روزنامه جمهوري اسلامي 21/05/1383 صفحه سياسي
شارون و طرح « خروج از غزه »




شكي نيست كه عقب نشيني قريب الوقوع رژيم صهيونيستي از نوار غزه نمايانگر حجم بحران امنيتي است كه شارون , دولت و ارتش وي در غزه از آن بسيار رنج مي برند. اين بحران اولين نوع آن در طول تاريخ جنگ ميان فلسطيني ها و رژيم صهيونيستي به شمار نمي رود چه اينكه اسحاق رابين نخست وزير پيشين اسرائيل در دهه 1370 اميدوار بود كه روزي از خواب برخيزد و ببيند كه غزه در درياي مديترانه غرق شده است اما امروز نه تنها غزه غرق نشده , بلكه اين شارون است كه در باتلاق آن گرفتار آمده است .
شارون از حاميان شهرك سازي كه روزگاري يك لحظه هم به عقب نشيني حتي از يك وجب از خاك فلسطين اشغالي فكر نمي كرد , امروز خود طرح خروج يك جانبه از اين منطقه را به اجرا مي گذارد. او مي گويد : « انسان به عنوان نخست وزير چيزهايي را مي بيند كه فقط زماني كه نخست وزير باشد آنها را مي بيند »
امروز شارون تصميم به عقب نشيني از غزه و چشم پوشي از شهركهاي يهودي نشين در آن گرفته است اين همان حقيقت مقاومت فلسطين و دستاوردي است كه از طريق عمليات عظيم شهادت طلبانه به دست آمده است .
ضربات وارده به رژيم صهيونيستي و ارتش اين رژيم , حقيقت انكارناپذيري است كه اهل انديشه و سياست نبايد آن را از نظر دور انگارند آنگونه كه توده هاي مردم و ملت هاي مسلمان با آگاهي و احساس با آن زيستند.
اما حقيقت دوم آن است كه اقشار مختلف ملت فلسطين و نيروهاي مبارز ملي و اسلامي , گروههاي مبارز و شاخه هاي نظامي اين گروهها از جمله گروهانهاي قدس , گردانهاي قسام و گردانهاي شهداي الاقصي از عقب نشيني خفت بار نيروهاي صهيونيستي از غزه بسيار خوشحال و شادمان خواهند شد.
اين همان پيروزي مقاومت و مهمترين فصل بيرون راندن اشغالگران صهيونيست از خاك و سرزمين فلسطين خواهد بود حتي اگر رژيم صهيونيستي از يك وجب از اين سرزمين عقب نشيني كند. اين در حالي است كه بعضي ناظران سياسي معتقدند شارون طرحهاي شيطاني خاص خود را در پروژه عقب نشيني از غزه دنبال مي كند.
براي بررسي دقيق طرح عقب نشيني شارون از نوار غزه ابتدا بايد نگاهي به وضعيت جغرافيايي و نيز وضعيت شهركهاي يهودي نشين و همچنين جمعيت فلسطينيان در اين سرزمين انداخت .
موقعيت جغرافيايي غزه
نوار غزه منطقه اي است كوچك از سواحل فلسطين كه ارتش هاي عرب توانستند پس از امضاي توافقنامه هاي آتش بس سال 1328 آن را حفظ كنند .
نوار غزه كه منطقه اي مستطيلي شكل مي باشد در جنوب ساحل شرقي درياي مديترانه قرار دارد . طول اين منطقه 45 كيلومتر , عرض آن بين 6 تا 11 كيلومتر و مساحت آن بالغ بر 365 كيلومتر است كه از غرب به درياي مديترانه , از شمال و شرق به اسراييل و از جنوب به مصر محدود مي شود. نوار غزه در طول تاريخ به سبب قرار گرفتن در مسير عبور كاروان هاي بازرگاني جزيره العرب به دو سرزمين شام و مصر و همچنين به سبب آنكه نقطه برخورد تمدن هاي مختلف منطقه و محل وقوع جنگ هاي بزرگ و مهم به شمار مي آيد , از جايگاه ويژه اي برخوردار بوده است .
نقاط مسكوني در نوار غزه
در غزه چهار شهر وجود دارد كه دو شهر يعني « غزه » و « رفح » باستاني به شمار مي رود اما دو شهر « ديرالبلح » و « خان يونس » در دوره اسلامي و پس از فتوحات مسلمانان احداث شده است .
