بسم الله الرحمن الرحيم
در حاليكه اوضاع امنيتي و سياسي عراق تحت الشعاع ماجراي دو هفته
قبل حمله جنايتكارانه به حرم امامان شيعه در سامرا رو به وخامت
روزافزون گذاشته , گروه هاي زياده طلب عراقي با حمايت اشغالگران , در
انديشه كسب امتيازات بيشتر در دولت آينده , شيعيان را براي پس گرفتن
پيشنهاد خود در معرفي دكتر ابراهيم جعفري به عنوان نخست وزير جديد
عراق , تحت فشار شديد قرار داده اند. در همين چارچوب , جلال طالباني
رئيس جمهور عراق بار ديگر بر درخواست قبلي مبني بر كنار گذاشتن
جعفري از نخست وزيري عراق تاكيد و تهديد كرد در غير اينصورت استعفا
مي دهد!
طالباني كه پس از ديدار با « جان ابي زيد » سرفرماندهي ارتش آمريكا
سخن مي گفت درخواست غيرمنطقي خود را با اين ادعا كه كناره گيري
جعفري به ايجاد وحدت ملي كمك خواهد كرد , تكرار نمود. ژنرال جان ابي
زيد نيز در همسويي با اين درخواست غيرمنطقي طالباني تاكيد كرد كه براي
يكپارچه كردن عراق , تشكيل يك دولت اتحاد ملي كه مورد قبول جناح هاي
مختلف باشد ضروري است .
اين فشارها بايد در ادامه سياستي مورد بررسي قرار گيرد كه در صدد
جلوگيري از تشكيل يك دولت شيعي و خارج از كنترل اشغالگران در جريان
است . اين سياست به ويژه پس از انتخابات آذر ماه گذشته كه طي آن شيعيان
توانستند پيروزي چشمگير و خارج از انتظار اشغالگران را كسب كنند ,
شدت يافت .
اعلام نتايج انتخابات در واقع ضربه غيرمنتظره اي به گروههاي رقيب و
همچنين اشغالگران بود. تحركات براي سنگ اندازي و مانع تراشي در مسير
تشكيل دولت كه شيعيان قانونا به دليل كسب اكثريت آرا حق تشكيل آنرا
داشتند آغاز شد. در مرحله نخست , گروههاي رقيب از جمله احزاب سني و
سكولار كه متحمل شكست سنگين شده بودند تحركات گسترده اي را آغاز
كردند تا به گونه اي بر نتيجه انتخابات تاثير بگذارند.
در اين راستا اين گروهها با وجود تاييد سلامت انتخابات توسط ناظران
بين المللي , ادعاي وجود تقلب در انتخابات را مطرح ساخته و با جمع كردن
بيش از 50 گروه ريز و درشت تشكلي را نيز موسوم به « مرام » براي پيگيري
بهانه جويي به راه انداختند. بر اثر اين اعمال فشارها و حتي تهديدهاي
غيرمستقيم داير بر تشديد ناامني ها , كه البته بايد گفت با حمايت پشت پرده
اشغالگران صورت گرفت در نهايت , 10 كرسي از 28 كرسي ائتلاف شيعيان
كاسته شد.
كاهش اين 10 كرسي , در واقع ضربه بزرگي به ائتلاف شيعيان بود زيرا
آنها را از اكثريت لازم براي تشكيل دولت مستقل انداخت و موجب شد تا
شيعيان براي تشكيل دولت نيازمند ائتلاف با گروههاي ديگر باشند.
با اينحال , فشار به شيعيان همچنان گسترش يافت و اين گروهها با هدف
زياده خواهي و طرح غيرمنطقي تشكيل دولت « توافقي » را مطرح ساختند كه
عليرغم آنكه اين طرح با اصول اوليه دمكراسي مورد نظر اشغالگران حاضر
در عراق , در تناقض آشكار بود ولي آمريكائيها نه تنها با آن مخالفت نكردند
بلكه صراحتا از اين طرح حمايت نيز نمودند.
در پي اين تحركات و در تداوم اعمال فشارها به شيعيان , اشغالگران اين
بار مستقيما وارد عمل شده و در يك اقدام قلدرمآبانه و تحكم آميز اعلام
كردند كه تعيين وزير براي پنج وزارتخانه مهم و حساس از جمله نفت , كشور
و دفاع بايد با تاييد آمريكا صورت گيرد. اين درخواست كه با همه معيارهاي
بين المللي در تعارض است , اهداف سلطه طلبانه و استعماري اشغالگران را
كه مي كوشند چنين وانمود نمايند كه در تشكيل دولت عراق قصد اعمال نفوذ
ندارند , آشكار ساخت .
اشغالگران حتي دولت را تهديد كردند كه در صورت برآورده نكردن اين
خواسته , مانع تشكيل كابينه خواهند شد.
درخواست اخير گروههاي رقيب متشكل از گروههاي كرد , سني و
سكولار مبني بر لزوم كناره گيري ابراهيم جعفري از سمت نخست وزيري نيز
دقيقا در راستاي اين سياست تشديد فشار به شيعيان قرار دارد. اين
درخواست كه از سوي آمريكائيها نيز مورد حمايت قرار گرفته است كاملا
يك خواسته غيرقانوني و در تضاد با قوانين عراق براي تشكيل دولت است
زيرا براساس اين قوانين , تعيين نامزد براي تصدي پست نخست وزيري جز
حقوق مسلم « ائتلاف يكپارچه » شيعيان است .
اين ائتلاف براساس تاييد اكثريت اعضاي خود جعفري را براي اين
سمت برگزيده است و قانونا هيچ مرجعي حق ندارد اين انتخاب را رد كند.
در اين ميان كردها به عنوان صحنه گردان تحركات اخير در دشمني با
جعفري , به اهداف خاصي چشم دوخته اند. تسلط بر منطقه نفت خيز
« كركوك » يكي از اهداف عمده آنها تلقي مي شود چرا كه جعفري در دوره
نخست وزيري خود در برابر اين خواسته كردها مقاومت كرده است . از سوي
ديگر كردها نسبت به سياست هاي جعفري در نزديكي به تركيه , به ويژه سفر
اخير وي به اين كشور خشمگين هستند. از ديد كردها , جعفري نبايد با آنكارا
مناسبات نزديك داشته باشد در حاليكه از نگاه دولت جعفري , تركيه يك
كشور همسايه و مسلمان است و سفر وي به اين كشور در راستاي سياست
گسترش مناسبات با جهان اسلام بوده است .
در عين حال , اشغالگران آمريكايي در مخالفت خود با نخست وزيري
جعفري اهداف خاص خود را پيگيري مي كنند كه به روي كار آوردن يك
چهره متمايل به غرب و آماده همكاري بيشتر با آمريكائيها , از جمله اين
اهداف است .
به نظر مي رسد ائتلاف شيعيان براي تسليم شدن در برابر خواسته هاي
غيرقانوني تحت فشار زيادي قرار دارد با اينحال هرگونه عقب نشيني آنها در
اين مرحله , موضع شيعيان را به شدت آسيب پذير و اشغالگران و گروههاي
زياده خواه عراقي را براي دستيابي به اهداف و مطامع بيشتر در آينده
جسورتر خواهد ساخت .
