« رابرت مك نامارا » وزير دفاع « جان كندي » رئيس جمهوري اسبق
آمريكا با انتشار مقاله اي كه به مناسبت برگزاري هفتمين كنفرانس بازنگري
معاهده عدم اشاعه سلاحهاي هسته اي در مجمع عمومي منتشر شد , تاكيد
كرد , سلاحهاي هسته اي آمريكا غير اخلاقي , غيرقانوني از نظر نظامي غير
ضروري غير قانوني و بطور مرگباري خطرناك است .
مك نامارا كه در زمان كندي به وي كمك كرد تا در بحران موشكي كوبا از
يك فاجعه هسته اي دوري كند , در مقاله خود ابراز عقيده كرده است كه
آمريكا ديگر نبايد به سلاحهاي هسته اي به عنوان يك ابزار سياست خارجي
متكي باشد.
وزير دفاع سابق آمريكا كه از سالهاي 1340 تا 1347 در دولتهاي كندي
و جانسون وزارت دفاع اين كشور را بر عهده داشته , در مقاله خود يادآور
شده است , دولت بوش نشان داده كه متعهد به باقي نگاهداشتن
زرادخانه هسته اي به عنوان يك نقطه اتكا قدرت نظامي خود
است .
تعهدي كه بطورهمزمان هنجارهاي بين المللي را كه گسترش سلاحهاي
هسته اي و مواد قابل انشقاق را به مدت بيش از 50 سال محدود ساخته
است , تضعيف مي كند.
« اغلب اين سياستهاي هسته اي كنوني قبل از زماني كه من وزارت دفاع
را بر عهده داشته ام , به مرحله اجرا در آمده و فقط خطرناكتر و از نظر
ديپلماتيك در سالهاي پس از آن ويرانگرتر شده است » .
مك نامارا در اين مقاله تصريح كرده است : امروزه آمريكا 4500 كلاهك
هسته اي استراتژيك تهاجمي را مستقر كرده است . روسيه حدود 3800
كلاهك هسته اي دارد.
نيروهاي (هسته اي ) انگليس , فرانسه و چين با 200 تا 400 سلاح
هسته اي در هريك از اين كشورها بطور قابل ملاحظه اي كوچكتر است .
هند و پاكستان كشورهاي هسته اي جديد هر يك كمتر از يكصد سلاح
هسته اي دارند.
كره شمالي ادعا مي كند كه سلاحهاي هسته اي را توليد كرده است و
نهادهاي اطلاعاتي آمريكا برآورد مي كنند كه پيونگ يانگ مواد قابل انشقاق
كافي براي دو تا هشت بمب را داشته باشد.
يك كلاهك هسته اي آمريكا بطور متوسط يك قدرت انهدامي 20 برابر
بمب هيروشيما را دارد و از 8000 كلاهك فعال و يا عملياتي آمريكا , 2000
كلاهك آماده شليك هستند و آماده هستند كه با يك هشدار 15 دقيقه اي
شليك شوند.
مك نامارا افزود : چگونه اين سلاحها مورد استفاده قرار
مي گيرند.
آمريكا هرگز سياست نخستين كشوري كه از سلاح هسته اي استفاده
مي كند در طول دوره هفت ساله وزارت دفاع من را تاييد نكرده است .ما آماده
استفاده از سلاح هسته اي با تصميم يك شخص , رئيس جمهوري عليه يك
دشمن هسته اي و يا غير هسته اي هنگامي كه ما براين اعتقاديم كه منافع ما
اين چنين ايجاب مي كند بوده ايم نيروهاي (سلاحهاي هسته اي ) آمريكا طي
چندين دهه به حد كافي براي دفع نخستين حمله و سپس وارد آوردن
صدمات غير قابل قبول به يك دشمن قوي بوده اند.
وزيردفاع سابق آمريكا در اين مقاله افزود : در دوران خدمت من به عنوان
وزارت دفاع , فرمانده هوايي استراتژيك يك تلفن مطمئن را در 24 ساعت در
روز , 7 روز در هفته و 365 روز در سال با خود و در هرجايي كه مي رفت , به
همراه داشت .
