عبدالله موسوي
« ولو ان اشياعنا وفقهم الله لطاعته علي اجتماع من القلوب
في الوفا بالعهد عليهم لما تاخر عنهم اليمن بلقائنا و لتعجلت
لهم السعاده بمشاهدتنالله »
اگر شيعيان ما كه خدا در اطاعت خود موفقشان بدارد , در
وفاي به پيمان ما يكدل و يك جهت مي بودند ميمنت ملاقات ما
به تاخير نمي افتاد و زود به سعادت ديدار ما نايل مي شدند.
از پيام امام عصر(عج ) به شيخ مفيد
از وراي قرون , چون كوهي استوار از صبر , بر
اسبي راهوار از عزم مي آيد... در دستان آسمانيش
براي سركوبي نامردمان , شمشير مي خروشد و براي
هدايت مردمان , قرآن مي درخشد; مي آيد چون
شهابي درخشان در تيره ترين شب بشريت . مي آيد
چون قامت بلند راستي در جنگل هراس انگيز
ناراستي ها , عمامه محمد(ص ) بر سر , پيراهن
محمد(ص ) در بر , پاي افزار محمد(ص ) بر پا , قرآن
محمد(ص )در سينه , و شمشير علي (ع ) در دست ; با
مهر زهرا(س ) , صبر حسن (ع ) , شجاعت
حسين (ع ) , عبادت سجاد(ع ) , علم باقر(ع ) , صدق
صادق (ع ) , بردباري كاظم (ع ) , رضاي رضا(ع ) ,
جود جواد (ع ) , هدايت هادي (ع ) هيبت
عسكري (ع ) مي آيد...
سراپا نماد نبوت و ولايت است , تمام پيامبران
را در خويش دارد و چيزي بيش .
چون آدم , آدميتي نو را بنياد مي نهد , چون نوح
با كوله بار صدها سال درد و ستم كشي بر پشت , خدا
را بر كافران مي خواند , چون ابراهيم (ع ) نداي
توحيد در مي دهد و بت ها را سرنگون مي كند , چون
موسي (ع ) بر فرعونيان ستمگر مي شورد , چون
عيسي (ع ) انسانيت مرده را زنده مي سازد , و چونان
محمد(ص ) صلاي فلاح عالميان برمي دارد... .
آيينه پرستش حق ازلي است , آنگاه كه به نماز
مي ايستد , و طنين وحي پيامبران در گفتار او چون
به موعظه مي نشيند; فريادش قرون را در مي نوردد
و شمشير خشمش فرعونيان را براي ابد در هرم
نابودي دفن مي كند.
قيامش كه همسنگ قيامت است , قيامت دنيا را
برمي انگيزد و ظهورش كه مظهر ديانت است دين را
بر جهان حكمفرما مي سازد; دستانش كه
شاخه هاي پربار درخت امامت است زمين را به
آسمان پيوند مي زند , و گفتارش كه قرين وحي
خداست فرشتگان را به همسايگي انسان فرا
مي خواند... .
چون برمي خيزد ضلالت به خاك مي افتد , و
چون سر برمي دارد هدايت قيام مي كند; قيامش
مسلخ تباهي هاست , و نامش مرگ نامردمي ها;
آغازش , پايان جباران است و دوامش استمرار
صلاح درستكاران , غيبتش شب يلداي مشتاقان
ستمديده اوست , و ظهورش صبح راستين محبان
به جان رسيده او... .
سيطره حكومت الله را به اذن الله بر جهان
تثبيت مي كند , و ژرفاي معناي ناشناخته خلافت
انسان را بر جهانيان آشكار مي سازد; وجودش
تفسير خداست , و غيبتش تفسير غيب , و ظهورش
تفسير معاد , و قيامش تفسير تعهد و جهاد , و
كلامش تاويل قرآن , و نگاهش تموج درياي مهر
پيامبران بر گمشدگان ... و سرانجام اوست كه كاروان
دين را به سر منزل مقصود مي رساند , و بر رسالت
پيامبران و زحمات آنان وصول و حصول
مي بخشد... .
اعتقاد به حضرت مهدي موعود(ع ) تنها به
شيعيان مربوط نمي شود بلكه اهل تسنن نيز در
روايات بسيار از ظهور و حكومت او در آخرالزمان
خبر داده اند; حتي پيروان اديان ديگر مانند يهود و
نصاري و زرتشتيان و هندويان به ظهور يك مصلح
بزرگ الهي اذعان و اعتراف دارند و آن را انتظار
مي برند. در كتاب « ديد » كه نزد هندويان از كتب
آسماني است آمده :
« پس از خرابي دنيا پادشاهي در آخرالزمان
پيدا شود كه پيشواي خلايق باشد و نام او منصور
است , و تمامي عالم را بگيرد و به دين خود درآورد
و همه كس را از مومن و كافر بشناسد و هر چه از
خدا خواهد برآيد » (بشارت عهدين , ص 245 ) .
