بسم الله الرحمن الرحيم
درحاليكه تمامي اهداف اعلام شده و اعلام نشده اشغالگران عراق با
شكست و ناكامي مطلق مواجه شده است , ابعاد كشتار و انفجار و عمليات
چندش آور تروريستي در اين كشور تحت اشغال , روز به روز ابعاد تازه اي
پيدا مي كند. طبعا سئوال جدي اينست كه اين فجايع , چه ارتباطي با شكست
اشغالگران دارند و آيا سرنخ اين جنايات به جوخه هاي مرگ تحت هدايت
اشغالگران مرتبط نيست اين درحاليست كه برخي از اين قربانيان , با شليك
مستقيم تفنگداران آمريكائي هدف قرار گرفته اند.
تلويزيون عراق , حوادث يك روز عادي در اين كشور را اينطور فهرست
كرده است :
براثر شليك مستقيم نيروهاي آمريكائي بسوي يك گروه كارگران عراقي
26 نفر مجروح شده اند كه حال برخي از آنها وخيم است . سخنگوي ارتش
آمريكا با لبخند مليحي اعلام كرده است : ما فكر مي كرديم كه گويا آنها مسلح
هستند!
براثر درگيري نظامي در جنوب و شرق بغداد 7 نفر كشته و 4 تن مجروح
شدند.
خط لوله نفت جنوب بغداد منفجر شد و آتش گرفت .
براثر انفجار بمب در مسير خودروي حامل اعضاي خانواده « عادل
عبدالمهدي » معاون رئيس جمهور عراق , 2 تن كشته و 6 نفر زخمي
شدند.
نيروهاي امنيتي عراق در عمليات گشت زني در جنوب بغداد 30 جسد
مثله شده را كشف كردند. گزارش بازرسي ها و آزمايشات اوليه نشان مي دهد
كه اين عده پس از شكنجه به ضرب گلوله از پا درآمده اند.
شايد تكرار سئوال درباره ارتباط اين فجايع با فعاليت جوخه هاي مرگ
ارتش آمريكا , ذهن ما را در مسير صحيحي به حركت درآورد و به ما نشان
دهد كه با اين گمانه زني ها , به سر منشا اين حوادث , بسيار نزديك شده ايم .
براي آنكه در اين زمينه , متهم به پيشداوري نشويم , خوبست به
جمع بندي بپردازيم و بيشتر صبر كنيم تا بلكه به اطلاعات بيشتري درباره
عملكرد آمريكا در عراق دست يابيم .
« هنري كيسينجر » نظريه پرداز صهيونيست جناح جمهوريخواه كه
بسياري از طرحهايش بدون كم و كاست در صحنه ديپلماسي آمريكا به اجرا
درآمده , در روزهاي اخير درباره احتمال تكرار كابوس ويتنام در عراق ,
هشدار داد و تصريح كرد كه از عراق , بوي ويتنام به مشام مي رسد. كيسينجر
قويا هشدار داد كه : « علت تراژدي ويتنام , فقط اختلافاتي بود كه در هيئت
حاكمه آمريكا به وجود آمد و نهايتا باعث شد كه نتوانيم از مرگ سربازان
آمريكائي , نتايج دلخواه را بگيريم . من از بروز عواملي كه به حمايت از جنگ
در ويتنام ضربه زد , احساس نگراني مي كنم چون اين عوامل در طول اين
دوره 2 ساله جنگ ما در عراق , باز هم درحال ظهور است .
آمريكا رو در رو با جنگي است كه بايد از گسترش راديكاليسم در عراق
جلوگيري كند و اگر شكست بخورد , براي همه جهان فاجعه بزرگي خواهد
بود. »
اين براي نخستين بار است كه يك نظريه پرداز آمريكائي در رديف
كيسينجر , از « ادامه جنگ در عراق » , سخن بميان مي آورد و اين درحاليست
كه بوش كوچك در نخستين ماههاي پس از سقوط صدام , جنگ در عراق را
« پايان يافته » اعلام كرد.
براي درك اهميت اظهارات كيسينجر بايستي به اين نكته حياتي توجه
خاص داشته باشيم كه وي در واقع از بروز « اختلافات آشكار » در هيئت
حاكمه آمريكا در قبال ادامه جنگ در عراق اظهار نگراني مي كند و گسترش
ابعاد اين اختلافات ريشه دار در مراكز تصميم گيرنده آمريكا را معادل تكرار
كابوس ويتنام در عراق معرفي مي كند و هشدار مي دهد كه نشانه هاي تكرار
اين كابوس براي آمريكا , پنهان كردني نيست .
نكته مهمتري در اين اظهارات كيسينجر وجود دارد كه نبايد از آن غافل
شد و آن اينكه اين جنگ آمريكا , در عراق , « جنگ عليه راديكاليسم » است .
اين واژه در قاموس ديپلماسي آمريكا بمنزله مقابله با كساني است كه حاضر
نيستند سلطه جهنمي آمريكا را بپذيرند و در برابر آمريكا كرنش كنند. بنظر
مي رسد كه با اين مقدمه , به پاسخ سئوال اصلي نزديكتر شده ايم و كاملا براي
ما قابل درك است كه هركس حاضر به پذيرش آمريكاي اشغالگر نباشد , از
ديدگاه آمريكا و نيروهاي اشغالگر آمريكائي در عراق , يك دشمن محسوب
مي شود و بايستي از پا درآيد.
