بسم الله الرحمن الرحيم
جمهوري اسلامي ايران با مشاهده موارد مكرر نقض
تعهدات 3 كشور اروپائي و استمرار بي تفاوتي آنها نسبت به
تعهداتشان , موضوع « تفاهمات بروكسل » را كان لم يكن اعلام
كرده و قطعه سازي و مونتاژ دستگاه سانتريفيوژ را از سر مي گيرد.
اين , طبيعي ترين واكنش در قبال رفتار غيراصولي انگليس ,
فرانسه و آلمان محسوب مي شود كه بموجب آن قرار بود پرونده
مربوط به استفاده صلح آميز جمهوري اسلامي ايران از انرژي
هسته اي در اجلاس خرداد ماه شوراي حكام بسته شود لكن
مثلث انگليس فرانسه و آلمان بجاي انجام تعهدات خود , با
دلالي انگليس به مواضع اعلام شده و تعهدات خود پشت پا زده
و دقيقا در مسيري قرار گرفتند كه آمريكا براي آنها تعيين كرده
بود . اين هر 3 كشور پيش نويس قطعنامه اي را به شوراي حكام
ارائه كردند كه نهايتا با تغييرات جزئي مورد تصويب قرار گرفت
و پرونده هسته اي ايران همچنان مفتوح ماند.
از همان ابتدا مشخص بود كه رفتار اين هر 3 كشور اروپائي
براي سواستفاده از فرصتها بگونه اي تنظيم شده تا آنها نظر
مساعد جمهوري اسلامي ايران را جلب كنند و خود را « ميانجي »
معرفي نمايند ولي در ميدان عمل , نقش مجري سياستهاي
واشنگتن را بازي كنند.
مقامات جمهوري اسلامي ايران اكنون با تلخكامي احساس
مي كنند كه از حسن نيت و سعه صدر آنها شديدا سواستفاده
شده و « تعهدات طرفيني » در تهران و بروكسل , در واقع چيزي
بجز قبول « تعهدات يكطرفه » براي وادار كردن ايران اسلامي به
انصراف مطلق و كامل از انرژي هسته اي , حتي به صورت
صلح آميز آن نيست . دقيقا به همين دلايل است كه دبير شوراي
امنيت ملي با ارسال نامه رسمي به وزراي خارجه 3 كشور
اروپائي مراتب خشم و اعتراض جمهوري اسلامي ايران از اين
روند غيرقابل تحمل را به اطلاع مخاطبين خود رساند و صراحتا
يادآور شد كه عملكرد انگليس , فرانسه و آلمان ثابت مي كند كه
آنها به تعهدات خود در قبال جمهوري اسلامي ايران وفادار
نيستند و در نتيجه تهران هم سهم خود از توافقات بروكسل را
كان لم يكن تلقي كرده و قطعه سازي و مونتاژ دستگاههاي گريز از
مركز (سانتريفيوژ) را از سرخواهد گرفت .
مطابق اعلام رسمي , اين قطعه سازي و مونتاژ از 9 تير ماه
83 مجددا از سرگرفته مي شود و تهران هيچ محدوديتي را در اين
زمينه براي خود قائل نيست . در چنين شرايطي , مخاطبين ما
بجاي آنكه به اشتباه خود در محاسبه و گمانه زني درباره واكنش
احتمالي جمهوري اسلامي ايران اعتراف كنند و رفتار نادرست
خود را تصحيح نمايند , به تكرار حرفهاي كليشه اي پرداخته اند.
آمريكا و اتحاديه اروپا با صدور يك بيانيه مشترك اعلام
كرده اند كه اعلاميه اخير جمهوري اسلامي ايران مبني بر از
سرگيري توليد قطعات سانتريفيوژ , موجب نگراني آنها شده و از
تهران خواسته اند كه در اين تصميم تجديدنظر كند. راديو دولتي
انگليس در اين زمينه با شرارت خاص خود سعي دارد تلاشهاي
موذيانه لندن براي فراهم ساختن زمينه هاي دنباله روي
كوركورانه اتحاديه اروپا از آمريكا را موفقيت آميز جلوه دهد. اين
راديو طي تفسيري خاطرنشان مي سازد بيانيه مشترك نشان
مي دهد كه اكنون بين اروپا و آمريكا براي مقابله با برنامه هسته اي
ايران , اتحاد ايجاد شده است .
اما آيا واقعيت نيز اين چنين است شواهد و قرائن موجود
نشان مي دهد كه آنچه رخ داده , اتحاد طرفين با شرايط يكسان
نيست بلكه اين در واقع , دنباله روي كوركورانه اتحاديه اروپا از
واشنگتن است كه بموجب آن اروپا , حيثيت و اعتبار جهاني
خود را در يك معامله شتابزده و پرزيان , بسود انگليس و آمريكا
حراج كرده و نشان داده است كه قابل اعتماد نيست و هر لحظه
ممكن است از تعهدات خود عدول كند. يك نكته مهم در اين
ميان وجود دارد و آن اينكه اگر انگليس , فرانسه و آلمان به
توافقات بروكسل پشت پا زده اند , آيا « توافقات تهران » را محترم
خواهند شمرد شواهد و قرائني وجود دارد كه نشان مي دهد
پاسخ اين سئوال هم منفي است و از اين ديدگاه حتي « توافقات
تهران » را هم بايستي از هم اكنون بي اعتبار ارزيابي كنيم . چون در
هيچ يك از اظهارات و بيانيه هاي رسمي و غيررسمي اين 3
كشور , اصراري به اجراي تعهدات طرفهاي اروپائي اين
توافقات , به چشم نمي خورد.