روستاهاي اين منطقه نيز عبارتند از بيت حانون , بيت لاهيا , جباليا , النزله , الزوايده , القراره , بني سهيلا , عبسان بزرگ , عبسان كوچك و خزاعه كه برخي از آنها مانند جباليا و الزوايده به شهر تبديل شده اند.
پس از سال 1327 و عزيمت فلسطيني ها به نوار غزه , اين اردوگاهها احداث شد : جباليا , الشاطي , النصيرات , البريج , المغازي , ديرالبلح , خان يونس و رفح .
آب رساني و برق رساني در شهرها و روستاها برعهده شوراهاي شهر و روستا اما در اردوگاهها به عهده آژانس كمك رساني وابسته به سازمان ملل متحد (انروا) مي باشد.
جمعيت غزه
جمعيت نوار غزه يك ميليون و 400 هزار نفر است . نوار غزه از پرتراكم ترين نقاط جهان به شمار مي رود كه تراكم جمعيت در آن بالغ بر 2913 نفر در هر كيلومتر مربع است كه با در نظر گرفتن شهرك هاي موجود اين رقم به 3333 نفر در هر كيلومتر مربع مي رسد .
نوار غزه جمعيتي جوان دارد كه 50,4 از آن زير 15 سال است . (1 )
اسكان صهيونيستها در نوار غزه
اسرائيل در خلال سالهاي 1347 تا 1352 و بدنبال افزايش عمليات هاي مبارزان فلسطيني و كنترل سواحل و جاده هاي اصلي نوار غزه , پنج شهرك در نوار غزه به نامهاي ايريز , كفار داروم , نيتسر , موراج و نتساريم احداث كرد و در مرحله دوم يعني در سالهاي 1356 تا 1370 چهارده شهرك براي پر كردن خلا ناشي از برچيدن شهركهاي يهودي نشين صحراي سينا در نزديكي سواحل درياي مديترانه به وجود آورد. اين اقدام دو هدف را دنبال مي كرد اول اينكه استفاده از اين شهركها براي تجمع نيروهاي نظامي اسرائيل در نزديكي مرزهاي مصر و بكارگيري آن به عنوان مجتمع هاي مسكوني براي كنترل كامل اكثريت مناطق ساحلي نوار غزه و اجراي طرحهاي شهرك سازي مانند طرح الون و طرح شارون انجام شد.
البته علاوه بر شهركهايي كه پيشتر توسط نيروهاي اشغالگر صهيونيست ساخته شد , شهركهايي نيز وجود دارد كه همچنان غيرمسكوني بوده و تنها از چند خانه سيار تشكيل شده است .
اين نقاط عبارتند از : « المنطار » واقع در شرق شهر غزه نزديك گذرگاه المنطار (كارني ) , « دورون شوشان » واقع در شرق ديرالبلح نزديك گذرگاه كيسوفيم , « ميراف » واقع در شرق خان يونس , « يغول » واقع در مجتمع گوش قطيف , « تل قطيف » در نزديكي گوش قطيف و « سلاو » واقع در غرب شهر رفع .
اين شهرك ها در سه كمربند قرار گرفته اند كه دو كمربند در داخل نوار غزه و يك كمربند در داخل خط سبز قرار دارد و فاصله آن از مرزهاي شرقي نوار غزه بين 500 تا دو هزار متر است .
كمربند اول : اين كمربند از ساحل نوار غزه به جز ساحل شهر غزه تا منطقه جباليا امتداد دارد.
كمر بند دوم : در جاده اصلي نوار غزه يعني جاده شماره 4 صلاح الدين قرار دارد و شامل سه شهرك ايريز , كفار داروم و موراج است .
كمربند سوم : كه در داخل خط سبز و در فاصله 500 تا 2500 متري مرزهاي شرق نوار غزه قرار دارد و شامل 12 شهرك مي باشد .
كمربند اول مجتمع هاي فلسطيني نشين را از غزه محدود كرده و آن را از ساحل دريا جدا مي كند. البته شكافي در اين منطقه وجود دارد كه حصار شهرك هاي صهيونيست نشين ساحل نوار غزه آن را شامل نمي شود اما تحت كنترل شديد كشتي هاي جنگي اسراييلي قرار دارد و حتي اين كشتي ها در برخي موارد قايق هاي ماهيگيري فلسطيني ها را تعقيب مي كنند.