بدين ترتيب توانسته ايم علت شليك مستقيم تفنگداران آمريكائي به
سوي جمعيت كارگران عراقي را دريابيم . بعلاوه عاملين قتل عام 30 نفري كه
در جنوب بغداد به قتل رسيده اند و پيكر آنها مثله شده , نيز قابل شناسائي
هستند.
با اين همه , حتي رد پاي آمريكا در ساير حوادث عراق هم قابل پيگيري
است . عوامل آمريكا با تلاش فزاينده در مناطق كردنشين عراق سعي دارند
تعمدا كردستان عراق را به پايگاهي براي عمليات ضدايراني تبديل كنند تا
ريشه هاي روابط عميق و تاريخي جمهوري اسلامي ايران با كردهاي عراق را
از ميان ببرند.
اين تلاش آمريكا اگرچه تازگي نداشته , ولي پس از سفر موفقيت آميز
« ابراهيم جعفري » نخست وزير عراق به ايران , جزو اولويت هاي عملياتي
« سيا » و حتي « پنتاگون » قرار گرفته است .
ادعاي اخير دونالد رامسفلد وزير دفاع آمريكا در مورد ارسال سلاح هاي
پيشرفته از ايران به عراق , دقيقا از همين زاويه است كه معني و مفهوم واقعي
خود را پيدا مي كند.
اين ادعاي آمريكا به موازات اقدامات تحريك آميز براي انجام عمليات
ايذائي توسط برخي گروهكهاي مستقر در كردستان عراق , مشخصا با اين
انگيزه صورت مي گيرد كه احزاب بزرگ و مسلط در كردستان عراق را كه
روابط ديرينه اي با ايران دارند , از تداوم سياستهاي حكيمانه و ارتباطات رو
به رشد با ايران برحذر دارند و مرزهاي ايران و عراق در منطقه كردستان را به
« مرزهاي درگير » و نه « مرزهاي دوستي » مبدل سازند.
كاملا آشكار است كه اين اقدام واشنگتن , يك « طرح چند منظوره » است
كه در آن واحد , اهداف متعددي را دنبال مي كند و مشخصا با هدف ايجاد
روياروئي ميان شيعيان و كردهاي عراق نيز دامن زده مي شود.
با اينهمه , فرستادگان آمريكا در اين مقوله افراط كرده اند و احساس
مي كنند كه ديگر نيازي به پرده پوشي نيست تا جائي كه اين مسئله در
مطبوعات عراق و نزد مقامات رسمي اين كشور نيز بطور جدي مورد بحث
قرار گرفته است .
برخي گزارش هاي موثق حاكيست دولت عراق به مقامات آمريكائي
مستقر در اين كشور هشدار داده است كه از سياستهاي ضدايراني خود دست
بردارند و در اموري كه مستقيما مربوط به سياست خارجي عراق است ,
دخالت نكنند و مناسبات بغداد با همسايگانش را خدشه دار
نسازند.
دولت بغداد در واكنش رسمي نسبت به ادعاي رامسفلد وزير دفاع آمريكا
اعلام داشته است : « مقامات ايراني براي امنيت عراق اهميت فوق العاده اي
قائلند و اين را در ميدان عمل بارها ثابت كرده اند و حتي درصورت وقوع
اشتباهات فردي , نمي توان آنرا به حساب يك دولت مقتدر منطقه گذاشت » .
كاملا روشن است كه واشنگتن به راحتي از سياستهاي ضدانساني خود
دست برنخواهد داشت و با تذكر و هشدار هم از رفتار مداخله جويانه اش
منصرف نمي شود. « زلمي خليل زاد » سفير آمريكا در عراق نه تنها به
شرارتهايش ادامه مي دهد بلكه حتي بجاي مسئولين ارشد عراقي هم در هر
جا دخالت مي كند و در واقع همه را كلافه كرده است . اگرچه در اين زمينه
بارها تذكرات لازم به وي داده شده است , اما در مراسم شب 3 شنبه در محل
مجلس ملي عراق مورد بي اعتنائي صريح رئيس مجلس قرار گرفت و به نشانه
اعتراض , مجلس را ترك گفت .
گزارش ها حاكيست كه « حاجم الحسني » رئيس مجلس ملي عراق از
تمامي مقامات حاضر در جلسه با ذكر نام , تقدير كرد لكن هيچ اشاره اي به
حضور « زلمي خليل زاد » سفير فضول آمريكا نكرد كه بلافاصله وي بنشانه
قهر و اعتراض , از مجلس خارج شد. اما آيا مقامات آمريكا به سادگي عبرت
خواهند گرفت و رفتار مداخله جويانه در عراق را تصحيح خواهند كرد
با بررسي روند تحولات عراق و ناكامي مطلق اشغالگران در اين كشور ,
كاملا بعيد است كه آنها به راحتي از شكست و ناكامي استقبال كنند بلكه با
توسل به جنايت و كشتار مردم عراق سعي دارند آنها را خسته كنند تا بلكه از
تكرار كابوس ويتنام در عراق جلوگيري شود. اما به نظر مي رسد كه
اشغالگران با اين جنايات خود , حتي مردم عادي عراق را هم عليه خودشان
شورانده اند.
