بسم الله الرحمن الرحيم
« محمد البرادعي » رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي طي پيشنهاد
مضحكي , از جامعه جهاني خواستار تعليق ساخت تجهيزات غني سازي
اورانيوم براي يك دوره 5 ساله شده است . اين پيشنهاد قرار است در
اجلاس ارديبهشت 84 در نيويورك بمنظور بازنگري در مفاد پيمان منع
گسترش سلاحهاي هسته اي (ان پي تي ) مورد بحث قرار گيرد.
البرادعي در توجيه اظهاراتش يادآور شده است چنين تعليقي ارزشمند
است زيرا برخي محدوديت ها را براي حقوق هر كشور بمنظور توسعه چرخه
كامل سوخت هسته اي ايجاد مي كند. درحال حاضر در جهان , امكانات كافي
براي غني سازي و بازفرآوري اورانيوم وجود دارد و نيازي به توسعه آن در
ساير كشورها نيست .
اين براي نخستين بار است كه يك مقام رسمي آژانس بين المللي انرژي
اتمي در برخورد با حقوق و حدود مجاز كشورها , سعي مي كند با مرزبندي
بين كشورها , عده اي را « مجاز » و ديگران را « غيرمجاز » معرفي كند. اين
پيشنهاد البرادعي با روح حاكم بر منشور ملل متحد كه كشورها را داراي
حقوق يكسان و در برابر قوانين بين المللي داراي شرايط مساوي تلقي
مي كند , از اساس مخالف است .
منطقي نيست كه واشنگتن با ديكته كردن خواسته هايش از طريق آژانس
بين المللي انرژي هسته اي , بخواهد ساير كشورها را از حقوق طبيعي و
قانوني شان محروم كند و ديگران هم براين خواسته غيرمنطقي آمريكا صحه
بگذارند.
براي درك بهتر اين مطلب لازم است بدانيم كه دوره رياست البرادعي
بعنوان رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي به پايان رسيده و قرار است براي
انتخاب يك رئيس جديد , تصميم گيري شود. اين درحاليست كه در ماههاي
اخير , آمريكا با موضع گيريهاي خود , مراتب نارضايتي از عملكرد البرادعي
را نشان داده و سعي دارد وي را در موضعي , انفعالي تر از گذشته قرار دهد.
واقعيت اينست كه در مقطع كنوني , البرادعي تنها نامزد احراز رياست
آژانس بين المللي انرژي اتمي است ولي آمريكا با شنود كردن مذاكرات و
تلفن هاي البرادعي , سعي دارد قدرت خود در بركناري يا ابقاي وي را به رخ
بكشد و زمينه اي را فراهم سازد كه البرادعي , بيش از گذشته از واشنگتن
حرف شنوي داشته باشد.
اگرچه رئيس آژانس انرژي اتمي در يك ژست مديريتي , به عمليات
شنود آمريكا اعتراض كرده , ولي محتواي پيام اعتراض وي به قدري انفعالي
و مسالمت جويانه است كه بعيد بنظر مي رسد پيامد خاصي داشته باشد.
محكم ترين فراز پيام البرادعي خطاب به آمريكا اينست كه : « اگر من مطمئن
شوم گزارشات مربوط به شنود مذاكرات و تلفن هاي من صحت دارد ,
ناراحت مي شوم » ! اين البته جمله اي بسيار ضعيف و ذليلانه براي فردي در
موضع رئيس آژانس بين المللي انژري هسته اي محسوب مي شود. در چنين
شرايطي پيشنهاد تعليق ساخت تجهيزات غني سازي اورانيوم از جانب
البرادعي , يك ژست آشتي جويانه براي جلب نظر واشنگتن ارزيابي مي شود.
اين پيشنهاد حتي فراتر از خواسته هاي قبلي آمريكا است و طرح آن توسط
البرادعي به اين معني است كه وي براي حفظ صندلي رياست , حاضر شده
است به كشورهائي كه به تازگي داراي چرخه سوخت و غني سازي اورانيوم
شده اند , از پشت خنجر بزند و با تكرار خواسته هاي واشنگتن , در مسيري
گام بردارد كه حتي آمريكا هم تا اين اندازه باور نداشت كه مي تواند
افزون طلبي كند و ديگران را از حقوقشان محروم سازد.
