پيامدها و نتايج ناگواري دارد كه آناني كه در پي تحريم ايران هستند به خوبي از عواقب آن آگاهند.
بنابر اين آنچه براي غربي ها مهم است و بايد به آن برسند اينست كه بدانند هرچند كه بازي با الفاظ تحت عنوان مشوق ها مي تواند در صحنه نمايش تبليغاتي يك گام مثبت وانمود شود ولي ايران همانگونه كه به صراحت اعلام كرده , در قبال آنچه كه اروپايي ها وعده مي دهند , دست از برنامه هاي هسته اي خود برنخواهد داشت . از اين رو در شرايطي كه به اعتراف خبرگزاري فرانسه , « غرب نه توانايي قانع كردن ايران را دارد و نه مي تواند عليه ايران در شوراي امنيت اجماع ايجاد كند » , سخن گفتن افرادي مثل آقاي « اشتاين ماير » وزير امور خارجه آلمان كه گفته است « مي توان با تحريم اقتصادي , موضوع هسته اي ايران را حل كرد » , آنقدر كودكانه است كه حتي آمريكائيها هم آنرا بر زبان جاري نساخته و ماموريت بيان آنرا به يك وزير خارجه ناشي داده اند كه كشورش در صف اول خط ضربه پذيري در موضوع اعمال تحريم هسته اي ايران قرار دارد.
جان كلام اينكه هرچند ما تلاش مي كنيم موضوع هسته اي ايران از طريق تفاهم و مذاكره به نتيجه برسد اما اگر تلاش ها با شكست مواجه شود , كار خود را متوقف نخواهيم كرد و براي ادامه مسير حق طلبانه خود در هر شرايطي آمادگي داريم .