بسم الله الرحمن الرحيم
پرونده هسته اي ايران , مراحل حساسي را طي مي كند. مذاكرات
پاريس با توقعات بيجاي سه كشور اروپائي آلمان , انگليس و فرانسه
همراه بود كه البته مسئولين جمهوري اسلامي ايران با صراحت اعلام
كرده اند هرگز زير بار چنين توقعاتي نخواهند رفت . سه كشور اروپائي از
هيئت ايراني مذاكره كننده خواسته بودند زير برگه اي امضا كند كه ايران
را متعهد ميكرد در هيچ شرايطي از « ان . پي . تي » خارج نشود , بطور
منظم سه كشور اروپائي آلمان , انگليس و فرانسه را از فعاليت هاي
هسته اي خود مطلع نمايد , هرگونه اقدام كنترلي در زمينه واردات و
صادرات خود را با سه كشور اروپائي مذكور هماهنگ كند و تاييد
مينمايد كه اين سه كشور حق داشته اند نسبت به حركت برنامه هسته اي
ايران به سوي نظامي شدن نگران باشند.
اينها تعهداتي است كه نه تنها هيئت ايراني مذاكره كننده در پاريس
بلكه هيچ شخص و هيئتي با هويت ايراني حق ندارد زير بار آنها برود. به
همين دليل است كه ديروز آيت الله هاشمي رفسنجاني رئيس مجمع
تشخيص مصلحت نظام اعلام كرد : « قدرتهاي بزرگ بايد بدانند ايران
تحت هيچ شرايطي از فناوري هسته اي دست برنخواهد داشت » . كما
اينكه آقاي خرازي وزير امورخارجه نيز گفت : « ما برحق مسلم خود در
زمينه فناوري هسته اي پافشاري مي كنيم و اجازه نمي دهيم ديگران ما را
از اين حق محروم كنند » . در همين زمينه , سخنگوي وزارت امورخارجه
نيز گفت : « ايران هرگز شرايط تحميلي را نمي پذيرد » .
با افشاي توقعات بيجاي سه كشور اروپائي از ايران در مورد
فعاليتهاي اتمي كشورمان اكنون سخن بر سر اينست كه اين سه كشور با
مطرح كردن اين توقعات , استقلال و عظمت ملت ايران را ناديده
گرفته اند و بايد دولت جمهوري اسلامي ايران در روابط خود با اين
كشورها تجديدنظر كند و آنها را وادار به عقب نشيني و عذرخواهي
نمايد. فارغ از جزئيات مسائل مربوط به پرونده فعاليت هاي هسته اي
ايران , اصولا انتخاب اين لحن براي سخن گفتن با ملت بزرگي كه
صاحب يك انقلاب عميق اعتقادي است و در مقاطع مختلف ثابت كرده
است كه زيربار قلدري ها نمي رود و در برابر تحميل ها ميايستد , اهانت
آشكار به چنين ملتي است و نشان ميدهد كه سران سه كشور اروپائي
آلمان , انگليس و فرانسه نميدانند با كدام ملت سخن مي گويند. البته اين
احتمال نيز وجود دارد كه نمايندگان اين سه كشور اروپائي , بدون آنكه
اراده اي از خود داشته باشند , فقط آنچه آمريكائي ها در اختيارشان
گذاشته اند را در مذاكرات پاريس با هيئت ايراني در ميان گذاشته اند.
دراينصورت نيز سران اين سه كشور استحقاق بازخواست دارند كه چرا
تا ميزان ماموران بي اراده آمريكا تنزل نموده و اعتبار خود را زير سئوال
برده اند.
نكته مهمتر به مسئولان پرونده اتمي كشورمان مربوط ميشود كه
اولا چرا بعد از تجربه شكست خورده پيمان سعدآباد باز هم با اين سه
كشور اروپائي وارد مذاكره ميشوند ثانيا چرا بدون اعلام و بصورت
مخفيانه اقدام به مذاكره مي كنند و ثالثا چرا در اولين لحظه مواجهه با
شرايط غيرمنطقي و مداخله جويانه اين سه كشور اروپائي , اقدام به
افشاي آنها و اعتراض و ترك جلسه مذاكره ننموده اند اكنون ديگر هيچ
ابهامي در مورد توقعات غيرمنطقي و استعمارگرانه و زياده خواهانه سه
كشور اروپائي در مورد فعاليت هاي هسته اي ما باقي نمانده است .
بي اعتنائي اين سه كشور به تعهداتي كه در قبال ايران پذيرفتند و تلاش
خصمانه آنها در اجلاس خرداد ماه شوراي حكام عليه جمهوري
اسلامي ايران و هماهنگي آشكار آنها با آمريكا , هيچ ترديدي باقي
نگذاشته است كه سران انگليس و آلمان و فرانسه هيچ حسن نيتي نسبت
به ملت ايران ندارند و بهيچوجه قابل اعتماد نيستند. با اينحال معلوم
نيست اقدام براي ادامه مذاكره با اين دولت ها با چه هدفي صورت گرفته
است . اگر گفته شود همين اقدام نسنجيده موجب ترغيب اين سه كشور
اروپائي براي مطرح كردن چنين توقعات بيجائي شده است , سخن
گزافي نيست . اكنون سئوال اينست كه تكرار تجربه شكست خورده
مذاكره با اروپا تا چه وقت
بي ترديد , ادامه اين روند , پذيرش تحقير ملت ايران است و كساني
كه چنين تحقيري را تحمل كنند , ملت بزرگ ايران هرگز آنها را نخواهد
بخشيد.
