م ـ طلوع گر
« ما با متحدين اروپايي خود همكاري مي كنيم تا براي حكومت ايران روشن
كنيم اين كشور بايد به برنامه غني سازي اورانيوم و هرگونه بازپردازش پلوتونيوم
پايان دهد » (1 )
اين جمله تهديدآميز بخشي از نطق سالانه جرج بوش رئيس جمهور
آمريكاست كه دوم فوريه 2005 در مجلس سناي اين كشور ايراد شده است . اين
اظهارات آشكارا به پروژه اي جديد اشاره دارد كه از دو ماه قبل از سوي آمريكا و
اروپا عليه پرونده هسته اي ايران به اجرا گذاشته شده و مرحله دوم جنگ رواني
آنان در اين زمينه محسوب مي گردد.
مرحله نخست اين جنگ رواني از ژوئن 2002 آغاز و تا نوامبر 2004 يعني
حدود دو سال و نيم بطول انجاميد و طي آن از « ارجاع پرونده هسته اي ايران به
شوراي امنيت سازمان ملل » به عنوان محور تهديدات و اعمال فشار عليه ايران
استفاده مي شد اما نوامبر گذشته پس از برگزاري جلسه « شوراي حكام آژانس
بين المللي انرژي اتمي » و تعهد ايران به توقف موقت غني سازي اورانيوم ,
توخالي بودن اين تهديدات محرز گرديد و پس از دو ماه اكنون با بزرگنمايي
امكان تهاجم نظامي , مرحله دوم اين جنگ رواني با هدف تشديد فشارها و
مجبور ساختن ايران به عقب نشيني از مواضع اصولي خود به اجرا گذاشته شده
است .
سفر دوره اي « كاندوليزارايس » وزير خارجه آمريكا به اروپا و خاورميانه و
مذاكرات طولاني مدت وي با « جك استراو » وزيرخارجه انگليس در لندن را
مي توان در اين چارچوب مورد ارزيابي قرار داد. پس از اين مذاكرات « استراو »
ادعا نمود نه تنها سه كشور مذاكره كننده اروپايي بلكه 35 كشور عضو شوراي
حكام نيز خواستار توقف غني سازي اورانيوم توسط ايران
هستند . (2 )
اظهارات « استراو » و تهديدات ماه گذشته بوش كه گفته است « آمريكا هيچ
نوع اقدامي از جمله عمليات نظامي را براي بازداشتن ايران از دستيابي به فناوري
تسليحات هسته اي منتفي نمي داند » را مي توان نقطه شروع مرحله دوم جنگ
رواني عليه تهران به حساب آورد. در عين حال بايد متذكر شد اگرچه نخستين
مرحله از جنگ رواني امريكا عليه ايران , بازدهي مناسب را براي آنان در پي
نداشت اما نبايد از ياد برد كه امريكائيها قبلا با همكاري نزديك انگليسي ها اين
شيوه را قبل از اشغال عراق عليه اين كشور بكار گرفتند و توانستند با بهره گيري از
تبليغات جهاني و مسموم سازي فضاي بين المللي , فشار عليه بغداد را مضاعف و
در نهايت زمينه تجاوز به عراق را فراهم سازند.
جهان هنوز بياد دارد كه چگونه امريكا در آغاز هزاره سوم ميلادي با
مستمسك قرار دادن برنامه هسته اي عراق , ابتدا اين كشور را شديدا تحت فشار
بين المللي قرار داد و در سال 2002 بدون اخذ مجوز شوراي امنيت سازمان ملل
به عراق حمله ور شد و رسما يك كشور عضو سازمان ملل را به بهانه هاي واهي كه
بعدها كذب بودن آن نزد جامعه جهاني برملا شد , به اشغال كامل
درآورد.
مطلب حاضر با ارائه اطلاعاتي درباره توان هسته اي كشورهايي چون
اسرائيل ـ مصر ـ كره جنوبي ـ تركيه ـ پاكستان كه با اطلاع آمريكا اقدام به غني
سازي اورانيوم نموداند و نيز كره شمالي ـ عراق ـ ليبي ـ ايران , نگرش و
برخورد دوگانه واشنگتن با موضوع استفاده كشورها از فناوري هسته اي را به
چالش كشانيده است . در ابتدا ضمن آشناسازي مختصر خوانندگان با « پيمان منع
توليد و گسترش تسليحات هسته اي » اين نكته مهم را يادآور مي شويم كه مطابق
با بندهايي از پيمان مذكور , استفاده از انرژي اتمي و فناوري آن , جز , حقوق
مسلم و شناخته شده تمام ملت هاست و در اين ميان كشورهاي صاحب
تكنولوژي اتمي موظفند در استفاده صلح آميز از نيروي اتمي با كشورهاي
امضاكننده قرارداد همكاري نمايند.
