بسم الله الرحمن الرحيم
همزمان با ورود آقاي هاشمي رفسنجاني به كويت يك روزنامه كويتي
سرمقاله اي تحت عنوان « آقاي رفسنجاني خوش آمدي , ولي » به چاپ
رساند كه نكته اصلي آن اعتراض به وجود نيروگاه بوشهر و احتمال تاثيرات
مخرب آن برروي محيط زيست منطقه از جمله شيخ نشين هاي جنوب خليج
فارس درصورت بروز يك خطا در اين نيروگاه و تكرار حادثه اي از قبيل
چرنوبيل است .
البته در اين سرمقاله به تهديدهاي ايران در زمينه بستن تنگه هرمز نيز
اشاره شده و اينكه درصورت بروز هرخطري براي ايران از جانب آمريكا و
اسرائيل , شيخ نشين هاي خليج فارس اهداف خوبي خواهند بود كه ايران به
دليل دسترسي نداشتن به سرزمين هاي آمريكا و اسرائيل , به آنها حمله كند.
نويسنده اين مقاله ضمنا براي خالي نبودن عريضه , براين نكته نيز تاكيد كرده
كه اگر قرار باشد ما كويتي ها درباره مشاجرات تهران و واشنگتن در زمينه
پرونده اتمي ايران راي و نظري بدهيم , طرف ايران را خواهيم گرفت زيرا
آمريكا حاضر نشده درباره پرونده اتمي اسرائيل موضعگيري كند و براي
مساله فلسطين هم راه حل عادلانه اي جستجو نكرده است .
برعكس آنچه در سرمقاله اين روزنامه كويتي آمده , تاكنون اين حضرات
در همه مسائل جانب آمريكا و اسرائيل را گرفته اند و حتي يكبار نيز در
هيچيك از مسائل مهمي كه پيش آمده و همواره ملت هاي منطقه از ايران
گرفته تا عراق و لبنان و فلسطين , به آمريكا كوچكترين انتقادي نكرده اند. اگر
مطبوعات كويت و مسئولان شيخ نشين هاي جنوب خليج فارس صادق
باشند , بايد از ايران كه همواره براي تامين امنيت منطقه تلاش كرده قدرداني
كنند و به آمريكا كه جز فتنه و شرارت چيز ديگري براي اين منطقه نداشته
اعتراض نمايند.
ماجراي رژيم صهيونيستي و بي عملي اين حضرات كه جاي خود دارد.
ايكاش مي توانستيم به همين عنوان « بي عملي » درباره رفتار خليجي ها با
ماجراي فلسطين اكتفا كنيم . متاسفانه رسانه هاي بسياري از اين شيخ نشين ها
و بعضي مسئولان آنها تلاش مي كنند مسائل موهومي را مطرح و بزرگ نمائي
كنند تا از اين طريق , خطر واقعي را , كه وجود رژيم صهيونيستي با بيش از
200 كلاهك اتمي است , به فراموشي بسپارند .
اين حضرات , اگر نيروگاه بوشهر را براي محيط زيست خودشان يك
خطر احتمالي مي دانند , اولا بايد حكم كنند هيچ كشوري در اين منطقه از
نعمت بزرگ نيروگاه اتمي بهره مند نباشد و ثانيا به بهانه يك خطر موهوم ,
خطر حتمي ـ نه احتمالي ـ رژيم صهيونيستي براي منطقه را ناديده مي گيرند
و حاضر نيستند به صهيونيست ها هرگز نازك تر از گل بگويند.
راستي آيا چاپ اين قبيل مقاله در اين ايام كه ملت هاي مسلمان جهان ,
از جمله مسلمانان منطقه به ايران بخاطر ورود به باشگاه اتمي تبريك
مي گويند , با هدف همراهي با آمريكا و رژيم صهيونيستي كه از اين واقعه
عصباني هستند صورت نگرفته ! آيا بهتر نيست روزنامه نگاران خليج فارس
بويژه كويت , وقايع دو دهه گذشته را مرور كنند و مواضع منطقي جمهوري
اسلامي ايران در برابر صدام و حمايت از كويت و ساير شيخ نشين ها و سهم
بزرگ ايران در تامين امنيت منطقه را مورد مطالعه قرار دهند و دست از
اينگونه بي انصافي ها بردارند !
از مطبوعات كويت و بعضي ديگر از شيخ نشين هاي خليج فارس , سابقه
بي انصافي و حق كشي , فراوان است . اين مطبوعات متاسفانه پرونده قابل
قبولي ندارند و در برابر ملت هاي آزاد منطقه بويژه مظلوميت هاي ملت هاي
فلسطين و عراق و افغانستان و لبنان و ستم هائي كه آمريكا و انگليس و رژيم
صهيونيستي براين ملت ها كرده اند , به خاطر همراهي هائي كه با بيگانگان
ظالم كرده اند , پاسخي ندارند. آيا هنوز زمان انديشيدن به اين واقعيت كه
« همراهي با بيگانگان عاقبت خوبي ندارد » فرا نرسيده است !
