مذاكرات ميان حكومت خودگردان فلسطين و رژيم صهيونيستي به
سرعت ادامه دارد. محمود عباس (ابومازن ) كه به تازگي پس از مرگ عرفات
طي يك انتخابات رياست تشكيلات خودگردان فلسطين را عهده دار شده با
طرفهاي مختلف اعم از نيروهاي فلسطيني , رهبران كشورهاي منطقه , اروپا و
آمريكا به گفتگو و مذاكره پرداخته است .
در مذاكرات ميان ابومازن و طرفهاي فلسطيني , نيروهاي طرفدار ادامه
انتفاضه و مبارزه مسلحانه با رژيم صهيونيستي از جمله پيش شرطهاي خود
براي شروع مذاكره با رژيم غيرقابل اطمينان شارون را آزادي تمامي اسراي
فلسطيني و قطع حملات به شهركها و اردوگاههاي فلسطيني از سوي
نظاميان صهيونيست دانسته اند.
رهبران حماس , جهاد اسلامي و گردانهاي شهداي الاقصي معتقدند
اولين قدم براي اينكه شارون حسن نيت خود را براي طرفهاي فلسطيني
نشان دهد اين است كه بايد حدود هشت هزار اسيري كه در زندانها و
بازداشتگاههاي صهيونيستها به سر مي برند , آزاد شوند و اين آزادي نيز بايد
بدون هيچ قيد و شرطي باشد.
مقامهاي حكومت خودگردان نيز انتظار دارند رژيم صهيونيستي با آزاد
كردن همه اسيران در بند اين رژيم زمينه مناسب براي متقاعد كردن گروههاي
فلسطيني به قبول آتش بس دائم را فراهم آورند. هشام عبدالرزاق وزير امور
اسيران حكومت خودگردان مي گويد كه آزادي اسيران بايد با هماهنگي طرف
فلسطيني انجام پذيرد و آزادي اسيران قديمي در اولويت قرار
گيرد . (1 )
شيخ حسن يوسف از رهبران جنبش مقاومت اسلامي فلسطين (حماس )
در كرانه باختري رود اردن تاكيد دارد كه برقراري آتش بس ثابت و دائم در
گرو آزادي همه اسيران فلسطيني از زندانهاي رژيم صهيونيستي است . او
ادعاي رژيم صهيونيستي براي آزادي 900 اسير فلسطيني كه مدت
محكوميت آنها پايان يافته بود را نتيجه جدي نبودن اين رژيم براي بستن
پرونده اسيران فلسطيني مي داند . (2 )
رسانه هاي گروهي رژيم صهيونيستي اخيرا از وجود اختلاف عميق ميان
فرماندهان نظامي اسرائيل از يك سو و سازمان اطلاعات اسرائيل (موساد)
از سوي ديگر در مورد انتخاب معيارهاي لازم براي آزادسازي اسراي
فلسطيني خبر داده اند (3 ) موساد معتقد است كه بايد تنها آن دسته از
زندانياني آزاد شوند كه دستشان به خون اسرائيلي ها آلوده نباشد اما ارتش
اسرائيل معتقد است كه فرايند آزادسازي بايد همه فلسطينيهايي را شامل
شود كه قبل از انعقاد قرارداد اسلو در سال 1372 دستگير
شده اند.
شايد به همين دليل نيز مذاكرات اوليه ميان مقامهاي فلسطيني و رژيم
صهيونيستي كه در تل آويو در مورد آزادي شماري از اسيران فلسطيني از
زندانهاي رژيم صهيونيستي بود , بدون نتيجه پايان يافت . (4 )
مقامهاي فلسطيني در اين نشست مخالفت خود را با برخورد ناعادلانه
اسرائيل با آزادي اسيراني كه تنها چند روز به پايان دوران محكوميت آنها
باقي مانده بود , ابراز داشتند.
امروز اولين و مهمترين موضوعي كه در مذاكرات ميان مقامات
فلسطيني و رژيم صهيونيستي مطرح مي شود بايد آزادي بدون قيد و شرط
تمامي اسراي فلسطيني باشد اسرائي كه تاكنون به خاطر آرمانهاي ملت
فلسطين صدمات و آسيبها و مشقات زيادي را در زندانها و بازداشتگاههاي
رژيم صهيونيستي متحمل
شده اند.