پيمان ممنوعيت توليد و گسترش سلاح هسته اي (3 )
قرارداد منع گسترش سلاح هاي هسته اي در اول ژوئيه سال 1968 تحت
نظارت سازمان ملل متحد تنظيم و سه كشور دارنده سلاح اتمي آن زمان (آمريكا ,
شوروي و انگليس ) نخستين امضاكنندگان آن بودند. هدف تنظيم كنندگان
قرارداد , جلوگيري از گسترش و توليد سلاح هاي اتمي در جهان بود. در مقابل ,
صاحبان تكنولوژي هسته اي متعهد شدند كه در استفاده صلح آميز از نيروي اتمي
با كشورهاي امضاكننده قرارداد همكاري نمايند.
به موجب يكي از مواد اين قرارداد , امضاكنندگان آن متعهد مي شوند كه از
اقدام براي تهيه سلاح اتمي خودداري نمايند و نظارت بين المللي را در امر
استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي بپذيرند. اما در همان زمان دهها كشور جهان
از جمله فرانسه , چين , هند , پاكستان , اسرائيل , برزيل و افريقاي جنوبي بدليل
آنكه در صدد دستيابي به سلاح هسته اي بودند , حاضر به پذيرش اين تعهد نبوده
و آشكارا از امضاي قرارداد منع گسترش سلاح اتمي خودداري و به مرور زمان
اقدام به آزمايش هسته اي نمودند و هم اكنون نيز آنها جزو دارندگان تسليحات
هسته اي محسوب مي گردند.
هفته نامه « اكونوميست » درباره خطر گسترش تسليحات هسته اي كه جهان
اكنون با آن روبرو است طي مقاله اي تحليلي كه در ژوئيه 2004 منتشر شد ,
نوشت : در خاورميانه بايد منشا اين خطر را در اسرائيل جستجو كرد. اين نشريه
با اشاره به اينكه طي سالهاي اخير از چهار برنامه مخفي اتمي افشا شده در
جهان , سه برنامه در خاورميانه و چهارمي در كره شمالي بوده است , مي نويسد :
كشورهاي عرب و اسلامي انگشت اتهام را بسوي اسرائيل كه صاحب 200
كلاهك هسته اي است , نشانه رفته اند . (4 )
حتي سفر 8 ژوئيه 2004 محمد البرادعي مديركل آژانس بين المللي انرژي
اتمي به اسرائيل و مذاكرات وي با شارون نخست وزير رژيم صهيونيستي نيز
نتوانست اين رژيم را به نابودسازي كلاهك هاي هسته اي موجود در تاسيسات
ديمونا متقاعد سازد. بدنبال اين سفر البرادعي اعتراف نمود عليرغم اينكه اين
آژانس زيرمجموعه سازمان ملل است ولي از توانايي لازم براي اعمال فشار بر
اسرائيل جهت پيوستن به پيمان منع توليد تسليحات هسته اي برخوردار نيست .
يادآور مي شويم آژانس بين المللي انرژي اتمي در اجلاس عمومي سالانه
خود در وين با تصويب قطعنامه اي بر « خاورميانه عاري از تسليحات هسته اي »
تاكيد كرد. در اين قطعنامه از تمام كشورهاي خاورميانه بويژه اسرائيل خواسته
شده تمامي مقررات و ضوابط اين آژانس را بطور كامل به كار ببندند و نظارت
موثر و كامل آژانس را بر فعاليت هاي اتمي خود بپذيرند.
