بسم الله الرحمن الرحيم
اجلاس شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي , سرانجام روز
پنجشنبه تحت فشار آمريكا و سه كشور اروپائي آلمان , فرانسه و انگليس ,
قطعنامه پيشنهادي اروپا عليه جمهوري اسلامي ايران را تصويب كرد.
در اين قطعنامه از ايران خواسته شده كليه فعاليت هاي مربوط به
دستگاه هاي غني سازي اورانيوم را به حالت تعليق در آورد و از مدير كل
آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز خواسته شده به فاصله كمتر از يكماه
گزارشي از اقدامات ايران در اين زمينه تهيه و به شوراي حكام تسيلم نمايد.
در اين قطعنامه , در عين حال مثل همه قطعنامه هاي قبلي و به عنوان يك
روش ظاهر سازانه ولي بي اعتبار , حق ايران براي داشتن فناوري هسته اي به
رسميت شناخته شده است !
به نظر مي رسد اكنون وقت مناسبي براي مروري بر نكاتي است كه
تاكنون بارها به مسئولان پرونده اتمي ايران گوشزد شده ولي متاسفانه كمتر
به آنها توجه گرديده است . اين نكات از اينقرارند.
1 ـ قدرتهاي استعماري نميخواهند ايران به عنوان يك كشور اسلامي و
با برخورداري از حاكميت ملي , به خودكفائي برسد. يكي از مظاهر بارز
خودكفائي , برخورداري از فناوري هسته ايست و آمريكا و ساير كشورهاي
استعماري دست يابي ايران به اين فناوري را به زيان خود ميدانند.
2 ـ اروپا , بخشي از استعمار است و جدا دانستن سه كشور اروپائي
انگليس , آلمان و فرانسه از آمريكا , يك خطاي سياسي است كه انتظار
نميرفت مسئولين ايراني مرتكب آن شوند. قطعنامه پنجشنبه شوراي حكام ,
براي چندمين بار , اين واقعيت را افشا كرد و بر نادرستي نگاه خوشبينانه
مسئولين ايراني به اروپا مهر تاييد زد.
3 ـ كشورهاي غيرمتعهد عضو شوراي حكام , هرچند ممكن است حتي
براي منافع خودشان هم كه شده مايل باشند حق ايران را ناديده بگيرند , ولي
قطعنامه پنجشنبه نشان داد كه حتي همين كشورها نيز از اراده اي مستقل
برخوردار نيستند. بنابراين , تكيه بر غيرمتعهدها و اميد و انتظار به آنها
داشتن نيز كاري بيهوده است .
4 ـ وجود قدرت اتمي صهيونيستي و ضد ملت هاي منطقه در قلب
خاورميانه با برخورداري از 400 كلاهك اتمي و ناديده گرفتن اين خطر
توسط آمريكا و اروپا , هشدار مهمي براي ما و همه ملت هاي منطقه است .
اينكه غربي ها آشكارا از رژيم صهيونيستي صاحب زرادخانه اتمي حمايت
مي كنند و در عين حال حاضر نيستند ايران و ساير كشورهاي اسلامي منطقه
حتي از فناوري صلح آميز هسته اي نيز برخوردار باشند , بايد به ما بفهماند كه
موضوع چيز ديگري است و مباحثي از قبيل قوانين و مقررات « ان . پي . تي »
اصولا مطرح نيست و عدم اعتماد به ايران نيز بهانه اي بيش نيست .
5 ـ اقداماتي كه ايران تحت عنوان « حسن نيت » و « اعتمادسازي » انجام
داده , نه تنها مفيد نبوده بلكه موجب مسلط شدن غربي ها بر زواياي
پيشرفت هاي فناوري هسته اي ما شده است . آنها با اعزام جاسوسها تحت
پوشش « بازرس » اطلاعات ذيقيمتي از فعاليت ها و پيشرفت هاي اتمي ما به
دست آورده اند كه اگر ما مرتكب اين ساده انديشي ها نشده بوديم هرگز
نمي توانستند به چنين اطلاعاتي دست يابند. بنابر اين , تا اينجا ما ضررهاي
زيادي كرده ايم بدون آنكه كمترين سودي ببريم .
6 ـ حتي اگر مثل ليبي كليه دستگاه ها و تاسيسات اتمي را جمع كنيم و به
آمريكا و اروپا تحويل دهيم , باز هم آمريكا و اروپا ما را رها نخواهند كرد.
آنها ايران را منهاي استقلال و منهاي « جمهوري اسلامي » ميخواهند. آنها
ميخواهند ايران همان ايران وابسته زمان رژيم پهلوي باشد كه استعمارگران
بر همه چيز آن تسلط داشته باشند و دولتمردان آنرا خود تعيين كنند و عده اي
مسلوب الاراده كه مهره هاي غرب هستند در ظاهر حاكمان ايران باشند اما
همه تصميم گيري ها در اختيار غرب باشد. اين , چيزي است كه در ايران
وجود داشت و ملت ايران براي ريشه كن ساختن آن قيام كرد و رژيم منحط
شاهنشاهي را ساقط و نظام جمهوري اسلامي را تاسيس كرد. در اين نظام ,
هيچكس حق ندارد از حقوق ملت به نفع بيگانگان بگذرد و راه را براي
بازگشت استعمار هموار نمايد.
بدين ترتيب , قطعنامه اخير شوراي حكام براي ملت ايران و مسئولان
ايراني پيام روشني دارد. پيام , اينست كه استقلال كشور , هزينه دارد , اگر قرار
است دستاوردهاي انقلاب اسلامي و فداكاري هاي مردم ايران را حفظ كنيم ,
بايد در برابر زورگوئي ها و قلدري هاي آمريكا و اروپا بايستيم و البته مطمئن
باشيم كه آنها در برابر اراده جمعي ملت ايران هيچ غلطي نميتوانند بكنند.
انرژي اتمي اكنون به يك مساله ملي تبديل شده , مساله اي بالاتر از ملي
شدن نفت . آمريكا نيز فهميده است كه ايران , نه ليبي است , نه عراق و نه
افغانستان , كما اينكه خود آمريكا نيز اكنون در موضعي نيست كه به خود
اجازه تعرض به كشور قدرتمندي همچون ايران را بدهد. اگر قرار است ما
هزينه اي براي حفظ استقلال خود بپردازيم , قطعا حفظ همبستگي و
ايستادگي هوشيارانه در برابر باج خواهي هاي غرب است .