سئوال اصلي اينست كه آيا اساسا حسن نيت يكطرفه ,
همكاريهاي يكطرفه و سعه صدر يكطرفه در مناسباتي كه دو
طرف دارد , مي تواند سودمند باشد و استمرار يابد پاسخ منطقي
به اين سئوال , حتي اگر به موضوع خاصي هم ارتباط نداشته
باشد , بطور كلي و مطلق , منفي است . دقيقا به همين دليل است
كه ادامه حسن نيت يكطرفه ما و همكاريهاي يكطرفه ما , تحت
هيچ شرايطي در پرونده انرژي هسته اي ايران , قابل توجيه نيست
و نمي توان از استمرار آن دفاع جانانه اي كرد.
به راستي ما از توافقات تهران و بروكسل چه چيزي عايدمان
شد حتي اگر اين توافقات در چارچوب « اعتمادسازي » هم قابل
توجيه مي بود , آيا باصطلاح حسن نيتي كه ايران اسلامي در طول
دوره يكساله اخير در اين حجم عظيم از خود بروز داده , كمترين
تاثيري در مواضع مدعيان هميشگي اين پرونده باقي گذاشته
است واقعيت اينست كه ما حتي از روزهاي قبل از اعلام
توافقات تهران هم عقب تر رفته ايم چون 3 كشور اروپائي در آن
زمان خود را به دروغ , ميانجي بيطرف معرفي مي كردند ولي
امروزه با گستاخي حيرت انگيزي , با ما طرفيت پيدا كرده اند و
پيش نويس قطعنامه عليه ما را تنظيم مي كنند.
بوي تند يك توافق ضدايراني از اين روند تاسف بار به مشام
مي رسد. اتحاديه اروپا سرگرم حل و فصل مسائل خود با آمريكا
است و ايران اسلامي را وجه المصالحه اين بازي چندش آور
قرار داده است . به مصلحت ما نيست كه اجازه دهيم بيش از اين
با مابازي كنند و اقتدار استقلال و اراده ما را اينگونه به دست
خودمان و با توافق خودمان از ما سلب نمايند و ما را در مقابل
آمريكا , « مسلوب الاختيار » , به واشنگتن تسليم كنند.
« عرق ملي » به ما اجازه نمي دهد شاهد ساكت اين صحنه هاي
تهوع آور و تحقيرآميز باشيم . ملت بزرگ ايران , چنين روند
تاسف باري را تحمل نخواهد كرد. امروزه حتي كسانيكه تعلق
خاطر چنداني هم به جمهوري اسلامي ندارند , آرزو مي كنند كه
مسئولين نظام , اين بازي يكطرفه عليه ما را بهم بزنند و زيربار
چنين تعهدات يكطرفه اي نروند. اعلام صريح عدم تمايل
نمايندگان مجلس شوراي اسلامي به تصويب پروتكل الحاقي در
مجلس , دقيقا بازگو كننده احساسات منطقي ملتي است كه
فعاليتهاي صلح آميز هسته اي را حق طبيعي خود مي داند و از
مسئولين نظام سئوال مي كند كه مگر تعهدات شما در تهران و
بروكسل , قبول يكطرفه تعهداتي بيش از « ان پي تي » نيست پس
چرا بايستي آنرا بپذيريم و خود را بيش از آنچه قوانين بين المللي
تصريح كرده اند , متعهد سازيم
از سرگيري قطعه سازي و مونتاژ دستگاههاي سانتريفيوژ , از
اين ديدگاه ميتواند نقطه شروع خوبي در اين مقوله باشد و
بايستي با قدمهاي متين و منطقي بعدي , استقلال راي و استقلال
عمل خود را در باب انرژي هسته اي نشان دهيم و ثابت كنيم كه
نخواهيم گذاشت , دشمنان مايك ملت بزرگ را از فعاليت و
تحقيق و تلاش در قلمرو تكنولژي هسته اي محروم سازند و باز
هم بما بگويند هنوز به شما اعتماد نداريم !
« دونالد رامسفلد » وزير دفاع دروغ گوي آمريكا در يك حمله
شديداللحن ضدايراني ادعا كرد : « دولت ايران دولتي است كه
حقيقت را در مورد نقش خود در توسعه برنامه هاي هسته اي بيان
نمي كند » . بلافاصله راديو دولتي انگليس همين جملات را
نشخوار كرده وطي تفسيري ادعا كرد : « مشكل جمهوري اسلامي
اينست كه جامعه بين المللي به مقاصد واقعي رهبران ايران
مشكوك است » حال آنكه ريشه اصلي اين ادعاها فقط در
واشنگتن است و فقط كساني به اين جنگ رواني دامن مي زنند كه
مراتب دروغ پردازي آنها در همه جا بويژه در ماجراي عراق به
دنيا و حتي به مردم آمريكا هم ثابت شده است .
