بسم الله الرحمن الرحيم
مخالفت با ادامه حضور نظاميان آمريكايي در عراق از محدوده افكار
عمومي فراتر رفته و به اختلاف شديد ميان مقامات سياسي و نظامي آمريكا
تبديل شده است . اين موج كه از دو سال و نيم قبل در خارج از مرزهاي
آمريكا ايجاد شده بود اكنون با مستندات فراوان دست به دست هم داده و به
سواحل آمريكا رسيده است . مدتهاست كه تحليل گران سياسي و نظامي و
همچنين سياستمداران آمريكايي كارت قرمز را به سران كاخ سفيد نشان داده
و هشدار داده اند كه افكار عمومي آمريكا در باره جنگ عراق به وضعيتي
رسيده كه قبل از غرق شدن آمريكا در باتلاق ويتنام احساس مي شد زيرا
افزايش مدام شمار كشته هاي جنگ عراق و تظاهرات ضد جنگ در سراسر
دنيا , حمايت هاي داخلي را نيز از ادامه اشغال عراق از بين برده و طي
هفته هاي گذشته مناقشه سياسي وسيعي را در محافل آمريكا پديد
آورده است .
بنظر مي رسد تاريخ در حال تكرار است و سران كاخ سفيد كه بنا ندارند
از گذشته ها عبرت بگيرند , همان جهالت هايي را كه شكست ويتنام را براي
مردم آمريكا رقم زد , امروز در قالب حماقت هاي بوش و تيم همراه او تكرار
مي كنند. اكنون تشابه زيادي ميان جنگ عراق و ويتنام به وجود آمده و به
عقيده كارشناسان سياسي , گذار سياسي كنوني عراق براي اشغالگران
آمريكايي بسيار شبيه ويتنام است .
سناتورها , نمايندگان و نظاميان عاليرتبه با درخواست از جرج بوش
براي خروج از عراق اعلام كرده اند افكار عمومي امريكا امروز از سران كاخ
سفيد مي پرسند , « جان جوانان آمريكايي تاكي بايد در عراق تلف شود , در
حاليكه هدف دكترين بوش از دخالت در عراق اين بود كه جنگ عراق كوتاه
مدت و همراه با پيروزي خواهد بود ولي اكنون اين جنگ بي هدف به
موضوعي فرسايشي تبديل شده كه حفظ افكار عمومي را بسيار دشوار نموده
به طوريكه از دست رفتن حمايت مردم آمريكا از جنگ عراق به يك شكست
بزرگ حيثيتي ديگر براي سران كاخ سفيد تبديل خواهد شد. » به عقيده اين
كارشناسان , چند مولفه در شكست آمريكا در ويتنام موثر بود كه تحميل
هزينه سنگين به ماليات دهندگان آمريكايي , طولاني شدن جنگ , بي فايده
بودن آن , عدم توجيه افكار عمومي , تهديد سياست خارجي آمريكا , لطمه به
پرستيژ جهاني آمريكا و افزايش تلفات نظامي آمريكا از جمله آن مي باشد.
امروز افكار عمومي مردم آمريكا در سطح گسترده به مقايسه دخالت
نظامي ارتش اين كشور در عراق و ويتنام پرداخته و به اين سمت سوق
مي يابد كه تا دير نشده بايد « فرار » را بر « قرار » ترجيح داد. اگر مردم آمريكا تا
چند ماه پيش تمايلي به مقايسه عراق با ويتنام نداشتند , اما امروز
حماقت هاي بوش و اصرار وي براي ادامه اشغال , اين اطمينان را ايجاد كرده
كه قبل از اينكه عراق به صحنه شكست تمام عيار آمريكا تبديل شود بايد
عراق را ترك كرد.