اسرائيل
در دهه 1960 اسرائيل توانست مواد مورد نياز براي توليد جنگ افزار
هسته اي را تهيه كند و در توافقي محرمانه با فرانسه , توانست از كمك فني پاريس
در توليد كلاهك اتمي برخوردار شود. گفته مي شود اسرائيل در تاسيسات
هسته اي خود در ديمونا 200 كلاهك هسته اي نگهداري مي كند . تاكنون اسرائيل
از پذيرفتن پيمان منع گسترش تسليحات هسته اي خودداري كرده و در نتيجه
هيچگونه تعهدي را در قبال بازرسي بين المللي از تاسيسات هسته اي خود
برعهده نگرفته است .
كره جنوبي
وزارت علوم و فناوري كره جنوبي رسما اعلام كرد كه دانشمندان اين كشور
بصورت پنهاني اقدام به غني سازي اورانيوم كرده اند و بازرسان آژانس بين المللي
انرژي اتمي از 29 اوت 2004 براي بررسي اين موضوع وارد اين كشور شده اند .
آنگونه كه اين وزارتخانه اعلام كرده فيزيكدانان كره اي , آزمايش پنهان غني سازي
اورانيوم را اوايل سال 2000 انجام داده اند و اين كار تنها يكبار صورت گرفته كه
طي آن دو دهم گرم اورانيوم , غني سازي شد و پس از آن تمام تجهيزات غني
سازي پاكسازي شده است . (5 )
اما يك هفته بعد يعني در نهم سپتامبر 2004 كره جنوبي بار ديگر اعتراف
كرد كه در اوايل دهه 1980 نيز در همان موسسه , تحقيقاتي پيرامون پلوتونيوم
داشته است . يك سخنگوي دولت كره جنوبي گفت : اين تحقيقات در همان
راكتوري انجام شد كه اكنون برچيده شده است . وي تاكيد كرد كره جنوبي از چند
سال قبل درباره اين موضوع با آژانس انرژي اتمي در تماس بوده است .
مصر
مصر از جمله كشورهايي است كه متهم است طي دو دهه گذشته اقدام به
آزمايش هاي اتمي نموده و هم اكنون نيز برنامه هاي هسته اي خود را دنبال مي كند
اما بدليل وجود ارتباطات نزديك ميان قاهره و واشنگتن و نيز نقش حكومت آن
در بخش اعظم مذاكرات سازش اسرائيل و فلسطين , از فشارهاي امريكا در امان
بوده است .
خبرگزاري آسوشيتدپرس اخيرا طي گزارشي در اين باره اعلام كرد برخي
ديپلمات هاي غربي از دستيابي آژانس بين المللي انرژي اتمي به شواهدي خبر
دادند كه نشان مي دهد مصر آزمايش هاي هسته اي محرمانه انجام داده است .
براساس اين گزارش , اغلب اين آزمايش ها كه مي تواند در برنامه تسليحاتي
استفاده گردد , در دهه هاي 80 و 90 ميلادي صورت گرفته است . اما با اين حال
آژانس در حال بررسي نمونه اي است كه نشان مي دهد برخي از اين آزمايش ها
بتازگي و احتمالا در سال گذشته انجام شده است . (6 )
تركيه
اگرچه تاكنون رسما درباره فعاليت هاي اتمي تركيه گزارش هاي مستندي
منتشر نشده است اما اين كشور اخيرا با حمايت امريكائيها از توان نظامي
هسته اي برخوردار شده است . منابع غربي در اين زمينه فاش كردند امريكا با زيرپا
گذاشتن مقررات پيمان منع توليد و گسترش تسليحات هسته اي كه بر عدم تكثير
اينگونه تسليحات تاكيد دارد , بتازگي دهها بمب اتمي در اختيار آنكارا قرار داده و
بدين طريق قدرت نظامي و استراتژيك تركيه را تقويت كرده است .
در اين باره آسوشتيدپرس از آنكارا گزارش داد « تاجدار سبحان » نماينده
مجلس ملي تركيه (مخالف دولت ) با ارايه يادداشتي به پارلمان اين كشور درباره
وجود 90 بمب اتمي امريكا در خاك تركيه از وزير دفاع تركيه توضيح خواست .
مجله « اتميك ساينتيست » كه منبع اين خبر ذكر شده مي نويسد : 40 بمب از اين
تعداد در اختيار تركيه قرار گرفته تا اين كشور در صورت لزوم يا توسط هماهنگي
با امريكا از آن استفاده كند.
