جهان در انتظار تو مي باشد
در انتظار تو اي خوب
اي عزيزترين
و دست عاطفه و عشق
در تباهي بيداد
بيدادهاي شدادي
اميد آمدنت را
درون مزرع دل هاي خلق كاشته است
و نام پاك تو را
به روي خط نگاه زمان
نگاشته است .
تو خوب مي داني
آري
تو خوب مي داني
براي هر كه دلش در هواي عشق تپيد
و روشنايي صبح و سپيده را مي خواست
سرود سبز پرنده
طنين گام بهار
طلوع مشرقي چهره مقدس تو است
هزار پنجره باز است
هزار پنجره خاموش
و نام پاك تو را بادهاي نجواگر
براي جنگل و دريا
به ارمغان برده است .
و هر كه نام تو را از زبان باد شنيد
براي آمدنت ـ
هزار دست دعا
سوي آسمان برده است .
جهان در انتظار تو مي باشد.
ث سيد مصطفي موسوي

سياه روتر از آنم كه جرات كنم به سپيدارهاي باغت نزديك شوم , بي مايه تر از آنم كه داراييم كفاف خريدن يك شاخه لبخند را براي لبانت بدهد.
دلم هر جايي تر از آن است كه بتواند شبي , ساعتي يا حتي به قدر چند جمله اي با تو خلوت كند. اما شكسته تر از آنم كه به انكسارم رحم نكني و تكيده تر از آنم كه راضي بشوي استخوان هايم زير بار بي اعتنايي ات خرد شودو دست خالي تر از آن كه دست رد به سينه ام بزني !
چه آرزوهايي برايم در سر داشتي و به بارور شدنم چه اميدها كه نبسته بودي ! چه خاطره هايي شيرين داشتم از هم صحبتي با تو و چه جام هايي از نور ناب نوشيده بودم از كلامت !
چرا عقب افتادم از قافله ات چرا جا ماندم از كاروانت چه شد كه تا به خود جنبيدم , وسط صحرا زمين گير خفت خود شدم و ديگر از تو حتي سوسويي هم پيدا نبود
تقصير كه بود
من ... آري ! اين من بودم كه خودم را برابر وسوسه ابليس باختم , من بودم كه از قلندي , فقط سر تراشيدنش را مي دانستم , من بودم كه بريدم , من بودم كه كم آوردم و آن وقت چشم گشودم و ديدم كارم دارد به جاي باريك ترك تو مي كشد!
مني كه تو را در بهاري ترين سپيده بي ابرترين قله ها يافته بودم , حالا از قعر پاييزي ترين غروب هاي پست ترين دره ها , صدايت مي زنم و باوركن ايمان دارم كه انعكاس هق هق و بازتاب هاي هايم به گوشت مي رسد و تو با اين كه مي شنوي ... نه , نبايد با پايان بردن اين جمله به سوي تو تير اتهام اندازم , بايد به خودم نشتر اعتراف بزنم .
باز هم اين منم كه اشكم بي بهره از اضطرار است و ضجه ام خالي از اصرار! زيرا نمي شود گداختگي دلي به چشمت بيايد اما قدمي براي تسلايش برنداري , نمي شود تب و تاب را و پريشاني را ببيني و براي دستگيري , پا پيش ننهي , نمي شود سرانگشتي به ضريح توسلت , دخيل بزند و تو از گره گشايي دريغ كني !...
تو داري شبانه , گوشه گوشه اين درياي توفاني را مي كاوي . بادبان هايي به بلنداي قامتت افراشته اي و هزاران ريسمان ناگسستني براي نجات آويخته اي و پيشانيت تا به بيكران ها مي تابد , اما بايد پنجه غريق هم از ميان گرداب بيرون آمده باشد تا تو خودت را برساني و بيرونش بكشي !
اگر تو را فراموش كرده باشد , حق داري سراغش را نگيري و بگذاري بازيچه التهاب امواج شود , حق داري !....
ولي بيا و به حق آن نان و نمكي كه سر سفره كرامتت خورده ام , لحظه اي از اين غفلت زدگي من درگذر تا برايت بگويم : وقتي آدم دارد غرق مي شود , اضطراب , فريادش را در گلو خفه مي كند!
كسي كه يك عمر در عرشه كشتي تو زيسته و به ناز و نعمت عاطفه ات , خو كرده وقتي ببيند خودش با پاي خودش به ميان ورطه پريده , واقعا رويش نمي شود چيزي طلب كند. حتي اگر آن خواهش , رها كردنش از تباهي باشد , به خودش اجازه نمي دهد به تو اعتراض كند , به درگاهت شكوه كند , عريضه بنويسد يا دست تظلم برآورد! احساس مي كند مجبور است با رنجش كنار بيايد و بغضش را ته نشين حنجره اش كند و با اين حال از شرح حال و روزش براي تو سر باز زند...!
