مدتهاست كه « دوبي » بعنوان يك قطب گردشگري و تجاري براي جلب
نظر ايرانيان و جذب سرمايه هاي آنها برنامه ريزي و تلاش كرده است . اين
تلاشها گاهي به عملكرد تصميمات دولتي هم چشم اميدي دوخته و حتي
براي آن , حساب خاصي را باز كرده است . از جمله آن كه سهم قابل توجهي
از « صادرات مجدد » دوبي , به جمهوري اسلامي ايران اختصاص يافته و در
واقع دوبي بعنوان يك بندر صادراتي براي صدور كالا به ايران شناخته
مي شود و حال آن كه تقريبا بدون استثنا همه كالاهاي صادراتي از دوبي به
ايران , از ساير كشورها تامين و وارد مي شود و فقط كافيست كه تجار و وارد
كنندگان ما مستقيما از كشور مبدا , براي وارد كردن كالاهاي مورد نظر اقدام
كنند . سهم قابل توجهي از درآمدهاي بندري و تجاري دوبي , دقيقا از همين
مورد و به صورت « صادرات مجدد » تامين مي شود.
بر اين نكته بايستي هجوم ايرانيان براي سفر به دوبي به منظور گردشگري
و تجارت را هم افزود , اين پديده اخيرا به شكل بسيار تحقيرآميزي در حال
توسعه است و مرتبا ابعاد و زمينه هاي تازه اي پيدا كرده و مي كند.
شايد مراجعه به آمار در اين زمينه بتواند براي درك ابعاد اين پديده به ما
كمك كند . مطابق آمارهاي موجود , روزانه 30 پرواز از نقاط مختلف كشور
حدود 3 هزار نفر گردشگر ايراني را به دوبي منتقل مي كند . تقريبا تمامي
فعاليت هاي خدماتي براي جابجايي و اسكان اين جمعيت گردشگران ايراني
را 50 شركت گردشگري ايراني در دوبي بر عهده دارند كه عموما در همين
زمينه فعاليت دارند و در زمينه جذب گردشگران امارات به ايران , هيچگونه
اقدام قابل ذكري انجام نداده اند و طبعا كمترين موفقيتي هم در اين زمينه
نداشته اند. اين بدين معني است كه سيل عظيم گردشگران ايراني بصورت
يكطرفه به سوي امارات و مشخصا « دوبي » سرازير شده ولي در عوض
كمترين تلاشي براي جذب گردشگران عرب به ايران صورت نپذيرفته و يك
جريان يكسويه براي انتقال درآمدهاي گردشگري از ايران به سوي امارات ,
همواره برقرار بوده و حتي روند تصاعدي دارد.
براي مثال , فقط در تعطيلات نوروز 1383 بيش از 200 هزار ايراني
وارد دوبي شدند كه مطابق ارزيابي ها دستكم 163 ميليون دلار درآمد ارزي
براي دوبي به همراه داشته است , اين ارقام شامل مخارج رواديد , هتل ,
هزينه هاي شخصي و خريدهاي ويژه مي شود.
نكته بسيار مهمي كه نبايد از آن غافل شد , دسترسي تقريبا بي حد و مرز
به امكانات مفسده انگيز در دوبي است كه در آن واحد , دو دسته از ايرانيان
را , هرچند در مقياس محدود ولي به طرز چندش آوري , به سوي دوبي
مي كشاند.
گروه اول دختران و زناني هستند كه گاه با وعده هاي فريبكارانه عوامل
فساد و گاه نيز عالما عامدا به سوي فساد و فحشا در دوبي كشانيده مي شوند.
گزارشات موثق و در عين حال تكان دهنده اي وجود دارد كه نشان مي دهد گاه
دختران و زنان ايراني در شبكه هاي فساد آنچنان دست به دست مي شوند كه
نه تنها حيثيت و شرف و آبروي آنها براي هميشه از ميان مي رود بلكه حتي
عامل انتقال انواع بيماريهاي مقاربتي مي شوند و سپس آن را به داخل كشور
منتقل مي كنند.
