القائات , تبليغات و جوسازي هايي كه واشنگتن با خط دهي
لابي متنفذ طرفدار اسرائيل در آمريكا درباره موضوع امنيت
جهاني و كانونهاي تهديد كننده آن , براه انداخته است متاسفانه
چنين به نظر مي رسد كه بخشي از افكار عمومي جهان را تسليم
خود كرده است . آمريكايي ها از چندين سال قبل در يك اقدام
برنامه ريزي شده شماري از كشورهايي را كه با سياستهاي آمريكا
همسويي نشان نمي دهند تحت فشار قرار داده است . از جمله
موارد شاخص اين اتهامات كه به كرار عليه كشورهاي مذكور به
كار گرفته شده است متهم ساختن اين كشورها به توليد
سلاحهاي كشتار جمعي و بالاخص تسليحات اتمي است . در اين
ميان , جو ايجاد شده فضاي مساعدي را براي اسرائيل ايجاد
كرده است تا با استفاده از حاشيه امن ناشي از مشغول شدن
اذهان جهانيان , به فعاليت هاي اتمي خود بپردازد. اين امر در
پوشش « سياست پنهانكاري هسته اي » رژيم صهيونيستي كه
تحت حمايت آمريكاست امكان پذير شده است .
براساس گزارشهاي متعدد از منابع مختلف كه اسرائيل نيز
تاكنون آنرا تكذيب نكرده است اين رژيم هم اكنون بين يكصد تا
200 كلاهك اتمي در اختيار دارد . عمده فعاليت اتمي اسرائيل
در منطقه اي به نام « ديمونا » در صحراي « نقب » در جنوب
فلسطين اشغالي صورت مي گيرد.
اسرائيل از امضاي پيمان منع تكثير و توليد سلاحهاي
هسته اي خودداري كرده است و اين به مقامات تل آويو فرصت
داده است تا از تن دادن به بازرسي هاي آژانس بين المللي انرژي
اتمي كه مقر آن در وين است شانه خالي كند. در چهارچوب
سياست پنهانكاري , هيچ يك از مسئولان اسرائيلي تاكنون به
خود اجازه نداده اند با شكستن سكوت درباره برنامه و توان
هسته اي اسرائيل كه به يك راز تبديل شده است درباره وجود
زرادخانه اتمي در اسرائيل افشاگري كنند.
با وجود اين در سالهاي اخير ابهامات موجود درباره پرونده
اتمي اسرائيل بيش از پيش به ويژه توسط شيمون پرز كه از وي به
عنوان پدر برنامه اتمي اسرائيل ياد مي شود روشن شده است .
برنامه هسته اي اسرائيل حدود 50 سال قبل و با همكاري فرانسه
آغاز شد. شيمون پرز در زماني كه فرانسه از متحدان نزديك
اسرائيل و از بزرگترين كشورهاي فروشنده تسليحات به تل آويو
به شمار مي رفت مديركل وزارت جنگ اسرائيل بود. وي در آن
زمان گفته بود : وجود ابهامات درباره پرونده اتمي اسرائيل براي
ما سازنده است چرا كه نيروي بازدارندگي ما را تقويت مي كند. »
« در آبان سال 1380 شيمون پرز در يك فيلم مستند كه از
تلويزيون سراسري اسرائيل پخش شد اعتراف كرد فرانسه در
سال 1335 قبول كرد اسرائيل را به توان هسته اي مجهز سازد .
شيمون پرز در اين فيلم اعتراف كرد از ميان چهار كشوري كه از
توان اتمي بالا در جهان برخوردار بودند آمريكا , اتحاد جماهير
شوروي , انگليس و فرانسه , تنها فرانسه قبول كرد كه به ما در اين
زمينه ياري دهد . » (1 )
معامله با فرانسه
اكنون اين سئوال پيش مي آيد چه عواملي باعث گرديد
فرانسوي ها را به تسليح اسرائيل به نيروي هسته اي راغب كند.
معامله اسرائيل با فرانسه درباره احداث نيروگاه « ديمونا » حاصل
يك فرصت استثنايي تاريخي بود و آن زماني بود كه فرانسه و
اسراييل يك اتحاد نظامي تشكيل دادند. آنها در جنگ كانال
سوئز كه متعاقب اعلام ملي شدن كانال از سوي جمال عبدالناصر
براه افتاد , هم پيمان يكديگر بودند. اما تهديد مسكو عليه فرانسه
و انگليس سبب شد كه جنگ بدون نتيجه خاتمه يابد. در نتيجه
فرانسويها تلاش كردند با تجهيز اسرائيل به سلاح هسته اي ,
ماموريت ناتمام خود را در بحران كانال سوئز تلافي كنند بدين
ترتيب بود كه قرار داد احداث نيروگاه « ديمونا » ميان فرانسه و
اسرائيل در مهرماه سال 1336 طي دو توافقنامه سري كه هنوز
نيز محرمانه هستند امضا شد.
