« عبدالغني اركيبايف » رئيس مجلس قرقيزستان ديروز با آقاي سيد محمد خاتمي رئيس جمهور كشورمان ديدار و گفت وگو كرد.
به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي به نقل از دفتر امور رسانه هاي نهاد رياست جمهوري آقاي خاتمي در اين ديدار با اشاره به علاقمندي تهران بيشكك براي گسترش مناسبات باسابقه و عميق دو كشور بر تسريع در اجرايي و عملي شدن موافقتنامه هاي امضا شده در ديدارهاي روساي جمهور دو كشور تاكيد كرد.
وي ارتباط مجالس دو كشور را كه نمايندگان ملتها هستند مهم خواند و آن را نشانه نزديكي دو ملت و پشتوانه برنامه هاي دو دولت دانست .
رئيس جمهور با تاكيد بر تحكيم همكاريهاي منطقه اي گفت : منطقه ما براي توسعه و پيشرفت بيش از هر چيز نيازمند ثبات و امنيت است و تهران و بيشكك در اين خصوص ديدگاههاي مشترك دارند.
آقاي خاتمي با تبيين حضور بيگانگان در منطقه به بهانه مبارزه با تروريسم افزود : كشورهاي منطقه آسيبهاي بسياري از تروريسم اشغال و درگيريهاي مختلف متحمل شده اند.
رئيس جمهور اظهار اميدواري كرد با استقرار دولت مركزي افغانستان و اجراي قانون اساسي اين كشور ثبات در افغانستان برقرار شده و زمينه حضور بيگانگان از بين برود.
آقاي خاتمي همچنين همكاري در مبارزه با توليد و قاچاق مواد مخدر را ضروري دانست و گفت : اين آفت شوم بيش از همه كشورهاي دنيا به همسايگان افغانستان ضرر رسانده است كه اميدواريم با كمك دولت مركزي اين كشور و جهان سايه اين معضل شوم از سر جهانيان رخت بربندد.
اركيبايف رئيس مجلس قرقيزستان نيز در اين ديدار با ابلاغ سلام گرم « عسگر آقايف » رئيس جمهور كشورش به آقاي خاتمي ديدارهاي اخير مقامات عاليرتبه دو كشور را در ارتقاي سطح مناسبات مهم ارزيابي كرد و آن را نشانه عزم جدي مسئولان براي گسترش همكاريهاي دو جانبه دانست .
وي به تلاشهاي انجام شده براي تقويت روابط مجالس دو كشور و موفقيتهاي ايران در عرصه هاي اقتصادي اشاره كرد و از افزايش مبادلات تجاري و تبادل خدمات علمي و مهندسي و حضور شركتهاي دولتي و خصوصي ايران وقرقيزستان در بازارهاي دو كشور ابراز خرسندي كرد.

دكتر حسن سبحاني

استمرار دشمني و عناد قدرت هاي استكباري جهان با انقلاب اسلامي ايران وكشوري كه مفتخر به برپائي نوعي نظام سياسي از اين انقلاب گرديده و بخصوص تعميق اين دشمني و عداوت ايجاب مي كند تا كساني كه به انواعي از راهبردهاي بلندمدت براي توفيق اين نظام سياسي مي انديشند متناسب با شرايط و چگونگي اتخاذ راهبردهاي خصم و خصمانه و پشتوانه سالهاي طولاني تجربه و ممارست در تعامل با دنياي سلطه گران و مواضع و اقدامات آنان در شرايط جديدي كه با نزديك بودن به آغاز كار مجلس هفتم پيش روي كشور قرار داده شده است به اتخاذ مواضع بايسته اي براي جمهوري اسلامي ايران در ديپلماسي خارجي مبادرت نمايند; مواضعي كه به تحقيق سيرآب شدن از سرچشمه اقدامات و مجاهدات داخل كشور مي تواند توفيق ديپلماسي و تعاملات سياسي خارجي كشور را مقتدرانه و پرشتاب تر نمايد و به دلمشغوليهاي نامتناسب باشئونات يك كشور انقلابي پايان بخشد و كشور را از ورطه روزمرگي هاي مرگبار نجات دهد.