اما خوب كه گوش مي سپارم , انگار نجواي تو از ميان هياهوي بوران , حرف ديگري دارد! تو مي گويي : « مي دانم كه زلال دلبستگي ات به من را گل آلود كرده اي , خبر دارم موريانه هاي نافرماني چه بر سر كلبه سرسپردگيت آورده اند , از هر تپشي و هر ضرباني كه قلبت دارد , قصه كسالت و ياست را شنيده ام . اما آخرش چه مگر غير از خانه من پناهگاهي پيدا مي كني مگر جز من كسي هست كه زير سايه اش , آوارگيت را از ياد ببري مگر نزديك تر از من عزيزي پيدا مي كني يا دلسوزتر از من , رفيقي را مي شناسي مگر نمي داني كه من سرچشمه حياتم و هر چه سواي من سراب مردگي است پس چه مي گويي ! دست بر دست نهادن و به من پناهنده نشدن چه فايده اي برايت دارد ... بيا براي يك بار هم كه شده , دلت را به درياي مهر من بزن و همه آن چه تاكنون كرده اي به كناري بگذار و بي آن كه به گذشته ات فكر كني , از ژرفاي ضميرت مرا بخوان ! آن وقت مي بيني كه همان دم , سبكبال در آسمان آغوشم پروازت مي دهم و تو مي تواني تا همان قله هاي بي ابر , ديده در ديده من اوج بگيري ... » .
سعيد مقدس
بيا براي يكبار هم كه شده , دلت را به درياي مهر من بزن و همه آنچه تاكنون كرده اي به كناري بگذار و بي آنكه به گذشته ات فكر كني , از ژرفاي ضميرت مرا بخوان , آنوقت مي بيني كه همان دم , سبكبال در آسمان آغوشم پروازت مي دهم و مي تواني تا قله هاي بي ابر , ديده در ديده من اوج بگيري .

در برنامه هاي مدون پنج ساله كشور , حمايت از كشاورزان و افزايش توليدات كشاورزي , به عنوان يكي از محورهاي اصلي توسعه مورد توجه مسئولان و دولتمردان قرارگرفته است , اما با گذشت سه دوره از برنامه هاي مورد اشاره . متاسفانه هنوز بخش كشاوزي در پاره اي از نقاط كشور از قافله توسعه عقب مانده و به دليل نبود يك برنامه ريزي صحيح و هماهنگي لازم , چرخه توليد محصولات كشاورزي و بازار اين محصولات دچار نوعي سرگرداني شده است . ادامه چنين روندي ضايعات بيشتر محصولات كشاورزي و بخصوص توليدات باغي را به همراه دارد و زيان عمده آن متوجه كشاورزان و مصرف كنندگان است .
شايد سخن گفتن از كاستي ها در حوزه كشاورزي ايران با توجه به توانمنديهاي كشور در اين حوزه , تكرار مكررات باشد اما واقعيت اين است كه مي توان با يك برنامه ريزي صحيح و متناسب با موقعيت هر منطقه , جلوي زيان بيشتر را گرفت و در شرايطي كه با خشكسالي هاي مستمر روبرو هستيم و منابع آب روز به روز كاهش مي يابد , كاري كنيم كه اين ماده حيات بخش هدر نرود و محصولي كه از آن به دست مي آيد قابل استفاده باشد و به موقع وارد بازار مصرف شود.
شهرستان جهرم به عنوان قطب كشاورزي استان فارس به ويژه در بخش توليد مركبات , از جمله مناطق مطرح كشور است , اما متاسفانه همه ساله قسمت عمده اي از محصولات باغ هاي مركبات اين شهرستان به دليل نرسيدن به موقع به بازار مصرف از بين مي رود و باغداران را متحمل زيان سنگيني مي سازد.
كشاورزان جهرم علت وجود اين وضع را نبود سردخانه هاي مجهز و صنايع تبديلي بخش كشاورزي در منطقه مي دانند و بر اين عقيده اند اگر چنين امكاناتي فراهم شود , محصولات كشاورزي كه عمده ترين آن مركبات است در سردخانه ها نگهداري شده و به موقع روانه بازار مي گردد.
از سوي ديگر صنايع تبديلي محصولات كشاورزي نيز از جمله صنايعي است كه كمبود آن در شهرستان جهرم و با مناطق ديگر كشور كه موقعيت مشابهي دارند به شدت احساس مي شود. خشكسالي هاي مستمر , بارندگي هاي بي موقع , توفان و سيلاب هاي بهاري از يك سو ونبود واحدهاي نگهداري محصولات باغي و صنايع تبديلي از سوي ديگر , كشاورزي شهرستان جهرم را در موقعيت بحراني قرار داده است , موقعيتي كه بايد هرچه زودتر مورد توجه و حمايت مسوولان قرار گيرد تا به نابودي هزاران هكتار از مستعدترين باغهاي مركبات و اراضي كشاورزي در اين شهرستان نيانجامد.
رضائيان