تلفن اين فرمانده كه ستاد وي در اوماهاي نبراسكا مستقر بود به پست
فرماندهي زير زميني فرماندهي دفاع شمال آمريكا كه در عمق كوهستانهاي
چي ين قرار داشت و با رئيس جمهوري آمريكا متصل بود.
رئيس جمهوري همواره كدهاي هسته اي را كه در تمامي اوقات توسط
يك افسر نظامي آمريكا در كيفي حمل مي شد , در اختيار داشت .
دستورها به فرماندهي هوايي استراتژيك با سومين زنگ تلفن مي بايستي
موشكهاي بالستيك دشمن آگاه مي شد او اجازه داشت كه طي دو تا 3 دقيقه
تصميم بگيرد كه اين هشدارها معتبر است ياخير. (آمريكا طي سالها بسياري
از هشدارهاي دروغين را دريافت كرده است ) و در اين صورت آمريكا چگونه
مي بايستي پاسخ دهد . به او تقريبا 10 دقيقه مهلت داده شده بود كه
توصيه هاي خود را به رئيس جمهوري ارايه و به رئيس جمهوري اجازه دهد
كه اين وضعيت را با دو و يا سه تن از مشاوران نزديك (فرضا وزير دفاع و
رئيس ستاد مشترك آمريكا) مورد بحث قرار دهد و تصميمات دريافت شده
از رئيس جمهوري را دريافت و آن را همراه بارمزهاي شليك از پايگاهها به
مرحله اجرا بگذارد.
رئيس جمهوري بطور اساسي دو انتخاب داشت , او مي توانست تصميم
بگيرد كه اقدام به حمله نكند و تصميمي را براي حملات تلافي جويانه اتخاذ
نكند و يا او مي توانست فورا دستور حمله بدهد و سلاحهاي هسته اي آمريكا
مناطق نظامي و صنعتي دشمن را هدف قرار گيرد. مخالفين ما در مسكو نيز
ترتيبات مشابهي را داشتند.
وزير دفاع سابق آمريكا در مقاله خود يادآور شد : كل اين وضعيت به نظر
آن چنان عجيب و غريب به نظر مي رسد كه باوركردني نيست . در هر روز
فرضي و در حالي كه ما به سر كارمان مي رويم رئيس جمهوري آماده است كه
طي 20 دقيقه تصميمي را بگيرد كه يكي از مخرب ترين سلاحهاي جهان را
پرتاب كند.
اعلام جنگ , مستلزم اقدام كنگره است اما شروع يك قتل عام هسته اي
مستلزم يك بررسي 20 دقيقه اي توسط رئيس جمهوري و مشاورانش است
و اين چيزي است كه ما با آن طي 40 سال زندگي كرده ايم . با تغييراتي بسيار
اندك , اين سيستم عمدتا دست نخورده باقي مانده است .
مك نامارا تاكيد كرد : من قادر شدم كه برخي از اين سياستها و رويه هاي
خطرناك را تغيير دهم . من و همكارانم شروع به گفت و گوهاي كنترل
تسليحات كرديم و پادمانهايي را به منظور كاهش خطر پرتاب غير مجاز
تعبيه كرديم و انتخابهايي را به طرحهاي جنگ هسته اي افزوديم به گونه اي
كه رئيس جمهوري مجبور نبود كه بين واكنش سراسري و يا عدم هرگونه
پاسخ يكي را انتخاب كند. ما موشكهاي هسته اي آسيب پذير و تحريك كننده
مستقر در تركيه را محو كرديم . من مايل بودم كه كار بيشتري انجام دهم اما ما
در اواسط جنگ سرد بوديم و انتخابهاي ما محدود بودند.
آمريكا و متحدان ما در ناتو با يك اتحاد شوروي قدرتمند و تهديد
سلاحهاي متعارف پيمان ورشو روبه رو بودند.
بسياري از متحدانمان ( و نيز برخي در واشنگتن ) قويا احساس
مي كردند كه حفظ كردن ضربه اول براي نگاهداشتن اتحاد شوروي در عجز
ضروري است .
آنچه كه امروز تكان دهنده است اين است كه پس از گذشت بيش از يك
دهه از پايان جنگ سرد سياست اساسي هسته اي آمريكا تغييري نيافته است .