7300 اسير فلسطيني در زندانهاي رژيم صهيونيستي
تا تير ماه سال جاري 7300 فلسطيني از جمله 457 كودك و يكصد زن
در زندانهاي رژيم صهيونيستي اسير بوده اند (5 ) از اين ميان 418 نفر پيش از
امضاي پيمان اسلو و 748 نفر قبل از آغاز انتفاضه دوم (الاقصي ) به اسارت
درآمده اند . در جريان انتفاضه الاقصي نيز 2500 نفر بازداشت شده اند كه
578 نفر از آنها همچنان در زندان هستند . در همين مدت 300 زن نيز
دستگير شدند كه يكصد تن از آنان همچنان در زندانهاي رژيم صهيونيستي
به سر مي برند كه از اين تعداد 22 نفر متاهل هستند . همچينن 167 اسير
فلسطيني بر اثر شكنجه و بي توجهي پزشكي جان خود را از دست داده اند و
ده درصد از اسراي در بند رژيم صهيونيستي به سبب اصابت گلوله و يا
انفجار بمب يكي از اعضاي بدن خود را از دست داده و يا دچار شبه فلج
شده اند (6 ) و در اين ميان 780 نفر از اسرا به سبب ابتلا به بيماريهاي
صعب العلاج نيازمند مراقبت هاي ويژه يا عمل جراحي فوري
هستند.
وضعيت بهداشتي اسراي فلسطيني در سه سال اخير به ميزان زيادي
كاهش يافته و مسئولان زندانها هيچ اهميتي به اين موضوع نمي دهند.
مهمترين علل اين وضعيت ناهنجار , رفتارهاي غيرانساني , سوتغذيه ,
انتشار حشرات , كمبود شديد مواد بهداشتي و حمله به زندانيان با انواع گاز
اعلام شده كه بيماريهايي مانند امراض قلبي , مفاصل , كليه و حتي صرع و
سرطان را در پي داشته است .
همچنين 90 درصد از اسرا در جريان بازداشت مورد ضرب و شتم قرار
گرفته و دچار بيماريهاي خطرناك مي شوند.
در زندانهاي رژيم صهيونيستي سياست بي توجهي پزشكي براي مرگ
تدريجي اسرا اعمال مي شود از اين رو اكثر افرادي كه از بازجويي ها جان
سالم به در مي برند , دچار بيماريهاي روحي و جسمي مي شوند.
عيسي قراقع رئيس « باشگاه اسير فلسطيني » در اين زمينه مي گويد :
گازهاي سمي كه زندانبانهاي صهيونيست در برخي موارد براي سركوب
زندانيان از آن استفاده مي كنند و همچنين دستگاههاي پارازيت كه از امواج
بالايي برخوردار هستند منجر به بروز بيماريهاي خطرناكي در اسرا شده
است . اين وضعيت را مي توان در زندانهاي نقب , حواره , كادوميم , بنيامين و
عتصيون مشاهده كرد.
با شهادت « محمد ابو وهدان » اسير 59 ساله فلسطيني شمار شهداي
اسير فلسطيني در زندانهاي اشغالگران از زمان آغاز انتفاضه مسجدالاقصي
تاكنون به 6 نفر و از زمان تشكيل رژيم اشغالگر قدس تاكنون به 174 نفر
رسيده است . از ميان 174 اسير شهيد 36 نفر بر اثر بي توجهي پزشكي
صهيونيست ها در بيمارستانهاي نظامي به شهادت رسيده اند.
سازمان زندانهاي رژيم صهيونيستي سياست خود را براساس ديدگاه
« موشه دايان » كه در سال 1347 در كنست اين رژيم به هنگام بررسي موضوع
اسرا و زندانيان عرب مطرح كرد , طراحي و تدوين كرده است . موشه دايان در
اين باره گفته بود كه ما آنها (اسرا) را به يك قطعه پنير فاسد سوئيسي و
سربار خود و جامعه شان تبديل خواهيم كرد . (7 )
سازمان زندانها و سازمان امنيت داخلي اسرائيل (شاباك ) در راستاي
اين سياست انواع شيوه ها را به منظور در هم شكستن روحيه اسرا و زندانيان
فلسطيني و گرفتن ماهيت ملي و انساني آنها معروف ترين تيم هاي
روانشناسي را به هنگام بازجويي براي در هم شكستن روحيه آنان بكار
مي گيرد.
اين سازمان و نهادهاي وابسته به آن در طول چند دهه اخير اين سياست
را در پيش گرفتند اما با انواع شيوه هاي مقاومت اسرا و زندانيان از قبيل
اعتصاب غذا , نرفتن به هواخوري و ديدار با خانواده و ساير راهكارهاي
موجود روبرو شدند.