ناكامي بوش و تيم نظامي و سياسي او در اثبات وجود سلاحهاي
هسته اي در عراق كه بهانه آغاز جنگ بود , گام اول در ايجاد چنين مقايسه اي
به حساب مي آيد. بر اساس اسناد منتشره توسط آژانس امنيت ملي آمريكا ,
اقدام سيا در تحريف و دستكاري اطلاعات باعث اوجگيري جنگ ويتنام
شد. در اين اسناد تصريح شده ارائه اطلاعات اشتباه و عمدي مبني بر اينكه
دولت ويتنام شمالي در صدد حمله به ناوشكن هاي آمريكايي است , سبب
اوج گيري جنگ ويتنام شد و اين در حاليست كه دولت بوش نيز مانند دولت
جانسون , با چنين بحراني درباره حمله به عراق روبروست .
هزينه روزانه 186 ميليون دلار براي استمرار حضور 138 هزار نظامي
آمريكايي در عراق كه ماهانه 6,5 ميليارد دلار به ماليات دهندگان آمريكايي
تحميل مي كند نشان مي دهد كه با احتساب تورم , هزينه جنگ دو سال و نيمه
عراق از جنگ هشت ساله آمريكا در ويتنام بيشتر است .
سناتور « چاك هكل » كه به خاطر شركت در جنگ ويتنام نشان افتخار
دريافت كرده , مي گويد : « عراق به ويتنام شبيه شده است و ما بايد به فكر
راهكار خروج از عراق باشيم زيرا هر چه بيشتر در عراق بمانيم , بايد
جنازه هاي بيشتري تحويل بگيريم . »
امروز هر چه بر مدت حضور اشغالگران در عراق افزوده مي شود ,
بي ثباتي و ناامني بيشتري در عراق حاكم شده و عدم كفايت و توانايي
نظاميان آمريكايي در برقراري امنيت ثابت مي گردد. « پيتر شوماخر » رئيس
ستاد نيروي زميني ارتش امريكا در اين باره و در پاسخ به اظهارات اخير
بوش مي گويد : « اگر رئيس جمهور بخواهند ما تا 4 سال ديگر در عراق
مي مانيم ولي هر گونه كه بخواهيم حضور دو سال و نيم خود را در عراق
ارزيابي كنيم , مي بينيم ما در حال پيروز شدن نيستيم . »
در اين ميان سياست خارجي آمريكا نيز بيش از هر زمان ديگر
تهديدپذير و مخاطره آميز شده به طوري كه سناتور « مك كين » از
سناتورهاي ارشد حزب جمهوريخواه با صراحت اعلام مي كند : « خطرات
كنوني عليه سياست خارجي آمريكا بالاتر از ويتنام است و ما را به شدت
آسيب پذير كرده است . »
« دانيل السبرگ » يكي از مقام هاي پيشين وزارت خارجه و دفاع آمريكا
در سه دوره رياست جمهوري اين كشور نيز در مقاله اي در مقام زدن مهر
تاييد بر ويتناميزه شدن عراق نوشت : « توجيهاتي كه بوش براي تداوم جنگ
در عراق ارائه مي كند , يادآور دلائل ارائه شده از سوي سه رئيس جمهور
آمريكا (كندي , جانسون و نيكسون ) براي توجيه جنگ ويتنام است كه
بسياري از اين سخنراني ها را من مي نوشتم . » وي گفت : « من در زمان نوشتن
سخنان مك نامارا وزير دفاع وقت آمريكا با همان مشكل نويسنده سخنراني
بوش روبرو بودم كه چگونه در ميان مردم , انگيزه اي ملي را براي تداوم اين
جنگ بي فايده و به بن بست رسيده ايجاد كنم و به ياد مي آورم كه مانند او از
واژه « تروريست » براي توصيف دشمنان استفاده مي كردم . »
اين اظهارات كه همگي از منابع داخلي آمريكاست بهترين گواه بر اين
موضوع است كه آمريكا همچون ويتنام در باتلاق عراق گرفتار شده و اين
سرشكستگي , سرنوشت محتوم همه مستكبران و گردنكشاني است كه در
صدد سلطه بر كشورهاي جهان هستند.