گروه دومي كه بايستي آنها را نيز در اين فهرست گنجانيد , مردان هرزه و
خوشگذراني هستند كه براي سواستفاده از شرايط به وجود آمده در دوبي ,
به اين شيخ نشين سفر مي كنند تا به فساد و خوشگذراني بپردازند و سپس به
ايران بازگردند. ارزيابي ها نشان مي دهد كه اين عده را هم بايستي جزو ناقلين
بيماريهاي مقاربتي تلقي كرد و براي رفع مسائل و مشكلاتي اقدام نمود كه از
اين رهگذر دامنگير كشور مي شود و بنيان خانواده ها را سست و بهداشت
عمومي را تهديد مي كند. دامنه فعاليت باندهاي فساد و فحشا ايراني در
دوبي بقدري گسترش يافته است , كه اخيرا احساس مي شود يك قدرت
خارجي در ترويج و تسهيل و دامن زدن به آن , فعاليت دارد و حتي بايستي
آن را تدريجا يك مشكل براي امنيت ملي كشور ارزيابي نمود.
نكته قابل ذكر در اين ميان اينست كه نه تنها هجوم گردشگران ايراني به
دوبي , روند صعودي دارد بلكه حتي تعداد شركتهاي ايراني فعال در امارات و
به ويژه دوبي , نيز به صورت تصاعدي رو به افزايش است . در اين زمينه
مطابق برخي آمارها , فقط در امارات دوبي , دستكم 3 هزار شركت ايراني
فعاليت دارند كه حجم سرمايه گذاري آنها در دوبي , ميلياردها درهم است
(تقريبا هر 3,2 درهم معادل يك دلار آمريكاست ) .
سرمايه گذاران در امارات دوبي با مشاهده اين روند حيرت انگيز , براي
بهره برداري روزافزون از اين پديده سعي دارند خود را براي استقبال از
گردشگران بيشتر آماده كنند و از جمله آن كه به دليل رشد فزاينده گردشگران
ايراني در دوبي , مقامات اين امارات درصدد احداث 42 هزار اتاق ديگر در
سطح هتل هاي اين بندر تا سال 1386 هستند . برخي گمانه زني ها بر اين نكته
تاكيد دارد كه ممكن است حتي اين رقم براي توسعه خدمات هتلداري در
دوبي هم پاسخگوي تقاضاي بازار گردشگران ايرانيان در دوبي نباشد.
اين پديده را از ابعاد مختلفي مي توان ارزيابي كرد و به آن توجه نمود.
ممكن است كساني بدون توجه به آثار و تبعات اين روند تاسف بار و در عين
حال حقارت آميز , از كنار آن به سادگي بگذرند و موضع خود را در
چارچوب اين ديدگاه توجيه كنند كه گردشگري بهرحال يك پديده بدون
ضرر و زيان است و چه بهتر كه مردم ما از وضع ساير كشورها هم از نزديك
آگاه شوند. اما آيا اين موضع را مي توان بعنوان يك ديدگاه مسئولانه
پذيرفت
فراموش نكنيم كه ايران به لحاظ برخورداري از جاذبه هاي عظيم
سياحتي , زيارتي , طبيعي و تاريخي , موقعيت بي نظيري در سطح منطقه و
حتي جهان دارد.
تنوع آب و هوايي در سراسر كشور باعث شده است كه در زمستان ,
تفاوت درجه حرارت ميان سردترين و گرمترين نقاط كشور گاهي 50 درجه
سانتي گراد شود و اين تفاوت در تابستان هم گاهي از مرز 40 درجه
سانتي گراد مي گذرد. اين بدين معني است كه در زمستان , بخش هاي جنوبي
كشور و در تابستان بخش هاي شمالي كشور داراي جاذبه هاي خاص ناشي از
تنوع آب و هوايي است . علاوه بر اين , جاذبه هاي استثنايي و منحصر بفردي
كه ناشي از قدمت تاريخي و وجود اماكن زيارتي است , زمينه هاي عملي
براي رونق روزافزون گردشگري در كشور را فراهم مي كند. طبعا بايد پرسيد
كه اشكال كار در كجاست كه عليرغم وجود چنين ظرفيت هاي بالقوه اي براي
گسترش قلمرو « ايران گردي » , شاهد سرازير شدن خيل عظيم و گردشگران
ايراني به دوبي هستيم كه باعث رونق اقتصادي براي بيگانگان گرديده . و
حتي تداركات چنين خدمات يكسويه اي را هم شركتهاي ايراني , متكفل
شده اند سئوال بعدي اين است كه براي تاثيرگذاري در جهت تصحيح و
بهبود شرايط گردشگري در ايران چه پيشنهادات عملي و موثري را ميتوان
در نظر گرفت . در پاسخ ميتوان مواردي از اين قبيل را مطرح كرد :
1 ـ شناسايي و مقابله جدي و موثر با حمايتهاي آشكار و نهان كساني كه از
توسعه فعاليتهاي گردشگري , تجاري در دوبي , منافع خاص دارند و از اين
پديده , سود ويژه مي برند. اين پديده مي تواند با كالبدشكافي دقيق موضوع
همراه باشد و يقينا با ريشه يابي پديده « صادرات مجدد » و بررسي علل
واردات كلان كشور از دوبي و رمزيابي علل سرمايه گذاري انبوه بانكهاي
ايراني در دوبي , بسياري از مسائل آشكار و نهان در اين مقوله , رمزگشايي
مي شود.
