بسم الله الرحمن الرحيم
« انتصاب پاپ ژان پل دوم به مقام پاپي موجب گرديد كه روابط واتيكان
با يهوديان و آئين يهود به سمت تحكيم « ميراث مسيحي » پيش برود. وي بر
مبرا بودن يهود از گناه كشتن مسيح و به صليب كشيدن و شكنجه وي تاكيد
نمود و بالاتر از آن , اصالت يهودي عيسي مسيح را مورد تاييد قرار داد...
... پس از امضاي موافقتنامه بين اسرائيل و ياسرعرفات رئيس سازمان
آزاديبخش فلسطين در سال 1993 (1372 هـ) واتيكان دولت يهود را به
رسميت شناخت و خود را براي اتخاذ مصالحه تاريخي بين كليساي
كاتوليك و يهوديان و آئين يهود آماده كرد... پاپ ژان پل دوم كه زادگاه وي
لهستان , يعني دومين كشور كاتوليك واولين كشور يهود ستيز است , در
كنفرانس واتيكان در سال 1997 (1375 هـ) فرمان داد راهبردي را براي
مصالحه آئين يهود و آئين كاتوليك تعيين نمايند... در اين كنفرانس مقرر
گرديد مصوبات دومين شوراي واتيكان در سال 1965 (1344 هـ) در مورد
« ميراث يهودي ـ مسيحي » پذيرفته شود. مفهوم « ميراث يهودي مسيحي »
اينست كه آئين هاي يهودي و مسيحيت در كتاب مقدس مشترك اند و پيرو
مذهب , پيرو كتاب مقدس محسوب ميشوند. هر دو آئين در حمايت از ده
فرمان مشاركت دارند و معتقدند كه نجات دهنده , عيسي مسيح , يهودي
متولد شده است . البته اين تفسير قابل احترام است ولي همانگونه كه در
مورد پروتستان ها اتفاق افتاد , آنها به مسيحيان صهيونيست تبديل شدند و
در خدمت تاييد مشروعيت دولت يهودي و اشغال قدس و سرزمين هاي
اعراب توسط اسرائيل قرار گرفتند. به اين ترتيب , مفهوم « ميراث يهودي ـ
مسيحي » نيز به يك مفهوم غيردولتي تبديل گرديد تا از خواست صهيونيسم
يهودي در مورد تاسيس ميهن قومي يهود در فلسطين پشتيباني نمايد » .
جملات بالا , عينا از كتاب « مسيحيت صهيونيست و بنيادگراي آمريكا »
نوشته « رضا هلال » نويسنده مصري و ترجمه آقاي علي جنتي كه سال
گذشته منتشر شده نقل گرديده است . اين , فقط گوشه اي از عملكرد « پاپ
ژان پل دوم » است كه هفته گذشته چشم از جهان فرو بست وروز جمعه او را
در واتيكان به خاك سپردند.
هدف ما از آوردن جملاتي كه ملاحظه كرده ايد اينست كه به مسئولين
محترم جمهوري اسلامي ايران نكته اي را گوشزد كنيم . قصد نداريم آنان را
توصيه به ملامت و ستيز و بدگوئي به پاپ يا واتيكان و كاتوليك ها نمائيم كه
اين روش را مناسب اسلاميان و نظام جمهوري اسلامي نميدانيم . ايران , بعد
از پيروزي انقلاب اسلامي و استقرار نظام جمهوري اسلامي , انساني ترين و
اخلاقي ترين شيوه ها را در تعامل با اقليت هاي ديني برگزيد , به آنان در
مجلس قانونگذاري كشور كرسي نمايندگي داد , براي آنان در قانون اساسي
جايگاه حقوقي خاص قائل شد و آزادي هائي به آنها در همه زمينه ها داد كه
در طول تاريخ نمونه است و خود آنان نيز همواره به اين واقعيت اعتراف
مي كنند. اين , روش اسلام است و تعامل و گفتگو و تفاهم با پيروان اديان
توحيدي از اصول مورد نظر و عمل جمهوري اسلامي ايران بوده , هست و
خواهد بود هرچند غربي ها عليرغم حضور ميليون ها مسلمان در هر يك از
كشورهاي اروپائي و آمريكائي و برخورداري از عنوان بزرگترين اقليت هاي
ديني در بسياري از اين كشورها نه تنها هيچيك از امتيازات ياد شده را براي
مسلمانان در نظر نگرفته اند بلكه آنها را از ابتدائي ترين حقوق قانوني و
انساني و ديني محروم مي كنند كه ممنوعيت حجاب براي دختران دانش آموز
و كارمندان زن مسلمان يكي از تازه ترين و روشن ترين نمونه هاي آنست .
