بسم الله الرحمن الرحيم
دور جديد مذاكرات مربوط به پرونده اتمي جمهوري اسلامي ايران
با 3 كشور اروپائي (فرانسه , آلمان و انگليس ) در پاريس كه تحت عنوان
« مذاكرات هسته اي » برگزار شد , حاوي نكات قابل تاملي است . اگرچه
محور اصلي اين مذاكرات , فعاليتهاي هسته اي صلح آميز جمهوري
اسلامي ايران عنوان شده , اما نمايندگان سه كشور اروپائي ياد شده در
اين مذاكرات درصدد تحميل خواسته هاي آمريكا برايران در زمينه
فعاليت هاي هسته اي بودند و در واقع همه تلاش ها اين بود كه ايران از
داشتن فناوري هسته اي محروم شود و خود نيز اين محروميت را بپذيرد!
ديپلماتهاي اروپائي در پايان مذاكرات , با اظهار تاسف خاطرنشان
كرده اند كه مذاكرات پاريس مايوس كننده بوده و هيچگونه پيشرفتي
بدست نيامده لكن اضافه مي كنند كه در واقع هيچكس هم توقع پيشرفت
در مذاكرات را نداشته است . مذاكره كنندگان اروپائي افزوده اند : « ما از
ايران مي خواهيم كار چرخه سوخت اتمي را متوقف كند اما ايران تعليق
غني سازي اورانيوم را يك اقدام موقت مي داند و از اين رو هيچ پيشرفتي
حاصل نشده است . زيرا در مذاكرات پاريس , طرف ايراني بر پيشبرد
امور همچون غني سازي اورانيوم تاكيد كرد و در ضمن از متوقف كردن
بخش ديگري از كار چرخه سوخت هسته اي خودداري كرده اند. كار
چرخه سوخت شامل ساخت دستگاه سانتريفيوژ براي غني سازي
اورانيوم ساخت راكتور آب سنگين در اراك و تاسيسات تبديل اورانيوم
در اصفهان مي شود. »
اگرچه هيچ يك از مقامات رسمي كشور خود را موظف به تبيين
مسائل براي روشن شدن افكار عمومي نمي دانند تا مردم از روند
تحولات و از ديدگاه جمهوري اسلامي ايران آگاه شوند لكن ديپلماتهاي
اروپائي سعي كرده اند از سكوت طرف ايراني , بيشترين سواستفاده
ممكن را بعمل آورند و نقطه نظرات و محورهاي تبليغاتي خود را بعنوان
يگانه اطلاعات موجود در زمينه پرونده هسته اي ايران در اختيار
رسانه ها قرار دهند و از جمله ادعا كرده اند : « پرونده هسته اي ايران هنوز
براي بسته شدن راه درازي را در پيش دارد اما هنوز زود است بگوئيم كه
در مسير ارجاع به شوراي امنيت سازمان ملل حركت مي كند. زيرا هنوز
بسياري از مسائل منوط به گزارش مديركل سازمان بين المللي انرژي
اتمي است »
واقعيت اينست كه جمهوري اسلامي ايران در چارچوب توافقات
تهران و بروكسل , تعليق موقت غني سازي اورانيوم را پذيرفت و به
بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي اجازه داد از مراكز هسته اي كشور
بازديد كنند. درعين حال ساخت و مونتاژ قطعات سانتريفيوژ را بحال
تعليق موقت در آورد. سه كشور اروپائي در مقابل متعهد شدند پرونده
هسته اي ايران را در اجلاس خرداد ماه (ژوئن ) شوراي حكام آژانس
بين المللي انرژي هسته اي مختومه اعلام كنند لكن عليرغم اين تعهدات ,
نه تنها پرونده هسته اي ايران مختومه نشد , بلكه همين 3 كشور اروپائي
(انگليس , فرانسه و آلمان ) مشتركا پيش نويس قطعنامه اي ضدايراني را
به شوراي حكام توصيه كردند كه بوي خصومت از سطر سطر آن به
مشام مي رسيد و نهايتا پس از دخل و تصرفات جزئي كه تغييرات
محسوسي را در محتواي قطعنامه پيشنهادي ايجاد نمي كرد , نهايتا به
تصويب شوراي حكام رسيد. طبعا بدنبال تخطي كشورهاي اروپائي از
تعهدات خود , جمهوري اسلامي ايران هم اعلام كرد كه درخصوص
تعليق توليد و مونتاژ دستگاه سانتريفيوژ و غني سازي اورانيوم تعهدي
ندارد و فعاليت در اين زمينه را از سر مي گيرد.