آسوشيتدپرس در خاتمه گزارش خود آورده است : « وجدي گونل » وزير دفاع
تركيه با حضور در پارلمان اين كشور و با بيان اينكه اين اطلاعات محرمانه است ,
از پاسخ به سوال نماينده حزب مردم امتناع كرد . (7 )
هند و پاكستان
هند تلاش هاي خود براي دستيابي به سلاح اتمي را در دهه 1960 و پس از
آنكه چين سلاح اتمي خود را به آزمايش گذاشت , شروع كرد. دهلي نو در سال
1974 نخستين آزمايش هسته اي خود را به اجرا گذاشت و از آن پس بعنوان يكي
از دارندگان تسليحات هسته اي در جهان بعد از آمريكا ـ شوروي ـ انگليس ـ
فرانسه و چين , مطرح شد. در سال هاي بعد پاكستان نيز برنامه هاي هسته اي خود
را شروع كرد و در سال 1998 به آزمايش مشابهي مبادرت نمود . يازدهم مي سال
1998 هند از انجام سه آزمايش جديد هسته اي خبر داد اما پاكستان نيز بيكار
ننشست در 28 مي همان سال اقدام به انجام پنج آزمايش هسته اي كرد . هر دو
كشور از آن به بعد با افزايش بودجه نظامي و دفاعي , فعاليت هاي هسته اي خود را
بر روي توليد موشك هايي كه قادر به حمل كلاهك هاي هسته اي باشند , متمركز
نمودند . (8 )
ليبي
ليبي يكي ديگر از كشورهاي منطقه خاورميانه است كه طي دهه 1990
مبالغ زيادي از درآمد نفتي خود را صرف تقويت توان نظامي و توليد سلاح هاي
غيرمتعارف نموده است . اين كشور اما پس از سقوط صدام و بدنبال تهديدات
آمريكا و انگليس بناگاه ضمن اعتراف به فعاليت هاي گسترده در فناوري هسته اي ,
اعلام كرد برنامه هاي خود را براي ساخت جنگ افزارهاي كشتار جمعي متوقف
كرده است .
« معمر قذافي » رهبر ليبي اواخر سال 2003 در بيانيه اي غيرمنتظره تاييد كرد
كه دولتش درصدد دستيابي به تسليحات هسته اي بوده اما اكنون تصميم گرفته
پيمان منع توليد و گسترش تسليحات هسته اي را بپذيرد و با بازرسان بين المللي
همكاري كند.
كره شمالي
كره شمالي نيز كه در سال 1974 پيمان منع گسترش تسليحات هسته اي را
امضا كرده بود از جمله كشورهايي است كه بدليل خصومت تاريخي با آمريكا و
غرب , در زمينه غني سازي اورانيوم بشدت از سوي آمريكا و اروپا تحت فشار
قرار دارد. اعمال اين فشارها تاكنون از طريق سازمان بين المللي انرژي اتمي
صورت گرفته است اما سال گذشته بدنبال تشديد فشارها و نقض تعهدات پيشين
از سوي آمريكا در زمينه تامين نفت مورد نياز كره شمالي , اين كشور در سال
2003 با خروج از پيمان مذكور و متعاقب آن اخراج كارشناسان و بازرسان
آژانس بين المللي انرژي اتمي , غني سازي اورانيوم را آغاز نمود. تاكنون با
وساطت چين چند دور مذاكره ميان كره شمالي و دنياي غرب انجام شده كه
هيچيك از آنها نتوانسته , اميال و خواسته هاي « پيونگ يانگ » را تامين نمايد.
تازه ترين دور مذاكرات , اوت 2004 در پكن با شركت نمايندگاني از
كشورهاي كره شمالي ـ كره جنوبي ـ آمريكا ـ ژاپن ـ روسيه و پكن برگزار شد
اما بار ديگر به علت عدم تامين شروط كره شمالي , نتيجه مورد نظر آمريكا
برآورده نشده است . شرط اصلي كره شمالي براي توقف برنامه غني سازي
اورانيوم , امضاي معاهده دو جانبه عدم تعرض با آمريكا ودريافت كمكهاي
خارجي بخصوص مواد سوختي اعلام شده است . پيونگ يانگ تاكيد كرده در
صورت عملي شدن شروط آنان , اين كشور آمادگي دارد از دنبال كردن برنامه هاي
تاييد شده خود در زمينه جنگ افزارهاي هسته اي چشم پوشي كند.
