بسم الله الرحمن الرحيم
در ارزيابي چگونگي برخورد مسئولان ايراني با موضوع انرژي هسته اي ,
از ابتدا دو نظر وجود داشت . عده اي مذاكره را راه مناسبي ميدانستند و
عده اي ديگر معتقد بودند چون غربي ها نميخواهند ايران از انرژي هسته اي
برخوردار باشد , مذاكره به جائي نخواهد رسيد و جز اتلاف وقت نتيجه اي
نخواهد داشت .
امروز , هر چند بي فايده بودن مذاكره به اثبات رسيده , اما نبايد درباره
اين اختلاف نظر بحث و جدل نمود , بلكه همه فكرها و نيروها بايد اكنون
صرف پيداكردن راه كار مناسبي براي پيشبرد موضوع انرژي هسته اي در اين
زمان شود. برهمين اساس , لازم است نكاتي را به مسئولان پرونده هسته اي
ايران يادآور شويم .
1 ـ اين واقعيت كه استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي حق قانوني و به
رسميت شناخته شده ايران است , قابل انكار نيست . غربي ها نيز اين واقعيت
را انكار نمي كنند ولي از اينكه ايران با داشتن چرخه سوخت به طرف ساخت
سلاح اتمي برود ابراز نگراني مي كنند و ميگويند اطمينان و تضميني وجود
ندارد كه ايران به استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي اكتفا كند.
اين , يك گزافه گوئي است كه درباره همه كشورهاي عضو پيمان منع
توليد و گسترش سلاح هسته اي « ان .پي .تي » صدق مي كند در حاليكه در خود
اين پيمان چنين بدگماني حادي نسبت به اعضا ابراز نشده است . در اين
پيمان , پيش بيني نوع برخورد با كشورهاي متخلف , شده و همين كافي است
و غربي ها حق ندارند پا را فراتر از آن بگذارند. بنابراين , مسئولان پرونده
هسته اي ايران نبايد به اروپائي ها اجازه بدهند بيش از اين ما را معطل
گزافه گوئي ها و توقعات فراقانوني خود نمايند.
2 ـ حتي در همين بدگماني و تضمين خواهي نيز اروپائي ها دوگانه و
گزينشي عمل مي كنند. در جهان و از جمله در منطقه خاورميانه كشورهائي
وجود دارند كه پا را از محدوده قانوني فراتر گذاشته اند و سلاح اتمي توليد
كرده اند اما با اغماض اروپا و آمريكا و آژانس بين المللي اتمي كه زيرسلطه
آنهاست توانسته اند به كار خود ادامه دهند و از سخت گيري ها و تحريم ها
معاف باشند. درباره آنها هيچ اظهار نگراني نمي شود و برخورداري آنها از
سلاح اتمي صلح جهاني را به خطر نمياندازد , اما تاسيسات اتمي ايران كه
صلح آميز بودن آن بارها مورد تاييد و تصديق آژانس بين المللي انرژي اتمي
قرار گرفته و خود غربي ها نيز اين موضوع را تاييد كرده اند , براي صلح جهان
خطرناك دانسته مي شود!
نفس اين تبعيض و نگاه گزينشي برخلاف موازين بين المللي و روح
تعامل جهاني است و نشان از دشمني غربي ها با ايران دارد. به همين دليل , ما
نبايد به غربي ها اجازه بدهيم بيش از اين به ايران و ايراني اهانت كنند و اينكه
همين اندازه هم به آنها اجازه گستاخي داده ايم مقصريم و بايد خود را بخاطر
اين تقصير سرزنش كنيم و درصدد جبران برآئيم .
3 ـ كار غربي ها , اعم از آمريكا و اروپا , از برخورد گزينشي و بدبينانه
گذشته و آشكارا از رژيم صهيونيستي كه بيش از 200 كلاهك اتمي در
اختيار دارد و زير بار نظارت آژانس بين المللي اتمي هم نمي رود حمايت
مي كنند. خود اين كشورها نيز زرادخانه هاي بزرگ اتمي دارند و هر روز آنرا
توسعه ميدهند و بي اعتنا به مقررات بين المللي , كه خودشان آنرا امضا
كرده اند و به ما ميگويند به آن پاي بند باشيد , آشكارا اعلام مي كنند كه انواع
سلاح ها را دارند و آنرا گسترش ميدهند و حتي تاكيد مي كنند كه براي
نگهباني از صلح جهاني بايد اين سلاح ها را در اختيار داشته باشند! درست
مثل اينست كه گرگ بگويد من بهترين نگهبان بره ها هستم !
4 ـ با توجه به اين واقعيت ها , بهترين راه اينست كه مسئولان پرونده
اتمي ايران , نوع برخورد با اروپا و آژانس را بر مبناي حقوق قانوني خود بنا
كنند و بر همين اساس , سه محور را با جديت دنبال نمايند.
راه اندازي چرخه سوخت با عمل به وعده بهره برداري از تاسيسات
« يو . سي . اف » اصفهان از 11 مردادماه جاري .
تحت فشار قراردادن آژانس براي انجام وظايف قانوني خود در قبال ايران
به عنوان عضو « ان .پي .تي » و تحويل كمك هاي پيش بيني شده در اين پيمان .
افشاي برخوردهاي دوگانه غرب و آژانس و حمايت آنها از رژيم
صهيونيستي در سطح وسيع رسانه هاي بين المللي .
ايران اكنون در موضع قدرت قرار دارد. مردم و مسئولان , يكپارچه
خواهان برخورداري از انرژي هسته اي هستند و هيچكس توان مقابله با اين
اراده جمعي را ندارد. از اين موقعيت ممتاز بايد حداكثر استفاده بعمل آيد و
قصورهاي گذشته نيز جبران شود.
