ساعت 6 صبح يكي از روزهاي سرد دي ماه است و افراد زيادي از پير و
جوان در مقابل يكي از مراكز توزيع كالاهاي يارانه اي صف بلندي را تشكيل
داده اند.
امروز قرار است بابت هر كوپن 250 گرم پنير توزيع شود و مردم نيازمند ,
سرماي گزنده زمستان را به خواب شيرين صبح ترجيح داده اند تا اين مقدار
پنير كوپني را از دست ندهند.
اين مردم كه در صف ايستادن براي تامين حداقل مايحتاج خود را به عنوان
نوعي عادت پذيرفته اند , هنوز هم براي دريافت كالاهاي يارانه اي , ساعت ها
را در سرماي زمستان در صف هاي طولاني مي گذارنند , در حاليكه هيچيك از
مديران و مسئولان چنين صفهايي را تجربه نمي كنند.
متاسفانه به نظر مي رسد بلاتكليفي و تحمل ساعتها سرما و رنج براي اين
مردم نيازمند كه پيرمردان و پير زنان بسياري نيز در ميانشان يافت مي شود از
ديد مسئولان , كاملا عادي تلقي شده است .
ساعت شش و 30 دقيقه صبح روز پنجشنبه سوم دي ماه افرادي در صفي
بسيار طولاني در انتظار دريافت چند صد گرم كالاي يارانه اي در مقابل يكي
از فروشگاههاي محل توزيع ايستاده بودند.
مرد 37 ساله اي كه در صف ايستاده است به خبرگزاري دانشجويان مي گويد :
« كمبود درآمد دليل اصلي ايستادنم در اين صف است . گاهي اوقات كه از
طريق ايستادن در صف موفق به خريد كالابرگ نمي شوم , كوپنم را به
كوپن فروشان مي فروشم و يا از تهيه آن منصرف مي شوم . »
مرد ميان سالي كه صورتش از سرما سرخ شده مي گويد : « 57 سال دارم و
كارمند بازنشسته هستم براي خريد كوپن پنج نفره يك ساعت و 45 دقيقه
است كه در صف ايستاده ام و مطمئن نيستم كه آيا امروز نوبت به من مي رسد
يا نه »
يكي از زناني كه در صف ايستاده جلوتر آمده , مي گويد : « از خيابان پيروزي
آمده ام , خانه دارم ولي فرصت انجام هيچ كاري را ندارم , براي دريافت يارانه
مجبور به ايستادن در اين صف ها هستم . »
او مي افزايد : « هر روزي كه براي دريافت كالابرگ در صف مي ايستم حداقل
تا چند روز احساس بدي دارم . به همين دليل نيز اكثر اوقات سعي مي كنم
كالابرگ را خريداري نكنم . »
او تقريبا در ابتداي صف است , ولي با نگراني درباره شهرونداني كه در
انتهاي صف قرار دارند صحبت مي كند.
پيرزني كه خود را بازنشسته فرهنگي و 64 ساله معرفي مي كند , مي گويد كه
اينجا سومين باري است كه براي خريد كالاي كوپني در صف ايستاده چراكه
در دو بار قبلي نوبت به وي نرسيده است .
ساعتي سپري مي شود. پيرمرد ديگري كه دستان نحيف و رنجورش در سرما
كبود شده و به علت ناراحتي پا و زانو مجبور است به روي زمين سرد
بنشيند , مي گويد : « از صبح زود در صف ايستاده ام , ولي الان كه ساعت نه و
پنجاه دقيقه است هنوز نوبتم نرسيده . »
او از تعداد اندك فروشگاه هايي كه در آنها توزيع كالاي يارانه اي صورت
مي گيرد انتقاد دارد و مي افزايد : « با كاهش تعداد كالابرگ ها به قند و شكر ,
برنج روغن و پنير , وضعيت توزيع بدتر شده و هيچ نظارتي بر آن انجام
نمي شود. »
ساير شهروندان نيز كه نقاط مختلف دور و نزديك شهر آمده اند همين انتقاد
را مطرح مي كنند و از نحوه توزيع يارانه ها , بسيار گله مندند.
يكي از شهروندان پيشنهاد مي كند كه براي حل اين مشكل وزارت بازرگاني
بايد تعداد توزيع كنندگان كالاهاي كوپني را افزايش دهد.
