روزنامه جمهوري اسلامي 14/10/1383 صفحه سرمقاله
سياست نعل اسب


بسم الله الرحمن الرحيم
سئوال مهمي كه اين روزها براي بسياري از مردم كشورمان و حتي محافل سياسي خارجي مطرح است اينست كه : چرا با اينكه هنوز آقاي هاشمي رفسنجاني تصميمي براي حضور در صحنه انتخابات آتي رياست جمهوري نگرفته است , تيرهاي كينه به سوي وي نشانه ميروند
براي پاسخ دادن به اين سئوال , لازم است سئوال ديگري را نيز به آن ضميمه كنيم و يكجا به هر دو سئوال پاسخ بدهيم تا قسمت هاي عمده اي از اين موضوع روشن شود.
سئوال ديگر اينست كه دوم خردادي ها با اينكه در آستانه انتخابات مجلس ششم و خود انتخابات مجلس ششم به آقاي هاشمي رفسنجاني آنهمه جفا كردند , چرا عده اي از آنها خواهان وارد شدن وي به صحنه انتخابات رياست جمهوري هستند
قبل از آنكه به اين دو سئوال پاسخ بدهيم لازم ميدانيم براين نكته تاكيد كنيم كه هدف از طرح اين بحث , حمايت از رئيس جمهور شدن آقاي هاشمي رفسنجاني نيست , بلكه هدف اينست كه از شخص آقاي هاشمي رفسنجاني به عنوان يكي از اركان نظام حمايت كنيم و با صراحت براين واقعيت تاكيد نمائيم كه در ربع قرن عمر نظام جمهوري اسلامي ظلم هاي زيادي به شخصيت هاي خدوم و فداكار شده است و زيان هاي زيادي از رهگذر همين ظلم ها و سكوت هائي كه در برابر اين ظلم ها شده است متوجه انقلاب و نظام و ملت و كشور گرديده كه نبايد اجازه داده شود اين ظلم ها ادامه يابد. همه وظيفه داريم از مظلوم حمايت كنيم , چهره ظالم را افشا نمائيم , افراد جاهل يا غافل را نصيحت كنيم و براي روشنگري اذهان و افكار عمومي تلاش نمائيم و جلوي سواستفاده ها را بگيريم . هاشمي رفسنجاني , چه رئيس جمهور شود و چه نشود , يك ركن نظام است و اصولا نيازي به رئيس جمهور شدن ندارد. اگر او به صحنه انتخابات بيايد , قطعا براساس احساس وظيفه شرعي ميآيد و اگر نيايد هرقدر كه بتواند به آنكس كه رئيس جمهور شود و بناي خدمت به مردم و انقلاب و نظام را داشته باشد كمك خواهد كرد. ما نيز معتقديم بعد از آنكه افرادي براي رياست جمهوري ثبت نام كنند و شوراي نگهبان صلاحيت آنها را تاييد نمايد , همه بايد حق آنها را براي شناساندن خود و برنامه هاي خود به مردم رعايت كنند و بدون توسل به سياست ها و تبليغات تخريبي به فعاليت هاي انتخاباتي بپردازند و در نهايت هر كس كه توانست اكثريت آرا مردم را بدست بياورد , همه بايد او را رئيس جمهور قانوني بدانيم و به او براي خدمت به مردم و كشور كمك نمائيم .
اكنون پاسخ سئوالها.
واقعيت تاسف باري كه در صحنه سياست و بازي هاي جناحي مشهود است اينست كه جناح ها بجاي آنكه عاشق خدمت باشند , تشنه قدرت هستند. البته اين يك حكم قطعي عام كه شامل همه افراد جناح باشد نيست . در ميان اعضا و طرفداران جناح ها افراد سالم , متدين , ارزشي و عاشق خدمت نيز وجود دارند , اما آنچه مايه تاسف است اينست كه در عمل , سياست حاكم بر جناح ها را اين افراد تعيين نمي كنند و معمولا افراطي هاي سياست زده اي كه تشنه قدرت هستند , نقش اصلي را برعهده دارند. براين اساس , نگاه جناح ها در مقطع انتخابات معمولا نگاه منفعت گرايانه است نه خداگرايانه . اين , درست برخلاف توصيه حضرت امام رضوان الله تعالي عليه است كه ميفرمود انتخابات را يك امتحان الهي بدانيد و سعي كنيد از آن سربلند بيرون بيائيد و براي هر سخن و عمل و موضعگيريتان پاسخي براي خدا داشته باشيد.
