بسم الله الرحمن الرحيم
هجدهم ذي الحجه , روز عيد سعيد غدير و روز اعلام ولايت علوي , روز
اكمال دين اسلام است .
عيد سعيد غدير , سرآغاز شكل گيري فصل جديدي از تاريخ اسلام است
كه پيروان راستين پيامبر اكرم (ص ) را در طول تاريخ و در عرض جغرافيا , در
ميان امت اسلامي , شاخص مي سازد.
به راستي نصب حضرت علي عليه السلام به ولايت و اعلام وصايت
آنحضرت چه نكته مهمي را در بر مي گرفت كه خداوند آنرا به منزله آخرين
اقدام براي « اكمال دين » معرفي و در كلام وحي تصريح فرمود كه اگر اين
مرحله انجام نشود , گوئي پيامبر ابلاغ پيام رسالت را به انجام نرسانده است
پاسخ اين سئوال , در طول تاريخ در ميان صفحات كتب مختلف به رشته
تحرير درآمده ولي امروز با مروري بر كارنامه سراسر افتخار و مجاهدت
حضرت علي عليه السلام از شروع زندگي اجتماعي تا واپسين لحظات پايان
عمر پرخير و بركت آن حضرت , بهتر مي توان دريافت كه عزت و افتخار
منحصربفرد آن حضرت بخاطر آنست كه با واقعه مهم غدير , راه دين مبين
اسلام در قالب امامت استمرار يافت . پرچم پرافتخار دين محمدي به دست
با كفايت علي عليه السلام كه در همه جهات يك انسان شاخص و داراي
ويژگيهاي ممتاز و برترين چهره بود , به اهتزاز درآمد تا اين دين الهي
همچنان با شادابي و درخشندگي به پيش برود و انسان هاي تشنه عدالت را
سيراب كند. به همين جهت است كه عشق و محبت علي عليه السلام به
انسانها و تلاش خستگي ناپذير براي از ميان برداشتن موانع رشد و تكامل
انسانها وصف ناپذير است . آنحضرت نه تنها پيشتاز در صحنه برقراري
عدالت بود كه خود نيز در اين رهگذر , الگوي عملي محسوب مي شد و هنوز
هم با همان ويژگيهاي منحصربفرد , برجسته ترين شاخص برقراري عدالت
شناخته مي شود.
همه ما پيروان ولايت علوي , اگر صادقانه در اين راه قدم برداريم و عمل
كنيم , بايد همه سعي و توان خود را براي تحقق عدالت , تا سرحد امكان به
كار بگيريم و در ميدان عمل نشان دهيم كه پيرو صادق اين مكتب بزرگ و
انسان ساز هستيم .
عشق به خاندان اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام , ابعاد مختلفي
دارد كه از محبت قلبي و اقرار زباني گرفته تا الگوبرداري در ميدان عمل را
بايستي پوشش دهد. ما پيروان اهل بيت , براي پيروي از اين الگوهاي
شاخص , بيش از ديگران سزاواريم كه خود را با آن اصول و معيارها تطبيق
دهيم .