اما مسووليت كمربند دوم كنترل جاده اصلي صلاح الدين يا جاده شماره 4 است . به عنوان مثال شهرك ايريز ورودي شمالي نوار غزه به اسراييل را در كنترل دارد , شهرك كفار داروم , شهر خان يونس را از دير البلح جدا مي كند و شهرك موراج براي كنترل جاده رفح به خان يونس است .
اما كمربند سوم كه در داخل خط سبز قرار دارد براي حمايت و پشتيباني از دو كمربند اول و دوم ايجاد شده و نيروهاي نظامي به منظور اقدام در صورت بروز هرگونه خطر احتمالي در آن مستقر شده اند كه اين امر در جريان انتفاضه الاقصي آشكار شد.
اين شهرك ها در اصل محل استقرار پيشقراولان نيروهاي اسراييلي است كه براي حمايت از شهرك هاي نوار غزه آماده اقدام در اين منطقه هستند.
شهركهاي صهيونيست نشين از نظر نوع بكارگيري به چهار نوع تقسيم مي شوند :
الف : شهركهاي مسكوني
ب : شهركهاي كشاورزي
ج : شهركهاي تعاوني
د : شهركهاي صنعتي
با نگاهي به نوع شهرك ها مي توان دريافت كه شهرك هاي مسكوني يا غير نظامي بر پايه اصول اعتقادي و ديني بنا شده و مورد حمايت گروههاي افراط گراي ديني قرار دارند.
اما شهرك هاي كشاورزي مطابق با برنامه هاي رژيم صهيونيستي براي غصب اراضي فلسطيني ها و سيطره بر اراضي كشاورزي آنها كه داراي محصولات مهمي مانند گوجه فرنگي , خيار , كلم و گل مي باشد , احداث شده است . شهرك نشين ها اينگونه محصولات را جمع آوري و براي صادرات آماده مي كنند.
در شهركهاي صنعتي كه بزرگترين آن « ايريز » است دهها كارگاه و كارخانه وجود دارد و كارگران فلسطيني نوار غزه در آن مشغول فعاليت هستند. از جمله صنايع موجود در ايريز مي توان به صنايع پوشاك و چوب و در شهرك باكال مي توان به كارخانه توليد رب گوجه فرنگي اشاره نمود.
در دو شهرك تعاوني تمام فعاليت ها به صورت مشترك انجام مي شود.
اما در شهرك هاي « نتساريم » و « نيتسرحزاني » مراكز جاسوسي رژيم صهيونيستي , واحدهاي نظامي و گارد ساحلي مشغول فعاليت هستند.
رژيم صهيونيستي شهرك هاي صنعتي را به منظورجلوگيري از خطر آلودگي صنايع از صهيونيست ها تا حد امكان از مناطق يهودي نشين دور كرده و در نزديكي مناطق فلسطيني نشين مستقر كرده است . امري كه نشان مي دهد اين رژيم حتي ابتدايي ترين حقوق انساني را رعايت نكرده و رژيمي مبتني بر تبعيض نژادي است .
رژيم صهيونيستي شهركهاي خود را مطابق با طرحهاي اسكان به ويژه طرح شارون احداث كرده تا مناطق مسكوني عربي در كرانه باختري و نوار غزه از يكديگر جدا شده و كنترل آن آسان باشد. اين شهركها آن گونه كه برخي فكر مي كنند تنها به دلايل سياسي ايجاد نشده است . چه اينكه رژيم صهيونيستي شهرك يميت در صحراي سينا را منحل كرد. يكي ديگر از اهداف احداث شهركها , تلاش براي منزوي كردن نقاط مسكوني فلسطيني از يكديگر به ويژه ديرالبلح , خان يونس و رفح و جداسازي شهر غزه از منطقه جنوب با استفاده از شهركهاي نتساريم , كفار داروم , موراج و مرتبط كردن كفار داروم و موراج با مجموعه شهركهاي گوش قطيف مي باشد.