يكي از شهرونداني كه ساعتهاست در صف ايستاده مي گويد : « چندين بار
كالابرگمان باطل شده , اين بار براي دريافت كالابرگ از محل كارم مرخصي
گرفته ام . »
برخي از كساني كه در اين صف طولاني ايستاده اند به حدي از نوع دريافت
كالاهاي يارانه اي ناراضي اند كه مي گويند : « شايد مي خواهند عمدا كاري كنند
كه مردم از خير كالاهاي كوپني بگذرند! »
تعدادي ديگري از شهروندان نيز از كيفيت نامناسب برخي از كالابرگ هاي
يارانه اي شكايت دارند و معتقدند كه يارانه ها بايد به كالاهاي ديگري چون
گوشت , مرغ , تخم مرغ و شير به ميزان زياد اختصاص يابد.
از سوي ديگر مرد ميان سالي نيز از سواستفاده سودجويان ابراز نگراني
مي كند. او مي گويد : « بارها مشاهده كرده ام كه مغازه داران در توزيع كالاهاي
كوپني تخلفات زيادي مرتكب مي شوند و همه كالاها را به دست مردم
نمي رسانند به همين دليل كساني كه موفق به خريد كالابرگ نمي شوند ,
كالابرگ خود را به كوپن فروشان داده و يا از تهيه آن منصرف مي شوند. »
البته در كنار اين صف , براحتي مي توان اينگونه سودجويان را ديد. افرادي
كه با خريد كوپن هاي مردم كالاي دريافتي را بطور آزاد در كنار پياد رو و در
مقابل كساني كه در صف ايستاده اند به فروش گذاشته اند و يا افرادي كه
تلاش مي كنند كالابرگ مردمي كه ديگر طاقت تحمل سرما و اين صف را
ندارند , خريداري كنند.
يكي ديگر از شهرونداني كه ساعت هاست در صف به انتظار ايستاده و براي
گرم شدن , مدام دستانش را به هم فشار مي دهد , گفت : « تورم بالاست و
قيمت هاي كالا و نيز خدمات دولتي (آب , برق , گاز) همچنان بصورت
تصاعدي افزايش مي يابد , با اين شرايط توان خريد همين كالابرگ هاي ناچيز
يارانه اي را هم به صورت آزاد نداريم و بالاجبار براي تهيه ارزان تر آنها در
صف مي ايستيم . »
پيرزني كه زير لب دعا مي خواند نيز از درون صف به سراغ ما مي آيد و
مي گويد : « 67 سال دارم , حقوق بازنشستگي هم ندارم , مجبورم براي تهيه
250 گرم پنير چند ساعت در اين سرما در صف بايستم . »
شهروندي ديگري كه از منطقه اي دور به اين محل آمده حل مشكل را براي
دولت بسيار ساده دانسته و مي گويد : « چينش فروشگاه هاي توزيع كننده
كالاهاي كوپني در مركز شهر قرار گرفته و مردم مجبورند براي دريافت
كالابرگ از مسيرهاي دور به اين مكان ها مراجعه كنند. »
اما درلابه لاي جمعيتي كه در اين صف طولاني ايستاده اند و هر كدام تلاش
مي كنند به شكلي خود را گرم كنند , نوجواناني نيز ديده مي شوند , يكي از اين
نوجوانان با بيان اينكه به خواسته مادرش در صف ايستاده , مي گويد : « امروز
سومين روزي است كه براي خريد كالابرگ مي آيم , دو روز قبل موفق به تهيه
آن نشدم . »
او كه دانش آموز سال سوم راهنمايي است , بعدازظهر بايد دركلاس درس
حاضر باشد , ولي مي گويد كه تا وقتي پنير كوپني را نگيرد , نخواهد رفت .
ساير فروشگاه هاي توزيع كننده كالابرگ نيز از وضعيتي مشابه همين شرايط
برخوردار هستند.اكثريت كساني كه در اين صف هاي طولاني , سرماي
زمستان را براي دريافت مايحتاجي ناچيز به جان مي خرند , اقشاري
نيازمندند كه دريافت همين مقدار اندك كالاي كوپني را نيز نمي توانند ناديده
بگيرند. اينها همه در شرايطي است كه تاكنون اقدام موثر و محسوسي در
جهت هدفمند كردن يارانه ها صورت نگرفته و اقشاري كه نيازمند يارانه هاي
دولتي هستند براي دريافت چند صد گرم كالاي كالابرگي ساعت ها در صف
مي ايستند.
گذشته از ضرر و زيان هايي كه از توزيع نامناسب يارانه ها عايد اقتصاد
كشورمان مي شود , به نظر مي رسد بسياري از طبقات جامعه بهره اي از
كالابرگ ها نمي برند و در اين بين سودجويان همچنان به يكه تازي در اين
عرصه مشغولند.
براساس گزارشات دريافتي در بسياري از شهرهاي بزرگ كشورمان توزيع
يارانه ها در قالب كالابرگ بطور نامناسب و متمركز در برخي نقاط شهر توزيع
انجام مي شود كه اين مشكل در شهر بزرگ تهران چشمگيرتر از ساير
شهرهاي كشور است .
