بسم الله الرحمن الرحيم
رئيس جمهور روز پنجشنبه در جريان سفر به استان خراسان جنوبي در
جمع مردم « سرايان » گفت : « در دولت عدالت محور , منازعات بي حاصل و
تنش هاي سياسي وجود ندارد و وزيران كابينه در انديشه رسيدگي به كار
مردم هستند » .
به اين جمله اگر عمل شود , دولت كنوني قطعا دولت موفقي خواهد بود.
اما سئوال اينست كه آيا در چند ماهي كه از تشكيل دولت جديد ميگذرد ,
همينگونه عمل شده يا نه
پاسخ اين سئوال را بعد از روشن ساختن معناي كلمه « دولت » ميتوان
داد. اگر منظور از « دولت » قوه مجريه باشد , جواب يك چيز است و اگر قواي
ديگر هم مورد نظر باشند , بگونه ديگري ميتوان جواب داد. در محاورات
عمومي و بويژه در سخنان رئيس جمهور هنگامي كه با مردم صحبت ميكند
بطور طبيعي منظور از كلمه « دولت » قوه مجريه است هر چند در مواردي
بويژه در مواجهه مردم با مسئولان , اين كلمه به معناي مجموعه مسئولان اعم
از مجريان , قانونگذاران و مسئولان دستگاه قضائي بكار ميرود.
اگر معناي اخير مورد نظر باشد , به آنچه رئيس جمهور در جمع مردم
« سرايان » گفته است نه تنها عمل نمي شود بلكه درست عكس آن معمول
است . اظهارات رئيس قوه قضائيه در جلسه علني مجلس شوراي اسلامي در
اوائل آبانماه جاري چنان غليظ بود كه عده اي از دست اندركاران كنوني
مديريت كشور آنرا از مصاديق « سياه نمائي » دانستند و معتقدند اصولا اين
آمار دقيق نيست . اظهاراتي از قبيل آنچه سخنگوي قوه قضائيه در ماجراي
200 ميليارد تومان اختلاس از يكي از بانك ها اعلام كرد و مطالبي كه مسئول
ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادي هر چند روز يكبار ميگويد و اندكي بعد خود
او يا ديگران به تصحيح و رفع و رجوع آن اقدام مي كنند , از مصاديق بارز
چنين موضعگيريهائي هستند.
در مجلس شوراي اسلامي , وضعيت كمي بهتر است و نمايندگان شايد
به دليل اينكه سرگرم امور تقنيني هستند به اين وادي كشيده نمي شوند و
حتي بسياري از آنها به چنين روندي اعتراض هم دارند. اينكه مدتهاست
قوه قضائيه درباره اينكه بالاخره اسامي مفسدان اقتصادي را بايد اعلام كرد
يا نه , دچار دست انداز است و هنوز نتوانسته خود را از اين مخمصه خارج
كند , همين واقعيت نه چندان خوشايند نشان دهنده نابساماني هائي است كه
در مجموعه تصميم گيرندگان وجود دارد. شايد راه حل اين باشد كه
نمايندگان مجلس به كمك بيايند و با تصويب يك قانون , تكليف اين موضوع
را روشن كنند كه بالاخره اسامي مفسدان اقتصادي بايد اعلام شود يا نبايد
اعلام شود تا بيش از اين وقت مردم , مسئولان و رسانه ها صرف اين موضوع
نشود.
اما اگر مقصود از « دولت » فقط قوه مجريه باشد , الحق والانصاف تاكنون
از وزيران كابينه جديد سخني كه تنش آفرين باشد , شنيده نشده است . اينكه
آنها در انجام كارهاي موظف خود چقدر توفيق داشته اند هنوز مشخص
نيست . شايد اين مقدار زمان براي ارزيابي عملكرد وزرا كافي نباشد , ولي
همين حالا ميتوان اين واقعيت را تصديق كرد كه آنان در پي منازعات
بي حاصل و تنشهاي سياسي نبوده اند و اين اميد وجود دارد كه بتوانند در
انديشه رسيدگي به كار مردم باشند.
باقي ميماند شخص رئيس جمهور. واقعيت اينست كه اظهارات رئيس
جمهور در چند ماهي كه از تحويل گرفتن دولت ميگذرد هيچگاه خالي از
جملاتي كه بيانگر وجود عناصري ويژه خوار , افزون طلب , مافياي قدرت و
ثروت , چپاولگر و بي اعتنا به مصالح كشور و ملت در بدنه نظام مديريتي و
اداري كشور هستند نبود.
در همين سخنراني در جمع مردم « سرايان » نيز بعد از جمله اي كه در
آغاز اين مقاله از ايشان نقل شد , اين جمله آمده است : « دولت مصمم است
با جلوگيري از ريخت و پاش ها و دست اندازي افزون طلبان , همه منابع كشور
را در خدمت ملت قرار دهد » . در مجلس شوراي اسلامي نيز در جريان
معرفي وزراي پيشنهادي و دفاع از آنها , رئيس جمهور از فهرستي سخن
گفت كه چپاول چپاولگران را افشا مي كند ولي فعلا بنا ندارد آنرا مطرح كند.
شان رئيس جمهور و رئيس قوه قضائيه اين نيست كه گوشهاي مردم را
از اخبار مربوط به وجود مفسدان و غارتگران و زياده خواهان پر كنند ولي
خود مفسدان و غارتگران و زياده خواهان را به مردم معرفي نكنند و ريشه
آنها را نخشكانند. اين شيوه , در جريان تبليغات انتخاباتي كاربرد دارد ولي
بعد از انتخابات , تنها چيزي كه كاربرد دارد اقدامات عملي است و هر چيزي
غير از عمل , ميتواند از مصاديق منازعات بي حاصل و تنش هاي سياسي
باشد.
اين واقعيت كاملا قابل تاييد است كه مسئولان بايد از منازعات
بي حاصل و تنش هاي سياسي پرهيز كنند ودر انديشه رسيدگي به كار مردم
باشند و بدون آنكه شعار بدهند با مفاسد و مفسدان برخورد كنند , اما اين كار
نه تنها با تبليغات قابل انجام نيست بلكه تبليغات موجب مسدود شدن راه و
ناكامي در عمل خواهد شد. همه بايد دست كساني را كه فساد و مفسدان را
ريشه كن نمايند ببوسند و خواهند بوسيد ولي هيچكس براي كساني كه فقط
سخن از مبارزه با فساد و مفسدان ميگويند هيچ حسابي باز
نمي كند.
شرايط اجتماعي , منطقه اي و بين المللي نيز ايجاب نمي كند مسئولان ما
نظام حكومتي را دچار فساد معرفي كنند و بجاي ريشه كن كردن فساد و
مفسدان , فقط در برابر آنها رجز بخوانند. كار اساسي اينست كه بي سروصدا
با فساد مبارزه شود و دست زياده خواهان و غارتگران قطع شود. اين كار در
داخل كشور موجب خرسندي و رضايت مردم خواهد شد و در نگاه كساني
كه در خارج از كشور ناظر بر امورند , نظام ما را قدرتمند و قاطع جلوه
خواهد داد. آيا اين روش , همان نيست كه حكما گفته اند « به عمل كار برآيد به
سخنداني نيست »