مشخصات فني نيروگاه هسته اي ديمونا(3 )
نيروگاه هسته اي ديمونا كه به نام « مركز تحقيقات اتمي » در
صحراي « نقب » در جنوب فلسطين اشغالي قرار دارد , از زمان
احداث تاكنون تحت مراقبت هواپيماهاي جاسوسي آمريكا (يو ـ
2 ) وابسته به سازمان « سيا » بوده است تصاوير به دست آمده در
سال 1338 به خوبي كارگاههاي توليد پلوتونيم را نشان مي داد و
سقفها و ديوارهايي به قطر 450 سانتيمتر از بتون آرمه همانند
راكتور « ماركيول » فرانسه در راكتور احداث شده بود. پيشتر , در
سال 1334 دو دانشمند برجسته آمريكايي , « رابي و جيروم
ويسنر » مشاور كندي رئيس جمهوري پيشين آمريكا , رژيم
اسرائيل را از ساخت سلاح هسته اي بر حذر داشتند زيرا معتقد
بودند اين اقدام , اسرائيل را با خطرات توليد اين سلاح در
خاورميانه مواجه خواهد مي ساخت نمايند. آمريكا در تل آويو
اخيرا اعلام كرد كه اسرائيل در سالهاي 1339 تا 1344 حدود
60 ميليون دلار براي راكتور ديمونا سرمايه گذاري كرده است و
اين در حالي بود كه 58 ميليون دلار نيز براي پژوهشهاي علمي
مربوط به آن هزينه كرده بود.
گزارشهاي مستند حاكي از آن است كه اسرائيل در جنگ
1346 داراي دو بمب اتمي بود و در جنگ 1352 تعداد بمبهاي
هسته اي اين رژيم به 20 كلاهك كه بر موشك سوار مي شد ,
رسيد.
در سال 1365 « مورد خاي وانونو » كارشناس هسته اي
اسرائيل كه يك يهودي مغربي الاصل بوده و در راكتور ديمونا
فعاليت مي كرد , تصاويري در اختيار خبرنگاران انگليسي قرار داد
كه نشان مي داد راكتور فوق قادر به توليد پلوتونيم لازم براي
ساخت ده بمب هسته اي در سال است . قدرت اين راكتور كه بنا
بود 26 مگاوات باشد به 70 مگاوات افزايش يافته است و امكان
افزايش آن به 150 مگاوات نيز وجود دارد .
رژيم اسرائيل در سال 1367 ده كامپيوتر بزرگ از آمريكا (از
نوع كرادي » 2 ) كه براي آزمايش هسته اي به كار مي رود
خريداري كرد و در سال 1370 نيز دو كامپيوتر از شركت « ميكو
سنيتفيك ظ خريده و در سال 1374 توانست دو كامپيوتر بسيار
بزرگ از شركت « آي بي ام » بدست آورده و در پژوهشهاي
هسته اي از آنها بهره فراوان گيرد.
به منظور جمع آوري اطلاعات لازم جهت پژوهشهاي
هسته اي در ديمونا , شيمون پرز مجموعه اي به نام « لاكام » يا دفتر
ارتباط علمي براي خريد و تامين نيازهاي دانشمندان ايجاد نمود
و بدين ترتيب بسياري از دانشمندان اسرائيلي با مراجعه به
سفارتخانه هاي اين رژيم در كشورهاي پيشرفته پيوسته , به
عنوان مشاور علمي مشغول بكار شده و در عين حال اطلاعات
ضروري را جمع آوري مي كردند . در اواخر دهه 1360 نيز
بسياري از دانشمندان اسرائيلي نيروگاه ديمونا به ديدار از
آزمايشگاه هاي « لوس الاموس » و « ليفرمور » در آمريكا پرداختند
و توانستند اطلاعات مربوط به عمليات انفجار الكترومغناطيسي
را جهت غني ساختن اورانيوم كسب كنند. رئيس گروه
دانشمندان شيمي اسرائيل نيز شش هفته جهت بررسي و كسب
اطلاعات براي ساخت اورانيوم به آزمايشگاه « لوس الاموس »
رهسپار شد.
دانشمند اسرائيلي « يهوداباتروم » كه يكي از سازندگان بمب
هسته اي در اسرائيل بشمار مي رود مدت 57 هفته را در
آزمايشگاههاي ساخت سلاح هسته اي آمريكا سپري كرد و همسر
او « ايليا » نيز وي را همراهي مي كرد. گفته مي شود باتروم به اتفاق
دانشمند ديگر اسرائيلي « ايهود گاناني » در سال 1367 موفق شد
به كامپيوتر « كرادي ـ 2 » در آزمايشگاه لوس الاموس و نيز
طراحي مواد سلاح هسته اي دست يابد. باتروم در اين مدت
بخشهايي از برنامه كامپيوتر « كونتام 111 » را خريد كه مربوط به
حرارت آتش زاي موشك بالستيك در حال شليك و نحوه تعقيب
مسير حركت آن بود.