شايد در يك دسته بندي نه چندان دقيق در مجموعه سياست هاي اتخاذ شده ايران در ارتباط با كشورهائي كه تمايل و انگيزه در دولت هاي آنان به سلطه و اقتدار يكطرفه وجود دارد دو نوع رويكرد قابل احصا و پيگيري باشد. در نوع اول از رويكردهاي مطرح در كشور ادبيات سياسي افتخارآميز و معطوف به رعايت عزت و رسميت جايگاه مستقل كشور در عرصه جهاني وجه غالب و مسلطي دارد و مسئولان كشور و كارگزاران سياست خارجي با اين برداشت كه نه تنها هيچ دليلي براي مماشات و كوتاه آمدن كشور در اعلام مواضع و پيگري اهداف انقلابي اش در قبال كشورهاي ديگر جهان با رعايت موازين و قواعد شناخته شده منصفانه بين المللي وجود ندارد بلكه پشتيباني و اراده سياسي ملتي رشيد و مصمم براي پيروزي و آماده پرداختن هزينه هاي معطوف به ظفرمندي در بسط عقايد ايدئولوژيك ايجاب مي كند تا با پرهيز از هرگونه انفعال در عرصه ديپلماسي از جايگاه توان و مواضع ايران اسلامي در جهان معاصر دفاع شده و با استفاده از مباني عقيدتي والا و ارزنده اي كه با اهداف و اصول يك دين وحداني يعني اسلام كه آخرين اديان الهي و كامل ترين آنهاست مطابقت دارد در رفع تحقير ناشي از كاستي ها و آلام و رنج و مرارت و فقري كه بشر معاصر به خاطر ابتلاي به بيعدالتي و ظلم از آن ها در رنج و عذاب است رسالت تاريخي خود را ايفا نمايند و بدين ترتيب در عرصه ارائه راهكارها و نظريه هاي مولود ذهنيت انسان هاي احتمالا مصلح و البته در مواردي نژادپرست و قبيله گرا (عليرغم جهاني سازي و يا جهاني شدن امور جهان معاصر) با معرفي سازگار و توانمند اصول و آرمان ها و شيوه هاي عملياتي اسلام سياسي كارزاري از چالش انديشه هاي مدعي در فراهم آوردن سعادت براي انسان خسته روزگار ما بوجود آورند و كارآمدي و كارآئي مدعيان اين عرصه ها را به محك تجربه بيازمايند.
در رويكردي كه در ديپلماسي خارجي كشور قابل شناسائي است اين معني مشاهده مي شود كه در تعامل با قدرت هاي موضوع اين مكتوب بايد قاعده را بر آن گذاشت كه به هرحال آنان به هر دليلي نظمي را بر دنياي معاصر تحميل كرده اند و بديهي است براي كساني كه نخواهند تن به اين نظم تحميلي و البته يك طرفه بدهند محلي از اعراب براي اظهار نظر و حفظ منافع وجود ندارد. اينان با تاثيرپذيري آگاهانه و يا ناآگاهانه از ادبيات و مواضع و چالش هاي مطروحه از سوي قدرتهاي سلطه گر به بيهوده بودن اتخاذ مواضع انقلابي و عدالت خواهانه از سوي كشور در قبال مواضع قدرت هاي سلطه بر اقتصاد و سياست و جهان معاصر اشاره مي كنند و بر آن هستند كه بگويند عصر ايدئولوژي هاي گذشته و ما بايد با اتخاذ مواضع تعاملي از جنس پذيرش همه قواعد بين المللي زمينه رشد و توسعه خود را در داخل كشور فراهم آوريم لذا نبايد در كشور از مطالبي صبحت كرد كه با نظم مورد نظر سلطه گران مغايرت دارد. حتي در اين مجموعه از تفكر مي توان طيفي از كساني كه دغدغه شديد حفظ ارزش هاي ديني را دارند تا كساني كه معتقدند بايد با پذيرش نظامنامه هاي مورد وفاق كشورهاي سلطه گر از اين حقوق بشر غربي قواعد معطوف به رفع تمايز زنان از مردان و... تمسك به شبيه سازي سياست خارجي كشور با ضوابط نظم داده شده از سوي حاكمان بي اخلاق و سلطه جو به نوعي حيثيت و اعتبار براي جمهوري اسلامي ايران دسترسي پيدا كرد. عناصري از اين قبيل كه در تفكر و رويكرد دوم نهفته است در خوشبينانه ترين نگاه مي تواند براي كشور در عرصه تقسيم كار جهاني جايگاهي بيابد و البته چندان هم نمي تواند دغدغه حفظ توامان رضايت سلطه گران و كاركرد رويكردهاي انقلاب اسلامي را داشته باشد چرا كه بعيد بنظر مي رسد اصولا چنين مقوله اي مقدور و ميسر باشد.