« در مركز تجارت جهاني (حادثه تروريستي 20 شهريور 1380 ) انفجار
عمقي به ميزان 300 پا (حدود 90 متر) و قطري معادل 1200 پا (حدود
300 متر) ايجاد كرد . (با انفجار يك سلاح هسته اي ) طي يك ثانيه جو زمين
با توپ آتشيني به قطر نيم مايل (بيش از 900 متر) مشتعل خواهد شد .
سطح اين توپ آتشين تقريبا با نور و گرمايي به ميزان تقريبا سه برابر
سطح خورشيد شعله ور خواهد شد و طي چند ثانيه تمامي حيات را از بين
خواهد برد و موجب سوختگي هاي شديد افراد در شعاع يك تا سه مايلي
(تقريبا دو كيلومتر تا 7 كيلومتر) خواهد شد .
موج انفجار ناشي از هواي فشرده شده طي حدود 12 ثانيه به سه مايلي
خواهد رسيد و كارخانه ها و ساختمانهاي تجاري را پائين خواهد آورد.
ويرانه هايي كه توسط بادهائي با سرعت 250 مايل در ساعت حمل
مي شوند موجب جراحات بسياري در منطقه مي شود . حداقل 50 درصد از
مردم منطقه فورا و قبل از هر جراحات ناشي از راديو اكتيو و يا گسترش
آتش سوزي جان خود را از دست خواهند داد. البته دانش ما درباره اين
صدمات كاملا فرضي نيست .
اين سلاحها كه در بالا به آن اشاره شد يك هفتادم سلاحهايي است كه
تاكنون دوبار توسط آمريكا در سال 1324 مورد استفاده قرار گرفته است .
وي در مقاله خود با اشاره به پرتاب نخستين بمب اتمي آمريكا در
1324 كه فورا 80 هزار نفر از مردم شهر هيروشيما را كشت افزود : در نهايت
بيش از 200 هزار نفر در جريان اين بمباران كشته شدند . بعدا بمبي با
اندازه اي مشابه در ناكازاكي پرتاب شد.
مك نامارا در مقاله خود افزود : شهردار ناكازاكي در شهادت خود به
ديوان بين المللي دادگستري در روز پانزدهم آبانماه سال 1374 مي گويد :
ناكازاكي به شهري از مرگ كه حتي صداي حشرات در آن شنيده نمي شد ,
تبديل شد. پس از مدتي مردان , زنان و كودكان بي شماري شروع به
جمع آوري آب آشاميدني در رودخانه « ارواكامي » كردند. موها و لباسهاي
آنها سوخت و پوست بدن آن ها به شكل لباس مندرسي در آمد.
در التماسي براي كمك يكي پس از ديگري در آب و يا كرانه هاي سواحل
جان خود را از دست دادند . چهار ماه پس از بمباران اتمي 74 هزار نفر از
مردم شهر مردند و 75 هزار نفر از جراحات ناشي از اين بمب در رنج به سر
مي بردند و دو سوم جمعيت شهر قرباني آلودگي شده بود.
وزير دفاع سابق آمريكا پرسيد : چرا اين چنين افراد غيرنظامي بايد
بميرند زيرا اين غير نظاميان كه تقريبا 100 درصد قربانيان هيروشيما و
ناكازاكي را تشكيل مي دادند در محلهايي نزديك به نظاميان ژاپني و اهداف
صنعتي زندگي مي كردند.
نابود كردن آنان اگرچه هدف كساني كه اين بمبها را پرتاب مي كردند ,
نبود اما نتيجه اجتناب ناپذير انتخاب اين اهداف بود.
توجه به اين امر مي ارزد كه آمريكا در جريان جنگ سرد دهها كلاهك
هسته اي را فقط برروي مسكو گرفته بود زيرا كه اين شهر شامل اهداف نظامي
بسيار و بنابراين « ظرفيت صنعتي » بود.
بنا بر فرض محتمل اتحاد شوروي نيز بطور مشابهي بسياري از شهرهاي
آمريكا را هدف گرفته بود.
اين اظهارات كه سلاحهاي هسته اي ما في نفسه جمعيت غير نظامي را
هدف قرار نمي دهد به كلي گمراه كننده است و در جريان حملات بزرگ
هسته اي دهها ميليون نفر از غير نظاميان جان خود را از دست خواهند داد.