كره اي ها بر اين اعتقادند كه آنچه سبب عدم توفيق تمام مذاكرات گذشته
شده , بي ميلي غرب و بويژه آمريكا در اجابت شروط آنان است . اكنون كره شمالي
اصرار دارد بدليل امتناع امريكا از امضاي پيمان عدم تعرض به آن كشور , براي
حفظ امنيتش ناچار به دنبال كردن برنامه هاي هسته اي خود است . (8 )
آخرين تحول ها در اين باره حكايت از آن دارد كه آمريكا ـ كره جنوبي و ژاپن
با تهيه يك پيش نويس اعلام كرده اند در صورتي كه كره شمالي برنامه هاي اتمي
خود را متوقف كند آنان امنيت اين كشور را تضمين خواهند كرد.
عراق
عراق از اواخر دهه هفتاد با ساخت دو نيروگاه اتمي در اين كشور ,
فعاليت هاي خود در زمينه فناوري هسته اي را آغاز كرد اما در دهه 80 رژيم
صهيونيستي كه خود توسط فرانسه و امريكا به سلاح هسته اي دست يافته بود ,
طي يك عمليات فرامرزي , اين نيروگاه ها را بمباران و قسمت هاي حساس و مهم
آن را بلا استفاده ساخت . از آن پس رژيم صدام ضمن زيرزميني ساختن اقدامات
و برنامه هاي اتمي خود , تلاش خويش را بر توليد سلاح هاي شيميايي و ميكروبي
با بهره گيري از تكنولوژي غرب بويژه آلمان متمركز نمود. اطلاعات سازمان يافته
« سيا » از كانال منابع مخالفين رژيم صدام و تلاش هاي مستمر « كالين پاول »
وزيرخارجه سابق آمريكا مبني بر اينكه عراق در آستانه دستيابي به تسليحات
هسته اي است , بهانه لازم را به امريكا براي حمله به عراق فراهم ساخت . وليكن
يكسال پس از اشغال عراق و دسترسي امريكا به تمام نقاط اين كشور , مقامات
بلندپايه امريكايي و انگليسي اعلام كردند هيچگونه تجهيزاتي كه نشان دهد عراق
درصدد ساخت سلاح اتمي بوده , بدست نياورده اند!
اما تازه ترين خبرها به نقل از منابع عراقي حاكيست امريكائيها از سال
گذشته با وارد كردن تجهيزات پيشرفته , در حال تجهيز دو نيروگاهي هستند كه
توسط اسرائيل بمباران شد.
براساس اين خبر , نيروگاه اتمي اصلي عراق موسوم به « پي پي 2 » در شمال
غربي بصره واقع شده و هم اكنون كارشناسان اسرائيلي با جذب دانشمندان اتمي
عراقي و چند كشور بلوك شرق در كار ساخت تاسيسات اين نيروگاه فعال بوده و
سيمان مخصوص آن را از اسرائيل وارد مي كنند . (9 )
ايران
جمهوري اسلامي ايران كه از امضا كنندگان پيمان منع توليد و گسترش
جنگ افزارهاي هسته اي به شمار مي رود , چرخه غني سازي اورانيوم را با هدف
بهره گيري در امور صلح آميز در برنامه دراز مدت خود دارد و تاكنون با آژانس بين
المللي انرژي اتمي نيز همكاري رضايت بخشي را بعمل آورده است . در اين باره
مقامات ايراني به كرار بر صلح آميز بودن فعاليت ها در تاسيسات هسته اي نطنز و
نقاط ديگر تاكيد نموده اند.
ايران اعلام كرده به حدود هشت هزارمگاوات برق توليدي نيروگاه هاي
هسته اي نياز دارد و درصدد است با ايجاد چند نيروگاه اتمي تا سال 2020 به اين
هدف دست يابد.
در حال حاضر سه كشور آلمان , فرانسه و انگليس به نمايندگي از بلوك غرب
و سازمان ملل سرگرم مذاكره با ايران جهت توسعه روابط تجاري در ازاي توقف
دائمي فعاليت هاي غني سازي اورانيوم هستند. چند دور مذاكرات قبلي ميان
ايران و سه كشور اروپايي از يك طرف و نيز مذاكرات ايران با آژانس بين المللي
انرژي هسته اي از طرف ديگر , سبب شده كه پروسه غني سازي اورانيوم موقتا به
حال تعليق درآيد اما جمهوري اسلامي ايران تاكيد كرده در صورت عدم
دستيابي به نتايج قابل قبول در مذاكرات جاري , برنامه هاي خود را در زمينه
استفاده صلح آميز از فناوري هسته اي دنبال خواهد كرد.