متاسفانه و يا خوشبختانه در عمر نسبتا طولاني تجربه اين رويكردها در حيات سياسي خارجي كشور نقاط قوت و ضعف متمايزي قابل ردگيري و احصا است ; نقاطي كه مي توانند از طريق آسيب شناسي عادلانه و بايسته اي كه تحقق آن امكان پذير است مسئولان كشور را براي طراحي و پيگيري رويكردي كه آميخته با تجارب پرهزينه مذكور مي باشد مددرسان باشد.
ما بر آن نيستيم كه اينگونه انديشيده شود كه موضوعات را يا بايد « سياه » و يا بايد « سفيد » ديد بلكه واقع بيني و البته مآل انديشي ايجاب مي كند كه در ديپلماسي خارجي كشور امور همان رنگها و ويژگي هائي كه هستند مورد ملاحظه قرار گيرند و لذا نمي توانيم توصيه كنيم كه بايد صرفا در نوساناتي پاندولي از يكي از دو رويكرد مطروحه به ديگري تغيير موضع داد اما مي توانيم بخصوص از آنچه در اين ايام در روابط و تعاملات موسسات و كشورهاي خارجي سلطه گر با كشور مي گذرد و در نظر گرفتن برخي از مواضعي كه در اين مقولات مطرح بوده است به اين نتيجه قطعي رسيد كه عمده حكام برخوردار از اقتدار نظامي و اقتصادي در جهان ما بر آن هستند تا جمهوري اسلامي ايران را ضعيف منفعل و وابسته نگهدارند تا هم نتواند عليرغم پشتوانه وسيع مردمي خود به توفيق هاي متناسب با نيازها و خواسته هاي جهان امروز دسترسي پيدا كند و هم ساير كشورهاي اسلامي نتوانند به نوعي الگوبرداري از يك نظام سياسي موفق اسلامي بينديشند. آنچه در ارتباط با فعاليت هاي هسته اي ايران در روزها و ماههاي اخير مي گذرد خود مصداق شفافي از اين رويكرد و پي آمدهاي تحقيرآميز و ناعادلانه آن براي يك كشور انقلابي و به چالش خواننده انديشه هاي معارض خويش است .
در كنار اين رويدادهاي مستقيما مرتبط با مسائل كشور مي توان به رويكردهاي ديگري در عراق و در جريان تصويب قانون اساسي آن كشور از طريق تلاش براي تضييع حقوق شيعيان آن كشور اشاره نمود. ما جدا معتقديم كه چون جهان معاصر بر مدار سلطه و زور اداره مي شود بدون ذره اي ترديد آنها كه در اين فضاي ناعادلانه از مواضع بحق خود با اين توجيه كه مي توان با سلطه گران كنار آمد عدول نمايند نه تنها موفق نخواهند شد بلكه با هر گامي كه عقب نشيني كنند ديگران گام هاي ديگري را نيز بر آنان تنگ خواهند كرد و نتيجه اين تعاملات چيزي جز خسران و تحقير نخواهد بود. آن هم براي ملتي كه تاكنون نشان داده حاضر است هزينه هاي استقلال خواهي و ظلم ستيزي خود را بپردازد و بديهي است با چنين پشتوانه اي كه فعالان عرصه ديپلماسي كشور دارند تن دادن به ساده انديشي امكان همراهي سلطه گران با كشور جفائي نابخشودني است كه بر ملت تحميل مي شود.
اما اينكه رويكرد اول تا چه اندازه از كارآئي برخوردار بوده است ما فكر مي كنيم در آسيب شناسي آن رويكرد و البته رويكرد دوم جاي خالي مغتنم شمردن فرصت ها و استفاده حداكثري از منابع و امكانات براي تقويت توان اقتصادي و فرهنگي كشور خودنمائي مي كند. ما نيازمند آن هستيم در عين حاليكه از مواضع عزتمندانه و عقلاني در روابط خارجي كشور با امور كشورها و موسسات بين المللي سخن مي گوئيم با جديت وصف نشدني و تلاش خستگي ناپذير و با دغدغه فراوان و هميشگي امكان گذشت زمان و عدم استفاده بهينه از آن در تقويت مباني رشد و توسعه كشور بكوشيم و به ياد داشته باشيم كه ما احتياج فراواني به كار كردن در سكوت و جهت گيري هاي توسعه اي بهينه و تحمل تنگناها و كمبودهاي فراگير براي همه ملت در جريان اين رشد و توسعه و سرانجام اتخاذ مواضع سازگار و قابل دفاع و سنجيده در سياست خارجي داريم . آنان كه اين مسير را رفته اند حتي با داشتن انديشه هائي مادي موفق شده اند. قطعا براي ما كه مستظهر به ايدئولوژي عدالت طلبانه و مترقي « اسلام سياسي » هستيم شكي در پيروزي وجود ندارد مشروط به آنكه بدنبال « كارآمدي » باشيم .