طرح رژيم صهيونيستي براي خروج از نوار غزه
حال كه با موقعيت نوار غزه آشنا شديم به طرح يك جانبه خروج از اين منطقه كه به موازات كشيده شدن ديوار نژاد پرستانه در كرانه باختري رود اردن انجام مي شود , مي پردازيم . در طرح رژيم صهيونيستي براي جدايي يك جانبه از فلسطيني ها آمده است كه در طرحهاي صلح دائمي در آينده , اسكان اسرائيلي ها در نوار غزه وجود نخواهد داشت , در مقابل , منطقه كرانه باختري به صورت بخشي از دولت اسرائيل باقي خواهد ماند. از جمله مجتمع هاي مركزي اسكان يهوديان , موانع غير نظامي , مناطق امنيتي و اماكن دولت اسرائيل كه منافع ديگري در آن دارد.
همچنين در اين طرح اشاره شده است كه رژيم اسرائيل شهركهاي نوار غزه را تخليه و نيروهاي خود را در خارج از اين منطقه مستقر خواهد كرد (به جز استقرار نظامي در منطقه خط مرزي ميان نوار غزه و مصر ـ محور فيلادلفيا ـ كه در ادامه جدا خواهد شد) و نيز با تكميل طرح , نيروهاي امنيتي اسرائيل از منطقه خارج مي شوند.
در بخشي ديگر از طرح خروج يكجانبه از نوار غزه آمده است كه حضور نظامي در مرزهاي اسرائيل با غزه حفظ خواهد شدو آسمان اين منطقه تحت كنترل درخواهد آمد. همچنين به فعاليتهاي دريايي نظامي در نوار غزه ادامه داده مي شود از سوئي دولت اسرائيل حق دفاع از خود از جمله اتخاذ تدابير پيشگيرانه مانند نشان دادن واكنش با استفاده از زور در برابر تهديدات را براي خود محفوظ مي داند.
بنابراين طرح , رژيم صهيونيستي به حضور نظامي خود در طول خط مرزي ميان غزه و مصر (محور فيلادلفيا) ادامه خواهد داد و امكان تخليه اين منطقه نيز بررسي خواهد شد اما اين تخليه علاوه بر مسائل فوق مشروط به ديگر موضوعات امنيتي و ميزان همكاري مصر خواهد بود.
عقب نشيني شارون از مواضع قبلي خود
آريل شارون كه اينك بيش از سه سال از حضورش در پست نخست وزيري رژيم صهيونيستي مي گذرد , بهمن ماه سال گذشته سخناني گفت كه با مواضع قبلي وي در زمينه موقعيت شهركهاي غزه در استراتژي امنيت و مبارزه با تروريسم مغايرت داشت . وي تاكيد كرده بود كه مشاورانش را مامور كرده تا موضوع تخليه 7500 شهرك نشين در 17 شهرك از مجموع 21 شهرك در نوار غزه را بررسي كند . (2 ) طي سالهاي اخير علاوه بر موضوع انتفاضه در سرزمين هاي اشغالي , برخي از نظاميان ارتش اسرائيل نيز فشارهايي را به شارون جهت خروج از نوار غزه وارد نموده اند. در همين راستا گروهي از نظاميان صهيونيست با ارسال نامه هايي به آريل شارون , ضمن انتقاد از خدمت در شهركهاي دور افتاده يهودي نشين در نوار غزه نوشتند : نمي خواهيم در خاك « نتزاريم » (يكي از شهركهاي يهودي نشين در نوار غزه ) بميريم . اين نظاميان همچنين در نامه هاي خود گفته اند كه منطقي نيست يك نيروي نظامي براي حفاظت از يك شهرك دور افتاده و جاده اي پر خطر بكار گرفته شوند(3 ) آنان يادآور شدند ما به خدمتكار و راننده شهرك نشين هاي نتزاريم تبديل شده ايم در حالي كه آنها بدون مجوز تردد مي كنند و در كار سربازان اخلال ايجاد مي كنند.
