م ـ طلوع گر
دو هفته پس از راي دادگاه بين المللي لاهه , مجمع عمومي
سازمان ملل با تصويب قطعنامه اي از رژيم صهيونيستي
خواست « ديوار حائل » در كرانه باختري را برچيند. آنچه در
اين موضعگيري اهميت دارد اينست كه قطعنامه با 150 راي
موافق 10 راي ممتنع و 6 راي مخالف به تصويب رسيده است .
راي ديوان بين المللي دادگستري در ارتباط با « ديوار
حايل » 19 تيرماه صادر شد . در اين حكم از اسرائيل خواسته
شده اين ديوار را تخريب كند و به فلسطينيان زيان ديده از اين
طرح , خسارت بپردازد . در متن راي دادگاه لاهه كه با 14 راي
موافق و يك راي مخالف (قاضي آمريكايي ) صادر شد , آمده
است ديوار حايلي كه اسرائيل به عنوان يك نيروي اشغالگر در
سرزمينهاي اشغالي و از جمله قدس شرقي و اطراف آن بنا
كرده , مخالف حقوق بشر و قانون بين المللي است . در اين راي
همچنين تاكيد شده كه تمام دولت هاي جهان نيز بايد
غيرقانوني بودن ساخت ديوار حايل را تاييد كرده و از هرگونه
حمايت در اين مورد از اسرائيل خودداري ورزند.
ساخت « ديوار حايل » از سال 1381 در عمق كرانه
باختري رود اردن آغاز شد و بناست سال آينده به اتمام برسد.
رژيم صهيونيستي در اجراي اين طرح نژادپرستانه , بخش هاي
وسيعي از روستاها و شهرهاي كرانه باختري كه در مجاورت با
سرزمين هاي اشغالي سال 1948 (1327 ) قرار دارد را مصادره
خواهد كرد. علاوه بر اين با اتمام طرح , ارتباط كرانه باختري با
قدس شرقي نيز بطور كامل قطع و كرانه باختري به دو قطعه
شمالي و جنوبي كاملا محصور شده تقسيم مي گردد.
نماينده فلسطين و بقيه كشورهاي عربي و اسلامي در
سازمان ملل سال گذشته با تسليم شكايت نامه اي عليه اسرائيل
خواستار جلوگيري از ادامه ساخت ديوار حايل شدند و مجمع
عمومي سازمان ملل نيز در 18 آذر 1382 با اكثريت آراي 90
كشور عضو , اين پرونده را به دادگاه لاهه ارجاع داد. اين دادگاه
طي فوريه 2003 (اسفند 1381 ) نشستهاي منظمي را براي
بررسي اين موضوع تشكيل داد , نشستهايي كه از سوي
نمايندگان آمريكا , اسرائيل و اتحاديه اروپا مورد تحريم قرار
داشت . (1 )
جدايي انداختن دائم ميان هزاران فلسطيني دو سوي ديوار
رسميت بخشيدن به الحاق اراضي اشغالي سال 1948 ـ
جداسازي كامل شهر قدس از كرانه باختري ـ الحاق بخشهايي
از كرانه باختري به مناطق اشغالي سال 1948 ـ وبالاخره
ترسيم خطوط مرزي جديد ميان اسرائيل و اراضي دولت آينده
فلسطين از اهداف اصلي ساخت ديوار حايل محسوب مي شود
و همگي حاصل طرحي اشغالگرانه است كه شارون آن را از دو
سال قبل به بهانه تامين امنيت شهرك هاي يهودي نشين واقع
در شرق خط سبز كرانه باختري آغاز كرده است .
معرفي ديوان بين المللي لاهه
ديوان دادگستري بين المللي كه بيشتر با عنوان هاي دادگاه
لاهه يا ديوان لاهه شهرت يافته , ركن قضايي سازمان ملل
متحد و عالي ترين مرجع رسيدگي به اختلافات حقوقي و
قضايي كشورهاست ديوان لاهه در سال 1325 در شهر لاهه
پايتخت هلند گشايش يافت و مركز آن نيز اين شهر
است .
ديوان لاهه داراي 15 قاضي است كه مشتركا از طرف
مجمع عمومي و شوراي امنيت سازمان ملل انتخاب مي شوند.
در ميان قضات مزبور نبايد بيش از يكنفر تابع يك كشور باشد.
