بسم الله الرحمن الرحيم
هر روز كه ميگذرد , آمريكا بيش از گذشته در باتلاق عراق فرو ميرود. اين
روزها براي دولتمردان آمريكائي روزهاي بسيار سختي است , زيرا نميدانند براي
آنكه بتوانند عراق را همچنان در چنگ خود حفظ كنند , چه راهي را بايد در پيش
بگيرند.
براي روياروئي با انتخابات اخير عراق , آمريكا چهار راه در پيش دارد كه
هيچيك از آنها راه اطمينان بخشي نيست .
راه اول , پذيرش نتايج انتخابات است كه مفهوم آن , شكست سنگين آمريكا
و پذيرش خواست مردم يعني قطع سلطه آمريكا و پايان دادن به اشغال است . آيا
براي بوش و دارودسته جنگ طلب و زياده خواه او چنين راهي قابل قبول است
پاسخ روشن است . آمريكائيها به عراق حمله نكردند كه راه را براي انجام
يك انتخابات كه خود بازنده آن باشند هموار نمايند. آنها با توپ و تانك و بمب و
سلاح هاي كشتار جمعي و اورانيومي به عراق حمله كردند تا به مردم عراق بگويند
آمريكا نجات دهنده شماست و اين آمريكاست كه بايد براي شما تصميم بگيرد نه
خودتان و نه هيچكس ديگر.
آمريكائي ها طبق آمارهاي خودشان تاكنون ده ها هزار كشته و زخمي در عراق
داده اند. آنها ماندن در عراق و تسلط بر ثروت هنگفت نفت اين كشور و
برخورداري از پايگاه استراتژيك نظامي در اين كشور و منطقه را خون بهاي
سربازان خود ميدانند و بهيچوجه حاضر نيستند كوتاه بيايند. براي بوش , ديك
چني و رامسفلد , كه جنگ افروزي و خونريزي در عراق را طراحي و اجرا
كرده اند , اصولا ماندن ارتش آمريكا در عراق و تامين همه خواسته هاي سياسي ,
نظامي و اقتصادي مورد نظرشان , كاملا حيثيتي شده و راهي جز تلاش براي
تامين اين خواسته ها ندارند.
راه دوم , دستكاري نتايج انتخابات است . آمريكا مايل بود مهره هاي مورد
نظر خود , يعني افرادي همچون « اياد علاوي » را در اين انتخابات به قدرت
برساند اما نتوانست . اكنون با ادعاهائي كه گروه هاي بازنده انتخابات دارند ,
آمريكا بهانه اي براي وارد آوردن فشار بر ائتلاف يكپارچه عراق دردست دارد و
تلاش مي كند نتيجه انتخابات مجلس را تغيير دهد تا راهي براي رسيدن به اهداف
خود باز كند.
اين راه نيز , عليرغم سفرهاي پياپي مقامات آمريكائي و انگليسي در روزهاي
اول بعد از انتخابات به عراق , مسدود است . زيرا نمايندگان سازمان ملل و ناظران
بين المللي انتخابات عراق بارها تصريح كرده اند كه انتخابات مجلس سالم برگزار
شده و مشكلي ندارد. آنها حتي بعد از آنكه وادار شدند در اثر اعتراضات
مخالفين و شكست خوردگان در انتخابات , بخشي از آرا را در شهرهاي دياله ,
حله و كربلا باطل نمايند , باز هم اعلام كردند اين اقدام نيز تاثيري در نتايج
انتخابات نداشته و ائتلاف يكپارچه همچنان پيشتاز و برنده انتخابات است .
راه سوم , ابطال انتخابات است . اين اقدام را آمريكا در الجزاير تجربه كرده و
جبهه اسلامي الجزاير را كه در دهه گذشته برنده انتخابات مجلس شده بود , از
دردست گرفتن قدرت محروم ساخت و سران اين جبهه را به زندان انداخت و
جرياني را به قدرت رساند كه مطلوب واشنگتن بود و دولت بوتفليقه كه اكنون
زمام امور الجزاير را دردست دارد , ادامه همان جريان است .
اين اقدام نيز در عراق امروز , جواب نخواهد داد. آمريكا در ماجراي الجزاير
چنان ضربه خورد كه در دهه بعد نتوانست در برابر جناح اسلامي تركيه كه
انتخابات را برد , تجربه الجزاير را تكرار كند و به همين دليل با آنها كنار آمد و پس
از پذيرفتن حكومت آنها تلاش كرد آنها را براي باقي ماندن در حكومت , در
چارچوب دلخواه خود قرار دهد كه البته در اين زمينه موفق نيز بود.
با توجه به تجربه تركيه , اكنون در عين حال كه بعيد است آمريكا اصل
انتخابات عراق را به سبك الجزاير ناديده بگيرد , اين احتمال وجود دارد كه با
برندگان اين انتخابات كنار بيايد اما تلاش كند تجربه تركيه را در عراق پياده
نمايد. به همين دليل , سران ائتلاف يكپارچه عراق بايد با ترفندهاي آمريكا در اين
مرحله با هوشياري كامل برخوردار نمايند تا مبادا كشور مجروح و ملت ستم
كشيده خود را به تجربه تلخ تركيه مبتلا نمايند.
راه چهارم , كودتاست . بوش و دارودسته جنگ افروز او اين آمادگي را نيز
دارند كه اگر از هيچ راهي موفق به تامين خواسته هاي خود در عراق نشوند و
عليرغم ميل آنها يك دولت مردمي در بغداد زمام امور را دردست بگيرد , به يك
كودتاي نظامي متوسل شوند و مهره هاي خود را روي كار بياورند. عراق , كشور
كودتاهاست و به چنين تغييرات خونيني عادت دارد.
در برابر اين توطئه هاي رنگارنگ آمريكا , براي مردم و رهبران عراق فقط يك
راه وجود دارد كه چيزي جز مقاومت نيست . بي ترديد , آمريكا در برابر مقاومت
مردم عراق به زانو درخواهد آمد همانگونه كه در برابر مردم ويتنام به زانو درآمد.
بوش و همدستان جنگ افروز او اكنون به اندازه كافي از طرف مردم آمريكا
تحت فشار قرار دارند و نزد افكار عمومي جهان نيز بي اعتبار شده اند. بنابر اين ,
آنها به عنوان سردمداران دولت آمريكا اكنون زمينه چنداني براي ادامه راه خشن
و جنگ افروزانه اي كه برگزيده اند ندارند. درست در همين مقطع است كه
مقاومت ملت و رهبران عراق ميتواند كارساز باشد و اشغالگران آمريكائي را وادار
به تسليم شدن در برابر اراده ملت عراق نمايد. اين , راه پنجم است .