بنابراين تصميم گيري و اجراي طرح هدفمند كردن يارانه ها و برنامه ريزي
براي رسيدن آسان مردم به كالاهاي يارانه اي آن هم براي جمعيتي بيش از 65
ميليون نفر , عزم مسئولان را مي طلبد تا با برنامه ريزي صحيح زمينه هاي
بهره مندي اقشار نيازمند از يارانه ها را به نحو مطلوب فراهم كنند.
|
فدراسيون شنا , شيرجه , واترپلو « و غيره »
|
مدتها فكر مي كردم هدف از تاسيس برخي فدراسيونهاي ورزشي در
كشور ما چيست . تعدادي از فدراسيونهاي جديدالتاسيس هستند كه حتي
اسم آنها نيز براي مردم ما مفهوم نيست ولي با توجه به اينكه در دنيا به
عنوان يك رشته ورزشي شناخته شده اند در ايران نيز يك تشكل هرچند
كوچك براي آنها ايجاد شده است . اما برخي رشته هاي ورزشي نيز هستند كه
عليرغم مهم بودن آنها و داشتن فدراسيوني با سابقه , متاسفانه شايد بدليل
عدم تحرك كافي از سوي مسئولين آن و پرداختن به كارهاي جنبي , موفقيت
چنداني را كسب نكرده اند و گامي هرچند كوچك در راه قهرماني و
قهرمان پروري برنداشته است . مثل فدراسيوني بنام « شنا , شيرجه و
واترپلو » . اين فدراسيون عليرغم اينكه بايد از جايگاه ويژه اي برخوردار باشد
ولي متاسفانه به لحاظ عملكرد مسئولين آن به انزوا رفته و هيچ اسمي از
موفقيت تيم هاي ملي و باشگاهي در مسابقات بين المللي به ميان نمي آيد. تا
بحال خبري در رسانه ملي و يا مطبوعات منتشر نشده كه فرضا فلان شناگر
ايراني در مسابقات آسيايي يا جهاني و يا المپيك شركت كرده توانست رتبه
اول تا سوم مسابقات را بدست آورد. به نظر شما اين موضوع نشانه چيست
فدراسيون شنا , شيرجه و واترپلو ايران با بودجه اي قابل توجه كه بايد
آنرا صرف تربيت قهرمان بكار گيرد متاسفانه در جايي بكار مي گيرد كه
قهرمان پروري در مراحل آخر آن قرار دارد و نتيجه آن , چيزي است كه
شاهديم .
به اعتقاد بسياري از كارشناسان , بدليل تناقض گويي مسئولين
فدراسيون , درحال حاضر معيار درستي از موفقيت كمي و كيفي شناي ايران
در سطح آسيا دردست نيست . به عبارتي ديگر تيم ملي شناي ايران در
مسابقات آسيايي شركت نمي كند اما با استفاده از سهميه « وايت كارت » (در
مورد وايت كارت توضيح خواهم داد) نفرات به مسابقات جهاني اعزام
مي شوند.
« وايت كارت » كه نوعي رانت به حساب مي آيد عبارتست از اينكه فرضا
تيم ملي شناي ايران با توجه به ظرفيت و جايگاه خود اميدي به كسب مقام
در مسابقات جهاني ندارد و اينكه نتوانسته در مسابقات آسيايي عنواني را
كسب نمايد تا به مسابقات جهاني راه يابد از سهميه « وايت كارت » استفاده
مي كند و از اين طريق به عنوان نخودي !! در مسابقات جهاني شركت مي كند و
در رشته هايي حضور پيدا مي كند كه به تعداد لازم شركت كننده
ندارد.
فرضا اگر در مسابقات شناي 100 متر , ظرفيت شركت كنندگان 13 نفر
باشد و 11 نفر داوطلب شده باشند دارندگان وايت كارت مي توانند براي پر
كردن اين ظرفيت در رشته 100 متر حضور يابند . و جالب اينكه اعضاي تيم
شركت كننده ايران در رشته هايي هم كه با وايت كارت حضور پيدا مي كنند
معمولا در رده هاي آخر جاي مي گيرند!
نمونه ديگر از شاخص ! فعاليت فدراسيون شنا , شيرجه و واترپلو اينكه
در سال 2000 ميلادي تيم شناي ايران در مسابقات كره جنوبي شركت كرد
كه متاسفانه هيچ عنواني را كسب نكرد . در مسابقات 2002 ميلادي در بوسان
نيز تيمي از ايران شركت نكرد و اين درحالي بود كه تيم ميزبان يعني كره
جنوبي محدوديت ركورد ورودي نگذاشته بودند. در مقابل چند شناگر بعد از
اين بازيها با « وايت كارت » (كه مفهوم و كاربرد آن در بالا آمد) در صحنه هاي
جهاني و المپيك شركت كردند كه در اين مسابقات تيم شناي ايران توانست
در رده هاي يكصد و هشتم و نود و ششم جاي گيرد!