2 ـ هدايت سرمايه هاي ملي كشور از جمله خدمات هواپيمايي در مسيري كه
منطبق بر منافع ملي باشد. منطقي نيست كه خدمات هواپيمايي كشور تا اين
اندازه در مسير دوبي متمركز باشد (30 پرواز ايراني در روز به دوبي ) اما در
مسيرهاي داخلي , مسافرين با مشكل كمبود جا و كمبود پرواز مواجه شوند و
در برخي شرايط , حتي حق انتخاب هم از آنها پيشاپيش سلب شده باشد.
3 ـ اين پديده , يك موضوع عادي نيست و بايستي دقيقا مورد بررسي
كارشناسي از ابعاد مختلف قرار گيرد. طبعا لازمست سازمان بازرسي كل
كشور با بررسي دقيق علل و عوامل موثر در جذب سرمايه بانكهاي ايراني به
سمت دوبي و بده ـ بستانهاي بانكهاي ايراني با برخي افراد خاص كه در
واقع كار چاق كن اين شركتهاي ايراني در دوبي هم محسوب مي شوند , پرده
از رازهاي ناگفته اين پرونده پر ابهام بردارد و مشخص كند چرا عده اي ظاهرا
ايراني به خاطر منافع حقير شخصي و « رانت خواري » حاضرند چنين
سرمايه هاي عظيمي را به جيب ديگران سرازير كنند تا بلكه سهمي از همان
درآمدها را به خودشان اختصاص دهند
4 ـ در ضرورت شناسايي و مقابله با باندهاي فساد و فحشا كه به تجارت
فحشا در دوبي سرگرمند و حيثيت ايران و ايراني را در آن سرزمين به لجن
كشيده اند , هيچ ترديدي وجود ندارد. اين مسئوليت بزرگ و تعطيل ناپذير
شبكه هاي اطلاعاتي كشور است و بايستي جز اولويت هاي اين مجموعه ها
تعريف شود و سريعا براي اقدام جدي , موثر و متناسب با ابعاد فاجعه ,
تصميمات لازم اتخاذ گردد.
5 ـ تاسف بزرگ قضيه در اين است كه نيروهاي مخلص انقلاب نيز در مورد
پرداختن به اين مقولات و نقد و بررسي آن دچار ترديد شده اند. رسانه هاي
كشور اعم از صدا و سيما و مطبوعات در زمينه تلاش مستمر براي فرهنگ
سازي و تشويق آحاد مردم به ايران گردي مي توانند نقش موثري را ايفا كنند
به علاوه ضرورت درك خطرات و لغزشگاههاي موجود كه بر اثر فعاليت ها و
سرمايه گذاريهاي چند منظوره بر روي سفر به امارات صورت گرفته , نكته
مهم ديگري است كه عمدتا از طريق اطلاع رساني صريح بجا و به موقع
مي توان آثار و تبعات منفي آن را مهار كرد. بر اين مقوله , اين نكته را هم بايد
اضافه كرد كه امروزه طيف وسيعي از همين شركتهاي رنگارنگ , به راحتي
فرصت يافته اند تا در مطبوعات كشور , آگهي هاي پرجاذبه اي ارائه كنند و
حال آن كه تبليغ براي سفر به دوبي , بعضا بعنوان « پوشش » براي انجام
خلافكاريهاي ديگر مورد سواستفاده قرار مي گيرد. در واقع , برخي رسانه ها
نه تنها موضع هشدار دهنده اي نسبت به اين پديده ندارند تا مردم را نسبت
به آثار و تبعات سو چنين موضوعي آشنا سازند , كه حتي از طريق تبليغات
روزانه براي جلب مشتريان بيشتر به منظور سفر به دوبي و... در واقع تشويق
كننده اين سفرها هستند و دستكم اينكه « قبح » مسئله را از بين مي برند و افراد
ساده لوح باور نمي كنند كه يك شركت به ظاهر توريستي , پوششي براي
اعمال خلاف عفت عمومي و كشاندن دختران و زنان به شبكه هاي منحرف و
مخوف دلال فساد و فحشا در دوبي باشند.