اعضاي ديوان به مدت 9 سال انتخاب مي شوند اما ترتيبي
اتخاذ شده كه هر سه سال يكبار انتخاب 5 نفر از قضات تجديد
شود. براي انتخاب قضات دادگاه لاهه , فهرست كانديداهاي
عضويت در ديوان از طرف دبيركل سازمان ملل در اختيار
مجمع عمومي و شوراي امنيت قرار مي گيرد و داوطلباني كه در
هردوي اينها داراي اكثريت باشند , به عضويت ديوان انتخاب
مي شوند.
قضات ديوان بين المللي داراي مصونيت سياسي هستند و
در مدت عضويت در ديوان حق ندارند هيچ ماموريت سياسي
يا اداري را بعهده بگيرند و در هيچ كاري سمت نمايندگي يا
مشاوره يا وكالت داشته باشند . ديوان لاهه با حضور 12 قاضي
مي تواند تشكيل جلسه بدهد. راي ديوان معتبر است . هزينه
ديوان از محل حق عضويت كشورهاي سازمان ملل تامين
مي شود.
مشهورترين نظر مشورتي دادگاه لاهه در سال 1350 در
مورد اشغال ناميبيا توسط رژيم نژادپرست آفريقاي جنوبي
بود. اين راي موجب استقلال ناميبيا و اعمال مجازات هاي
بين المللي عليه آفريقاي جنوبي شد . (2 )
آشنائي با سوابق توسعه طلبي اسرائيل
پديده رژيم صهيونيستي از ابتداي اعلام موجوديت
تاكنون با بهره گيري از حمايت هاي آشكار و پنهان آمريكا و
انگليس و با توسل به شيوه هاي مختلف همچون قتل عام ,
ترور , ارعاب , تخريب خانه ها و باغات در سطح وسيع ,
آواره سازي فلسطيني ها و ... سه بار طي سالهاي 1947 ـ 1948
1967 قلمروي خود را بداخل سرزمينهاي فلسطيني گسترش
داده و هر بار اقدام به تغيير خطوط مرزي خود كرده است . در
نقشه شماره 1 اين تغييرات بوضوح به نمايش در آمده است .
خطوط مرزي اين رژيم براي نخستين بار بعد از جنگ
جهاني دوم و توسط سازمان ملل در سال 1947 ترسيم شد .
اين خط مرزي يك سال بعد در سال 1948 و پس از خروج
انگليسي ها از خاك فلسطين دچار تغيير شد. در آن سال رژيم
صهيونيستي با پشتوانه لندن و واشنگتن , بخشهاي وسيعي از
اراضي فلسطيني ها را ضميمه قلمروي خود كرد. سومين تغيير
نيز در سال 1967 صورت گرفت كه طي آن تمام خاك فلسطين
كه در سال 1948 به دو قطعه جدا از هم مبدل و شامل كرانه
باختري رود اردن و نوار غزه مي باشد بطور كامل به اشغال
اسرائيل درآمد.
اما اكنون كه اين رژيم به بخش اعظم اهداف توسعه طلبانه
خود دست يافته و از طرفي بدلايل بسيار ديگر (كه در اين
مطلب مجال پرداختن به آن نيست ) ناچار است مطابق با طرح
باصطلاح صلح اعراب ـ اسرائيل موسوم به « نقشه راه » به
اشغال باقيمانده سرزمين فلسطين خاتمه دهد. به همين علت با
ساخت « ديوار حايل » در صدد است براي چهارمين بار طي 5
دهه اخير خطوط مرزي جديدي را براي خود ترسيم كند. طرح
« نقشه راه » بناست سال 2005 به اجرا گذاشته شود . برنامه
اسرائيل براي خروج از نوار غزه و اعلام دولت مستقل
فلسطيني , گام اول و خاتمه دادن به اشغال كرانه باختري گام
دوم « نقشه راه » محسوب مي گردد كه قرار است بتدريج عملي
شود. بدين ترتيب جدول زمانبندي شده شارون براي تكميل
« ديوار حائل » تا سال 2005 نيز در اين چارچوب قابل ارزيابي
و نشاندهنده هماهنگي كامل ميان اسرائيل و آمريكاست .
