روزنامه جمهوري اسلامي 05/02/1384 صفحه مقالات
مسيحيت صهيونيست و بنيادگراي آمريكا


قسمت شانزدهم
« آمريكا در انتخابات سال 1992 , با ائتلاف راست گرايان مسيحي و راست گرايان حزب جمهوري خواه شاهد پيدايش « حزب الله » بوده است .
نشريه قرن مسيح , 17 فوريه 1993
« با الهام از روياي قديمي سرزمين موعود , امروز بايد چشم هاي خود را به سرزمين موعود جديد بدوزيم »
كلينتون ـ سخنراني سالانه سال 1997
ائتلاف مسيحي در دوره بوش
پس از هشت سال حكومت ريگان , كه وعده داده بود منشور اكثريت اخلاقي را اجرا كند , در دوره حكومت جورج بوش نيز فعالان راست گراي مسيحي همچنان براي تحقق اين آرمان محتاطانه تلاش مي كردند . در انتخابات سال 1988 , حدود هشتاد درصد از پروتستان هاي انجيلي از بوش حمايت كردند. پس از انتخابات , حدود صد نفر از سران راست گراي مسيحي براي تبادل نظر با معاون رئيس جمهور دان كويل و معاونان ارشد وي به كاخ سفيد فراخوانده شدند. رهبران جنبش مخالفت با سقط جنين اطمينان داشتند كه رئيس جمهور , قضاتي را براي ديوان عالي كشور برخواهد گزيد كه حكم جايز بودن سقط جنين را لغو خواهند كرد. ولي هنگامي كه بوش , « لوئيس سولوان » را كه مخالف با سقط جنين نبود به سمت وزير بهداري برگزيد , اعتماد آنان به وي مخدوش شد. در سال 1989 , ديوان عالي كشور , قانون ايالت ميسوري را كه به كارگيري و استفاده از اموال و تسهيلات عمومي و كارمندان را در اجراي عمليات سقط جنين ممنوع ساخته بود لغو كرد.
راست گرايان مسيحي در اواخر دهه نود ميلادي با مواضع بوش به مخالفت برخاستند و نفوذ خود را در حزب جمهوري خواه در سطح ايالت ها گسترش دادند آنان در گذشته نيز در سال 1988 يكي از رهبران خود , « پات رابرتسون » را كه مبلغ تلويزيوني بود , به منظور افزايش نفوذ خود در سطح ملي نامزد رياست جمهوري كرده بودند. راست گرايان مسيحي به تاكتيك هاي گوناگوني متوسل شدند , از جمله برگزاري تظاهرات , فعاليت هاي انتخاباتي , حملات تبليغاتي جنجال برانگيز بر ضد مساله (جواز) سقط جنين و حقوق هم جنس بازان و كمك هاي مالي دولت فدرال به برنامه هاي هنري . نتيجه اين تحركات در داخل حزب جمهوري خواه و به كارگيري تاكتيك بسيج مردمي موجب شد كه فعالان راست گراي مسيحي با قدرت در صحنه ظاهر شوند.
پس از سازمان اكثريت اخلاقي كه كشيش « جري فالويل » آن را تاسيس كرد , در سال 1988 , كشيش « پات رابرتسون » سازمان « ائتلاف مسيحي » را تاسيس و « رالف ريد , » راست گراي مسيحي جمهوري خواه , را به مديريت آن سازمان منصوب نمود.
« ريد » در گفت وگويي با نشريه « مسيحيت امروز » تاثير ائتلاف مسيحي را بر دولت و سياست هاي داخلي كشور اين گونه تشريح نمود :
« ما معتقديم كه مسيحيان با تكيه تمام عيار بر كاخ سفيد و كنگره رويكرد صحيح را از دست داده اند; زيرا بيشتر مسائل مورد اهتمام پروتستان هاي انجيلي و كاتوليك هاي سنتي در شوراهاي شهر و شوراهاي مدارس و دستگاه هاي قانونگذار در ايالت ها سياست گذاري و حل و فصل مي شوند. »
ائتلاف مسيحي بدون اتلاف وقت به سراغ انتخاب و حمايت از نامزدهاي دستگاه ها و شوراهاي محلي رفت . پس از انتخابات رياست جمهوري , « جيمز رابسون » به منظور تكميل كار ائتلاف مسيحي , شبكه هاي راديويي « تاكيد بر خانواده » را راه اندازي نمود كه در سال 1989 شامل 1300 ايستگاه محلي مي شد. گري بوئر مشاور ريگان در سياست داخلي نيز پس از راي ديوان عالي در سال 1989 « شوراي مطالعات خانواده » را تاسيس نمود كه هدف اساسي آن اعمال فشار بر ضد قوانين جواز سقط جنين بود.