نكته مهم در اين ميان آنست كه انگليس , فرانسه و آلمان سعي دارند
تعهدات خود را به فراموشي بسپارند و موكدا و مستمرا , جمهوري
اسلامي ايران را به دروغ , به نقض تعهدات و پنهانكاري متهم سازند.
سخنگوي سفارت انگليس در اين زمينه خاطرنشان كرده است : « ما از
مذاكرات با ايران نااميد شده ايم و هدف ايران از اين اقدام را درك
نمي كنيم » . البته انتظار و آرزوي همه دنيا اينست كه انگليسي هاي شرور
حتي از زندگي هم نااميد بشوند و دست از شرارت بردارند ولي تا آنجا
كه به جمهوري اسلامي ايران مربوط مي شود , پيشنهاد صرفنظر كردن از
چرخه سوخت و وابسته شدن به سوخت وارداتي هسته اي براي
جمهوري اسلامي ايران , اساسا قابل بحث و مذاكره نبوده و طبعا
پذيرش آن , پيشاپيش منتفي بوده است . به اين نكته ديپلماتهاي اروپائي
نيز اعتراف كرده اند كه : « در واقع هيچكس هم توقع پيشرفت در مذاكرات
پاريس را نداشت » . اين نشان مي دهد كه از ديدگاه مخاطبين اروپائي ,
مذاكرات پاريس , يك « تست » براي ايران بوده كه ميزان تحكم پذيري
هيئت ايراني مذاكره كننده , ارزيابي شود و در صورت امكان , توافقاتي
نيز بدست آيد كه طبعا همانند توافقات تهران و بروكسل , اين فقط طرف
ايراني است كه بايستي متعهد شود و طرفهاي اروپائي هم بر تعهدات
ايراني صحه بگذارند و چنين وانمود كنند كه گويا آنها متعهد به انجام
هيچ كاري نشده اند! وفقط ايران است كه تعهدات يكطرفه اي را پذيرفته
است ! در اينكه انگليس , فرانسه و آلمان حسن نيت ندارند و حتي از
حسن نيت جمهوري اسلامي ايران هم سواستفاده كرده اند , ترديدي
نيست . خصومت اين هر 3 كشور عليه ما , البته با تفاوتهائي كه در ابعاد و
نحوه اعمال آن وجود داشته و دارد , نكته اي است كه در طول تاريخ 25
ساله اخير , بارها و بارها ثابت و محرز شده است . به همين دليل ,
مسئولان پرونده اتمي كشورمان و اعضا هيئت ايراني مذاكره كننده ,
همواره بايد اين امتيازهاي منفي را در مذاكرات به حساب سه كشور
اروپائي بگذارند و آنها را به خاطر عمل نكردن به تعهداتشان مورد
بازخواست قرار دهند. اينكه هيئت مذاكره كننده ايراني در مذاكرات
پاريس حاضر به پذيرش خواسته هاي غيرقانوني اروپائي ها , كه در واقع
خواسته آمريكاست , نشد , قابل تحسين است , اما مسئولان امر بايد
مردم ايران را در جريان جزئيات مسائل قرار دهند تا مردم انگيزه
بيشتري براي حمايت از مسئولين داشته باشند.
موضوع فناوري هسته اي يك موضوع مهم است كه با منافع ملي
كشور گره خورده و همه مردم ايران خواهان برخورداري كشور از اين
فناوري هستند. اين , چيزي نيست كه مردم حاضر به چشم پوشي از آن
باشند. ملت ايران , براي رهائي خود از چنگال استعمار هزينه هاي زيادي
پرداخته و براي قطع نفوذ بيگانگان , فداكاري هاي زيادي از خود نشان
داده است . اكنون نيز اين ملت بزرگ و سرفراز براي آنكه با
زياده خواهي هاي قدرتهاي استكباري مقابله كند آمادگي كامل دارد و به
هيچ قيمتي حاضر به محروم شدن از فناوري هسته اي نيست . مسئولان
بايد با دلگرمي به پشتوانه ملت از منافع ملي دفاع كنند و در هيچ زمينه اي
كوتاه نيايند.
