پايان دوران خوشبيني
بسم الله الرحمن الرحيم
قطعنامه شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي عليه فعاليت هاي هسته اي جمهوري اسلامي ايران كه وزارت امورخارجه كشورمان آنرا « زياده خواهانه » ناميده است يكبار ديگر نشان داد كه دولتهاي غربي اعم از آمريكا و اروپا هيچ صداقتي ندارند. اين واقعيتي بود كه افراد واقع بين از ابتداي مطرح شدن پرونده فعاليت هاي هسته اي كشورمان آنرا مورد تاكيد قرار ميدادند و امروز حتي خوشبين ترين افراد نيز به آن اعتراف مي كنند كمااينكه دبير شوراي عالي امنيت ملي در واكنش به قطعنامه يكشنبه شوراي حكام آنرا « يك ديو بدقيافه با شاخ هاي خطرناك و دندانهاي تيز تنطيم شده كه شاخهايش از ميان رفته و دندانهايش شكسته اما همچنان قيافه كريهش باقي مانده » توصيف كرد و افزود : « جمهوري اسلامي ايران از چهره كريه و فريبكارانه قطعنامه رضايت ندارد و از سه كشور اروپائي امضا كننده بيانيه تهران بشدت گله مند است » .
قطعنامه شوراي حكام كه بدون راي گيري و با ادعاي اجماع و در واقع تحت فشار و اجبار آمريكا تنظيم و تصويب شد جمهوري اسلامي ايران را به تلاش براي توليد سلاح هاي اتمي و پنهان كاري در مورد بخشهائي از فعاليت هاي هسته اي خود متهم كرده و تهديد نموده است كه اگر ايران در اين زمينه ها گزارش شفافي به آژانس ندهد و از ساخت سانتري فيوژ در سراسر كشور خودداري نكند و غني سازي اورانيوم را بطور كامل متوقف ننمايد پرونده اش به شوراي امنيت سازمان ملل ارجاع خواهد شد. علاوه بر اينكه اين اتهامات واهي هستند اصولا اينكه آژانس بين المللي انرژي اتمي به خود اجازه دهد خارج از مقررات موجود براي يك كشور تعيين تكليف نمايد و براي تنظيم و تصويب قطعنامه خود از آمريكا دستور بگيرد مصداق بارز « زياده خواهي » است و براي هيچ ملت آزاده و هيچ كشور مستقلي قابل قبول نيست .
شايد سياستي كه تا اينجا توسط جمهوري اسلامي ايران در قبال آژانس بين المللي انرژي اتمي اتخاذ شده از اين نظر كه همه راه هاي سياسي و مسالمت آميز طي شده باشد و اتمام حجتي صورت گرفته باشد قابل ايراد نباشد اما ترديدي نيست كه اكنون با توجه به عدم صداقت غربي ها و برخورد مغرضانه مدير كل آژانس و قطعنامه زياده خواهانه شوراي حكام كه طبق دستور آمريكا صادر شده ما بايد تصميم قاطعي در زمينه چگونگي برخورد با اين ماجرا و طرف هاي زياده خواه اين پرونده بگيريم و به آن عمل كنيم . آنچه تاكنون فرزندان دانشمند ملت ايران در زمينه انرژي اتمي انجام داده اند بويژه فعاليت هاي مربوط به غني سازي حق طبيعي اين ملت است و هيچكس حق ندارد ما را از آن محروم نمايد. اين واقعيت بايد مبناي تصميم گيري ما در برخورد با پرونده انرژي اتمي باشد. علاوه بر اين بايد با كانادا و استراليا كه آمريكا را در ارائه قطعنامه عليه جمهوري اسلامي ايران همراهي كردند نيز بايد برخورد جدي شود.
آنچه بايد مورد توجه مسئولان نظام جمهوري اسلامي قرار گيرد و مردم را نيز با صراحت در جريان آن قرار دهند اينست كه سران آمريكا و اروپا اصولا با پيشرفت هاي علمي ملت ايران و رسيدن اين ملت به خودكفائي در زمينه هاي مختلف از جمله صنايع اتمي مخالفند و هدف آنها از بهانه گيريهائي كه مي كنند اينست كه ايران همواره عقب مانده و نيازمند باشد و از حق طبيعي خود محروم بماند. پذيرش اين خواسته استعماري به هر اندازه كه باشد ظلم بزرگي به ملت ايران است و قطعا مسئولان نظام جمهوري اسلامي زير بار چنين خواسته ظالمانه اي نخواهند رفت . ملت ايران نيز در هيچ مقطعي از تاريخ پرافتخار خود حاضر به تسليم شدن در برابر اراده بيگانگان نبوده و نخواهد بود و براي ايستادگي در برابر قدرتهاي زورگو آمادگي كامل دارد. رابطه ميان ملت و مسئولان در دوران نظام جمهوري اسلامي رابطه اي مستحكم و پيوندي ناگسستني است كه اكنون در اوج استحكام خود قرار دارد و به همين دليل هيچ قدرتي نميتواند هيچ خواسته ناحق و زياده خواهانه اي را براين ملت تحميل نمايد. بنابراين حق اينست كه مسئولان نظام جمهوري اسلامي بر دوران خوشبيني به آمريكا و اروپا نقطه پايان بگذارند و با اتكا به خداي متعال و اعتماد به ملت بزرگ ايران بدون اعتنا به رجزخواني هاي آمريكا و اروپا به راه خود ادامه دهند و فعاليت هاي هسته اي را با تمام قدرت و قوت و ظرفيت ادامه دهند و مطمئن باشند كه در اين ميدان اين ملت ايران است كه پيروز نهائي است .