ماهيت فني « ديوار حائل »
از ديدگاه فيزيكي « ديوار حائل » سيستمي از تجهيزات
مي باشد كه دو عمل را انجام مي دهد جلوگيري از رخنه
(فلسطينيان ) و زنگ خطري بهنگام هرگونه تلاش در جهت
رخنه (به اسرائيل ). اين ديوار , شامل يك حصار الكتريكي و
نيز يك كانال مي باشد تا از رخنه خودرو (اتومبيل ) به حصار
جلوگيري كند. قرار است تا سه جاده در بخش غربي ديوار
احداث شود يك جاده به منظور رديابي , جاده ديگر به منظور
گشت زني و سومين جاده براي عبور خودروهاي نظامي
سنگين . در نزديكي آخرين جاده , حصار ديگري احداث
خواهد شد.
ميانگين عرض اين سيستم 60 متر مي باشد اما بدليل
نيازهاي مربوط به عوارض طبيعي يك محل , اين پهنا در بعضي
مكانها به 100 متر مي رسد . (ارتفاع ديوار بنا بر موقعيت
جغرافيايي متغيير است ) در سمت شرقي اين بخش ها (جايي كه
ديوار با خط سبز همخواني دارد) مانع ديگري تحت عنوان
« مانع عمقي » ايجاد خواهد شد. فاكتور اصلي « مانع عمقي »
يك خندق عميق و يك حصار مي باشد. در چندين منطقه ,
مانع اصلي توسط يك ديوار نسوز يا نوع ديگري از مانع ,
استحكام مي يابد. چند دروازه براي افراد و كالاها در امتداد
ديوار ايجاد خواهد شد.
طول ديوار حايل 600 كيلومتر خواهد بود كه دو برابر
مسير خط سبز مي باشد. اما رسانه هاي اسرائيل , گزارشات ضد
و نقيضي درباره طول واقعي ديوار منتشر كرده اند كه طي اين
گزارشات مقدار آن بين 600 تا 1000 كيلومتر متفاوت است .
اين ديوار 1,328 كيلومتر مربع از اراضي كرانه باختري
(معادل 23,4 درصد از كرانه باختري ) از جمله دهها شهر و
روستاي فلسطيني در منطقه موسوم به « پوشش اورشليم » را
اشغال خواهد كرد.
همچنين احداث اين ديوار در نزديكي مرزهاي كرانه
باختري , مقدمه اي براي ساخت حصار ديگر به سمت شرق
مي باشد كه شامل منطقه الگور به طول 1,237 كيلومترمربع
(معادل 21,9 درصد از اراضي كرانه باختري ) است . اين بدان
معني است كه اسرائيل تصميم دارد تا 45,3 درصد از كرانه
باختري را ضميمه خاك خود كند . (3 )
اهداف و تبعات
رژيم صهيونيستي با احداث ديوار حائل در صدد وصول
به اهداف متعددي است . اين رژيم , جلوگيري از ورود مبارزين
فلسطيني به اراضي اشغالي 1948 را دليل اصلي ساخت ديوار
بيان مي كند ولي مدت زمان احداث , مسير احداث ديوار و
چگونگي ساخت ديوار در مناطق موردنظر , ادعاي فوق را
كم رنگ مي نمايد.
1 ) اهداف سياسي
« تثبيت موجوديت اشغالگرانه » را مي توان مهمترين هدف
سياسي رژيم صهيونيستي در اين جهت دانست . احداث
شهركهاي متعدد در اراضي اشغالي 1967 تقسيم مناطق
, مستثني نمودن بسياري از اراضي C , و B , A اشغالي به
اشغالي 1967 از سيطره تشكيلات خودگردان به بهانه نظامي ـ
امنيتي بودن و... تماما در راستاي تحديد مناطق فلسطيني نشين
و تثبيت موجوديت خويش مي باشد.
رژيم صهيونيستي از اين پس نه تنها از اهرم شهركها براي
پيشبرد ديپلماسي خود در مذاكراتش با تشكيلات خودگردان
سود مي جويد بلكه به بهانه ديوار حائل نيز مناطقي كه از
اراضي اشغالي 1967 به اراضي اشغالي 1948 منضم مي شود
را نيز جز اراضي اسرائيلي (1948 ) فرض نموده و در
مذاكرات ارضي , مناطق اخير را مستثني خواهد
نمود.