بدين سان در پايان سال 1371 اسرائيل در ديمونا داراي
200 بمب هسته اي و شبكه ارتباطات و هدايت پيشرفته و
دستگاه كسب اطلاعات آن بود. در گزارشي از سوي مركز بررسي
دفاعي آمريكا در فروردين 1366 چنين آمده است : « اسرائيل
داراي سلاحهايي است كه از مشابه آن در آمريكا نيز پيشرفته تر
است . » همچنين ذكر شده رژيم صهيونيستي داراي سلاحهاي
هسته اي هدايت شونده با ليزر شيميايي مي باشد و قدرت مركز
« سوريك » از لحاظ پشتيباني مركز دفاع استراتژي و تكنولوژي
هسته اي تقريبا برابر با قدرت مراكز آمريكايي است و اسرائيل
هم اكنون در حال توسعه تحقيقات خود جهت ساخت بمب
هيدروژني مي باشد.
سياست پنهانكاري
اسرائيلي ها به شدت تلاش كرده اند فعاليتهاي اتمي خود را
در خفا نگهدارند اين سياست تا بدان حد است كه رژيم
صهيونيستي يكي از كارشناسان اتمي خود به نام « مردخاي
وانونو » را كه سالها در « ديمونا » فعاليت داشته است به دليل يك
مصاحبه افشاگرانه به 18 سال زندان محكوم كرد .
در حالي كه كارشناسان و تحليلگران جهان هيچ ترديدي
ندارند كه تل آويو يك زرادخانه اتمي در اختيار دارد با وجود
اين اسرائيل هنوز هم به پنهان كاري درباره توان اتمي خود
سماجت مي ورزد.
از زمان گشايش نيروگاه هسته اي « ديمونا » مقامات اسرائيلي
در موضع گيري رسمي خود درباره توان اتمي و برنامه هاي
هسته اي اسرائيل تنها به گفته اين جمله تكراري بسنده كرده اند :
« اسرائيل تسليحات اتمي در اختيار ندارد و اولين رژيمي
نخواهد بود كه به خاورميانه سلاح اتمي وارد
خواهدكرد. »
رژيم تل آويو در سال 1348 توافقي با امريكا منعقد كرد كه
بر اساس آن مسئولان اسرائيلي از هر گونه ابراز نظر آشكار درباره
توان هسته اي اسرائيل خودداري كردند. آنهاادعا كردند كه به
هيچ آزمايش هسته اي اقدام نمي كنند. در عوض امريكا نيز متعهد
شد از اعمال فشار به اسرائيل درباره پرونده هسته اي اش
چشم پوشي كند.
« آو نركوهن » تبعه اسرائيل و پژوهشگر مركز اسناد امنيت
ملي (آمريكا) در دانشگاه جورج واشنگتن درباره توافق مذكور در
كتاب مبسوط « اسرائيل و سلاحهاي هسته اي » مي نويسد :
« بر طبق اين توافق كه ميان ريچارد نيكسون رئيس جمهور
وقت آمريكا وگلداماير نخست وزير اسرائيل حاصل شد ,
پذيرفته شد كه اسرائيل يك كشور سلاح هسته اي باشد اما رسما
شناسايي و اعلام نشود. نيكسون به ماير پيغام داد كه اگر اسرائيل
حساسيتي در مورد مسائل هسته اي خود ايجاد نكند آمريكا
عكس العمل نشان نخواهد داد و يكي ديگر از ثمرات اين توافق ,
پايان بازديدهاي آمريكا از « ديمونا » بود . » (4 )
كوهن تصريح مي كند : « از ابتدا ايالات متحده در موقعيتي
نبود كه برنامه هسته اي اسرائيل را متوقف سازد اما گفتگوهاي
امنيتي آمريكا و اسرائيل در طول چند دهه نحوه تبديل اسرائيل
به يك كشور دارنده سلاح هسته اي را تعيين كرد. اسرائيل به طور
غيرشفاف , نه به صورت علني , ضمن مراعات سياستهاي آمريكا
و خودداري از بي اعتنايي به سياست عدم گسترش تسليحات
هسته اي اين كشور , به يك كشور سلاح هسته اي تبديل شد. طي
دهه 1340 اسرائيل به دنبال راه هايي بود كه نيازهاي
استراتژيك , اهداف ملي و خواسته هاي سياسي خود را با كمك
آمريكا تامين كند . » (5 )
كوهن مي افزايد : « موضع هسته اي اسرائيل همچنين تحت
تاثير جهان عرب به ويژه مصر قرار داشت . قهرا اسرائيل مراقب
بود كه اعراب را به توسعه سلاحهاي هسته اي خود تحريك