اسرا توانستند با مبارزه طولاني و بكارگيري شيوه هاي مختلف در اين
زمينه سياست ياد شده را خنثي كرده و زندانها و بازداشتگاهها را به مدارس
مبارزه تبديل كنند كه افراد در آن به صورت مبارز و مجاهد فارغ التحصيل
مي شوند. تا جائيكه محوطه زندانها و بازداشتگاهها به بخشي مهم از مبارزه
ملت فلسطين عليه صهيونيسم تبديل شده و اسرا و زندانيان نقش اساسي در
دو انتفاضه اول و دوم ايفا كرده و مي كنند.
از زمان آغاز انتفاضه مسجدالاقصي , سازمان زندانهاي رژيم
صهيونيستي سعي كرد تا سياست هاي خود در قبال اسرا و زندانيان را با
سياست هاي كلي عليه ملت فلسطين يعني قتل , انهدام و محاصره همسو كند
از اين رو اين سازمان براي قطع ارتباط ميان انتفاضه و زندانها از انواع
شيوه هاي محاصره , در تنگنا قرار دادن و فشارهاي روحي بر زندانيان و اسرا
استفاده مي كند.
شكنجه در زندانهاي رژيم صهيونيستي
رژيم صهيونيستي از سال 1327 تاكنون سيستم خاصي را در زمينه
شيوه برخورد بازجويان سازمان امنيت داخلي (شاباك ) با زندانيان سياسي
طراحي كرده است . كنست رژيم اشغالگر قدس قانون موسوم به « شاباك » را
كه تعيين كننده نوع عملكرد اين سازمان بدون نظارت دادگاه مي باشد , تدوين
كرد. تهيه و تدوين اين قانون يك سال به طول انجاميد و اكثر بندهاي اين
قانون به دلايل امنيتي محرمانه است .
در اين قانون همكاري تنگاتنگي ميان شاباك , ارتش , پليس و نيز
راهكارهاي همكاري با سازمانها و تشكيلات بين المللي مشابه , نيازهاي
امنيتي , راهكارهاي حفاظت از اطلاعات , ارتباطات و ماموران پيش بيني
شده است .
« ميني مزور » مشاور قضايي رژيم اسرائيل در اين باره مي گويد : اين
قانون از شاباك حمايت كرده و مانع از دخالت ساير نهادهاي امنيتي در كار
اين دستگاه شده و دست شاباك را بازخواهد گذاشت .
شاباك در سالهاي گذشته بخصوص از زمان آغاز انتفاضه اول ملت
فلسطين از ددمنشانه ترين و پليدترين شيوه هاي شكنجه كه در موازين و
قوانين بين المللي ممنوع اعلام شده است عليه زندانيان فلسطيني استفاده
مي كند كه از آن جمله مي توان به شوك الكتريكي و نشاندن چكمه اي زنداني
براي ساعتهاي طولاني بر روي صندلي اشاره نمود كه منجر به بروز مشكلات
زيادي در ستون فقرات زنداني مي شود.
به گفته اسراي فلسطيني , بازجويان شاباك كيسه اي بسيار بدبو را بر روي
سر زنداني قرار داده و او را به صورت برعكس از سقف آويزان مي كنند.
« كامل جبيل » كه در جريان اعتراض به احداث « ديوار حائل » دستگير و
زنداني شد و در جريان بازجويي از ناحيه كتف دچار شكستگي گرديد ,
خاطر نشان مي كند كه اشغالگران دوست او را لخت كرده و تا حد مرگ مورد
شكنجه قرار دادند.
يكي از روشهاي شكنجه اسراي فلسطيني اين است كه اسرا را عريان
كرده و سپس سگها را به جان آنها مي اندازند. همان كاري كه نظاميان
آمريكايي در زندان ابوغريب انجام داده و عكسهاي آن نيز در سراسر جهان
منتشر شد « كامل حبيل » درباره دوست خود « مصطفي عكاوي « يكي ديگر از
اسراي فلسطيني مي گويد : آنها او را ساعتها در سردخانه قرارداده و سپس با
باتوم و شوك الكتريكي به جان او افتادند و آنقدر او را زدند كه به شهادت
رسيد.
« خالده جرار » مدير يك موسسه فلسطيني به نام « الضمير » مي گويد :
بازجويان , زندانيان را گاهي تا 20 ساعت به صورت آويزان نگه مي دارند كه
اين امر زيانهاي جسمي جبران ناپذيري را به زنداني وارد مي كند.
« احمد ابوعزالدين » يكي از زندانيان زندان « مجيدو » درباره شكنجه
شدن خود به دست نيروهاي امنيتي اسرائيل مي گويد : آنها مرا وادار كردند به
ذات اقدس پروردگار دشنام دهم و همزمان با باتوم مرا مي زدند. صهيونيستها
لباسهاي مرا به طور كامل دراورده و مورد تفتيش قرار دادند و بعد به عضو
تناسلي ام برق وصل كردند. آنها در حالي كه از اين اقدام خود بسيار لذت
مي بردند از زشت ترين عبارات استفاده مي كردند كه از بازگويي آن شرم دارم .