« فرد وستون » طي مقاله اي كه در مجله انگليسي « ميدل
ايست » به چاپ رسيده در مورد احداث ديوار حائل مي نويسد :
« شارون در اين فكر است كه دور تا دور كرانه باختري , ديوار
عظيمي ايجاد كند. ابتدا قرار بود اين ديوار , تنها به عنوان
حائلي براي جلوگيري از نفوذ تروريستها (مبارزان فلسطيني )
مورد استفاده قرار بگيرد ولي اكنون وي قصد دارد كه آن را تا
اطراف دره اردن گسترش دهد و اين به معناي احداث يك
زندان بزرگ و وسيع براي مردم فلسطين است كه سالهاست در
چنگال ارتش اسرائيل گرفتار شده اند . » (4 )
2 )اهداف امنيتي
اشغال كامل سرزمين دو تكه شده فلسطين در سال 1967
و به بن بست رسيدن تمامي گفتگوهاي سازش طلبانه كه تا سال
2000 بطول انجاميد , زمينه را براي انتفاضه الاقصي در 28
سپتامبر 2000 كه حاصل سرخوردگي فلسطيني ها محسوب
مي شود , فراهم ساخت . در اين راستا ورود « آريل شارون » به
مسجدالاقصي نيز بهانه اي شد تا عقده هاي فروخفته
فلسطيني ها سرباز كند. از آن پس گروه هاي مبارز فلسطيني با
درپيش گرفتن عمليات مسلحانه و استشهادي اينبار بدون
توجه به تهديدات دروني و بيروني , خود راسا براي آزادسازي
خاكشان وارد عمل شدند و در اين ميان شهرك هاي
يهودي نشين غرب كرانه باختري رود اردن , هدف هاي مناسبي
براي مبارزان فلسطيني به شمار مي رفت . اين شهرك هاي
يهودي نشين كه از سال 1948 بتدريج در محل شهرهاي
فلسطيني نشين غرب كرانه باختري ايجاد گرديده , جايگزين
خانه ها و باغات تخريب شده فلسطيني هايي شده است كه خود
در جريان سلسله عمليات هاي برنامه ريزي شده پاكسازي
نژادي ارتش اسرائيل بداخل كرانه باختري آواره شده بودند. به
اعتراف مقامات ارشد اسرائيل هيچيك از تدابير بكار گرفته
شده توسط سران رژيم صهيونيستي نتوانست مبارزان
فلسطيني را به زانو درآورد و ايده « ديوار حائل » آخرين تدبير
در اين زمينه بود كه به اجرا گذاشته شد.
بايد درنظر داشت كه ايده جداسازي و ديواركشي ميان
شهركهاي يهودي نشين و شهرهاي فلسطيني نشين كرانه
باختري (كه در سال 1948 به قلمروي اسرائيل افزوده شد)
سومين مرحله از يك برنامه مدون براي ضميمه كردن بخشهاي
جديدي از خاك فلسطيني ها به قلمروي رژيم صهيونيستي
است .
نخستين مرحله اين برنامه مدون با محاصره شهرها و
روستاهاي فلسطيني نشين از طريق ساخت شهرك هاي
يهودي نشين آغاز شد. هدف اين مرحله , محاصره مردم
فلسطين توسط شهرك نشينان مسلح يهودي ـ برهم زدن موازنه
جمعيتي ـ تغيير جغرافياي سياسي اين مناطق بود. مرحله دوم
اين برنامه نيز با حملات سربازان ارتش اسرائيل به شهرها و
روستاهاي فلسطيني به بهانه سركوب مبارزين فلسطيني
(انتفاضه ) كه با عنوان « اقدامات بازدارنده » صورت مي گرفت ,
آغاز شد.
شارون در پياده كردن استراتژي افزايش جمعيت يهوديان
در كرانه باختري , از سال 1379 صدها هزار مهاجر يهودي را
در 120 شهرك جديدالاحداث قدس شرقي و شهرها و
روستاهاي فلسطيني واقع در مناطق مرزي كرانه باختري اسكان
داده است و نقشه ديوار حايل بگونه اي طراحي شده كه اين
شهرك ها را دربرمي گيرد. در واقع صهيونيست ها با تدوين يك
برنامه چندمرحله اي ابتدا با يهودي سازي بخشهاي وسيعي از
نقاط مرزي كرانه باختري و سپس به بهانه تامين امنيت آنان ,
قصد دارد قلمروي اين رژيم را بداخل خاك فلسطيني ها توسعه
داده و آن را به مناطق اشغالي سال 1948 الحاق كند .