جناح دوم خرداد بعد از شكست سختي كه در انتخابات مجلس هفتم متحمل شد احساس مي كند در انتخابات رياست جمهوري نيز شانسي ندارد. آنها صحنه سياسي كشور را همچون نعل اسبي ميدانند كه همه قسمت هاي آن در اختيار جناح رقيب است و اكنون رقابت بر سر دهانه نعل است كه اگر آنهم توسط جناح رقيب تصرف شود هيچ منفذي براي آنها باقي نخواهد ماند. بنابر اين بايد اين دهانه يا توسط خود دوم خردادي ها تصرف شود و يا كسي كه به دوم خردادي ها هم مجالي براي نفس كشيدن در حكومت آينده بدهد. از نظر آنها آقاي هاشمي رفسنجاني به دليل آنكه به هيچيك از دو جناح تعلق ندارد و فردي فراجناحي و مستقل است , اگر در منصب رياست جمهوري آينده قرار گيرد , راه تنفس براي ديگران هم وجود خواهد داشت و دهانه نعل اسب همچنان باز خواهد ماند ولي اگر رئيس جمهور از جناح رقيب باشد , اين دهانه بسته خواهد شد و ديگر هيچ منفذي براي تنفس ديگران باقي نخواهد ماند.
در جناح رقيب , كساني كه اصرار دارند آقاي هاشمي رفسنجاني وارد صحنه رقابت انتخاباتي نشود , دقيقا به همين نكته توجه كرده اند و مايل هستند دهانه نعل اسب را نيز خود تصرف كنند تا هيچ منفذي براي رقيب باقي نگذارند و همه مجاري قدرت و حكومت را دردست خود بگيرند.
مشاهده مي شود كه محاسبات هر دو جناح ـ البته در چارچوب نگاه قدرت طلبانه به مساله ـ كاملا دقيق است . هر دو جناح شناخت درستي از آقاي هاشمي رفسنجاني دارند , زيرا او را فردي كه در انتخاب همكاران , فراجناحي عمل مي كند و اسير چارچوب هاي تنگ گروهي نيست ميدانند. آنچه در اين ميان بسيار عجيب و تاسف انگيز است اينست كه دو طرف براي آنكه از وجود چنين فردي براي حل مشكلات كشور استفاده شود , به توافق نمي انديشند و خواستن يا نخواستن هر دو طرف برمبناي منافع جناحي استوار است . اين , از مصائب بزرگ روزگار ما و عرصه سياست در روزگار ما و شايد در همه زمانهاست .
از اين نكته نيز در اين مقوله غفلت نكنيم كه خوشبختانه در ميان نامزدهاي رياست جمهوري , افراد عاقلي وجود دارند كه مشمول حديث شريف « رحم الله امر عرف قدره » هستند و با صراحت اعلام مي كنند كه اگر آقاي هاشمي رفسنجاني نامزد رياست جمهوري شود , به نفع ايشان كنار خواهند رفت . در وضعيتي كه متوليان رتق و فتق امور مربوط به تعيين نامزد رياست جمهوري با تحقيري بي سابقه و استعمارگونه از نامزدهاي رياست جمهوري تعهد ميگيرند كه اگر ما فردي را از جمع شما مشخص كرديم , همه شما بايد به نفع او كنار برويد , اعلام داوطلبانه كناره گيري به نفع كسي كه وامدار جناح ها نمي باشد , اقدامي ستودني است . اين , يك فرهنگ است كه ارزش آن هنگامي بيشتر روشن مي شود كه توسل جناح ها به هر وسيله اي حتي دروغ و شايعه براي جلوگيري از ورود افرادي كه زير بليط آنها نيستند را نيز در كنار آن مورد ملاحظه قرار دهيم . مقصود اين نيست كه آقاي هاشمي رفسنجاني , مطلق است و اشتباه و ايرادي در عملكردهاي ايشان وجود ندارد و حتي مقصود اين نيست كه حتما ايشان بايد رئيس جمهور آينده ما باشد. اين مقاله در جستجوي اينست كه جناح ها بجاي اسير شدن در چارچوب منافع گروهي خود كه اميد بستن به دهانه نعل اسب است , به مصالح ملت و كشور بينديشند و با برخوردي آزادانديشانه با انتخابات , به مردم اين فرصت را بدهند كه به انتخاب اصلح انديشه كنند. در غيراينصورت , ممكن است انتخابات رياست جمهوري كه بايد پرشور برگزار شود , از اقبال مردمي محروم گردد. اين لطمه بزرگي است كه برخورد قيم مآبانه جناح ها به انتخابات وارد خواهد كرد و چنين مباد.