بطور اختصار كاري كه سلاحهاي هسته اي انجام مي دهند اين است كه آنها با
سرعتي كه تقريبا غير قابل درك است بطور يكپارچه منفجر مي كنند ,
مي سوزانند و نور مي تابانند. اين دقيقا چيزي است كه كشورهايي همانند
آمريكا و روسيه با سلاحهاي هسته اي خود كه به صورت آماده باش دارند به
ادامه تهديد در هردقيقه و در هر روز از قرن جديد بيست و يكم ادامه
مي دهند.
مك نامارا وزير دفاع پيشين آمريكا در اين مقاله افزود : من به مدت بيش
از 40 سال در زمينه هاي موضوعاتي درارتباط با استراتژي هسته اي آمريكا و
ناتو كار كرده ام .
در طول اين مدت , من هرگز يك تكه كاغذ كه طرحي را براي آمريكا و يا
ناتو براي استفاده از سلاحهاي هسته اي با هرگونه طرح كلي براي آمريكا و يا
ناتو را داشته باشيم , نداشتم .
من اين اظهارات را در مقابل مخاطبان خود از جمله وزيران دفاع ناتو و
رهبران ارشد نظامي براي چندين بار مطرح كردم و هيچ كسي آن را رد نكرده
است . وزير دفاع سابق آمريكا افزود : پرتاب سلاحهاي هسته اي عليه يك
مخالف مجهز به سلاح هسته اي خودكشي خواهد بود.
انجام چنين اقدامي عليه يك دشمن غير هسته اي از نظر يك دشمن
غيرهسته اي از نظر نظامي غيرضروري , از نظر اخلاقي نفرت انگيز و از نظر
سياسي غير قابل دفاع مي باشد.
مك نامارا تاكيد كرد : من به اين جمعبندي خيلي زود و پس از آنكه وزير
دفاع شدم رسيدم . اگرچه من معتقد بودم كه جان كندي و ليندون جانسون
روساي جمهوري آمريكا با ديدگاه من مشترك بودند با اين حال براي هر يك
از ما اين غير ممكن بود كه چنين اظهاراتي را بطور علني مطرح كنيم , زيرا
اين اظهارات كاملا بر خلاف سياست اعلام شده ناتو بود.
وي افزود : پس از ترك وزارت دفاع , من رئيس بانك جهاني شدم و در
طول دوره خدمت 13 ساله ام از سال 1347 تا سال 1360 به عنوان يك
كارمند در استخدام يك نهاد بين المللي از اظهار نظر علني درباره موضوع
امنيت ملي آمريكا منع شدم . من پس از بازنشستگي از بانك جهاني اين فكر
را آغاز كردم كه چگونه ممكن است تجربه هفت ساله ام به عنوان وزير دفاع
مي تواند سهمي در تفهيم موضوعاتي كه من با خدمت عمومي خود (بانك
جهاني ) آن را آغاز كرده بودم , داشته باشد.
در آن زمان بسياري موضوعات درباره اينكه آمريكا بايد قادر به جنگ و
پيروزي در جنگ هسته اي با اتحاد شوروي باشد گفته و نوشته شده بود.
اين ديدگاه حاكي از آن بود كه سلاحهاي هسته اي , سودمندي نظامي را
در بر داشت و اينكه آنها مي توانستند در جنگ پيروزي بزرگي را عليه
بزرگترين نيرو و يا بزرگترين قدرتهاي هوشمند به كار گيرند.
مك نامارا افزود : من با مطالعه اين ديدگاهها تصميم گرفتم كه برخي از
اطللاعاتي را كه مي دانستم مجادله برانگيز خواهد بود , علني سازم اما
احساس كردم كه اين واقعيت مورد نياز , در برابر مباحث فزاينده غير واقعي
در زمينه سودمندي نظامي سلاحهاي هسته اي , بطور تزريقي انجام شود.
من بطور اساسي از اين فرضيه معيوب كه سلاحهاي هسته اي مي تواند
در زمينه هاي محدودي مورد استفاده قرار گيرد , انتقاد كردم .
