بسم الله الرحمن الرحيم
سفر رئيس جمهور به سوريه , نماد حمايت جمهوري اسلامي ايران از
پايداري صلح و ثبات در منطقه خاورميانه عربي بويژه سوريه و لبنان است .
اين سفر در شرايط حساسي صورت گرفته و در عين حال كه حمايت
آشكار و موثري از بشار اسد , رئيس جمهور سوريه , خواهد بود , از اين
واقعيت نيز خبر ميدهد كه اين منطقه از جهان اسلام و خاورميانه عربي در
آستانه تحولات مهمي قرار دارد. گفتگوهاي ديك چني , معاون رئيس جمهور
آمريكا , با سران كشورهاي عربستان , مصر و كويت در روزهاي پاياني هفته
گذشته نيز از همين واقعيت حكايت دارد.
طرح 7 ماده اي عربستان سعودي كه عنوان « حل مناقشات سوريه و
لبنان » را بر آن نهاده اند , يكي از نشانه هاي آشكار ملتهب شدن اوضاع منطقه
در آينده اي نزديك است . نفس مطرح شدن اين نكته كه سوريه و لبنان دچار
مناقشه هستند و عربستان درصدد حل اين مناقشات برآمده , با توجه به
منافعي كه عربستان در اين منطقه دنبال مي كند , سئوال برانگيز و بحران آفرين
است . نكته اي كه در اين ميان جاي كنجكاوي دارد اينست كه عربستان از
يكطرف آشكارا اعلام مي كند دولت سوريه بايد با گروه تحقيق سازمان ملل
درباره قتل رفيق حريري همانگونه كه آمريكا ميخواهد همكاري كند و از
طرف ديگر براي حل مناقشات ميان سوريه و لبنان طرح ارائه ميدهد. كار
اول به معناي دامن زدن به مناقشه است و كار دوم به معناي اعلام وجود
مناقشه . مذاكرات « ديك چني » با سران عربستان و مصر نيز با هدف دامن
زدن به همين مناقشه و وارد كردن فشار بر دولت سوريه است . آمريكا منافع
نامشروع خود را فقط در فضاي ملتهب و متشنج منطقه ميتواند به چنگ
آورد.
پشت پرده اين تحركات , اهداف استعماري آمريكا براي هموار ساختن
راه تحقق طرح « خاورميانه بزرگ » قرار دارد. ماجراي قتل رفيق حريري
اصولا با اين هدف به راه افتاده كه آمريكا بتواند رسما در سوريه و لبنان
دخالت كند و حداقل چهار خواسته ديرينه خود را تحقق بخشد و از اين
طريق يك گام به اجرائي شدن طرح استعماري « خاورميانه بزرگ » نزديك تر
شود. اين چهار خواسته عبارتند از :
1 ـ ايجاد بحران در روابط سوريه و لبنان
2 ـ خلع سلاح حزب الله لبنان
3 ـ تغيير يا تسليم ساختن حاكميت سوريه
4 ـ حل مشكلات رژيم صهيونيستي در بيرون مرزها
دولت عربستان سعودي كه با از دست دادن « رفيق حريري » هم پيمان
قوي خود در لبنان و مواجه شدن با مشكلات جدي در عراق از رهگذر
انتخابات مجلس اين كشور , اكنون دست خود را در بخش هاي عمده اي از
منطقه خالي مي بيند , همراهي با اهداف آمريكا در سوريه و لبنان را به نفع
خود ميداند. ناكامي دولت عربستان در همواره ساختن راه به رسميت
شناخته شدن رژيم صهيونيستي به بهانه عقب نشيني از غزه , كه يكي از
اهداف مهم اجلاس فوق العاده سازمان كنفرانس اسلامي در مكه بود ولي با
اظهارات ضد صهيونيستي رئيس جمهوري اسلامي ايران در مصاحبه مكه
خنثي شد , نيز عامل ديگري است كه سعودي ها را به پيگيري هرچه بيشتر
اهدافشان در سوريه و لبنان تشويق مي كند. رئيس رژيم مصر نيز علاوه بر
آنكه موظف است با اهداف آمريكا در منطقه همراهي كند , قدرتمند بودن
حزب الله لبنان و پا برجا بودن جبهه مقاومت ضد صهيونيستي در مرزهاي
لبنان و سوريه با فلسطين اشغالي را به نفع خود نميداند.
در اين ميان , جمهوري اسلامي ايران به دلايل مختلف , از جمله داشتن
روابط استراتژيك با سوريه و لبنان , همفكري با حزب الله لبنان , مخالفت
باطرح آمريكائي ـ استعماري « خاورميانه بزرگ » و اعتقاد به ضرورت تقويت
جبهه مقاومت در برابر رژيم صهيونيستي در منطقه , لازم است تحركات
جدي , همه جانبه و موثري براي تقويت دولت سوريه , تحكيم روابط سوريه
و لبنان و حمايت از حزب الله لبنان داشته باشد. سفر آقاي
احمدي نژادرئيس جمهوري اسلامي ايران به سوريه يكي از اقدامات موثري
است كه در چارچوب همين تحركات صورت گرفته است .
جمهوري اسلامي ايران , بايد تحولات سوريه و لبنان را با هوشياري و
حساسيت بالا دنبال كند و با اقدامات همه جانبه , مانع تحقق توطئه آمريكا
در منطقه شود. روابط ايران و عربستان نيز ميتواند زمينه مناسبي براي
رايزني دو كشور جهت تصحيح سياست عربستان در منطقه باشد. دولتمردان
سعودي بايد اين واقعيت را دريابند كه افزايش نفوذ آمريكا در منطقه به زيان
همه دولت ها و ملت هاي منطقه است . آمريكا در چارچوب طرح « خاورميانه
بزرگ » حتي به عربستان نيز رحم نخواهد كرد و ايجاد تغييرات وسيع در
حاكميت عربستان نيز بخشي از اهداف آمريكا در چارچوب اين طرح است .
بنابر اين , مصلحت عربستان نيز در اينست كه با آمريكا در توطئه اي كه در
لبنان و سوريه دردست اجرا دارد همراهي نكند. ثبات منطقه به نفع همه
دولت ها و ملت هاست و هيچكس نبايد اجازه دهد منطقه به خواست آمريكا
به طرف بحران به پيش برود.
