بسم الله الرحمن الرحيم
وقتي در روز 22 خرداد سال 1377 , نماينده دولت آمريكا
در وين « پروتكل الحاقي » آژانس بين المللي انرژي هسته اي » را
امضا مي كرد , اكثر نمايندگان حاضر در اين اجلاس عميقا به
اين اقدام آمريكا به عنوان نوعي ترفند فريبكارانه مي نگريستند.
زيرا همواره نزد افكار عمومي جهان اين اعتقاد وجود داشته كه
آمريكائيها قوانين بين المللي را تنها تا جائي مي پذيرند و تحمل
مي كنند كه آن را در راستاي منافع خود ببينند و در غير اين
صورت كمترين ابائي از زير پا نهادن آنها ندارند و اين
بي اعتنائي را نيز هيچگاه نقض قوانين و تعهدات شناخته شده
بين المللي نمي شمارند.
اكنون پس از گذشت نزديك به 6 سال از اقدام آن زمان
نماينده آمريكا در وين , صحت آن بدبيني بين المللي به اثبات
رسيد و اعلام مشروط كردن همكاري آمريكا با آژانس
بين المللي انرژي هسته اي نشان داد كه تشخيص و شناخت
افكار عمومي جهان نسبت به سياستهاي مزورانه و فريبكارانه
آمريكائيها تا چه حد بر واقعيت منطبق است .
مصوبه ديروز سناي آمريكا نشان داد دولتي كه قوانين
بين المللي را به صورت چماقي بر بالاي سر كشورهاي جهان
قرار داده چگونه خود با رفتار خود اين قوانين و معيارها را
مورد استهزا و تمسخر قرار مي دهد. براساس شرطي كه سناي
آمريكا ديروز هنگام تصويب « پروتكل الحاقي » تعيين كرد , اين
كشور در صورتي كه هر يك از بازرسي هاي بين المللي از مراكز
هسته اي خود را مغاير با منافع ملي خويش تشخيص دهد ,
اجازه انجام آن را نخواهد داد.
اين موضع وهن انگيز كه به منزله بي حرمتي علني به درك و
شعور جامعه جهاني است , در حالي از سوي سناي آمريكا
مطرح مي شود كه كاخ سفيد در برابر هر دولت ديگري كه در
مقابل آژانس مزبور همين رفتار را برگزيند , به شدت به خشم
آمده و آن دولت يا كشور را مورد تهديد قرار مي دهد.
دقيقا به همين دليل وقتي جرج بوش دربهمن سال گذشته
از سناي آمريكا خواست تا پروتكل الحاقي را مورد تصويب
قرار دهد نيز هيچ سياستمدار عاقلي در جهان اين درخواست را
به حساب پايبندي رئيس جمهور آمريكا به مقررات بين المللي
نگذاشت بلكه از آن به عنوان ترفند ديگري براي فريب افكار
عمومي جهانيان و فراهم آوردن زمينه هاي بيشتر براي اعمال
فشار بر كشورهاي مستقل جهان ياد كرد. مصوبه ديروز سناي
آمريكا نيز پاسخي به درخواست فريبكارانه بهمن ماه رئيس
جمهور آمريكا بود.
آمريكائيها به آژانس بين المللي انرژي اتمي به عنوان يكي
از ابزارهاي اراده خود براي مبارزه با دولتهاي مستقل جهان
مي نگرند . اين تفكري است كه از 50 سال پيش كه اين آژانس با
فشار آيزنهاور رئيس جمهور وقت آمريكا و در اجلاس هشتم
مجمع عمومي سازمان ملل شكل گرفت , همواره جز
سياستهاي راهبري كاخ سفيد بوده است .
