بسم الله الرحمن الرحيم
پرونده رفتار دولتمردان انگليسي با ملت ايران , پراست از خيانت ,
خباثت و فريب . انگيزه نگارش اين سلسله مقاله , اظهارات اخير « توني بلر »
نخست وزير انگليس عليه فعاليت هاي اتمي ايران بود. به همين جهت ,
پرداختن به نوع برخورد وزارت خارجه با دولتمردان انگليسي در سالهاي
اخير , موضوعيت دارد.
به بهانه رعايت مصلحت , مسئولان وزارت امورخارجه كشور ما در
طول سالهاي اخير , كوتاهي هاي زيادي در انجام وظايف خود در برابر
گستاخي هاي دولتمردان انگليسي كردند. يك نمونه از اين كوتاهي ها به زبان
درازي هاي « جك استراو » وزيرخارجه دولت كنوني انگليس مربوط مي شود.
كار او در سالهاي بعد از واقعه 20 شهريور 1380 كه در غرب به « واقعه 11
سپتامبر » معروف است , دلالي صهيونيست ها براي تامين اهداف آنها در
چارچوب جنگ افروزي هاي بوش كوچك , بود و هنوز هم به همين شغل
شريف ! مشغول است .
وزيرخارجه انگليس , يا بهتر است بگوئيم اين دلال صهيونيست ها , در
اين سالها در چارچوب ماموريتهائي كه آمريكا و اسرائيل برعهده او
ميگذاشتند به تهران سفر مي كرد و هر بار يا در تهران از رژيم صهيونيستي
حمايت مينمود و يا بعد از ترك تهران به فلسطين اشغالي مي رفت و رژيم
صهيونيستي را مورد تمجيد قرار ميداد و ايران و ملت هاي مسلمان را به باد
استهزا ميگرفت . هر بار كه اين گستاخي ها از اين آقاي دلال صهيونيست ها
سر مي زد , در اينجا كساني با نوشتن و گفتن به وزارت امورخارجه توصيه
مي كردند اين فرد گستاخ و بي ادب را بار ديگر به ايران راه ندهيد تا بفهمد كه
با ملت ايران نبايد اينگونه سخن بگويد ولي گوش وزارت امورخارجه
بدهكار نبود و بعد از مدت كوتاهي باز هم همين آقاي دلال صهيونيست ها
سروكله اش در تهران پيدا ميشد و بار ديگر گستاخي ها را تكرار
مي كرد.
سرانجام كار به جائي رسيد كه وزيرخارجه انگليس , در قالب هيئت سه
نفره وزراي امورخارجه سه كشور اروپائي (آلمان , فرانسه و انگليس ) براي
مذاكره درباره فعاليت هاي اتمي ايران به تهران آمد و آن كلاه گشاد را بر سر ما
گذاشت و در اجلاس خرداد شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي به
عنصر فعال براي تهيه قطعنامه همان سه كشور اروپائي عليه ايران تبديل شد.
اگر مسئولان وزارت امورخارجه كشورمان , براساس مقررات , از همان اول
در برابر گستاخي هاي وزير امورخارجه انگليس عكس العمل نشان ميدادند ,
قطعا او به خود اجازه نميداد اينهمه به پيش بتازد و گستاخي هايش را به
بي نهايت برساند.
به اين نكته بسيار مهم توجه داشته باشيم كه دولت انگليس اكنون آن
« دولت فخيمه بريتانياي كبير » گذشته نيست كه شاخ و دم و يال و كوپالي
داشته باشد و كاري از دستش بربيايد , كما اينكه مردم ايران نيز اكنون آن
مردم دوران مشروطه نيستند كه فريب ديگ پلوي سفارت انگليس را
ميخوردند و انگليسي ها را حاميان مشروطه تصور مي كردند و پاي چوبه دار
شيخ شهيد , كه با دسيسه سفارت انگليس به شهادت رسيد , كف ميزدند و
نميدانستند اينها همه مقدمات آنست كه مشروطه سر از استبداد رضاخاني
در بياورد , رضاخاني كه انگليسي ها او را بر تخت شاهي نشاندند و هنگامي
كه با هيتلر نرد عشق باخت او را به آفريقاي جنوبي تبعيد كردند و پسر
بي عقلش محمدرضا را به جاي او بر تخت شاهي نشاندند. مردم ايران , اكنون
صاحب يك انقلاب و يك نظام اسلامي و مردمي هستند و انگليس را روباه
مكاري ميدانند كه هرگز قابل اعتماد نبوده و نخواهد بود. مهمتر آنكه در خود
انگليس نيز مردم براي دولتمردانشان تره خرد نمي كنند و روزنامه هايشان از
قول نمايندگان مجلس مي نويسند كه توني بلر , سگ دست آموز بوش است .
آيا ننگ نيست كه وزارت امورخارجه كشورمان در برابر دولتمردان
چنين دولت ضعيف و شكست خورده و پوسيده اي , از موضع انفعال برخورد
مي كند و به توصيه منطقي افراد دلسوز و آگاه كه خواستار اخراج سفير
انگليس و لغو سفر وزيرخارجه آن كشور و اتخاذ تدابير عملي در برابر
گستاخي هاي دولتمردان شرور و بي منطق انگليس ميشوند , عمل نمي كند ما
با اين مصلحت انديشي ها تاكنون چه چيزي بدست آورده ايم كه همچنان آنرا
پي ميگيريم عزت بدست آمده از انقلاب شكوهمند اسلامي , كه محصول
مبارزه عليه مداخلات انگليس و آمريكا و ساير استعمارگران است , را چرا
قدر نميدانيم و آنرا در برابر مصلحت هاي ساختگي به قربانگاه مي بريم آيا
حمايت دولت انگليس از سلمان رشدي مرتد را از ياد برده ايم آيا اسارت
دو مستندساز ايراني دردست اشغالگران انگليس در عراق را فراموش
كرده ايم آيا ماجراي بازداشت مغرضانه سفير سابق كشورمان در آرژانتين
توسط انگليس و همراهي دولت انگليس با صهيونيست ها در اين ماجرا را از
ياد برده ايم آيا تعزيه گرداني انگليس در ماجراي فراخواني سفراي اروپائي
كه با موضعگيري هوشيارانه حضرت امام به رسوائي دولتهاي اروپائي
انجاميد , فراموش شدني است ! چرا مسئولان وزارت امورخارجه كشورمان
از اينهمه وقايع پندآموز , درس نمي گيرند
ادامه دارد