علاوه بر اين موارد , پيشنهادات ديگري هم در جهت تقويت بنيه
گردشگري داخلي و افزايش جاذبه هاي كشور در قطب هاي گردشگري
مي توان ارائه گردد و از جمله الف ـ اصلاح و بهبود شبكه راههاي كشور به
منظور ايمن سازي هرچه بيشتر سفرها و افزايش ضريب امنيت جاده ها ب ـ
افزايش سطح خدمات بين شهري به منظور ارتقا سطح رفاه گردشگران و
ايجاد رضايت نسبي آنها نسبت به خدمات مورد انتظار ج ـ ارائه تسهيلات
لازم و جهت دادن به سرمايه گذاريها به منظور تقويت بنيه هتلداري و
خدمات جانبي در مناطق داراي جاذبه هاي گردشگري د ـ معرفي صحيح و
ارائه تبليغات موثر و مستمر به منظور شناساندن جاذبه هاي گردشگري كشور
هـ ـ به روز درآوردن امكانات ارتباطي و مخابراتي در قطب هاي گردشگري
كشور به منظور ايجاد رضايت نسبي نزد گردشگران وـ ايجاد و توسعه
فرهنگ گردشگري توسط مجموعه اي متشكل از وزارت ارشاد و رسانه هاي
گروهي
نكته مهم در اين ميان اينست كه هركس در هر رده اي از مسئوليت كه
هست , اين پديده را جدي بگيرد و براي مقابله با آن , به مسئوليت هاي خود
عمل كند و ديگران را هم به درك و تصميم و اقدام در اين زمينه وادار نمايد.
چرا كه در غير اين صورت , همه ضرر خواهيم كرد و جامعه اسلامي ما بيش
از پيش , از اين پديده آسيب خواهد ديد و چنين مباد.
دوبي درواقع يك بندر صادراتي براي « صدور مجدد » كالا به ايران
شناخته مي شود و حال آن كه تقريبا بدون استثنا , همه كالاهاي صادراتي از
دوبي به ايران , از ساير كشورها تامين و وارد مي شود و « صادرات مجدد »
است .
هجوم ايرانيان براي سفر به دوبي , به شكل تحقيرآميزي در حال گسترش
است , حال آن كه در زمينه جذب گردشگران امارات به ايران , هيچگونه
اقدام قابل ذكري صورت نگرفته است .
يك جريان يكسويه براي انتقال درآمدهاي گردشگري از ايران به سوي
دوبي همواره برقرار بوده و حتي روند تصاعدي دارد.
گزارشات موثق و در عين حال تكاندهنده اي وجود دارد كه دختران و زنان
ايراني در شبكه هاي فساد در امارات دست به دست مي شوند و علاوه بر هتك
حيثيت و شرف , عامل انتقال انواع بيماريهاي مقاربتي به داخل كشور
شده اند.
گسترش دامنه فعاليت باندهاي فساد و فحشا ايراني در دوبي به قدري
است كه احساس مي شود يك قدرت خارجي در ترويج و تسهيل و دامن زدن
به آن فعال است و حتي بايستي آن را تدريجا يك مشكل براي امنيت ملي
كشور ارزيابي كرد.
كساني هستند كه از توسعه فعاليتهاي گردشگري , تجاري در دوبي , منافع
خاص دارند و از اين پديده , سود ويژه اي مي برند. شناسايي و مقابله با اين
عوامل , يك ضرورت عيني است .
منطقي نيست كه خدمات هواپيمايي كشور تا اين اندازه در مسير دوبي
متمركز باشد (30 پرواز ايراني در روز به دوبي ) , اما به طور همزمان ,
مسافرين در پروازهاي داخلي با مشكل كمبود جا و كمبود پرواز مواجه
باشند. هدايت سرمايه هاي ملي بايستي منطبق بر منافع ملي باشد.
سازمان بازرسي كل كشور بايستي با بررسي دقيق علل و عوامل موثر در
جذب سرمايه بانكهاي ايراني به سمت دوبي و بده بستانهاي بانكهاي ايراني
با افراد خاص پرده از رازهاي ناگفته اين پرونده پرابهام بردارند.
رسانه هايي كه صفحات خود را به راحتي در اختيار تبليغات براي جذب
گردشگران به دوبي مي گذارند , بايد بررسي كنند كه تا چه اندازه در فجايع
ناشي از اين پديده سهيم هستند و چرا دستكم , « قبح » مسئله را از بين
برده اند
|
عزاداري به شيوه امروزي !
|
عزاداري و مديحه سرايي اهل بيت بويژه مداحي براي سرور و
سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين (ع ) در رگ و خون و
پوست شيعيان تنيده شده و جزو آداب و رسوم ايرانيان شيعه
مذهب و شيعيان ساير كشورها به حساب مي آيد.