در مسابقات واترپلو نيز آخرين باري كه ايران در مسابقات قهرماني آسيا
شركت كرد مسابقات سال 1996 ميلادي بود كه تيم ايران توانست رتبه سوم
را بدست آورد.
از سوي ديگر در طي سالهاي گذشته امكانات و تجهيزاتي در اختيار
فدراسيون شنا , شيرجه و واترپلو قرار داشت كه مي توانست در جهت توسعه
ورزش شنا در كشور و پرورش قهرمانان ملي مورد استفاده قرار گيرد كه
متاسفانه اين كار صورت نگرفت . مثلا در سالهاي متمادي كه استخر
ورزشگاههاي آزادي و شهيد كشوري در اختيار فدراسيون شنا بود و
مي توانست با برنامه ريزي حداقل 300 شناگر را تمرين قهرماني كشور بدهد ,
بليت فروشي جايگزين آن شد!
سه سال پيش نيز در مسابقات همبستگي كشورهاي اسلامي در 20 رشته
مسابقات شنا , تيم ايران حتي نتوانست يك مدال طلا كسب كند و اين
درحالي بود كه در همين مسابقات در رشته واترپلو دوپينگ دو بازيكن تيم
ايران , قهرماني ما را مخدوش كرد.
همچنين بارها شده وقتي تيم شناي ايران در مسابقات بين المللي شركت
مي كند , بجاي اينكه مسئولين فدراسيون شنا بيايند و نتايج مسابقات را اعلام
كنند و رتبه واقعي تيم ايران را در آن مسابقات به افكار عمومي بگويند ,
درعوض با يك تبحر!! خاصي اظهار مي دارند كه مثلا فلان شناگر ايراني در
مسابقات جهاني يا آسيايي توانست ركورد خود را فرضا 3 صدم ثانيه بهبود
بخشيد و جالبتر اينكه ذكر نمي شود اين شناگر در اين مسابقات چه مقامي را
كسب كرده (مثلا رتبه يكصد و هشتم ) است .
اين مطالب فقط بخشهايي از عملكرد فدراسيون شنا , شيرجه و واترپلو
است كه شايد تابحال كمتر كسي به اين فكر افتاده كه آنها را مورد مداقه قرار
دهد.
از طرفي متاسفانه عملكرد برخي مطبوعات ورزشي و حتي روزنامه ها ,
در قبال چنين اقداماتي بسيار منفعلانه است و حتي مي توان گفت برخي از
آنها هرچه فدراسيون شنا به آنها بگويد اعلام و منتشر مي كنند ولاغير!
كه اين شان مطبوعات و روزنامه ها را پايين مي آورد.
بايد فكري ديگر كرد براي اين قبيل عملكردهاي ناموفق .
محمدعلي ارشادي
|
نجواي قلم
|
حسين صنعت پوراميري
گناه كردن , سواري دادن شيطان برروي دوش دل است .
سكوت , آبشار انديشه است .
داستان كوتاه زندگي , با مرگ تبديل به داستان بلند مي شود.
عبرت , كتابي است كه انسان , هميشه نياز به مطالعه آن دارد.
غفلت , جيب بر حرفه اي است كه طلاي وقت را سرقت
مي كند.
وقتي باطري اميد ضعيف باشد , چراغ زندگي كم سو
مي شود.
افتادگي , نشانه بلندي و بزرگواري انسان است .
در جاده خيرات , تابلوي سبقت ممنوع وجود ندارد.
منيت , آفت روح است .
وقت گذراني , اسراف عمر است .
افراد يك دنده معمولا خيلي كند پيشرفت مي كنند.
جواني , گل سرسبد زندگي است .
گناه , قلم شيطان است كه صفحه دل را سياه مي كند.
نفس اماره , همسايه ديوار به ديوار شيطان است .
معمولا تنگدستان , سرمايه تواضع دارند و توانمندان گرفتار
فقر تكبرند.
هر كه از چشمه شور حرص نوشيد , عطش او مضاعف شد.
درد عشق , درمان محض است .
لبخند , گل خوشبوي محمدي است .
اگر به باطل دست ندهيم , پايمان در راه حق نمي لنگد.
از دندان طمع , هميشه خون مي چكد.
حسين صنعت پوراميري
| |
|