نقش سازمان هاي ائتلاف مسيحي در پيگيري آنچه « مسائل اخلاقي » ناميده مي شد و برخي از فعالان آن را « جنگ فرهنگي » مي ناميدند , بسيار فعال شد و مهم ترين مساله آنان موضوع سقط جنين و حقوق هم جنس بازان بود , همچنان كه اين امر از اواسط دهه هفتاد نيز دنبال مي شد , به علاوه دو مساله ديگر نيز به آن افزوده شد; يكي برگزاري نماز در مدارس عمومي و ديگري تامين كمك هاي مالي براي فعاليت هاي هنري از طريق « صندوق ملي هنر » . البته مساله سقط جنين در پايان دهه هشتاد و اوائل دهه نود بيش از هر موضوع ديگري مورد تهاجم و اهتمام جنبش ائتلاف مسيحي قرار گرفت . فعالان راست گراي مسيحي از يك سو به اعمال فشار براي استفاده از تاكتيك « لابي » بر ضد قوانين جواز سقط جنين متوسل شدند , به گونه اي كه در ايالت پنسيلوانيا قانوني وضع شد كه زناني را كه قصد سقط جنين داشتند متعهد مي نمود اطلاعات « رسمي » در مورد سقط جنين دريافت كنند (تا از مضار و عواقب سقط جنين آگاهي يابند) و 24 ساعت پيش از اجراي عمل سقط جنين , منتظر بمانند. اين قانون به ديوان عالي كشور ارجاع شد و ديوان در سال 1992 اصلاحاتي در آن به عمل آورد . از سوي ديگر , راست گرايان مسيحي اعمال خشونت براي جلوگيري از سقط جنين را تاييد و عملا نيز در آن مشاركت كردند و كلينيك هاي سقط جنين دستخوش موجي از خشونت از جمله ايجاد انفجار , حمله مسلحانه و تهديد به قتل گرديد.
در سال 1998 , يكي از راست گرايان مسيحي بيانيه اي با عنوان , « اخطار به خاطر زندگي » منتشر نمود كه در آن به كارگيري خشونت براي جلوگيري از سقط جنين مجاز شمرده شده بود. در اين بيانيه آمده است : « از آنجا كه تلاش ما براي تغيير قوانين مربوط به سقط جنين ناموفق ماند به ناچار به درمانگاه ها و بيمارستان هايي كه به سقط جنين اقدام نمايند و حتي كساني كه قصد سقط جنين داشته باشند مسلحانه هجوم خواهيم برد.... اكنون كه هجوم مسلحانه تنها راه حل است پس بدون ترديد و در گسترده ترين سطح بايد بدان اقدام كرد.
پس از آن « ژوزف شيدلر » كتابي را به نام « سرانجام : 99 روش براي جلوگيري از سقط جنين » منتشر ساخت كه راهنماي فعالان جنبش ضد سقط جنين گرديد , به ويژه آنكه مولف كتاب , الهام بخش « راندل تري » موسس سازمان « عمليات نجات » بود كه به درمانگاه هاي سقط جنين حمله مي كرد.
پس از آنكه تعدادي از مهاجمان به درمانگاه هاي سقط جنين در نزديكي مقر كنگره ملي حزب دموكرات در انتخابات سال 1988 , دستگير شدند , رهبران راست گرايان مسيحي از جمله پاپ رابرتسون , جري فالويل و جيمز دابسون از طريق شبكه هاي تلويزيوني كه در اختيار داشتند به دفاع از آنان برخاستند.
موضوع هم جنس بازان , در اولويت دوم جنبش راست گرايان مسيحي بود و در اين اقدام از موضوع گسترش ايدز از طريق هم جنس بازي بهره گيري نمودند. در كاليفرنيا , راست گرايان مسيحي بسيار كوشيدند تا بت ويلسون فرماندار آن ايالت را بركنار كنند; زيرا وي اجازه داده بود كه شكايات مربوط به تبعيض بر ضد هم جنس بازان در ايالت مورد پذيرش واقع شود.
در اوريگون , راست گرايان مسيحي قوانين ايالتي در مورد جلوگيري از تبعيض شغلي و به كارگيري افراد در آن ايالت را لغو كردند. و در كلرادو , مصوبات مشابه را غيرقانوني به شمار آوردند. تبليغات راست گرايان مسيحي بر ضد هم جنس بازان در بين مردم بر اين امر متمركز بود كه هم جنس بازان حقوق برابر با ديگران نمي خواهند , بلكه خواستار حقوقي بيشتر از ديگران هستند.
