بسم الله الرحمن الرحيم
چند روز بعد از پايان عمليات نظامي آمريكا و انگليس در حمله مشترك
به عراق و سقوط صدام , از آيت الله سيد محمد باقر حكيم كه هنوز در ايران
بود سئوال شد به نظر شما چه كسي حكومت عراق را دردست خواهد
گرفت آيا شما و دوستان مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق يا ديگران
آيت الله حكيم در پاسخ گفت : آمريكائي ها افراد خودشان را در عراق سركار
خواهند آورد. سئوال شد يعني چه كساني و آقاي حكيم بلافاصله گفت : اياد
علاوي .
آن روزها كه آيت الله حكيم اين پاسخ را داد , يعني اواخر فروردين سال
گذشته (1382 ) هنوز نام اياد علاوي بر سر زبانها نبود و او براي افكار
عمومي ناشناخته بود. آقاي حكيم در ارديبهشت ماه از ايران به هنگام
بازگشت از نماز جمعه به شهادت رسيد و چند ماه بعد با پديد آمدن تحولات
سريع و غيرمنتظره اي كه بر عراق گذشت , اياد علاوي , به عنوان نخست وزير
دولت موقت عراق , با اراده و خواست آمريكا بر سر كار آمد و تا امروز دقيقا
آنگونه عمل كرد كه آمريكا ميخواست .
حتي اگر اين پيش بيني دقيق آيت الله مجاهد , شهيد سيد محمد باقر
حكيم هم نبود , هيچ عقل سليمي نميتوانست تصوري جز اين داشته باشد كه
آمريكا درحاليكه عراق را در اشغال خود دارد , اجازه بدهد افرادي غير از
نوكران سرسپرده و مهره هاي دست آموز كاخ سفيد زمام حكومت عراق را
دردست بگيرند. اين , ماجرائي است كه در افغانستان نيز رخ داد و ديديم كه
آمريكائي ها بعد از اشغال نظامي افغانستان يك افغاني پيتزافروش و گمنام به
نام « حامد كرزي » را به كابل آوردند و ابتدا او را رئيس دولت موقت كردند و
سپس در يك انتخابات رسوا و پر از تقلب , كرسي رياست جمهوري
افغانستان را در اختيار وي قرار دادند.
آمريكائي ها آنقدر پررو هستند كه اشغال نظامي خاك كشورها , كشتار
مردم , ويراني خانه ها و بيمارستان ها و مساجد , شكنجه و تجاوز به ناموس
مردم در زندان ها , تقلب در انتخابات و انتصاب آشكار مهره هاي خود به
حاكميت بر كشورها برخلاف خواست ملت ها را دموكراسي و آزادي مينامند
و هزينه اين جنايت ها و خيانت ها را نيز از همان ملت ها ميگيرند و بر آنها
منت هم ميگذارند. متاسفانه در بعضي از همين كشورها , و حتي در كشور ما
كه يك كشور انقلابي است و مردمي بيدار و هوشيار دارد , عناصر قلم به
مزدي در بعضي رسانه ها و عناصر وابسته اي در بعضي احزاب و ارگانها
حضور دارند كه همين جنايت ها و خيانت ها را لاي زرورق مي پيچند و به
عنوان « دموكراسي » و نسخه شفابخش آزادي به خورد مردم ميدهند. در
روزهاي گذشته ديديم كه تعدادي از همين روزنامه هاي مدعي تبادل آزاد
اخبار و اطلاعات , چگونه از انتخابات پرتقلب اففغانستان تعريف و تمجيد
كردند و آن را به عنوان اولين گام آزادي و دموكراسي در آن كشور جا زدند و
در همان حال , اخبار جنايات رژيم صهيونيستي در فلسطين و جنايات
اشغالگران آمريكائي در فلوجه و موصل و سامرا و رمادي و اعتراض گسترده
مردم ايران و بسياري از كشورها به اين جنايات در راه پيمائي هاي روز قدس
را سانسور كردند. آمريكا با تكيه بر اين لشكر رسانه ايست كه اهداف
سلطه جويانه خود را در جهان اسلام دنبال مي كند.