هيچ راهي براي محدود نگاهداشتن كارآمد يك حمله هسته اي و دور
نگاهداشتن آن از وارد آوردن صدمات انهدامي فراوان بر زندگي و اموال غير
نظاميان وجود ندارد , ما تازماني كه اين واقعيات را تشخيص ندهيم و
برنامه ها و سياستهاي نظامي خود را بر اساس اين درك استوار نسازيم ,
نمي توانيم از خطر جدي و غير قابل قبول جنگ هسته اي خودداري كنيم .
« من امروز اين اعتقاد را حتي قويتر از هنگامي دارم كه براي نخستين بار
عليه خطرات هسته اي بر سياستهايمان سخن گفتم .
من از تجربه مستقيم خود مي دانم كه سياست هسته اي آمريكا امروزه
خطرات غير قابل قبولي را براي كشورهاي ديگر و براي خود ما خلق مي كند.
مك نامارا با اشاره به بحران موشكي كوبا در مقاله خود افزود : در ميان
هزينه هاي باقي نگاهداشتن سلاحهاي هسته اي خطر ـ به زعم من خطر غير
قابل قبول ـ احتمال استفاده از اين سلاحها بطور تصادفي و يا در نتيجه
داوري اشتباه و يا سومحاسبه در زمان بحران وجود دارد.
بحران موشكي كوبا اين امر را به نمايش گذاشت كه آمريكا و اتحاد
شوروي و در حقيقت ديگر مناطق جهان در مهرماه سال 1341 تنها به
اندازه مويي با فاجعه هسته اي فاصله داشتند.
براساس گفته هاي رهبران پيشين اتحاد شوروي , اوج اين بحران اين بود
كه نيروهاي اتحاد شوروي در كوبا 162 كلاهك هسته اي از جمله حداقل 90
كلاهك تاكتيكي را در اختيار داشتند و بطور همزمان « فيدل كاسترو » رئيس
جمهوري كوبا طي پيامي توسط سفير اين كشور در كوبا « نيكيتا خروشچف »
نخست وزير اتحاد شوروي را تشويق به مقابله با حملات تلافي جويانه
آمريكا با واكنش هسته اي كرد.
آشكارا خطر بسيار بزرگي در مقابل حمله آمريكا وجود داشت كه
بسياري در دولت آمريكا آماده دادن توصيه به كندي رئيس جمهوري آمريكا
بودند كه نيروهاي اتحاد شوروي تصميم به استفاده از سلاحهاي هسته اي
خود تا از دست دادن آنها كرده اند.
همين چند سال پيش بود كه ما خبردار شديم كه چهار زير دريايي اتحاد
شوروي كه هر يك اژدرهايي با كلاهكهاي هسته اي داشتند , كشتي هاي نيروي
دريايي آمريكا را دنبال مي كردند.
هريك از اين زير درياييها اجازه پرتاب اژدر خود را داشتند.
اين وضعيت حتي ترسناك تر شده بود , زيرا همانطور كه فرمانده ارشد
آنان براي من تعريف كرد , اين زير درياييها از ارتباط با پايگاههاي خود در
اتحاد شوروي خارج شده بودند و آنها گشت زني خود را چهار روز پس از
آنكه خروشچف عقب نشيني موشكها از كوبا را اعلام كرد , ادامه دادند.
اين درس , اگر پيش از آن روشن نشده بود , در كنفرانسي در زمينه اين
بحران كه در سال 1371 در هاوانا برگزار شد اين بود كه ما براي نخستين بار
شنيديم كه مقامهاي شوروي در حال آماده شدن براي جنگ هسته اي در
صورت حمله آمريكا هستند.
در اواخر آن گردهمايي من از كاسترو پرسيدم كه آيا او به خروشچف
توصيه استفاده از اين سلاحها را در صورت حمله آمريكا كرده است و اگر
چنين توصيه اي را كرده وي درباره واكنش آمريكا چه فكري مي كند كاسترو
گفت : ما مجبوريم قيمتي را كه ناپديدشدنمان است را بپردازيم .
وي افزود : اگر آقاي مك نامارا يا آقاي كندي در جاي من بودند و
كشورشان مورد حمله قرار مي گرفت و يا در آستانه اشغال بود من فكر
مي كردم كه اين سلاحهاي هسته اي تاكتيكي را مورد استفاده قرار مي دادند.
مك نامارا افزود : در جنگهاي متعارف اشتباه جان افراد و برخي اوقات
جان هزاران تن را مي گيرد , اما اشتباه در استفاده از نيروهاي هسته اي منجر
به انهدام ملتها خواهد شد.