اين در شرايطي است كه به نوشته روزنامه آمريكايي « نيويورك تايمز »
مقامات ارشد اطلاعاتي و دولتي اين كشور با شكست خورده قلمداد كردن
مذاكرات اروپايي ها با ايران , اعلام كرده اند در حال جستجوي راههايي هستند كه
بتواند تلاش هاي تهران را براي توسعه فناوري هسته اي خود مختل سازد. اين
روزنامه آمريكايي , علت اين موضع گيريها را با تهديدات اسرائيل عليه ايران
مرتبط مي داند و مي نويسد : اعمال فشار و استراتژي جديد آمريكا در قبال برنامه
هسته اي ايران بيشتر از هر چيز از اظهارات خصوصي اسرائيل سرچشمه مي گيرد
كه گفته اند اگر ايران به برنامه هاي خود در زمينه فناوري هسته اي ادامه دهد ,
اقدام نظامي عليه تاسيسات هسته اي ايران را مد نظر قرار دارد . (10 )
پذيرش پروتكل الحاقي توسط جمهوري اسلامي ايران در 20 اكتبر 2004
نشان از صداقت و همكاري تهران با آژانس بين المللي انرژي اتمي دارد. پروتكل
الحاقي از ايران مي خواهد در مورد شفافيت برنامه هاي هسته اي خود اجازه دهد
آژانس مذكور بدون اطلاع قبلي , بازرسان خود را به مكان هايي كه مظنون به
فعاليت اتمي است , گسيل نمايد و گزارش هايي همراه با تصاوير , تهيه وجهت
بررسي به مقر آژانس در بروكسل ارسال كند.
اظهارات « محمد البرادعي » مدير كل آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز در
مجمع جهاني اقتصاد در داووس كه در 29 ژانويه 2005 برگزار شد , مبني بر
اينكه ايران با بازرسان آژانس همكاري مناسب دارد , مبين تمايل تهران براي
رسيدن به يك راه حل منطقي و اصولي در زمينه فناوري هسته اي است . وي
گفت : بازرسي هاي ما در ايران وقت گير است و به زمان نياز دارد و من فكر مي كنم
تا وقتي كه پيشرفت وجود دارد , قبل از انديشيدن به راه حل هاي ديگر , بايد به
راه هاي ديپلماتيك متوسل شد . (11 )
بهرحال سومين دور مذاكرات هسته اي ايران و اتحاديه اروپا در حالي
سه شنبه گذشته در ژنو از سرگرفته شد كه اختلافات ميان دو طرف همچنان بقوت
خود باقي است و عليرغم تعليق داوطلبانه غني سازي اورانيوم توسط ايران , سه
كشور انگليس , آلمان و فرانسه كه نمايندگي اتحاديه اروپا را در اين مذاكرات
بعهده دارند , از سوي امريكا براي تحميل شرايط واشنگتن بر فضاي گفتگوها
تحت فشار قرار دارند.
مواضع دوگانه غرب
با اين همه , مجهز بودن بسياري از كشورهاي جهان به توانائي هاي هسته اي
يك روي واقعيت است . روي ديگر واقعيت مواضع گزينشي غرب نسبت به اين
توانمندي هاست . در اين موضعگيريها دو نكته تاسف بار وجود دارد كه اكثر
كشورهاي دارنده تكنولوژي هسته اي را به نوعي چالش و روياروئي با غرب سوق
داده است . يكي آنكه فشار به دولتهاي جهان براي توقف فعاليتهاي هسته اي
عمدتا از سوي كشورهائي صورت مي گيرد كه خود دارنده , تكثير كننده و صادر
كننده اين تجهيزات هستند و از آن در جهت اشاعه اهداف نظامي و غير صلح
جويانه استفاده مي كنند ديگر آنكه در اين فشار , كشورهاي غرب گراي دارنده
سلاح هسته اي مبرا هستند و حتي مورد حمايت نيز قرار دارند.