عزاداري براي سيدالشهدا(ع ) و ياران وفادارش همه ساله از
اول ماه محرم آغاز مي شود كه با سياهپوش شدن اماكن , برتن كردن
لباس عزا و... همراه است , و به صراحت مي توان گفت هر چند از
سال 61 هجري قمري كه سال وقوع حادثه عاشورا , تا امروز بيش
از هزار سال مي گذرد اما پيام عاشورا در ذهن تاريخ زنده است .
عزاداري براي امام حسين (ع ) و ذكر خصايص آل الله فرصتي
است تا پيام عاشورا , عدالت خواهي , رادمردي , ايثار و... مرور
شود و كماكان زنده بماند.
مداحي نيز به عنوان يكي از قسمتهاي عزاداري بايد فرصتي را
فراهم آورد تا مخاطبان در تاملي مجدد , عدالت خواهي و زير ستم
ظالمان نرفتن را مرور كنند. لحن , صوت , نوا و... در مداحي همه و
همه دست به دست هم مي دهند تا پيام عاشورا را در بهترين شكل
ممكن ارائه دهند. البته اين نكته نبايد فراموش شود كه در مداحي
براي اباعبدالله (ع ) نبايد سطحي نگري كرد و با برخي تحريفات
هدف اصلي قيام امام حسين (ع ) را تحت الشعاع قرار
داد.
چندسالي است كه در عزاداري و مداحي براي امام حسين (ع )
از برخي ادوات و لوازم موسيقي استفاده مي شود كه اين از همان
نمونه هايي است كه به جرات مي توان گفت با هدف قيام عاشورا
منافات دارد.
آنچه مورد سوال است , علت استفاده از موسيقي هاي هيجاني و
غيرمرتبط با پيام عاشورا در مداحي است كه اخيرا در برخي هيئات
و دستجات عزاداري متداول شده است
موسيقي پاپ كه عامه پسند و بسيار سطحي است استفاده از
« جاز » كه نوعي ساز هيجاني است و فرصتي براي تامل مخاطب
باقي نمي گذارد , چه پيوندي با عزاداري و مداحي حادثه عبرت آموز
عاشورا دارد كه در مداحي هاي نوين همچون وصله اي ناموزون به
هم پيوند زده مي شوند
بايد از متوليان و مسئولين اين هيئات پرسيد , هدف از اين
پيوند ناموزون و نامتوازن چيست
اگر هدف , جلب جوانان است , سئوال اينست كه جوانان را به
چه جلب مي كنيم به نامي از حسين (ع ) و به هيجاني سطحي براي
او يا به تعمقي در پيام عاشورا
وقتي موسيقي آنهم از نوع « پاپ » , هدفش پاسخگويي به
هيجانات سطحي و زودگذر است , آيا مي توان از آن براي ترويج
پيامي عميق به وسعت عاشورا بهره برد پيامي كه هنوز در گوش
تاريخ زنده است و شنيده مي شود. استفاده از هنر براي رساندن
پيام هاي انساني امري پسنديده است . اما بايد بدانيم از چه نوع
هنري و با چه شيوه اي و در چه زماني بهره ببريم .
سيدرضايي
|
نجواي قلم
|
حسين صنعت پوراميري
حرف خوب و پاگيزه , از فيلتر فكر و تامل مي گذرد.
محبت و نشاط كليد در دلهاست .
نماز , قرص آرام بخش جان افسرده است .
انسان متملق , زبان مثبت و دل منفي دارد.
عمل ريايي , چك بي مايه است كه فرداي قيامت برگشت مي خورد.
كوچه دل عاشق به نام « معشوق » است .
دنيا , محل آزمون بندگي خداست .
نويسنده اي كه بخواهد بدون زايش طبيعي فكر و با سزارين , مفاهيم را از
قلم متولد كند , اثري كم جان به دنيا مي آورد.
خانه دل گناهكار , دفتر نمايندگي شيطان است .
اخلاق خوش , شاه كليد ارتباطات است .
وقتي انسان خود را در آينه تكبر ببيند , گرفتار « خود بزرگ بيني » مي شود.
آفت جواني , ولخرجي كردن از سرمايه عمر است .
وقتي « كنترل » دلمان را به دست شيطان بدهيم , خاموشمان مي كند.
نفس اماره , برادر ناتني ابليس است .
با دل منفي , نمي توان ديد مثبت داشت .
| | |