و در كتاب « جاماسب » شاگرد زرتشت ذكر
شده :
« مردي بيرون آيد از زمين تازيان از فرزندان
هاشم , مردي بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق و
بر دين جد خويش بود , با سپاه بسيار , و روي به
ايران نهد و آبادان كند و زمين پر داد كند و از داد
وي باشد كه گرگ با ميش آب خورد » (بشارت
عهدين , ص 258 )
و در كتاب « زند » كه از كتاب هاي مذهبي
زرتشتيان است آمده :
« آنگاه فيروزي بزرگ از طرف ايزدان مي شود ,
و اهريمنان را منقرض مي سازند و تمام اقتدار
اهريمنان در زمين است و در آسمان راه ندارند , و
بعد از پيروزي ايزدان و برانداختن تبار اهريمنان ,
عالم كيهان به سعادت اصلي خود رسيده بني آدم بر
تخت نيكبختي خواهند نشست . » (بشارات عهدين ,
ص 238 )
و در « تورات » در سفر تكوين از دوازده امام كه
از نسل اسماعيل پيامبر به وجود مي آيند سخن گفته
شده است :
« و در حق اسماعيل ترا شنيدم , اينك او را
بركت داده ام و او را بارور گردانيده و به غايت زياد
خواهم نمود و دوازده سرور توليد خواهد نمود و او
را امت عظيمي خواهم نمود(سفر تكوين 17 : 20 ) .
و در « مزامير » حضرت داود(عليه السلام )
نوشته است :
« ... و اما صالحان را خداوند تاييد مي كند...
صالحان وارث زمين خواهند بود و در آن تا هميشه
ساكن خواهند بود » (مزمور 37 , بند 37 ـ 10 )
و در قرآن كريم همين فراز از زبور داود(ع ) ياد
شده است :
« ولقد كتبنا في الزبور من بعدالذكر ان الارض
يرثها عبادي الصالحون . ما در زبور داود به دنبال
ذكر نوشتيم كه بندگان شايسته ما وارث زمين
خواهند شد . ( سوره انبيا آيه 105 )
پيامبر عزيز اسلام (ص ) و هر يك از ائمه اطهار
(عليهم السلام ) نيز بارها و بارها در مناسبت هاي
گوناگون از حضرت مهدي (عج ) و ظهور و قيام و
غيبت طولاني و ديگر ويژگي هاي آن گرامي خبر
داده اند و بسياري از ياران و پيروان اين اخبار و
احاديث را نقل كرده اند; مولف كتاب « الامام
المهدي » نام پنجاه نفر از صحابه پيامبر و نام پنجاه
نفر از تابعين را كه احاديث مربوط به حضرت
مهدي را نقل كرده اند ذكر مي كند.
برخي از شعراي بزرگ و معروف , مضمون اين
احاديث را ده ها سال , بلكه متجاوز از يك قرن پيش
از تولد حضرت مهدي (عج ) در اشعار خود بيان
كرده اند :
« كميت » شاعر مبارز و نستوه شيعي (متوفاي 126
هجري ) شعري در مورد مهدي موعود در حضور
امام باقر(ع ) قرائت كرد و از زمان قيام آن گرامي
سوال نمود(الغدير ج 2 ص 203 ـ
201 )
« اسماعيل حميري » شاعر شهير عرب (متوفاي
173 هجري ) پس از تشرف به خدمت امام صادق
(ع ) قصيده اي طولاني سروده و از جمله در آن
مي گويد :
« ولي امر و قائمي كه جانم مشتاق اوست
غيبتي دارد كه بدون ترديد غايب خواهد شد ,
درودهاي خدا بر اين غايب باد.
مدتي در پس پرده غيبت مي ماند و سپس
ظهور مي كند و شرق و غرب جهان را پر از عدل و
داد مي سازد » (الغدير ج 2 ص
247 )
« دعبل خزايي » شاعر تواناي سده سوم هجري
(متوفاي 246 ) در قصيده اي كه در خدمت امام
رضا(ع ) خواند چنين سروده است :
« فلولاالذي ارجوه في اليوم اوغد
تقطع نفسي اثر هم حسرات
خروج امام لامحاله خارج
يقوم علي اسم الله و البركات
اگر آنچه امروز يا فردا اميد وقوع آن را دارم
نمي بود دلم از حسرت و اندوه برايشان (اهل
بيت (ع )) پاره پاره مي شد.