در اين رابطه آژانس كار و امداد سازمان ملل براي
پناهندگان فلسطيني بهمن ماه سال 82 با انتشار بيانيه اي در
نيويورك , نسبت به تخريب خانه فلسطيني ها و آواره ساختن
آنان , شديدا هشدار داد. بيانيه با اشاره به تشديد تخريب خانه
فلسطيني ها از زمان روي كار آمدن شارون , تصريح كرده است
« اسرائيل در سه سال گذشته خانه 20 هزار فلسطيني را تخريب
و ساكنان آن را آواره ساخته است . » (5 )
3 ) تبعات اقتصادي و ارضي
الحاق زمين هاي كشاورزي , باغات و چشمه هاي آب كرانه
باختري به اراضي اشغالي 1948 از تبعات احداث ديوار
مي باشد. اين ديوار موجب مي شود بخشهاي وسيعي از
زمين هاي فلسطينيان از دست برود.
شوراي قانونگذاري تشكيلات خودگردان در اين راستا
گزارشي تهيه كرده است كه طبق نتايج آن صهيونيستها با
ساخت ديوار حائل 10 % از كرانه باختري را به مناطق تحت
سيطره كامل رژيم صهيونيستي ضميمه مي كند.
طبق اين گزارش , خط سير ديوار نه تنها با امتداد خط سبز
تناسبي ندارد بلكه در مناطق بسياري به عمق شش كيلومتر به
اراضي اشغالي 1967 وارد شده است و در برخي مناطق دهها
شهرك صهيونيست نشين را دربر گرفته و 14 روستا و شهرك
فلسطيني با جمعيتي بالغ بر 120 هزار نفر را به محاصره
درآورده است كه با اتمام ساخت ديوار , 250 تا 300 هزار نفر
(12 تا 14 % از كل جمعيت كرانه باختري ) از شهروندان
فلسطيني از مناطق فلسطيني نشين منفصل مي شوند.
همچنين 57 شهرك صهيونيست نشين با جمعيتي بالغ بر
33 هزار يهودي به اراضي اشغالي 1948 ملحق مي شود . طبق
اين گزارش همچنين در پي احداث ديوار حائل شهر قلقليه به
تنهايي 15 درصد از زمينهاي خود را از دست مي دهد و
همچنين زمينهاي منطقه شواويه در شهرستان طولكرم از دست
فلسطيني ها خارج
مي شود . (6 )
اسرائيل , خاطي ترين عضو سازمان بين الملل
رژيم صهيونيستي تاكنون 820 قطعنامه سازمان ملل و
مفاد شماري از كنوانسيون ها و احكام دادگاه هاي بين المللي را
نپذيرفته يا نقض كرده است كه براي نمونه به موارد ذيل اشاره
مي شود.
رژيم اشغالگر قدس « كنوانسيون منع توليد , گسترش و ذخيره
سلاح هاي بيولوژيك و ميكروبي » مصوب سال 1972 ميلادي
را تصويب و امضا نكرده است . اين در حالي است كه تاكنون
123 كشور از جمله ايران در اين كنوانسيون كه از سال 1975
ميلادي قدرت اجرايي يافته است , شركت و آن را تصويب
كرده اند.
رژيم صهيونيستي « كنوانسيون منع توليد , گسترش و كاربرد
سلاح هاي شيميايي » مصوب 1993 ميلادي را تصويب نكرده
است . ولي تاكنون 165 كشور از جمله ايران اين كنوانسيون را
كه از سال 1997 قدرت اجرايي يافته است , امضا كرده اند .
رژيم اشغالگر قدس « ميثاق منع كامل آزمايش هاي هسته اي »
مصوب سال 1996 مجمع عمومي سازمان ملل را تصويب
نكرده است . اما تاكنون 152 كشور از جمله ايران اين مصوبه
سازمان ملل را امضا و 34 كشور آن را تصويب كرده اند .
اين رژيم « كنوانسيون منع توليد و كاربرد مين هاي ضدنفر »
مصوب سال 1997 ميلادي در اسلو را تصويب و امضا نكرده
است . و ليكن تاكنون 133 كشور از جمله ايران اين كنوانسيون
را كه از سال 1999 قدرت اجرايي يافته , امضا كرده اند .