از اينها تاسف بارتر ساده لوحي كساني است كه طرح ها و نقشه هاي
سرتاسر توطئه آمريكا در عراق را نميفهمند و به تصور اينكه همه چيز در
عراق به رقابت ميان شيعه و سني بر سر حاكميت جديد برميگردد , در برابر
جنايات آمريكا در فلوجه و موصل و سامرا و ساير نقاط عراق سكوت
مي كنند و براي آن توجيه شرعي نيز ميتراشند! آن روز كه آيت الله سيد
محمد باقر حكيم در نجف به شهادت رسيد , افراد هوشمند گفتند و نوشتند
اين جنايت را آمريكائي ها مرتكب شده اند تا راه را براي حاكميت مهره هاي
خود در عراق باز كنند ولي متاسفانه عناصر ساده لوح فريب تبليغات انحرافي
آمريكا را خوردند و وجود افراد خيالي همچون « زرقاوي » را پشت پرده اين
اقدامات باور كردند و همه چيز را به او و القاعده و رقابت ميان سني و شيعه
نسبت دادند! معلوم نيست تا چه وقت بايد اجازه داده شود استعمارگران از
حربه كهنه « تفرقه بينداز و حكومت كن » عليه مسلمانان استفاده كنند و بر
كشورهاي اسلامي حكم برانند.
اگر اندكي بصيرت وجود داشته باشد نقش موثري كه « بن لادن » با نوار
يك هفته قبل از انتخابات رياست جمهوري آمريكا در همين آبانماه امسال
براي تقويت بوش كوچك و دوباره رئيس جمهور شدن او بازي كرد , كاملا
قابل لمس است . براي درك اين واقعيت كه مسائلي همچون مبارزه با
تروريسم و بن لادن و ملاعمر و طالبان و القاعده و زرقاوي و صدام , همه
ابزارهائي هستند براي آنكه آمريكا بتواند به اهداف خود جامه عمل بپوشاند.
چقدر جاي تاسف است كه در ميان ما مسلمانان و حتي در ميان سران
كشورهاي اسلامي و حوزه هاي علميه ما افرادي وجود دارند كه فريب اين
تبليغات آمريكائي را ميخورند و در برابر جنايات آمريكا در عراق به تصور
اينكه مبادا اگر چيزي بگويند به نفع موجوداتي خيالي از قبيل زرقاوي و
القاعده تمام شود , سكوت را بر انجام وظيفه ديني « من سمع رجلاينادي
ياللمسلمين و لم يجبه فليس بمسلم » ترجيح ميدهند. اين سكوت فاجعه آميز
بقدري دردناك است كه ابراز تاسف رهبري انقلاب كه در بيانات روز عيد
فطر با اشاره به جنايات دنياي استكبار در فلسطين اشغالي و عراق گفتند : « در
چنين شرايطي دنياي اسلام و دولتهاي اسلامي به تماشاچي بيطرفي تبديل
شده اند كه بسيار تاسف بار است » فقط گوشه اي از اين فاجعه را نشان ميدهد.
راستي تا چه وقت قرار است سران كشورهاي اسلامي و برجستگان ديني و
روحاني ما در برابر جنايات آمريكا سكوت كنند آيا اين واقعيت آشكار براي
بزرگان جهان اسلام قابل درك و لمس نيست كه اين سكوت موجب جري تر
شدن آمريكا و گسترش طمع ورزي هايش به ساير كشورهاي اسلامي خواهد
شد آيا تصور وجود عناصري خيالي همانند « زرقاوي » و حتي يقين به
وجود چنين افرادي ميتواند مجوزي براي سكوت در برابر كشتار مسلمانان و
تخريب خانه ها , بيمارستانها و مساجد و غارت ثروتهاي مسلمانان و اشغال
كشورهاي اسلامي توسط آمريكا و انگليس شود !