در مورد اختصاص بودجه هاي عمومي به فعاليت هاي هنري نيز راست گرايان مسيحي اعتقاد داشتند كه « صندوق ملي هنر » از « هنر مبتذل » حمايت مي كند كه ارزش هاي سنتي خانواده را مورد تهديد قرار مي دهد. به مجرد آنكه بوش روي كار آمد , رهبران راست گرايان مسيحي و تعدادي از نمايندگان كنگره موضوع « صندوق ملي هنر » را به يك مساله در سطح فدرال تبديل كردند; زيرا اين صندوق دو نفر از نقاشان را مورد حمايت قرار داده بود , يكي « آندريزسيرانو » كه تصويري از « مسيح بيمار » كشيده بود , و ديگري « رابرت مابلتورب » كه « آلبوم هم جنس بازي » را رسم كرده بود.
در آوريل سال 1989 تحرك جديدي آغاز شد و « داونالدوايلدمون » از « جمعيت خانواده آمريكا » نامه سرگشاده اي براي كنگره ارسال كرد و آن را در اختيار رسانه ها و سازمان هاي مسيحي قرار داد. در اين نامه , تصوير « مسيح بيمار » نشانه فساد و تنفر از مسيح قلمداد شده بود. سناتور « داماتو » و سناتور « جسي هلمز » در ماه مه سال 1989 در مجلس سنا , صندوق ملي هنر را مورد هجوم قرار دادند چند روز بعد , صد نفر از نمايندگان كنگره با هدايت ريچارد آرمي (سناتور جمهوري خواه از ايالت تگزاس » نامه اي را امضا كردند كه در آن حمايت و پشتيباني صندوق ملي هنر از برگزاري نمايشگاه آثار مابلتورب مورد انتقاد قرار گرفته بود. البته مساله به اينجا پايان نيافت و كنگره محدوديت هايي را براي كمك هاي صندوق ملي هنر به هنرمندان وضع نمود. پات رابرتسون , رئيس سازمان « ائتلاف مسيحي » , به فعاليت هاي تبليغاتي دست زد و بيانيه اي را بر ضد صندوق ملي هنر در روزنامه « يو.اس .تودي » منتشر نمود كه دويست هزار دلار هزينه دربرداشت و پس از آن , رئيس جمهور بوش , مدير صندوق « جان فورهان ماير » را تحت فشار قرار داد تا استعفا بدهد.
نفوذ و تاثير راست گرايان مسيحي در دوران رياست جمهوري ريگان و بوش محدود به اقدامات ملي و محلي برضد سقط جنين و حقوق هم جنس بازان و صندوق ملي هنر نبود . از آغاز سال 1990 , « ائتلاف مسيحي » به رهبري « پات رابرتسون » به صورت قلب تپنده راست گرايان مسيحي در مبارزات انتخابات سراسري و ايالتي درآمد. جنبش توانست در بخش سان دييگو در ايالت كاليفرنيا به پيروزي چشمگيري دست يابد , زيرا از مجموع 90 نامزد شوراهاي مدارس و شوراي شهر , شصت نفر از آنان كه وابسته به راست گرايان مسيحي بودند پيروز شدند. اين پيروزي ناگهاني و غيرمترقبه , راهنماي عمل راست گرايان مسيحي در انتخابات محلي سال 1992 قرار گرفت بلكه مي توان گفت سال 1992 , سال انتقال راست گرايان مسيحي از خارج حزب جمهوري خواه به داخل حزب بود.
تجربه دوران ريگان و بوش نشان داد كه حمايت جناح راست مسيحي از نامزدهاي رياست جمهوري (ريگان و بوش ) و ارتباط آنان با نهاد رياست جمهوري موجب گرديد كه ريگان بر موج « ارزش هاي والاي خانواده » و جريان مذهبي سوار شود. بوش نيز از اين تجربه استفاده كرد ولي بعدها از منشور آن كناره گيري نمود. بنابراين , ضروري بود راست گرايان از مرحله حمايت از نامزدها به مرحله تاثيرگذاري در درون حزب جمهوري خواه منتقل شوند.
حزب الله , ائتلاف پروتستان هاي انجيلي و حزب جمهوري خواه
پس از پايان جنگ سرد و سقوط اتحاد جماهير شوروي در سال 1991 , جناح راست آمريكا در خطر انشعاب قرار گرفت و جناح راست مسيحي به عنوان يك قدرت منسجم در صحنه ظاهر شد. در شرايطي كه فروپاشي اتحادجماهير شوروي و زوال كمونيسم موجب تضعيف راست گرايان جديد گرديد و آنان مجددا به مسائل داخلي در سياست آمريكا اهتمام ورزيدند , راست گرايان مسيحي توجه خود را به اخلاق سنتي معطوف داشتند و از تجربه دهه هشتاد بهره گرفتند كه يك پاي خود را در حزب جمهوري خواه بگذارند و پاي ديگر را در داخل كليساهاي پروتستان هاي انجيلي .
