روزنامه جمهوري اسلامي 30/07/1384 صفحه سرمقاله

فرصتي براي جان شوئي

بسم الله الرحمن الرحيم
كوران عارضه هاي سياسي , اقتصادي و اجتماعي كه همه چيز و همه كسي را در خود فرو برده , فرصت تسليم معنويت شدن و از آلودگيهاي مادي فرار كردن را از انسان ها گرفته است . اين , بزرگترين بلاي عصر ماشين است كه به جان بشريت افتاده و قصد رها كردن آدميزاده را به اين آساني ها ندارد.
ماه رمضان , بويژه شبهاي قدر , فرصت مناسبي هستند براي آنكه همه مبتلايان به اين بلاي معاصر , تن و جان خود را در زلال معنويت شستشو دهند و به ساحل شوال كه مي رسند , باحال و هواي ديگري كه از جنس ماديت نيست وارد عرصه كار و تلاش و زندگي شوند , همان چيزي كه ايران امروز , ايران جمهوري اسلامي , سخت بدان نيازمند است ...
در ميان دعاهاي زيادي كه در خرمن پرطراوت معارف ديني ما وجود دارند و از اختصاصات پيروان اهل البيت مي باشند , دعاي جوشن صغير داراي محتواي خاصي است . اين دعا هر چند مثل دعاي جوشن كبير اختصاص به ماه مبارك رمضان ندارد , ولي همانند برادر بزرگتر خود در اين ماه جاي خواندن دارد. هرچند گفته اند خواندن اين دعا موجب نجات حضرت امام موسي بن جعفر(ع ) از شر « هادي عباسي » شد , ولي مضمون دعا بگونه ايست كه ميتواند زمزمي باشد براي زدودن همه زنگارها از جان هاي خسته و آلوده . جوشن صغير , انسانرا به اعماق مي برد , جائي كه ذره بودن خود را احساس مي كند و خود را در نعمت هاي بيكران الهي آنچنان غرق مي بيند كه نتيجه اي جز اين نميتواند بگيرد كه : « خدايا به من توفيق عبادت و شكر نعمت عنايت فرما و چنان كن كه همواره عنايات ترا به زبان آورم » .
اوج اين مناجات شيرين و درعين حال تكان دهنده مربوط به فرازهائي از اين قبيل است كه : « خدايا , چه بسا بندگاني كه شب با تندرستي به بستر مي روند ولي صبحگاهان خود را دچار بيماري يافته و از درد به خود مي پيچند , تسليم لباس و بستر بيماري ميگردند , پهلو به پهلو مي شوند , از خوردن و آشاميدن لذتي نمي برند , با حسرت به خود نگاه مي كنند , هيچ قدرتي براي تامين سود و زيان خود ندارند و اين درحالي است كه من با برخورداري از جود و كرم تو از همه اين بلاها و محروميت ها فارغ هستم » .
اينها كه در اين فراز برشمرده شده , ابتلائات مادي است . در جامعه افراد زيادي وجود دارند كه به بيماري هاي روحي مبتلا هستند و در لباس قدرت طلبي , شهوت پرستي و خود برتربيني آنچنان فرو رفته اند كه هيچ امكاني براي دور ساختن زيان هاي ناشي از اينهمه تباهي از خود ندارند و جامعه را نيز در آتشي كه برافروخته اند گرفتار كرده اند.
تفاوت در اينست كه بيمار جسمي چون درد را حس مي كند به آنچه مبتلاست توجه دارد ولي بيمار روحي از دردي كه به جانش افتاده بي خبر است . اين بي خبري , از خود بيماري دردناك تر است و چه بيدادها كه از همين بي خبري دردناك ناشي مي شود. آبروي مومن را , كه از حرمت كعبه بيشتر است , بردن , به اين و آن تهمت زدن , خدمات را ناديده گرفتن , زحمات را برباد دادن , دستاوردها را به هيچ انگاشتن , سفيد را سياه و كاه را كوه جلوه دادن و اينهمه را براي ارضاي حس تشنگي قدرت مرتكب شدن , بخشي از عوارض اين بيماري و اين بي خبري است .
اين عوارض كشنده بايد از ساحت نظام مقدس جمهوري اسلامي كاملا دور باشند. فرصت ماه مبارك رمضان , ماه ضيافت الهي , ماه بهار قرآن , ماه شب قدر , ماه نزول قرآن , ماه كريم اهل بيت , ماه مولاي متقيان و ماه دعا و استغفار فرصت مناسبي براي شستشو دادن تن و جان از همه آلودگيهاي روحي است .
همه بايد از اين فرصت استفاده كنند بويژه آنها كه به اين عوارض آلوده هستند ولي , از روي بي خبري يا غرور , از خود به خاطر آنچه مرتكب شده اند متشكرند! بيماري بزرگي كه معالجه آن تلاش بسيار ميطلبد.
خوشا به حال آنكس كه در شب هاي رمضان المبارك , اين جمله عرشي هر لحظه بر زبان او جاري است كه « اعوذ بجلال وجهك الكريم ان ينقضي عني شهر رمضان او يطلع الفجر من ليلتي هذه و لك قبلي تبعه اوذنب تعذبني عليه » .