و آن اميد به قيام امامي است كه بدون ترديد
قيام خواهد كرد , كه با نام خدا و همراه با بركات
الهي قيام مي فرمايد » (الغدير ج 2 ص 360 , فصول
المهمه ص 249 )
هنگامي كه دعبل اين ابيات را خواند , امام
رضا(ع ) سر برداشت و فرمود :
« اي خزاعي , اين اشعار را روح القدس بر زبان
تو جاري ساخته است » , آنگاه فرمود « آيا مي داني
آن امام كيست »
دعبل عرض كرد : « فقط شنيده ام كه امامي از
دودمان شما خروج مي فرمايد و زمين را پر از عدل
و داد مي سازد. »
فرمود : « اي دعبل , امام بعد از من پسرم محمد
(امام جواد) و بعد از او پسرش علي (امام هادي ) و
بعد از او پسرش حسن (امام عسگري ) است , و پس
از حسن پسرش حجت قائم است كه در غيبت او
انتظارش را مي برند و به هنگام ظهور مطاع خواهد
بود , و اگر از دنيا يك روز باقي نمانده باشد خدا آن
روز را طولاني مي سازد تا قائم خروج نمايد و زمين
را پر از عدل و داد سازد چنان كه از جور پر شده
است » . (فصول المهمه ص 251 )
بسياري از علماي اهل تسنن و علماي شيعه
احاديث و اخبار مربوط به حضرت مهدي (عج ) را
در كتاب هاي خود ذكر كرده اند; اسامي 106 نفر از
آنان در كتاب « نويد امن و امان » ياد شده است و نيز
نام 38 نفر از آنان در كتاب « المهدي المنتظر » تاليف
محمدحسن آل ياسين آمده است .(نويد امن و امان
ص 92 ـ 98 , المهدي المنتظر ص 80 ـ 82 )
« مسند احمد بن حنبل » متوفاي 241 هجري ,
و « صحيح بخاري » متوفاي 256 هجري , از جمله
كتب معتبر اهل تسنن است كه قبل از تولد امام قائم
(عج ) نوشته شده اند و احاديث مربوط به امام قائم
(عج ) را نقل كرده اند.
احاديث و اخبار مربوط به آن حضرت آن قدر
زياد است كه كمترم وضوعي از مسائل اسلامي به
اين پايه مي رسد. مولف كتاب « امام مهدي »
مي نويسد : اگر اخبار رسيده از طريق شيعه و سني
شماره گردد روي هم رفته درباره امام مهدي (عج )
به بيش از شش هزار روايت برمي خوريم كه مسلما
شماره بزرگي است و حتي در مورد بسياري از
مسائل بديهي اسلام كه مسلمانان در آنها ترديدي
ندارند اين مقدار روايت وارد نشده است .
به عنوان نمونه دو روايت از طريق شيعه و سني
ياد مي كنيم ; در مسند احمدبن حنبل يكي از ائمه
چهارگانه اهل سنت آمده است :
« رسول خدا(ص ) فرمودند : شما را به مهدي
بشارت مي دهم , او در امت من مبعوث مي شود در
حالي كه امت در اختلاف و لغزش هاست , پس
زمين را پر از عدل و داد نمايد , همان طور كه پر از
ظلم و جور شده باشد , اهل آسمان , و اهل زمين از
او راضي و خشنود مي شوند ... » (مسند ج 2 ص 37 )
و در كتاب كافي كه از كتب اصول شيعيان است
مي خوانيم :
« اصبغ بن نباته مي گويد خدمت امير مومنان
علي (ع ) شرفياب شدم , آن حضرت را ديدم كه در
فكر فرو رفته است و با انگشت مبارك زمين را
مي كاود; عرض كردم چرا شما را در فكر مي بينم آيا
به زمين ميل و رغبتي داريد
فرمودند : نه به خدا سوگند , هرگز رغبتي به
زمين و به دنيا نداشته ام , در مورد مولودي فكر
مي كنم كه از نسل من و يازدهمين نفر از فرزندان من
است و او(مهدي ) است همان كه زمين را از عدل و
قسط پر مي سازد همچنان كه از ظلم و جور پر شده
باشد; براي او غيبت و حيرتي است كه گروه هايي
در آن گمراه مي شوند و گروه هايي ديگر , به هدايت
مي رسند » (اصول كافي ج 1 ص 338 ) .
اينك همنوا با منتظران حضرت مهدي
(ارواحنا فداه ) روي دل به سوي آن قبله جان ها
كنيم و فرازي از زيارت آن گرامي را بخوانيم و در آن
بينديشيم .