تركيبي از جايز الخطا بودن انسان و سلاح هسته اي با خود خطر بسيار
زياد فاجعه هسته اي را به همراه دارد. هيچ راهي براي كاهش اين خطر به
سطوح قابل قبولي بجز امحا سياست آماده باش و سپس امحا سلاحهاي
هسته اي و يا امحا قسمت اعظم آنها وجود ندارد.
آمريكا بايد فورا اين اقدامات را در همكاري با روسيه انجام دهد و اين
درسي از بحران موشكي كوباست .
وزير دفاع پيشين آمريكا در ادامه مقاله خود تاكيد كرد : جورج بوش
رئيس جمهوري آمريكا در روز 22 آبانماه سال 1380 اعلام كرد كه او به
« ولاديمير پوتين » رئيس جمهوري روسيه گفته است كه آمريكا تعداد
كلاهكهاي هسته اي عملياتي مستقر خود را از تقريبا 5300 كلاهك به سطح
بين 1700 تا 2200 كلاهك طي دهه آينده تقليل خواهد داد . پوتين پيشنهاد
كرد كه اين ميزان براي روسيه بين 1500 تا 2200 كلاهك خواهد بود . به
هرحال بررسي وضعيت هسته اي بوش كه توسط كنگره آمريكا انجام و در
ديماه سال 1381 منتشر شد , بيانگر داستاني كاملا متقاوت است .
اين بررسي فرض كرده است كه سلاحهاي هسته اي استراتژيك تهاجمي
بسيار بيشتر از 1700 تا 2200 كلاهك به عنوان بخشي از نيروهاي نظامي
آمريكا طي چند دهه آينده باقي خواهد ماند. اگرچه تعداد كلاهكها در سال
1386 به 3800 و در سال 1391 به 1700 تا 2200 خواهد رسيد اما
آمريكا بسياري از خودروهاي پرتاب سلاح هسته اي را حفظ خواهد كرد كه
اين گزارش توجه اندكي را از سوي رسانه هاي گروهي به خود جلب كرده
است . با اينحال تاكيد آن بر روي سلاحهاي هسته اي استراتژيك تهاجمي
مستحق بررسي مردم در اين زمينه است .
وي افزود : اگرچه از هرگونه پيشنهادي در زمينه كاهش سلاحهاي
هسته اي بايد استقبال كرد اما جاي ترديد وجود دارد كه نجات يافتگاني ـ
اگر نجات يافتگاني وجود داشته باشند ـ در ازاي مبادله 3200 كلاهك
هسته اي (پيش بيني كلاهكهاي آمريكا و روسيه براي سال 1391 ) و با قدرت
انهدامي 65 هزار برابر بمب هيروشيما بتواند تفاوتي را ميان تبادل چنين
سلاحهايي با يكديگر و آنچه كه از نيروهاي هسته اي كنوني آمريكا و روسيه
كه در حدود 12 هزار كلاهك مي باشد , نشان دهد .
دولت بوش علاوه بر پيش بيني استقرار تعداد زيادي از سلاحهاي
هسته اي استراتژيك براي آينده , در حال برنامه ريزي يك سلسله از
برنامه هاي گسترده و گران به منظور باقي نگاهداشتن و مدرنيزه كردن
نيروهاي هسته اي موجود و آغاز مطالعه براي خودروهاي پرتاب جديد و نيز
كلاهكهاي جديد از تمامي سكوهاي پرتاب مي باشد . برخي از اعضاي دولت
خواستار كلاهكهاي هسته اي جديد شده اند كه مي تواند به عنوان سنگر شكن
عليه پناهگاههاي زيرزميني (نظير پناهگاههايي كه صدام در بغداد از آن
استفاده مي كرد) مورد استفاده قرار گيرد.
مك نامارا با اشاره به برنامه هسته اي دولت بوش و امتناع دولت وي از
تصويب پيمان جامع منع آزمايش افزوده است : دولت بوش آشكارا چنين
فرض مي كند كه سلاحهاي هسته اي بخشي از نيروهاي نظامي آمريكا طي
چند دهه آينده خواهد بود.
