بسم الله الرحمن الرحيم
فارغ از اختلاف نظرهائي كه از آغاز مطرح شدن پرونده اتمي ايران در
زمينه مذاكره با اروپا وجود داشت و هنوز هم وجود دارد , اكنون در روزهاي
پاياني سال جاري و در آستانه مذاكرات سوم فروردين آينده , نگاهي اجمالي
و جمع بندي گونه به وضعيت اين پرونده و اين مذاكرات , مفيد به نظر
مي رسد.
شايد بتوان براي مذاكرات اتمي با اروپا سودهائي از قبيل خريد زمان و
توجيه افكار عمومي درباره صلح آميز بودن فعاليت هاي اتمي ايران , تصور
كرد. البته همين سودها را نيز براي آنكه واقعي باشند بايد در ترازوي دقيقي
كه ميزان خسران ما را بابت تعليق غني سازي در يكسال اخير نشان دهد
سنجيد و آنگاه قضاوت نمود.
با اينحال , انكار نميتوان كرد كه مطرح بودن پرونده اتمي ايران در طول
دو سال اخير در سطح آژانس بين المللي انرژي اتمي و رسانه هاي اروپا و
آمريكا و محافل مهم جهاني , حداقل دو نكته راهبردي و مهم را كاملا روشن
كرده است . اول آنكه اصولا موضوع فعاليت هاي اتمي ايران فقط يك بهانه
است و آمريكا با اصل وجود نظام جمهوري اسلامي مشكل دارد. نكته دوم
آنكه اروپائي ها در عين حال كه از نظر روش برخورد تفاوت هائي با آمريكا
دارند اما در اينكه مايل نيستند ايران از حق قانوني خود در زمينه فناوري
هسته اي برخوردار باشد , با آمريكا همراه و همفكرند.
طرفداران و بانيان مذاكره با اروپا بر سر پرونده هسته اي ايران , نميتوانند
محصولي بيش از روشن شدن اين دو نكته از اين مذاكرات ارائه دهند. اين
محصول نيز قابل وزن كردن نيست تا ميزان ارزش آنرا بتوان فهميد , هرچند
ميتوان براي آن ارزش نرم افزاري در نظر گرفت , چيزي كه براي مخالفان اين
مذاكرات از همان آغاز كاملا مشخص بود و در واقع , كشف جديدي رخ
نداده است .
بدين ترتيب , اكنون ميتوان درباره نتايج مذاكرات به يك جمع بندي
رسيد كه عناصر اصلي تشكيل دهنده آن اينها هستند.
1 ـ در زمينه انكار حق قانوني برخورداري ايران از فناوري هسته اي
صلح آميز كه پيمان بين المللي منع توليد و تكثير سلاح هاي اتمي آنرا براي
همه كشورهاي عضو اين پيمان در نظر گرفته , اروپا همچنان در موضع خود
قرار دارد و حاضر نشده است ذره اي كوتاه بيايد.
2 ـ آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز به دليل آنكه تحت نفوذ آمريكا و
اروپاست , نه تنها به وظايف قانوني خود در قبال حق ايران در زمينه
برخورداري از كمك هاي آژانس عمل نكرده بلكه حتي به پيروي از آمريكا و
اروپا اصرار مي كند ايران غني سازي را متوقف نمايد.
3 ـ در مدتي كه مذاكره ادامه داشت , ايران كليه تاسيسات اتمي و حتي
بخشهائي از تاسيسات نظامي خود را در معرض بازرسي ماموران آژانس
قرار داده و در اين زمينه تا انجام مفاد پروتكل الحاقي پيش رفت درحاليكه
هنوز مجلس ايران اين پروتكل را تصويب نكرده و عمل به آن براي ايران
الزامي نبوده و نيست .
4 ـ با اينكه پذيرش پروتكل الحاقي براي كليه اعضا پيمان منع توليد و
گسترش سلاح هاي اتمي , اختياري است , اكنون يكي از نتايج مذاكره با اروپا
اين شده كه اروپا حتي شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي در
بيانيه ها و قطعنامه هاي خود از ايران ميخواهند هرچه سريع تر پروتكل را
امضا نمايد!
اينها همه نشان ميدهند اصولا ورود اروپا به اين مذاكره با هدف حل
مشكل نبوده و مجموعه اروپا , آمريكا و آژانس درصدد بودند و هستند ايران
را از حق قانوني برخورداري از فناوري صلح آميز هسته اي محروم نمايند.
آنچه قرار است در سوم فروردين ماه صورت گيرد نيز در همين چارچوب
است و به همين دليل , مسئولان ايراني بايد هرچه سريع تر تصميم خود را
بگيرند و البته اين تصميم چيزي غير از ادامه غني سازي و بي اعتنائي به
تهديدهاي غرب نبايد باشد.
اكنون بر همه ثابت شده است كه هدف آمريكا فراتر از موضوعاتي از
قبيل انرژي هسته ايست . آمريكا در پي تحقق طرح خاورميانه بزرگ است و
در چارچوب اين طرح , بلعيدن ثروتهاي منطقه , در اختيار گرفتن
حكومت هاي همه كشورها و تامين امنيت براي رژيم صهيونيستي را دنبال
مي كند. تسليم شدن در برابر آمريكا در قدم اول , مستلزم عقب نشيني هاي
بعدي است و چنين چيزي با استقلال , آزادي و كرامت انساني كشورها و
ملت هاي مسلمان در تضاد است . بنابر اين , ايستادگي در برابر زورگوئي ها و
باج خواهي هاي آمريكا , تنها راهي است كه باقي ميماند. پيمودن اين راه ,
هرچند قدري با سختي و مشكلات همراه است ولي قطعا پيروزي نهائي را به
ارمغان خواهد آورد و در اين نبرد , شاخ آمريكا , كه حضرت امام خميني به
درستي عنوان « شيطان بزرگ » را بر آن گذاشتند , خواهد شكست . با بكار
بستن تجربيات گرانبهاي سال 1383 به خواست خدا سال 1384 را به سال
پيروزي بر شيطان بزرگ تبديل خواهيم كرد.