تذكري كه به مسئولين جمهوري اسلامي داريم اينست كه در برخورد با
وقايعي از قبيل وفات پاپ ژان پل دوم , همواره اندازه نگهداريد و به راه
افراط و تفريط نرويد. مسابقه مسئولين در انتشار پيام تسليت و حضور در
برخي مراكز متعلق به كاتوليك ها براي امضاي دفتر يادبود , حضور رئيس
جمهور در مراسم تشييع و تدفين پاپ و مطرح كردن موضوع در
مناسبت هاي مختلف حتي خطبه نماز جمعه تهران , به نظر ميرسد برخورد
افراطي با اين موضوع است . البته رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام كه
پاپ را در خطبه نماز جمعه تهران به عنوان حامي صلح مطرح كرد , از اين
اقدام براي تذكر خيانت هاي سران كشورهاي مسيحي به بشريت بويژه به
مسلمانان نيز استفاده نمود ولي واقعيت اينست كه پاپ ژان پل دوم هيچ
كمكي به صلح جهاني نكرد و فقط در عالم الفاظ بود كه با بعضي
جنگ افروزي ها مخالف نمود. او اگر ميخواست ميتوانست با استفاده از نفوذ
معنوي خود افكار عمومي جهان مسيحيت را عليه بوش و بلر بشوراند و مانع
تجاوزات ددمنشانه آنها به مردم افغانستان و عراق شود. پاپ اگر ميخواست
ميتوانست بخاطر حمايت دولت آمريكا از جنايات رژيم صهيونيستي در
جنين و قانا و غزه و... دولتمردان آمريكائي را از اريكه قدرت به زير بكشد و
يا لااقل آنها را استيضاح كند. آقاي پاپ ژان پل دوم نه تنها چنين نكرد , بلكه
عليرغم آنهمه جنايت صهيونيست ها عليه ملت فلسطيني و مقدسات اسلام و
مسيحيت , رژيم غاصب صهيونيستي را به رسميت شناخت و در واقع به
همه جنايات صهيونيست ها رسميت بخشيد. از اين آقاي پاپ با چنين
ويژگيهائي , مسئولين و رسانه ملي ما آنچنان تجليل كرده اند كه حتي بعضي
از كشورهاي مسيحي و كليساهاي غيركاتوليك هم نكرده اند! درست برخلاف
توصيه حكيمانه شاعر كه ميگويد : اندازه نگهدار كه اندازه
نكوست ...
براي ابراز تاسف از وفات پاپ و اظهار همدردي با پيروان وي , كافي بود
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي پيام تسليت بدهد , معاون وزيرخارجه دفتر
يادبود امضا كند و سفير ايران در واتيكان نيز در مراسم خاك سپاري شركت
نمايد. بيش از اين , اندازه از دست دادن است چه رسد به ناديده گرفتن
عملكردهاي منفي و عدالتخواه و صلح طلب دانستن وي .
به نظر مي رسد مشكل مسئولين ما درچنين مواردي اينست كه اهل
صراحت لهجه نيستند و واقعيت ها را با تعارفات مخلوط مي كنند. يكي از
سفراي ايران در واتيكان به هنگام عزيمت به محل ماموريت خود به محضر
امام خميني مشرف شد تا از ايشان درباره ماموريتش در دربار پاپ رهنمود
بگيرد. امام , به او مطالبي گفتند كه به همين آقاي پاپ ژان پل دوم بگويد از
جمله اينكه اگر حضرت عيسي مسيح حضور داشتند آيا مثل شما پشت سر
رئيس جمهور آمريكا ميايستادند و در برابر جنايات او سكوت مي كردند
مسئولين نظام جمهوري اسلامي بايد مظهر صراحت امام باشند و مثل
ايشان بدون تعارف باواقعيت ها و اشخاص مواجه شوند همانگونه كه امام با
فرستاده هاي پاپ نيز كه به خواست رئيس جمهور آمريكا براي وساطت
درباره شاه و گروگانها آمريكائي آمده بودند , با صراحت و بي پرده صحبت
كرده و درعين حال كه حرمت او را به عنوان يك مقام روحاني حفظ نمودند ,
وظايف خطير او را نيز از طريق فرستاده هايش به وي گوشزد كردند.
اگر مسئولين ما فكر مي كنند با اين تعارفات و ملاحظات , رفتار
سردمداران كشورهاي مسيحي نسبت به ما بهبود خواهد يافت , اين يك
ساده انديشي است . آنها نه براي پاپ اهميتي قائل هستند نه براي دين او و نه
براي خود عيسي مسيح . آنها منافع مادي خود و تامين اهداف استعماري
خود را كه در « ميراث يهودي ـ مسيحي » خلاصه شده است بر هر چيز
ديگري ترجيح ميدهند. بنابراين , حق اينست كه مسئولين ما در هر زمينه اي با
حفظ تعادل , به وظايف خود عمل كنند , نه در آداب و اخلاق زياده روي كنند
و نه در بيان واقعيت ها كوتاه بيايند. فقط همين روش است كه جواب ميدهد
همانطور كه روش امام , جواب داد.