اگر دولت آمريكا به موضع هسته اي كنوني خود ادامه دهد با گذشت
زمان ميزان قابل توجهي از تكثير سلاحهاي هسته اي تقريبا بطور حتم پي
گرفته خواهد شد و كشورهايي مانند مصر , ژاپن , عربستان سعودي , سوريه و
تايوان به احتمال بسيار برنامه هاي سلاحهاي هسته اي خود را ابداع خواهند
كرد و خطر استفاده از اين سلاحها و دادن اين سلاحها و مواد انشقاقي به
دستان كشورهاي ياغي و يا تروريستها را افزايش خواهد داد.
ديپلماتها و نهادهاي مطالعاتي معتقدند كه « اسامه بن لادن » چندين
تلاش را براي تهيه سلاح هسته اي و يا مواد انشقاقي به عمل آورده و بطور
گسترده گزارش شده است كه « سلطان بشيرالدين محمود » مدير سابق
مجموعه راكتور هسته اي پاكستان چندين بار با بن لادن ملاقات كرده است .
در صورتي كه القاعده مواد انشقاقي بويژه اورانيوم غني شده را تهيه كند
توان آنها براي توليد سلاح هسته اي زياد خواهد بود.
در حال حاضر دانش براي توليد بمب از نوعي كه ما در هيروشيما آن را
پرتاب كرديم , گسترده است و كارشناسان ترديد اندكي دارند كه تروريستها
در صورت به دست آوردن مواد اورانيوم غني شده كه شرط لازمه ساخت اين
بمبها است , نتوانند آنها را بسازند.
در حقيقت ويليام پري وزير دفاع سابق آمريكا همين تابستان گذشته طي
سخناني در آكادمي علوم گفت : « من هرگز از انفجار يك سلاح هسته اي اين
چنين نترسيده ام . احتمال آن 50 درصد بيشتر از حمله هسته اي به اهداف
آمريكا طي يك دهه است » من در اين نگراني با او شريك هستم .
مك نامارا در پايان مقاله خود تصريح كرده است : ما در لحظه حساسي
از تاريخ به سر مي بريم . شايد مهيچ تر از بحران موشكي كوبا نباشد , اما اين
لحظه حساسيت كمتري ندارد.
نه دولت بوش , نه كنگره , نه مردم آمريكا و نه مردم ديگر كشورها ,
سياستهاي سلاحهاي هسته اي دور برد را براي كشورشان و يا جهان به بحث
نگذاشته اند. آنها سودمندي اين سلاحها و خطر استفاده سهو و يا تصادفي
از آن و ملاحظات اخلاقي و حقوقي در ارتباط با استفاده و يا تهديد به
استفاده از اين سلاحها و يا صدمات سياستهاي كنوني را بر روي تكثير به
بحث نگذاشته اند.
اين بحثها مدتهاست كه به تاخير افتاده است و من معتقدم اگر اين بحثها
انجام شود به نتيجه خواهد انجاميد. همان گونه كه من و تعداد فزاينده اي از
رهبران ارشد نظامي , سياستمداران و كارشناسان امنيتي غير نظامي
معتقديم , ما بايد به سوي امحا فوري اين سلاحها و يا تقريبا امحا تمامي
سلاحهاي هسته اي حركت كنيم . براي بسياري , وسوسه اي قوي در پايبند
بودن به استراتژي هاي 40 سال گذشته وجود دارد . اما انجام اين اقدام
اشتباه خواهد بود كه به خطراتي غير قابل قبول براي تمامي ملتها منجر
خواهد شد.
خبرگزاري جمهوري اسلامي
امروز آمريكا 4500 كلاهك هسته اي استراتژيك تهاجمي در نقاط
مختلف جهان مستقر كرده است
از 8 هزار كلاهك فعال و يا عملياتي آمريكا , 2 هزار كلاهك آماده شليك
هستند و هر كلاهك هسته اي اين كشور قدرت انهدامي 20 برابر بمب
هيروشيما را دارد
اين اظهارات مقامات پنتاگون كه سلاح هاي هسته اي ما جمعيت غيرنظامي
را هدف قرار نمي دهد به كلي گمراه كننده است و در جريان حملات بزرگ
هسته اي دهها ميليون نفر از غير نظاميان جان خود را از دست خواهند داد