در شبه جزيره كرده هر دو كشور كره شمالي و جنوبي چنانكه شرح آن رفت
داراي فعاليتهاي هسته اي هستند ولي فشار غرب تنها متوجه كره شمالي است .
دليل آن اين است كه كره جنوبي متمايل به غرب و كره شمالي مخالف سلطه غرب
است . در خاورميانه , رژيم صهيونيستي دارنده جنگ افزارهاي هسته اي است و
مصر نيز فعاليتهاي هسته اي دارد ولي اين هر دو رژيم , در اردوگاه غرب قرار
دارند و به همين دليل از هر فشاري مصون هستند در حالي كه در همين منطقه
جمهوري اسلامي ايران بخاطر مخالفت با سلطه غرب حتي در فعاليتهاي
صلح آميز هسته ايش تحت فشار قرار دارد. در مناقشه هند و پاكستان , به دليل آنكه
هر دو كشور مورد اعتماد غرب هستند , هيچ فشاري متوجه آنان نيست .
اين گونه تبعيض ها در نوع نگرش به ساير معاهدات بين المللي نيز وجود
دارد.
ايراد اصلي متوجه هيچيك از معاهدات و پيمانهاي جهاني نيست بلكه متوجه
دولتهاي متمرد غربي است كه به بهانه دفاع از اين پيمانها خود اولين و بزرگترين
ناقض معاهدات جهاني بوده و منشا تبعيض , ظلم و نابرابري شده اند.
تبعيض دولتهاي غربي و ظلمي كه به خاطر رفتار و مواضع گزينشي آنان
متوجه كشورهاي داراي فعاليتهاي هسته اي شده , خود عاملي است كه اين
كشورها را بيش از پيش به منظور تقويت موضع دفاعي شان به سوي دستيابي به
سلاحهاي هسته اي سوق مي دهد. بديهي است در اين رويكرد نظامي گرايانه ,
مسئوليت هرج و مرج و نابساماني و ناامن شدن جهان صرفا متوجه سياستهاي
تبعيض آميز غرب است .
ايراد اصلي متوجه هيچيك از معاهدات و پيمانهاي جهاني نيست
بلكه متوجه دولتهاي متمرد غربي است كه به بهانه دفاع از اين
پيمانها خود اولين و بزرگترين ناقض معاهدات جهاني بوده و منشا
تبعيض , ظلم و نابرابري شده اند.
تبعيض دولتهاي غربي و ظلمي كه به خاطر رفتار و مواضع
گزينشي آنان متوجه كشورهاي داراي فعاليتهاي هسته اي شده ,
خود عاملي است كه اين كشورها را بيش از پيش به منظور تقويت
موضع دفاعي شان به سوي دستيابي به سلاحهاي هسته اي سوق
مي دهد.
هند و پاكستان به دليل آنكه هيچيك مخالف سلطه غرب نيستند
هيچگاه به خاطر فعاليتهاي هسته اي و آزمايش هاي اتمي خود
تحت فشار غرب قرار نداشته اند
در شبه جزيره كره , هر دو كشور كره جنوبي و كره شمالي داراي
تكنولوژي هسته اي هستند ولي لبه تيز حملات غرب تنها متوجه
بخش شمالي است
در خاورميانه آن دسته از كشورهاي دارنده تكنولوژي هسته اي
كه متحد غرب هستند از حمايت غرب برخوردارند و آنهائي كه
مخالف سلطه غرب هستند دائما براي توقف فعاليتهاي هسته اي
خود تحت فشار قرار دارند
منابع :
1 ـ خبرگزاري بازتاب 83,11,15
2 ـ خبرگزاري بازتاب 83,11,17
3 ـ كتاب فرهنگ جديد سياسي ـ ترجمه محمود مهرداد
4 ـ خبرگزاري « بي . بي . سي » 83,7,8
5 ـ خبرگزاري « بي . بي . سي » 83,6,12
6 ـ خبرگزاري فارس 83,10,16
7 ـ خبرگزاري فارس 83,11,20
8 ـ خبرگزاري « بي . بي . سي »
9 ـ خبرگزاري فارس
10 ـ خبرگزاري « بي . بي . سي » 83,5,18
11 ـ خبرگزاري « بي . بي . سي » 83,11,10