طبعا سئوال اينست كه ما تا چه اندازه در زندگي شخصي و اجتماعي
خود , از اين الگوها بهره برده ايم كارگزاران و دست اندركاران نظام در هر
رده اي از مسئوليت كه هستند , تا چه اندازه رفتار و گفتارشان با سيره علوي
تطبيق مي كند و آيا مجريان امور و دست اندركاران نظام قضائي كشور در
همان مسيري قدم برمي دارند كه بتوان الگوپذيري از سيره علوي را به آن
اطلاق كرد
به راستي اگر حضرت علي عليه السلام در ميان ما بود , از روند
تصميمات و عملكردها و مواضع ما در قلمرو اقتصاد و تجارت و جزئي ترين
جزئيات زندگي روزمره برنمي آشفت كه چرا بار زندگي بردوش محرومان و
مستضعفان جامعه سنگيني مي كند و چرا تصميم سازيها و عملكردها در
جهت رعايت ضعيف ترين اقشار جامعه نيست و چرا عدالت در قلمرو
جامعه , سرلوحه كارها نيست و چرا دست اندركاران و مراكز تصميم گيرنده ,
مشكل محرومان و پابرهنگان را مشكل خود و مشكل اساسي جامعه
نمي دانند آيا اگر آن حضرت از اينهمه تفاوت بنيادي در سطح زندگي
طبقات مختلف جامعه با خبر مي شد , فرياد برنمي آورد كه : هرگز ثروت
انباشته اي را نديدم مگر آنكه در كنارش « حقي » تضييع شده باشد و آيا آن
حضرت به كم كاريها , ندانم كاريها , ريخت و پاشهاي خشم آور , بي تفاوتي ها
نسبت به حقوق و حدود و منافع مردم , تصميمات غلط و نامتناسب با
نيازهاي جامعه و طيف وسيعي از تصميمات و اقداماتي كه بايستي انجام
گيرد ولي از انجام آن خبري نيست يا آنكه نبايستي انجام شود ولي شاهد
وقوع آن هستيم , برنمي آشفت و برفراز منبر از موضع خشم و اعتراض , ما را
مورد سرزنش قرار نمي داد چه بسياراند حوادثي كه در جامعه ما هر روزه
رخ مي دهند كه اگر در زمان علي عليه السلام رخ مي دادند , آنحضرت با اعلام
مراتب خشم و انزجار خود نهيب مي زد كه اگر كسي با شنيدن اين حوادث
بميرد , قابل سرزنش و ملامت نيست . در چنان شرايطي آيا آنحضرت ما را
مخاطب قرار نمي داد كه نظم امور و انضباط عملي را سرلوحه كارهاي
شخصي و اجتماعي قرار دهيم تا ديگران در اين امور از ما مسلمين و پيروان
اهل بيت , سبقت نگيرند و در اين مقولات از ما جلوتر نباشند و آيا اگر
كلامي درباره رواج منكرات مي شنيد , همه را با صريح ترين جملات ممكن
مورد شماتت قرار نمي داد كه چرا بي تفاوتيم و اقدامي جدي , عملي و
متناسب با ابعاد فاجعه از خود بروز نمي دهيم
و آيا ما را بخاطر كنار گذاشتن امر به معروف و نهي از منكر در جامعه اي
كه خود را اسلامي معرفي مي كند , مورد سرزنش قرار نمي داد و سرنوشت
« قوم سبا » را بعنوان يك نمونه قرآني , براي ما تشريح نمي كرد و آيا فرياد
نمي زد كه اي مردم ! چرا نسبت به انحراف ديگران در مسير حق , بي تفاوتيد
و چرا از شدت خشم و اعتراض , برنمي آشوبيد و دستكم , مراتب مخالفت و
خشم خود را اظهار نمي كنيد
افتخار بزرگ ما اينست كه در مقطع زماني خاصي زندگي مي كنيم كه
ايران اسلامي , پرچمدار نهضت احياي اسلام است ولي بايد پرسيد كه نقش
و جايگاه ما در اين رهگذر چيست و اگر در دوران زندگي پرخير و بركت
اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام قرار داشتيم , در كدامين صف قرار
مي گرفتيم آيا جزو كساني نبوديم كه علي عليه السلام آنها را به محاربه با
قاسطين و مارقين و ناكثين و جبهه معاويه دعوت مي كرد , ولي هميشه براي
فرار از مسئوليت , بهانه مي آوردند
نمونه ها فراوانند و زمينه هاي مقايسه , فراوانتر. در عيد اعلام ولايت
علوي (ع ) و در عيد اكمال رسالت نبوي (ص ) از خداوند بزرگ مي خواهيم ما
را به وظايف و تكاليف تعطيل ناپذيرمان آشنا سازد و در زمره پيروان ثابت
قدم و ياران و ياوران اسلام در اين مقطع از زمان قرار دهد كه فردا در پيشگاه
پيامبر اكرم (ص ) و اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام احساس
شرمندگي نكنيم . آمين .