« حسن عوض الله » از زندان « هداريم » در مركز سرزمينهاي اشغالي به
شدت و نوع شكنجه ها در زندانهاي رژيم صهيونيستي اشاره كرده و
مي گويد : نيروهاي امنيتي رژيم صهيونيستي ابتدا تمامي لباسهايم را
درآوردند و بعد با مشت و لگد به جانم افتادند و بعد از اينكه به شدت مرا
خسته و ناتوان كرده بودند سه سگ را به جانم انداختند كه آنها بخشهايي از
بدنم را بشدت گاز گرفتند.
« محمد ابوالهيجا » زنداني زندان « شطه » واقع در نزديكي « بيسان »
مي گويد در اين زندان معمولا براي اينكه آنها را مورد تحقير قرار دهد در
سلولها كاملا لخت نگهداري مي كنند و بعضي زندانيان را با زنجير مي بندند.
وي مي گويد كه مدت سه سال است كه خانواده ام را نديده ام و حتي تلفني
نيز نتوانسته ام با آنها صحبت كنم و مادرم به دليل دستگيري چهار پسرش به
شدت بيمار است و هر روز نيز وضعيت اش بدتر مي شود.
سازمان شاباك زنان فلسطيني را نيز به شدت شكنجه كرده و مورد اهانت
قرار مي دهد8. قاهره السعدي يك اسير زن 27 ساله كه به سه بار حبس ابد
محكوم شده در اين باره تاكيد مي كند كه صهيونيستها مرا در جريان
دستگيري با قنداق اسلحه كتك زده و از منزلم در اردوگاه جنين به زندان
المسكوييه در قدس غربي بردند. وي خاطر نشان مي كند كه از سوي يكي از
ماموران امنيتي مورد آزار جنسي قرار گرفته و به صورت عريان و با دست و
پاي بسته به صندلي , مورد بازجويي قرار گرفته است . اين زن مبارز فلسطيني
بيش از يكصد روز تحت بازجويي و شكنجه بود.
« سمربدر » از زنان آزاده فلسطيني كه در زندان بتاح تكفا در شمال تل
آويو زنداني بوده , مي گويد كه زندانبانها فك او را شكستند و از معالجه وي
خودداري كردند تا جايي كه به مدت دو هفته قادر به خوردن غذا و صحبت
كردن نبوده است .
« وجيهه قرابصه » از فعالان امور زنان اسير وابسته به كميته هاي زنان
براي فعاليتهاي اجتماعي در مورد زنان زنداني مي گويد : اكثر زنان زنداني
محكوم به حبسهاي بلند مدت يا ابد هستند . سيزده نفر از زنان زنداني در
زندانهاي رژيم صهيونيستي داراي فرزندان زير 5 سال هستند كه بچه هاي
خود را در زندان بزرگ مي كنند اما به وضعيت آنها هيچ توجهي نمي شود و با
شرايط دشواري روبرو هستند9. قرابصه به وجود كودكان شيرخوار در
زندانها به همراه مادرانشان اشاره مي كند و مي گويد : حتي مادران اين دسته
از كودكان به شدت شكنجه و هتك حرمت مي شوند.
« ميرفت طه » يك اسير زن فلسطيني از استان قدس است كه مدت
كوتاهي پس از ازدواج دستگير و زنداني مي شود و فرزندش « وائل » را در
اواسط سال گذشته در زندان به دنيا مي آورد. وائل كوچكترين زنداني
سياسي در جهان است كه در زندان چشم به جهان گشوده و هرگز لذت بازي
در دنياي كودكانه را درنيافته است .
يكي ديگر از زنان زنداني « منال غانم » از استان طولكرم مادر چهار
فرزند است كه آخرين فرزندش « ثور » را در زندان به دنيا آورده است . رژيم
صهيونيستي حتي حاضر نيست غذاي كودكان در اختيار اين مادران مبارز
قرار دهد.
