بسم الله الرحمن الرحيم
پنجشنبه اين هفته , سوم آذر ماه , موعد اجلاس جديد شوراي حكام
آژانس بين المللي انرژي اتمي است . در اين اجلاس قرار است پرونده اتمي
ايران نيز مطرح شود.
هرچند شيوه برخورد دولتمردان جديد ايراني با مقوله انرژي هسته اي و
پرونده آن نسبت به آنچه در دولت گذشته مطرح بود متفاوت است , ولي در
ذهن و باور مسئولان ايراني هيچ ترديدي وجود ندارد كه فناوري هسته اي به
معني برخورداري از چرخه سوخت , حق انكارناپذير ايران است و بهيچوجه
از اين حق قانوني و طبيعي صرفنظر نخواهند كرد. اينكه كداميك از دو شيوه
برخورد بهتر است , مبحثي است كه بايد در جريان عمل , پاسخ خود را بيابد.
بنابر اين , اكنون زمان صرف وقت در اين زمينه و مقولاتي از اين دست نيست
و همه بايد با تمام توان براي پيشبرد اهداف نظام و احقاق حقوق ملت ايران
در زمينه انرژي هسته اي و برخورداري از چرخه سوخت تلاش
كنيم .
خوشبختانه موضوع انرژي هسته اي به يك محور قوي در چارچوب
منافع ملي تبديل شده و ملت ايران يكپارچه از مسئولين نظام و دولت براي
تامين اين حق قانوني حمايت مي كند. در تاريخ ملت ها كمتر موضوعي پيدا
مي شود كه به اين اندازه مورد توافق جمعي باشد و آحاد مردم , آنرا به عنوان
محور منافع ملي مورد حمايت جمعي قرار دهند. اين , يك موقعيت استثنائي
است كه بايد آنرا غنيمت شمرد و حداكثر بهره برداري را از آن بعمل آورد.
مسئولان ايراني با اين پشتوانه مردمي عظيم كه در مقوله انرژي هسته اي
دارند قطعا در اين زمينه موفق خواهند شد. دستيابي به اين موفقيت البته به
دو شرط اساسي نيازمند است كه خوشبختانه اين دو شرط نيز قابل تحقق
مي باشند.
شرط اول , تدبير است . بجا سخن گفتن , بجا مواضع را اعلام كردن ,
پرهيز از اظهارنظرهاي ناپخته , تصميم سازي هاي اصولي و به اجرا درآوردن
اين تصميم ها , اجزا حتمي تدبير هستند. احساس مي شود در اين زمينه
مشكلات و نارسائي هائي وجود دارد كه بايد برطرف شود. تعدد افراد و
عناصري كه در زمينه موضوع انرژي هسته اي اظهارنظر مي كنند , يكي از
مشكلات كار است كه ميتواند لطمات سنگيني به اساس كار بزند. حرفها بايد
يكي شود و يكنفر آنرا بيان كند و چه بهتر كه آن يكنفر نيز به محفوظات خود
تكيه نكند و مواضع را از روي يادداشت بيان نمايد.
شرط دوم , برخورداري از عقل جمعي است . ضرب المثل معروف « همه
چيز را همگان دانند » كه ترجمان اصل بسيار ارزشمند ضرورت بهره مندي از
تجربه ديگران و توصيه ارجمند مشورت با صاحبنظران است , در مقوله
بسيار حساس پرونده اتمي و چگونگي برخورد با آن كاربرد زيادي دارد.
ناديده گرفتن تجربيات صاحبان تجربه , بي اعتنائي به نقظه نظرات
صاحبنظران و حذف افراد توانا و كاردان , نه تنها هنر نيست بلكه موجب
خسران هاي جبران ناپذير مي شود و مسئولان را از عقل جمعي محروم
مينمايد.
واقعيت اينست كه اكنون در عرصه تلاش براي حل مشكلات بوجود
آمده بر سر راه پرونده اتمي كشورمان , اين دو نارسائي وجود دارد. مقوله
اتمي متعلق به همه ملت ايران است و نبايد با آن برخورد اختصاصي كرد.
تدبير و عقل جمعي , دو شرط بسيار مهم براي موفقيت در احقاق حقوق
ملت ايران بشمار ميروند كه بايد مورد توجه مسئولان و دولتمردان قرار
گيرند.