همچنين يوسف (تامي ) لاپيد وزير دادگستري اسرائيل درباره طرح يكجانبه شارون براي خروج از نوار غزه مي گويد : وقتي كه انسان 1,3 ميليون فلسطيني را در دو سوم يك سرزمين كوچك در برابر 7500 مهاجر اسرائيلي در يك سوم همين سرزمين در مقابل هم قرار مي دهد , امكان ندارد بتوان در اين زمينه تعادلي ايجاد كرد4 اگرچه وزير دادگستري در اين اظهارنظر به تبعيض آشكار در تقسيم اراضي غزه ميان يهوديان و مسلمانان اعتراف مي كند ولي با استناد به گفته وي , حتي اين تبعيض آشكار نيز نتوانسته است امنيت موردانتظار وي و دولت متبوع او را در منطقه غزه براي يهوديان فراهم آورد و طرح خروج از غزه به منزله نجات جمعيت نيم درصدي يهوديان ساكن اين منطقه است . به عبارت ديگر مقصود وزير دادگستري اسرائيل , به تصويركشيدن مظلوميت فلسطينيان مقيم غزه كه با جمعيت 99,5 درصدي خود در 66 درصد خاك اين منطقه زندگي مي كنند , نيست بلكه وي نگران رفاه آن نيم درصد يهودي است كه در 33 درصد اراضي باقيمانده اين سرزمين مستقر هستند و سخن وي اظهار عجز در تامين امنيت اين نيم درصد است .
اينها همه نشانه هايي از ضعف و زبوني صهيونيستها از ماندن در سرزمينهاي اشغالي است اما اين رژيم سعي زيادي مي كند كه اين طرح را نشانه شكست خود بحساب نياورد.
با اين همه رژيم صهيونيستي در آخرين اقدام خود طرحي موسوم به كمربند امنيتي را نيز در نوار غزه به اجرا درمي آورد كه هدف اوليه آن جداسازي اين منطقه از ساير مناطق بويژه كرانه باختري روداردن است . اين رژيم همچنين براي حفاظت از شهرك يهودي نشين « سديروت » در نوار غزه (جز 4 شهركي كه قرار نيست تخليه شود) از اين كمربند امنيتي استفاده مي كند . طول اين كمربند 8 كيلومتر است كه به بهانه جلوگيري از حملات موشكي مبارزان فلسطيني به سوي اين شهرك ايجاد مي شود. شهرك سديروت براي شارون از اهميت خاصي برخوردار است زيرا مزرعه او در اين منطقه در تيررس موشكهاي « قسام » قرار دارد. طول كمربند امنيتي نوارغزه دقيقا به اندازه عرض اين سرزمين است و با توجه به عرض غزه در ناحيه سديروت كه 7 كيلومتر است مي توان گفت كه اين كمربند تا يك كيلومتر از دريا را نيز پوشش مي دهد.
هر چند رژيم اشغالگر تانكها و زره پوشهاي خود را جهت اجراي طرح رهسپار بيت حانون كرده است اما اين رژيم براي آنكه خاطره عقب نشيني از جنوب لبنان در افكار عمومي تداعي نشود از بكاربردن اصطلاح كمربند امنيتي خودداري مي كند. فرماندهان ارتش اسرائيل مي گويند هدف از اين طرح كاهش قدرت فلسطينيان در زمينه شليك موشكهاي « قسام » مي باشد. نيروهاي اسرائيلي قصد دارند منطقه را محاصره و رزمندگان فلسطيني را دستگير كنند طرحي كه بايد پيش از خروج از غزه كاملا به اجرا درآيد.
اهداف رژيم صهيونيستي از اجراي طرح خروج يكجانبه از غزه
هرچند خروج رژيم صهيونيستي از نوارغزه بدنبال مقاومت و پايداري مردم فلسطين انجام مي گيرد , اما اين رژيم سعي دارد در ازاي خروج خود از غزه به اهداف ديگري دست يابد كه مي توان به آنها به طور خلاصه در زير اشاره كرد :
الف ) علاوه بر سرپوش نهادن بر جنايات خود در مناطق اشغالي , شارون سعي مي كند طرحهاي راهبردي خود را در كرانه باختري رود اردن به اجرا درآورد بويژه پس از احداث ديوار نژادپرستانه كه با هدف بلعيدن سرزمين فلسطين صورت مي گيرد.
علاوه بر آن , موضوع احداث شهركهاي يهودي نشين دركرانه باختري رود اردن نيز نهفته است . زير اسرائيل به خوبي مي داند نوار غزه ديگر مكان مناسبي براي گسترش شهركها نيست چون بايد تعداد زيادي از نيروهاي نظامي خود را جهت حفاظت از شهرك نشينان به اين منطقه گسيل دارد و با توجه به مختل شدن تركيب جمعيتي به نفع فلسطيني ها در اين منطقه عميقا نگران اين موضوع است .