آنچه موجب نگراني جنبش جهاني دفاع از كودكان (شاخه فلسطين )
شده است , قراردادن كودكان و نوجوانان اسير فلسطيني با صهيونيستهاي
جنايتكار در يك سلول است به طوري كه بكارگيري اين نوع سياست از سوي
سازمان كل زندانهاي رژيم اشغالگر فلسطين از سال 1379 پس از انتقاضه
الاقصي با ساده ترين قوانين سازمان ملل متحد در زمينه چگونگي برخورد با
زندانيان كه در ژنو به امضا رسيده است و در نشستي در سازمان ملل در
مورد جلوگيري از جنايت و نحوه رفتار با جنايتكاران به تصويب رسيد و
شواري اقتصادي اجتماعي نيز آن را در مورخه 23 ارديبهشت ماه سال
1356 به تصويب رساند , در تناقض آشكار است . 10
يك اسير فلسطيني كه مدتي قبل آزاد شد به يك شبكه تلويزيوني گفت
كه دشمن من انساني مانند ساير انسانهاست از اين رو مي توانم آن را شكست
دهم اما دشمن , ما را انسان نمي داند تا كشتنمان را موجه جلوه دهد و رژيم
صهيونيستي با همين ددمنشي است كه از تمام جنايتكاران تاريخ و طاغوت ها
پيشي گرفته است .
آزادي اسراي فلسطيني و پيش شرط مذاكرات
از زمان امضاي قرارداد صلح اسلو در سال 1372 موضوع اسراي
فلسطيني از حساس ترين مسائل مورد اختلاف ميان رژيم صهيونيستي و
حكومت خود گردان بوده است .
آزادي اسراي فلسطيني يكي از مهمترين بندهاي قرارداد اسلو بوده است
اما رژيم صهيونيستي تاكنون به بهانه هاي مختلف اين بند از قرارداد را
ناديده گرفته است . مقامات اسرائيلي در توجيه اين عمل غيرانساني خود
همواره به اين بهانه متوسل شده اند كه آنها نمي توانند فلسطيني هايي را كه
دستشان به خون اسرائيلي ها آغشته است آزاد كنند و به اين بهانه نيز آنها هر
گاه خواسته اند اسيراني را آزاد كنند , معمولا كساني را آزاد كرده اند كه يا
مدت محكوميتشان در حال اتمام بوده و يا اينكه به اتهام اعمال ديگري غير
از شركت در مبارزه بازداشت شده اند امروز زندانيان فلسطيني از تشكيلات
خود گردان مي خواهند تا پرونده اسرا همچنان بازنگه داشته شود و با تلاش
صهيونيست ها براي بسته شدن اين پرونده بدون آزادي كامل اسرا به مقابله
برخيزند مقامات فلسطيني در طول مذاكرات بايد موضوع اسرا را در راس
محورهاي گفتگوهاي خود بارژيم صهيونيستي قرار دهند و تشكيلات
خودگردان بايد تمام تلاش خود را براي حل مشكل اسرا و آزادي آنها بكار
گيرد.
به هرحال تجربه 4 دهه مبارزه ملت فلسطين با رژيم صيهونيستي نشان
داده است كه مشكل اسرا و زندانيان در زندانهاي اين رژيم تنها از طريق به
اسارت گرفتن نيروهاي دشمن و وادار كردن آنها به آزادسازي اسرا حل
خواهد شد و غير از اين هيچ نتيجه اي گرفته نخواهد شد
منابع :
1 ـ خبرگزاري جمهوري اسلامي ـ 1383,11,16
2 ـ همان منبع
3 ـ پايگاه اينترنتي روزنامه الشرق الاوسط چاپ لندن ـ 1383,11,17
4 ـ خبرگزاري فلسطين (وفا) ـ 1383,11,16
5 ـ ماهنامه نداي قدس به نقل از وزارت اسرا و آزادگان تشكيلات خود گردان
فلسطين ـ 1383,6,1
6 ـ ماهنامه نداي قدس به نقل از « باشگاه اسير فلسطيني » ـ 1383,6,1
7 ـ ماهنامه نداي قدس ـ 1383,4,1
8 ـ ماهنامه نداي قدس به نقل از « باشگاه اسير فلسطيني » ـ 1383,10,1
9 ـ ماهنامه نداي قدس ـ 1383,7,1
10 ـ مركز اطلاع رساني فلسطين ـ 1383,11,17
آويختن معكوس زندانيان از سقف , دادن شوك الكتريكي ,
قراردادن زندانيان در سردخانه و يا استفاده از سگ عليه
زندانيان عريان شده , نمونه اي از رفتار رايج در زندانهاي
اسرائيل عليه بازداشت شدگان فلسطيني است
در زندانهاي اسرائيل زناني وجود دارند كه كودكان زير 5
سال خود را در زندان بزرگ مي كنند. اين كودكان سهميه
غذائي ندارند و مادر زنداني از يكسو سهميه غذاي خود را به
آنها مي دهد و از سوي ديگر تحت شكنجه و هتك حرمت نيز
قرار دارد