با در نظر گرفتن اينكه بيشترين فشارها و توجهات آژانس بين المللي
انرژي اتمي دقيقا متوجه جمهوري اسلامي ايران است , قاعدتا البرادعي به
منظور خوشرقصي براي واشنگتن درصدد برآمده است برنامه تعليق موقت
غني سازي اورانيوم در ايران را دستكم براي يك دوره 5 ساله ديگر , استمرار
دهد. اين پديده , بيانگر انحطاط اخلاقي انسانهائي از قماش البرادعي است
كه براي حفظ منافع پست و حقير شخصي خود حاضرند مصالح و منافع
كشورهاي درحال توسعه را به راحتي قرباني كنند تا بلكه چند صباح بيشتر بر
صندلي رياست باقي بمانند و براي بيگانگان خوشرقصي كنند. ناگفته
پيداست كه جمهوري اسلامي ايران نبايستي در قبال اين طرحهاي مضحك
و شديدا استعماري , سكوت كند و از خود نرمش نشان دهد بلكه با
رايزنيهاي خود با ساير كشورها , مي تواند و بايستي بتواند اساس اين بازي
بدفرجام را برهم بزند.
در جريان مذاكرات هسته اي ايران با 3 كشور اروپائي هم كاملا روشن
بود كه در پشت پرده , خبرهائي هست كه در اجلاس ارديبهشت 84 , حقوق
ملت ايران را براي هميشه لگدكوب و پايمال سازند ولي اين براي شخص
البرادعي ننگ بزرگي است كه عليرغم تعلق شناسنامه اي به يك كشور
اسلامي , غلام حلقه به گوش دشمنان اسلام شود.
نبايد در قبال اين خيانت بزرگ البرادعي ساكت بمانيم و يا منتظر
اجلاس ارديبهشت 84 شويم . بلكه بايستي از هم اكنون با گسترش دامنه
ارتباطات و رايزنيها و با افشاي ماهيت اين طرح غيرعادلانه مانع از جا
افتادن اين خواسته واشنگتن شويم .
شواهد و قرائن موجود نشان مي دهد كه حتي اعلام خبر شنود مكالمات
و مذاكرات البرادعي هم , اقدامي براي تثبيت موضع البرادعي بوده كه چنين
وانمود شود كه گويا آمريكا با البرادعي مخالف است و در نتيجه ساير
كشورها را به دفاع و حمايت از وي تشويق و سرگرم سازد. شايد واكنش
ضعيف البرادعي عليه اعلام خبر شنود مكالماتش نيز , به همين دليل باشد كه
وي به اندازه كافي از اعلام اين خبر , سود برده و خود را باصطلاح
ضدآمريكائي ! معرفي كرده است .
در پشت پرده تبليغات آمريكا و آژانس هرچه باشد , نبايستي ما را در راه
تضمين و تثبيت منافعمان دچار ترديد كند. امروز با درك ابعاد برنامه هاي
آشكار و نهان آمريكا و متحدينش در قبال فعاليتهاي هسته اي ايران و حتي
عليه فعاليتهاي صلح آميز ايران , بهتر مي توان درك نمود كه ديدگاه محدود
هيئت مذاكره كننده ايراني كه هنوز هم ادعاي پيروزي و موفقيت مي كند , تا
چه اندازه خلاف واقع و ضربه زننده به منافع ملي و مصالح كشور بوده و به
بيگانگان فرصت داده تا مقدمات محروم سازي دائمي ايران از چرخه
سوخت و غني سازي اورانيوم را قدم به قدم , ولي با اطمينان خاطر براي
كساني فراهم سازد كه ثابت كردند دشمنان ما هستند.
اگرچه امروز هم دقيقا مثل ديروز , البرادعي به حفظ صندلي و مقام خود
مي انديشد و اظهاراتي با « مصرف تبليغاتي » براي انتخاب مجدد خود بعنوان
رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي را مطرح مي سازد ولي در يك نكته
ترديدي نيست و آن اينكه منافع ملي و مصالح كشورمان در قلمرو مسائل
هسته اي را نبايد بيش از اين , به فكر و ديدگاه محدود چند نفر اعضاي هيئت
مذاكره كننده وابسته كنيم و دست آخر هم همه چيز را از دست بدهيم ولي
باز هم , آقايان دو شاخه پيروزي را به دوست و دشمن , نشان بدهند ,
درحاليكه دشمن هم با احساس پيروزي به جشن و شادماني پرداخته است !