نكند. « محرمانگي » و « دوگانگي » براي آرام نگاه داشتن اعراب
لازم بود. به علاوه , اين عقيده وجود داشت كه اگر اعراب مطمئن
شوند كه اسرائيل در حال توسعه سلاحهاي هسته اي خويش
است , براي جلوگيري از آن دست به يك حمله پيش گيرانه عليه
« ديمونا » خواهند زد. اين نگراني در گفتگوهاي آن زمان آمريكا و
اسرائيل نقش عمده اي داشت . ايالات متحده همچنين نگران بود
كه هسته اي كردن اسرائيل ممكن است پاي شوروي را به يك
رقابت هسته اي در منطقه بكشاند; خواه از طريق تهيه سلاحهاي
هسته اي براي مصر يا قرار دادن آن كشور در زير چتر هسته اي
شوروي . » (6 )
در اين رابطه « جان كندي » رئيس جمهور وقت آمريكا در
نامه اي در ارديبهشت 1342 خطاب به « بن گوريون » نخست
وزير اسرائيل مي نويسد :
« چنانچه قرار باشد اسرائيل قابليت سلاحهاي هسته اي
خود را توسعه دهد اين تصور كه اعراب از روي آوردن به اتحاد
شوروي براي دريافت كمك خودداري خواهند كرد مشكل است ,
چيزي كه با تمام تبعاتش به اقدام اسرائيل بستگي دارد. اما مسئله
به مراتب بزرگتر از تاثير آن بر خاورميانه است . توسعه قابليت
سلاحهاي هسته اي توسط اسرائيل به احتمال قريب به يقين
ساير كشورها را , كه تاكنون از انجام چنين كاري خودداري
كرده اند , بر آن خواهد داشت كه تصور كنند آنها نيز بايد اقدام
مشابهي به عمل آورند . » (7 )
كارشناسان و صاحب نظران نظامي كشورهاي خارجي
معتقدند هم اينك اسرائيل بين يكصد تا دويست بمب اتمي در
اختيار دارد كه از آنها مي تواند در بمباران هوايي با هواپيما
استفاده كند يا آنها را براي پرتاب بر روي موشك هاي بالستيك
ميان برد و دوربرد نصب كند. روزنامه امريكايي واشنگتن پست
دو سال پيش گزارش داد اسرائيل سه فروند از زير دريايي هاي
خود را به موشكهاي كروز مجهز كرده است كه كلاهك هسته اي
در آنها تعبيه شده است .
چندي بعد نشريه تخصصي دانشمندان اتمي آمريكا نوشت
جنگنده هاي « اف 16 » كه امريكا به اسراييل فروخته است
احتمالا براي حمل سلاح هسته اي از آنها استفاده خواهد
شد.
در بيست و دوم آذرماه گذشته محمد البرادعي مدير كل
آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز به نوبه خود ابراز تاسف كرد كه
اسرائيل داراي توان هسته اي است و اين مسئله به مسابقه
تسليحاتي در جهان دامن مي زند و خطراتي جدي در خاورميانه
پديد مي آورد. با اينحال آمريكا و به تبع آن سازمان ملل همچنان
در قبال تسليحات اسرائيل سياست يك بام و دو هوا در پيش
گرفته و بي اعتنايي عمدي پيشه كرده اند.
پاورقي :
1 ـ خبرگزاري فرانسه 83,1,30
2 و 4 و 5 و 6 و 7 و اسرائيل و سلاحهاي هسته اي ـ نوشته ; « آونر
كوهن » ـ ترجمه ; رضا سعيدي محمدي ـ ناشر; دفتر مطالعات
سياسي و بين المللي
3 ـ سياست و حكومت رژيم صهيونيستي . تاليف ; موسسه
مطالعات فلسطيني ـ ترجمه ; مركز مطالعات و تحقيقات
انديشه سازان نور ـ ناشر : انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامي
نيروگاه اتمي رژيم صهيونيستي موسوم به « ديمونا »
در 1336 توسط فرانسويها و به تلافي تحقير شدن
پاريس در جنگ عليه جمال عبدالناصر بر سر بحران
كانال سوئز احداث شد
يك پژوهشگر مركز اسناد امنيت ملي
آمريكا : ازابتدا آمريكائيها در موقعيتي نبودند كه
بتوانند برنامه هسته اي اسرائيل را متوقف سازند
زيرنويس عكس :
تصوير هوايي از نيروگاه « ديمونا » در صحراي « نقب » فلسطين
اشغالي
نيروگاه « ديمونا »