شهيدي از خطه خونرنگ كردستان شهيد خسرو محمدي
تاريخ تولد : 1345
محل تولد : روستا يغباسي
تاريخ شهادت : 1367 2 10
محل شهادت : نهر عنبر
نحوه شهادت : درگيري با نيروهاي دشمن بعث
در تيرماه سال 1345 در دامان خانواده اي متدين در روستاي يغباسي از توابع شهرستان كامياران كودكي ديده به جان گشود كه او را خسرو نام نهادند پس از گذشت دوران كودكي راهي مدرسه شد و دوران تحصيلي ابتدايي و راهنمايي را با موفقيت به پايان رساند به علت فقر مالي ومشكلات روزمره قادر به ادامه تحصيل نبود و جهت تامين امرار معاش زندگي در كنار پدر به كار كشاورزي مشغول گرديد. وقتي به سن قانوني رسيد جهت انجام خدمت مقدس سربازي عازم خدمت گرديد بعد از پايان دوره آموزشي در لشكر 21 حمزه مشغول انجام وظيفه شد اما سرانجام در تاريخ 1367 2 10 در منطقه عملياتي نهر عنبر در حين درگيري بانيروهاي دشمن بعثي زخمي گرديد او را به بيمارستان منتقل نمودند بر اثر شدت جراحات وارده به فوز عظيم شهادت نائل آمد و پيكر پاك اين شهيد بزرگوار در زادگاهش به خاك سپرده شد.
ارواح طيبه همه شهيدان راه خدا با صلوات بر محمد و آل محمد شادمان باد.

بخش خبري : آيت الله هاشمي رفسنجاني عصر ديروز در ديدار عبدالغني اركي بايف رئيس مجلس قانونگزاري قرقيزستان با بيان مطلب فوق گفت : از طريق تركمنستان راه آهن ايران به آسياي ميانه وصل شده است و اگر تركيه هم به احداث راه آهن در اطراف درياچه وان بپردازد بهترين راه ارتباطي برقرار مي شود.
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در اين ديدار با ياد كردن استقلال جمهوري قرقيزستان و ساير جمهوري هاي آسياي ميانه كه پشت پرده آهنين محبوس بودند سفر به اين كشورها را به عنوان يكي از خاطرات خوب دوران رياست جمهوري خويش خواند و گفت : خوشبختانه قرقيزستان در مسير ثبات آرامش و توسعه قرار گرفته و اين امر آينده اميدبخشي را براي مردم و توسعه آباداني اين كشور نويد مي دهد.
وي با اشاره به امضاي بيش از 70 سند همكاري بين دو كشور گفت : ما اهميت زيادي به همكاري هاي سياسي اقتصادي فني مهندسي تجاري علمي كشاورزي و دامداري قائل هستيم و فكر مي كنيم از ظرفيت هاي موجود استفاده كامل نشده است .
رئيس مجلس قانونگزاري قرقيزستان نيز در اين ديدار با اشاره به اولين امضاي سند همكاري در سال 1993 بين دو كشور گفت : در كشور ما همه مسوولين خواهان تقويت روابط با جمهوري اسلامي ايران هستند.
وي گفت : درصدديم كه از طريق ايران انرژي برق خود را به كشورهاي اطراف صادر كنيم كه اگر چنين شود ظرفيت اسمي 140 ميليارد كيلو وات ساعت برق قرقيزستان عملي مي گردد.
آقاي عبدالغني اركي بايف گفت : ما از ملت ايران به خاطر كمك هاي فراوان اين كشور در زمان مشكلات بعد از استقلال تشكر مي نماييم و برحس نوع دوستي ايرانيان درود مي فرستيم .