روزنامه جمهوري اسلامي 30/09/1384 صفحه سرمقاله
دولت تركيه بر سر دو راهي


بسم الله الرحمن الرحيم
كورتل گاست , رئيس سازمان جاسوسي آمريكا (سيا) , در روزهاي اخير مذاكرات دامنه داري با مقامات دولتي تركيه داشت . هرچند اين مذاكرات پشت درهاي بسته صورت گرفته ولي روزنامه هاي تركيه گزارشهائي كلي از اين ديدارها را منتشر كرده اند.رئيس سازمان جاسوسي آمريكا , در اين سفر , علاوه بر نخست وزير تركيه , با « ام تانير » رئيس تشكيلات امنيتي , تعدادي از روساي اين تشكيلات و مقامات اطلاعاتي و امنيتي و مسئولان اطلاعات نظامي اين كشور نيز ديدار و گفتگو كرده است . در اين ديدارها تعدادي از مسئولان سازمان جاسوسي آمريكا نيز حضور داشته اند كه نام آنها فاش نشده است .
محورهاي گفتگوها براساس آنچه بعضي مطبوعات تركيه اعلام كرده اند از اينقرارند.
1 ـ گفتگو درباره حمله به مراكز پ . ك . ك (حزب تركيه اي كردهاي مخالف دولت آنكارا) در شمال عراق .
2 ـ همكاري در زمينه مقابله با القاعده .
3 ـ بررسي نوع همكاري تركيه و آمريكا در برخورد با ايران .
4 ـ بررسي نوع همكاري تركيه و آمريكا در برخورد با سوريه .
5 ـ گفتگو در مورد پرونده اتمي ايران .
6 ـ بررسي موضوع حمله احتمالي رژيم صهيونيستي به تاسيسات اتمي ايران .
انتشار اخبار اجمالي مربوط به اين محورها در مطبوعات تركيه موجب شد دولت تركيه درصدد توجيه افكار عمومي برآيد و با اعلام مطالبي تا آنجا كه ميتواند از حساسيت همسايگان خود بكاهد. جميل چيچيك , وزير دادگستري و سخنگوي دولت تركيه , با همين هدف , از سفر رئيس سازمان سيا و همراهانش به عنوان يك امر طبيعي ياد كرد هرچند حاضر نشد اسامي اين همراهان را در اختيار رسانه ها قرار دهد.
علاوه بر اين , روزنامه « آقشام » چاپ تركيه , از سفر قريب الوقوع « كاندوليزا رايس » وزير امورخارجه آمريكا به تركيه در اولين ماه سال جديد ميلادي خبر داد و نوشت توافق هاي آمريكا و تركيه در زمينه عمليات نظامي مشترك برون مرزي دو كشور در سفر رايس به آنكارا نهائي خواهد شد. اين سفر و سفرهاي پياپي مقامات جاسوسي و نظامي آمريكا به تركيه كه در يكسال اخير به تعداد زيادي صورت گرفته , حتي مطبوعات خود تركيه را نيز حساس كرده بطوريكه گمانه زني هاي آنها موجب عكس العمل هاي غيرطبيعي دولتمردان تركيه شده است .
روابط ايران و تركيه , هرچند در دهه هاي اخير , نشيب و فرازهائي را پشت سر گذاشته , اما واقعيت اينست كه اكنون در وضعيت مناسبي قرار دارد. بدون ترديد , روابط مناسب و دوستانه ايران و تركيه بهيچوجه خوشايند دولت آمريكا و رژيم صهيونيستي نيست . آمريكا منافع استعماري خود را در ايجاد تفرقه ميان كشورهاي منطقه ميداند و از اين طريق اهداف چندجانبه خود را دنبال مي كند. رژيم صهيونيستي نيز كه موجوديت خود را با خيزش عمومي ملت هاي مسلمان منطقه در خطر مي بيند , به ايجاد اختلاف و تفرقه ميان دولتهاي كشورهاي اسلامي بشدت احساس نياز ميكند. بيداري اسلامي كه از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران سرچشمه گرفته , اكنون ملت هاي منطقه را در يك خيزش عمومي در برابر سلطه گران بويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي قرار داده است . اين سلطه گران براي سركوب كردن ملت ها و خاموش ساختن شعله هاي بيداري , علاوه بر اينكه به همكاري دولتهاي منطقه نياز دارند , تضعيف نظام جمهوري اسلامي ايران را نيز ضروري ميدانند. زيرا ايران پايگاه بيداري انقلابي ملت هاي مسلمان در عصر حاضر است و ملت هاي مسلمان خيزش انقلابي خود را از رهبري امام خميني و مبارزات انقلابي ملت ايران دارند و هم اكنون نيز ايران را پايگاه نهضت جهاني اسلام ميدانند. از نظر دشمنان اسلام و دشمنان ملت هاي منطقه , اين ويژگيها كه در ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي وجود دارد , گناه كوچكي نيست , كما اينكه امواج برخاسته از اين درياي خروشان نيز براي سل
طه گران بويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي خطر بزرگي است .
تلاش آمريكا براي همراه ساختن دولت تركيه با خود در ادامه اشغالگري نظامي , سركوب مخالفان و تقويت رژيم صهيونيستي , با توجه به واقعيت هاي مورد اشاره , كاملا قابل درك است ; اما اينكه اين تلاش تا چه ميزان نتيجه بخش باشد , جاي ترديد است . دولت تركيه به دليل خاستگاه مذهبي خود , جريان اسلامخواهي شديد مردم , تنفر عمومي از رژيم صهيونيستي , نياز دولت به روابط همه جانبه با همسايگان و آينده غيرقابل پيش بيني جريان توفنده بيداري كه در جهان اسلام بويژه كشورهاي منطقه درحال اوجگيري است , نمي تواند طبق دلخواه آمريكا عمل كند و روابط خود با ايران , سوريه و ملت عراق را ناديده بگيرد. به همين دليل , اكنون دولتمردان تركيه , بر سر يك دو راهي سرنوشت ساز قرار گرفته اند كه بايد هرچه زودتر تصميم خود را بگيرند. همراهي با آمريكا و رژيم صهيونيستي , از آنجا كه براي ملت تركيه قابل تحمل نيست , حاكميت دولتمردان تركيه را به خطر مي اندازد , راهي نيست كه پيمودن آن مورد علاقه دولتمردان كنوني تركيه باشد. پاسخ منفي به آمريكا و رژيم صهيونيستي دادن نيز براي اين دولتمردان به دليل آنكه هنوز نتوانسته اند بيماري مزمن سلطه نظاميان بر رژيم لائيك تركيه را معالجه كنند , كار آساني نيست . شايد برخورد هوشمندانه دولتمردان ايراني , سوري و عراقي با دولتمردان ترك , كمك خوبي به آنها براي رسيدن به تصميمي درست در اين مقطع حساس باشد.