اسرائيل اساسنامه دادگاه كيفري بين المللي مصوب سال
1998 ميلادي در رم پايتخت ايتاليا را امضا و تصويب نكرده
است . در حالي كه تاكنون 88 كشور , اين دادگاه كيفري را كه به
محاكمه كساني مي پردازد كه به كشتار وسيع , جنايت عليه
بشريت , جنايت جنگي و تجاوز دست زده اند , تاييد
كرده اند . (7 )
با اينحال تحليلگران سياسي بر اين باورند راي دادگاه لاهه
ونيز قطعنامه مجمع عمومي سازمان ملل در اين باره هيچ
تاثيري در ادامه ساخت « ديوار حائل » توسط اسرائيل نخواهد
داشت چنانچه مقامهاي اسرائيلي بلافاصله پس از صدور راي
دادگاه لاهه اعلام كرده اند كه راي دادگاه سبب تغيير سياستهاي
آنها نخواهد شد.
« موشه كتساف » رئيس رژيم صهيونيستي شامگاه 19
تيرماه سالجاري , حكم ديوان لاهه در مورد ساخت ديوار
حايل را « اشتباه و غيرقابل قبول » خواند و از كابينه اسرائيل و
نيروهاي ارتش خواست به ساخت ديوار در سرزمين فلسطين
ادامه دهند. پيش از كتساف , وزارت امور خارجه رژيم
صهيونيستي نيز با سياسي خواندن حكم ديوان لاهه , مفاد آن
را رد كرده بود.
يك كارشناس مسائل سياسي نيز با بيان اينكه ايستادگي
رژيم صهيونيستي در برابر خواست مجامع بين المللي بدون
حمايت بي دريغ آمريكا از اين رژيم امكان پذير نيست , اظهار
داشت : كاخ سفيد علاوه بر حمايت هاي اقتصادي و نظامي و
بين المللي از رژيم صهيونيستي و همچنين وتوي قطعنامه هاي
ضدصهيونيستي قبلا در مورد ارجاع پرونده ديوار حائل به
ديوان بين المللي لاهه واكنش منفي نشان داده و دادگاه
بين المللي لاهه را قبل از هرگونه اظهارنظر و صدور راي تهديد
كرده بود.
منابع :
1 ـ تلكس خبرگزاري جمهوري اسلامي شماره 42 مورخ
1383,4,9
2 ـ تلكس خبرگزاري جمهوري اسلامي شماره 182 مورخ
1383,4,19
3 ـ نشريه موسسه تحقيقات و پژوهشهاي سياسي علمي ندا
مورخ 83,5,1
4 ـ نشريه موسسه تحقيقات وپژوهشهاي علمي ندا به نقل از
« ميدل ايست مورخ 1382,1,6 »
5 ـ روزنامه جمهوري اسلامي مورخ 1382,11,4
6 ـ نشريه مركز اطلاع رساني فلسطين مورخ 1382,1,27
7 ـ تلكس خبرگزاري جمهوري اسلامي شماره 282 مورخ
83,4,19
رسميت بخشيدن به اشغال اراضي سال 1327 ,
ايجاد جدايي دائم ميان دهها هزار فلسطيني
دوسوي ديوار , جداسازي كامل شهر قدس از
كرانه باختري , الحاق بخشهاي جديدي از كرانه
باختري به قلمرو اسرائيل , ترسيم خطوط مرزي
جديد ميان اسرائيل و اراضي دولت آينده
فلسطين از اهداف اصلي ساخت ديوار حايل
محسوب مي شود
رژيم صهيونيستي از ابتداي اعلام موجوديت
خود تا كنون با بهره گيري از حمايت آشكار و
پنهان آمريكا و انگليس و با توسل به شيوه هاي
خشونت آميز طي نيم قرن اخير سه بار قلمرو
خود را به داخل سرزمينهاي فلسطيني توسعه
داده و « ديوار حايل » چهارمين مرحله از اين
توسعه طلبي تاريخي به شمار مي رود
با اتمام ساخت « ديوار حايل » 300 هزار
فلسطيني از مناطق فلسطيني نشين منفصل
مي شوند و قدس شرقي و نيز 10 درصد از كرانه
باختري رود اردن به سيطره كامل صهيونيست ها
در مي آيد علاوه بر آن كرانه باختري به دو
منطقه شمالي و جنوبي كاملا محصور شده مبدل
خواهد شد
عليرغم راي دادگاه لاهه و نيز قطعنامه مجمع
عمومي سازمان ملل كه در آن رژيم صهيونيستي
موظف به تخريب « ديوار حايل » شده است ,
شواهد و تجربيات بيانگر آن است كه خواست
اين دو سازمان بين المللي هيچ تاثيري نخواهد
داشت وسبب تغيير سياستهاي توسعه طلبانه
اسرائيل نخواهد شد
