بسم الله الرحمن الرحيم
انتشار خبر وضعيت نامطلوب محل تحصيل دانش آموزان يك روستا از توابع
مسجدسليمان در ستون جهت اطلاع روزنامه جمهوري اسلامي مورخ
83,9,16 كه در آن تصريح شده بود كودكان دانش آموز ناچارند كلاس درس
خود را در آغل تشكيل دهند و گرفتار مزاحمت و سر وصداهاي حيوانات موجود
در آن آغل باشند , بازتاب هاي نگران كننده اي در ميان اقشار مختلف جامعه
داشت . بسياري از خوانندگان روزنامه از جمله عده اي از مسئولين و
دست اندركاران ابراز تاسف كردند اما كسي اقدامي نكرد. چاپ اين مطلب در
ستون « جهت اطلاع » روزنامه , از يكطرف تلخ بود و از طرف ديگر عاملي بود
براي سنجش ميزان اهل عمل بودن كساني كه با دريافت چنين خبرهاي تلخي
حساسيت نشان ميدهند.
تنها يكنفر بعد از ملاحظه خبر بلافاصله وارد عمل شد و دستور اقدام صادر
كرد و آنرا به نتيجه رساند كه رهبر انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي بودند. خود
ما دست اندركاران روزنامه كه اصل خبر را چاپ كرده بوديم از اقدام رهبري براي
ساخت مدرسه در روستاي آق قلي آباد بي خبر بوديم تا اينكه به دستور ايشان و با
پيگيري دفترشان , مدرسه ساخته شد و دانش آموزان از آغل نجات يافتند و در
مدرسه به ادامه تحصيل مشغول شدند و بعد از انجام همه اين مراحل ما هم در
جريان قرار گرفتيم و خبر آنرا باز هم در ستون جهت اطلاع (83,9,29 ) به چاپ
رسانديم .
اين واقعه كه بسيار سريع رخ داد و در مدت يك هفته يك باب مدرسه
ساخته شد و تحويل آموزش وپرورش گرديد , درس هاي جالبي را دربردارد كه
نگارش اين مقاله صرفا با هدف اشاره كردن به بعضي از آنهاست .
نكته اول اينست كه در اين ماجرا مشخص شد اگر مسئولين كشور اراده كنند
ميتوانند مشكلات مردم را حل كنند. معلوم شد كه همه چيز به اراده و خواستن يا
نخواستن مسئولين بستگي دارد و اگر مشكلي به حال خود رها مي شود به اين
دليل است كه اراده اي براي حل آن وجود ندارد.
نكته دوم آنكه مشكلات مي توانند به سرعت حل شوند البته باز هم اگر
اراده اي براي اين كار وجود داشته باشد. معطل ماندن بسياري از طرح ها , لاينحل
ماندن بسياري از مشكلات و طولاني شدن بسياري از كارها كه نياز چنداني به
زمان ندارند , مربوط به طبع آن كارها نيست بلكه به خواست و اراده مسئولين
مربوط مي شود. اينكه از مرحله مطلع شدن از نياز دانش آموزان يك روستا در
يكي از نقاط دورافتاده كشور به مدرسه , تا ساخت و تحويل مدرسه به آموزش
وپرورش و استقرار دانش آموزان در آن فقط يك هفته طول ميكشد , اين واقعه
نشان ميدهد كه ميتوان در كمترين زمان كارهاي قابل ملاحظه اي را به نتيجه و
سامان رساند و اراده انسان ها در حداكثر بهره برداري از حداقل زمان ها بسيار
موثر است .
سومين نكته اينست كه بودجه كشور , اگر هوشيارانه خرج شود , صرف
اموري خواهد شد كه نيازهاي واقعي مردم را تشكيل ميدهند و از صرف آن در
امور غيرضروري و حتي غيرمناسب و نادرست خودداري خواهد شد. در
شرايطي كه كشور ما هنوز به ساختن مدارسي با 12 ميليون تومان نياز مبرم دارد ,
هزينه كردن بودجه كشور براي كمك به احزاب سياسي , سمينارهاي تشريفاتي ,
سفره هاي رنگين , هداياي شبهه ناك , تجملات و ريخت وپاش ها كمترين توجيهي
ندارد. نتيجه ادامه يافتن چنين وضعيتي در كشور , همين فاصله طبقاتي
كشنده ايست كه اكنون وجود دارد , در تهران كه مركز جمهوري اسلامي ايران
است عده اي در برج هاي عاج زندگي مي كنند و در پول ميغلطند و عده اي به دليل
فقر شديد مجبورند از كارتن به عنوان سرپناه و لحاف و تشك استفاده كنند و در
بدترين شرايط بهداشتي و تغذيه روزگار بگذرانند...
و چهارمين نكته ـ البته نه آخرين نكته ـ اينكه در نظام جمهوري اسلامي كه
بايد برپايه عدل استوار باشد و استقرار عدالت اجتماعي را محور اصلي و
اساسي و ستون فقرات خود بداند بهيچوجه قابل قبول نيست كه اطلاع مسئولين
از تحصيل دانش آموزان در آغل بجاي مدرسه , امري تصادفي باشد. اين , حكايت
از بي سر وساماني بعضي دستگاه هاي دولتي دارد و ادامه چنين وضعيتي هرگز ما
را به عدالت اجتماعي نخواهد رساند. كشور ما بايد براي تحقق عدالت اجتماعي
برنامه اي بسيار جامع داشته باشد كه بخشي از آن بايد در اختيار داشتن اطلاعات
جامع از تبعيض ها , بي عدالتي ها و نارسائي ها باشد. اگر وقت گرانبهاي مسئولين
كه در سالهاي متمادي صرف دعواها شد , صرف مطلع شدن از اوضاع و احوال
محرومين و به تعبير حضرت امام خميني رضوان الله تعالي عليه پابرهنه ها ميشد ,
امروز در تحقق عدالت اجتماعي بسيار جلوتر بوديم . نظام جمهوري اسلامي
براي تحقق عدالت اجتماعي تلاش هاي قابل تقديري كرده است و به نتايج قابل
تحسيني نيز رسيده است , اما آنچه زيبنده اين نظام است بسيار بيش از اينهاست .
عدالت اجتماعي در جمهوري اسلامي را به سرعت احداث مدرسه در آن
روستاي مسجدسليمان بايد به پيش برد و بايد باور كرد كه چنين چيزي
امكان پذير است . آنچه در روستاي آق قلي آباد رخ داد , ميتواند سرمشقي براي
تحقق عدالت اجتماعي در كشور باشد.