اشهدان بولايتك تقبل الاعمال و تزكي الافعال
و تضاعف الحسنات و تمحي السيئات فمن جا
بولايتك و اعترف بامامتك قبلت اعماله و صدقت
اقواله و تضاعفت حسناته و محيت سيئاته و من
عدل عن ولايتك و جهل معرفتك و استبدل بك
غيرك كبه الله علي منخره في النار و لم يقبل الله له
عملا و لم يقم له يوم القيمه وزنا »
« گواهم كه به ولايت تو اعمال پذيرفته مي شود ,
و كردارها پاك مي گردد , و كارهاي نيكو افزايش
مي يابد و گناهان محو مي شود , پس هر كس ولايت
تو را داشته و به امامت تو معتقد باشد اعمالش
مورد پذيرش قرار مي گيرد و گفتارش تصديق
مي شود و نيكي هايش افزايش مي يابد و بدي هايش
محو مي گردد , و هر كس از ولايت تو رو بتابد و به
شناخت تو جهالت بورزد و غير تو را به جاي تو
برگزيند خداوند او را به رو در آتش افكند و عملي
از او نپذيرد و در قيامت اعمال او را نسجند...
(مفاتيح الجنان , ص 684 زيارت حضرت
صاحب الامر(عج )) »
زيباست كه در پايان مقال جهت تزيين سخن و
عرض ارادت به پيشگاه مقدس مولاي مكرم
حضرت حجه بن الحسن المهدي (ارواحنا الفداه )
گزيده اي از چكامه شيوايي را كه در پايان كتاب
« نجم الثاقب » آمده است درج كنيم و از خداي
متعال تعجيل فرج و ظهور آن يوسف پنهان از نظر را
مسئلت داريم :
چون نبوديم مرد ميدانش
همه گشتيم نقش ايوانش
در گريبان كشيد سرخورشيد
زآفتاب رخ درخشانش
زان دهان غنچه بايد از غيرت
تا بدامن درد گريبانش
گوهر از قعر بحر مي آيد
به تماشاي آب دندانش
با پريشانيم عجب جمع است
خاطر طره پريشانش
حيرتي دارم از چنين رخسار
هم از آن كس كه نيست حيرانش
به غلامي دهد گرش مپسند
يوسف خويش پير كنعانش
عار دارد ز ملك اسكندر
تشنه فيض آب حيوانش
داد جان را سروش عالم غيب
مژده اي از وصال جانانش
كز وجود امام خاتم كرد
ختم , حق بر زمانه احسانش
حجه الله مهدي موعود
مظهر دين حق و برهانش
همچو شير خدا به پيكر كفر
ضيقم ذوالفقار غژمانش
درود شرك را ز روي زمين
همچو خاشاك داس برانش
گرگ با پاس او برد هر روز
شكوه ميش پيش چوپانش
گويي اين طارم بلند اساس
همچو گويي است پيش چوگانش
جنت و دوزخند روز جزا
مزد شكر و جزاي كفرانش
دستگيري كن از وفا ورنه
سيل آفات كند بنيانش
تا خدايي كند خداي جهان
آنكه عام است لطف و احسانش
خاصه لطف كردگار بود
آنكه محكم به تست پيمانش
سراينده اين چكامه , حسينعلي نوري
متخلص به « وفا » است و آن را بيش از يك
قرن پيش به مناسبت نيمه شعبان و سالروز
ميلاد امام قائم (عليه السلام ) سروده است .
پيامبر عزيز اسلام و
هر يك از ائمه اطهار
(عليهم السلام ) نيز
بارها و بارها در
مناسبت هاي گوناگون
از حضرت
مهدي (عج ) و ظهور و
قيام و غيبت طولاني و
ديگر ويژگي هاي آن
گرامي خبر داده اند
|
انتشار شماره جديد فصلنامه « انتظار
موعود »
|
شماره جديد فصلنامه علمي تخصصي « انتظار موعود »
منتشر شد.
اين نشريه كه ويژه موضوع مهدويت و امام مهدي (عج )
است , به همت بنياد فرهنگي حضرت مهدي موعود در قم
انتشار مي يابد.
در اين فصلنامه كه دهمين شماره از اين نشريه است ,
مطالبي تحت عنوان : رويكردهاي جديد كلامي در حكومت
مصلح , ضرورت توسعه فرهنگ عدالت پذير براي نيل به جامعه
عدل موعود , امام مهدي (عج ) منجي اسلام , مهدويت از
ديدگاه دين پژوهان و اسلام شناسان غربي , مهدويت و زندگي
سياسي معاصر اسلامي , سيره قضايي حضرت مهدي ,
متمهديان و مدعيان مهدويت , تاملي در روايات علائم ظهور ,
دفاع از روايات مهدويت , مروري بر زيارت حضرت
صاحب الامر(عج ) و... به چشم مي خورد.
اين فصلنامه در 320 صفحه چاپ شده و علاقمندان به
تهيه آن مي توانند با تلفن 7737801 تماس حاصل نمايند .
| |