ب ) شارون پس از تحمل شكست سنگين در سركوب انتفاضه و مقاومت , آن هم پس از آزمودن تمام روشهاي وحشيانه , بر آن شده است تا بحران داخلي خود را به مناطق فلسطين نشين انتقال دهد. در نتيجه با ادامه يافتن انتفاضه و واردآمدن ميلياردها دلار خسارت بر پيكره اقتصاد اسرائيل و نيز وارد آمدن خسارت هاي جاني سنگين بر نيروهاي نظامي اين رژيم و بروز نگراني و اضطراب در ميان شهرك نشينان يهودي , شارون قصد دارد با انتقال اين بحران ها به مناطق فلسطيني نشين خود را از اين وضعيت نجات دهد.
شارون سعي مي كند با سپردن نوار غزه به تشكيلات خودگردان و فلسطينيها بين آنها اختلاف انداخته و مسئولين فلسطيني را به درگيري و كشمكش بكشاند. او مي خواهد با اين عنوان كه حال چه كسي بر نوار غزه حكم خواهد راند و چه نيرويي امنيت منطقه را تضمين خواهد كرد , نظر فلسطينيان را از انتفاضه به درگيريهاي داخلي بكشاند.
ج ) همانگونه كه در طرح يكجانبه اسرائيل از نوار غزه نيز آمده , اين رژيم قصد ندارد كه منطقه را كاملا ترك كند زيرا بر طبق اين طرح نيروهاي اسرائيلي در مرز بين غزه مصر حضور خواهند داشت و نيز بر طبق همين طرح اسرائيل در مرزهاي خارجي نوار غزه حضور دائمي داشته و بر حريم هوايي و دريايي آن نظارت دائمي خواهد كرد.
وزارت جنگ رژيم صهيونيستي نيز اعلام كرده كه خندقي به طول چهاركيلومتر و عمق بين 15 تا 25 متر در جنوب غزه ايجاد خواهد كرد كه به اين ترتيب اين منطقه به زنداني بزرگ براي فلسطينيان تبديل خواهد شد.
د) طرح شارون در نوار غزه با حمايت كامل دولت آمريكا انجام مي شود , دولتي كه در بحران بزرگي كه در عراق براي خود بوجود آورده گرفتار آمده است و از سوئي در آستانه انتخابات رياست جمهوري قرار دارد و سعي مي كند از تمام نفوذ خود براي كسب دستاوردي در جبهه درگيري فلسطيني ـ اسرائيلي بهره برداري سياسي كند به اين اميد كه در مبارزه انتخاباتي اش كارساز باشد و بر شكست بوش در عراق سرپوش بگذارد.
1 ـ اداره مركزي آمار فلسطين دي ماه 1383
2 ـ روزنامه صهيونيستي ها آرتص چاپ تل آويو
3 ـ ماهنامه نداالقدس ـ تيرماه 1383
4 ـ نشريه مركز مطالعات فلسطين ـ مردادماه 1383
اسحاق رابين نخست وزير پيشين اسرائيل اميدوار بود كه روزي از خواب برخيزد و ببيند كه غزه در درياي مديترانه غرق شده است اما امروز نه تنها غزه غرق نشده , بلكه اين شارون است كه در باتلاق آن گرفتار آمده و راههاي فرار از آن را بررسي مي كند
شارون حامي اصلي « شهرك سازي » كه روزگاري يك لحظه هم به عقب نشيني حتي از يك وجب از خاك فلسطين اشغالي فكر نمي كرد , امروز خود طرح خروج يك جانبه از غزه را به اجرا مي گذارد
رژيم صهيونيستي در طرح خروج يكجانبه خود , حق اقدامات و تدابير پيشگيرانه مانند نشان دادن واكنش با استفاده از زور در برابر تهديدات را براي خود محفوظ نگاه داشته است
شارون ضمن خروج از نوار غزه , سعي دارد با اقداماتي در مرزهاي خارجي اين منطقه , آن را به زنداني بزرگ براي فلسطينيان تبديل كند