ائتلاف مسيحي , علاوه بر تمركز بر مساله سقط جنين و حقوق هم جنس بازان و صندوق ملي هنر , به سوي جمع آوري آرا در مبارزات انتخاباتي روي آوردند. در كنگره ملي ائتلاف مسيحي « راه پيروزي » كه در نوامبر 1991 در مقر شبكه در ويرجينيا برگزار شد هشتصد) CBN (تلويزيوني رابرتسون نفر از رهبران ائتلاف مشاركت كردند و تصميم گرفتند كه در قالب هيات هاي اعزامي كنگره ملي حزب جمهوري خواه و اعضاي كميته ملي جمهوري خواهان فعاليت نمايند. آنان بر تاكتيك ديگري نيز توافق كردند و آن اينكه آرا كساني را كه در انتخابات شركت نمي كنند به عنوان راهي به سوي پيروزي برگزينند , به اين معنا كه اگر نسبت كساني كه براي شركت در انتخابات ثبت نام كرده اند شصت درصد باشد و نيمي از اين تعداد در راي گيري شركت كنند , بنابراين , پانزده درصد از مجموعه آرا مي تواند تعيين كننده نتيجه انتخابات باشد.
مبارزات انتخاباتي رياست جمهوري در سال 1992 پيروزي خيره كننده فعالان راست مسيحي را چه در درون حزب جمهوري خواه و چه در شعارهايي كه براي مبارزات انتخاباتي نامزد حزب جمهوري خواه برگزيده بودند نشان داد. از يك سو , جناح راست مسيحي به عنوان يك جناح موثر درداخل حزب جمهوري خواه ظهور نمود. دليل اين امر هم آن بود كه 47 درصد از شركت كنندگان در كنگره ملي حزب در سال 1992 خود را مسيحياني مي دانستند كه « دوباره متولد شده اند » . از سوي ديگر , شعارهاي مبارزات انتخاباتي بوش برگرفته از منشور جناح راست مسيحي بود. خود بوش نيز خواستار اصلاح قانون اساسي براي جلوگيري از سقط جنين گرديد. اين شعارها همچنين , با اعطاي هرگونه حقي به هم جنس بازان مخالفت مي ورزيد و از دولت مي خواست كه از يا اعطاي كمك مالي به ]پورنوگرافي [فروش فيلمهاي مبتذل هنرهاي شهوت انگيز , جلوگيري نمايد , علاوه بر آنكه خواستار اجازه برگزاري نماز در مدارس و جلوگيري از مقرراتي بود كه آموزش روش هاي جلوگيري از آبستني را در مدارس مجاز مي شمرد.
جناح راست مسيحي از نامزدهاي شوراهاي شهر نيز حمايت نمود. در يك بررسي كه از پانصد نفر از نامزدهاي پيروز در انتخابات به عمل آمد مشخص گرديد كه چهل درصد آنان از سوي راست گرايان مسيحي حمايت شده بودند. كليد موفقيت آنان تاكتيكي بود كه در توزيع ميليون ها نسخه « راهنماي انتخاباتي » و جزواتي به منظور معرفي نامزدها وديدگاه هاي جناح راست مسيحي به كار گرفته شد. رابرتسون , رئيس ائتلاف مسيحي , چهل ميليون نسخه از « راهنماي انتخاباتي » را در صد هزار كليسا در ايالات پنجاه گانه آمريكا توزيع نمود , اما استراتژي آنان همان بود كه در كنگره ملي ائتلاف مسيحي بر آن توافق كردند , و آن بسيج كساني بود كه براي انتخابات ثبت نام كرده بودند ولي عادتا در راي گيري شركت نمي كردند. به همين جهت , جناح راست مسيحي در انتخابات سال 1992 توانست به هفده درصد از مجموع راي دهندگان دست يابد و همان گونه « رالف ريد » , مدير « ائتلاف مسيحي » گفته بود , 25 درصد از كساني كه به بوش راي دادند جز راست گرايان مسيحي بودند كه از اين تعداد هفتاد درصد آنان از پروتستان هاي انجيلي بودند. در غيراينصورت , شايد بوش دچار شكست فاحش مي شد.
سال 1992 ميلادي سال انتقال راستگران مسيحي از خارج حزب جمهوريخواه به داخل حزب بود