پيرزن به زحمت ويلچر سنگين را از پله ي جلوي حسينيه بالا برد جمعيت كمي عقب و جلو شد و توانست به سختي چرخ را در گوشه اي جا دهد. روز تاسوعا بود و جوش و خروش عزاي حسيني شور و غوغايي برپا كرده بود. دستهاي عزاداران بالا و پايين مي رفت و بر سر و سينه ها فرود مي آمد. صداي دسته هاي سينه زن و زنجير زن كه « يا ابوفاضل » مي گفتند با طبل عزا درهم آميخته بود و منظره اي را پديد آورده بود كه قلب هر بيننده اي را مي فشرد و اشكش سرازير مي شد.
نهمين روز بود كه براي گرفتن شفاي دخترش به عزاخانه ي امام حسين عليه السلام مي آمد. او از دار دنيا همين يك دختر را داشت كه بيماريش از يك سردرد مختصر شروع شده و او را بر صندلي چرخدار نشانده بود.
پيرزن ساك دستي اش را باز كرد و شال سبز رنگي را كه يكي از همسايه ها از كربلا برايش سوغات آورده بود بيرون آورد. اشك هايش را با آن پاك كرد و دور گردن دخترش انداخت . اما او انگار كه در عالم ديگري بود مستقيما به مقابل خيره شده بود. تنها قطره ي اشكي گه گاه از گوشه ي چشمش سرازير ميشد. پيرزن با گوشه ي شال اشك هاي دخترش را پاك كرد و آن را از دور گردنش برداشت . روسري سياهش را روي سرش مرتب كرد و به دخترش گفت : من همين اطراف مي روم تا جايي براي نشستن پيدا كنم .
به زحمت راهي پيدا كرد و از پله ها پايين رفت . با خود گفت : « الهي به حق جاي هرگز نرفته » بعد آهي كشيد و گفت : « خدايا خودت خوب مي دوني با مريضي و تن فلجش ساخته ام اما غصه خوردن و سكوتش رو نمي توانم تحمل كنم خدايا به حق اين عزاي حسيني و به دل داغدار امام زمان (عج ) در اين روزها مرض دخترم را خودت شفا بده » .
بلند بلند گريه مي كرد و با خودش نوحه مي خواند. فضاي اين جا هم سنگين بود. دور تا دور سالن پارچه هاي سياه عزا نصب كرده بودند و همه بر سرو سينه مي زدند.
پيرزن گوشه اي نشست و به جمعيت نگاه كرد حال عجيبي داشت . به ستون هاي وسط سالن چشم دوخته بود كه روكش سبزي آن را پوشانده بود هيچ پرچمي به آن وصل نشده بود اما سبزي ستون توجه او را به خود جلب كرده و به عالم ديگري برده بود. هميشه رنگ سبز براي پيرزن تقدسي خاص داشت و اثر روحاني در او ايجاد مي كرد.همين طور اشك ريزان از لابه لاي جمعيت به زحمت خود را جلو برد تا به ستون رسيد. سرش را روي آن گذاشت و با خود زمزمه كرد گاهي نام « ابوالفضل » و گاهي « ياحسين » و « يامهدي » از او به گوش مي رسيد. شال سبز را بيرون آورده بود و با دقت مخصوصي روي ستون مي كشيد و تا چندي هم چنان مشغول استغاثه و زاري بود. چشم هايش را باز كرد.به ناگاه صحراي بزرگي را جلو چشم خود ديد. باد گرمي مي وزيد و لب هاي پيرزن از عطش و تشنگي به سوزش افتاد بود. از دور صداي همهمه ي غريبي به گوش مي رسيد كه گويي با صداي طبل جنگ همراه بود. كمي جلوتر رفت سايه ي نهر بزرگي را ديد لذت نوشيدن آب تمام وجودش را در آن آفتاب سوزان دشت فرا گرفته بود.نزديك نهر رسيد نشست و دستش را در آب برد.خنكي آب را با تمام وجود حس كرد. خواست آن را نزديك دهان ببرد. ناگاه سواري ديد از دور شتابان به اين سو مي آيد.سوار با عجله پياده شد. پيرزن صورت نوراني و قامت رشيد او را در هاله اي از مه تماشا مي كرد مثل اين كه به خورشيد نگاه مي كند. سوار مشك خود را پر از آب كرد و بعد كفي آب از رود برگرفت بالا برد اما به دهان نرسيده آن را برگرداند. به سرعت سوار شد و به تاخت رفت .
پيرزن هم چنان كنار نهر نشسته بود و رفتن او را تماشا مي كرد كه ناگهان صداي شيون و ولوله ي عجيبي او را از آن وادي غريب به حال خود باز گرداند.تا چندي مبهوت مانده بود و هيچ نمي فهميد كه كجاست و چه مي كند.عده اي كه اطراف او نشسته بودند متوجه حالش شدند و به او كمك كردند تا از جا برخيزند. تمام تنش خيس عرق بود و بي امان مي لرزيد. نمي دانست كجا رفته و چه ديده بود. يك دفعه به ياد دخترش افتاد و گفت : « بايد بروم . واي چگونه او را رها كردم نكند از روي چرخ افتاده باشد. »
همين طور كه شال را به خود چسبانده بود خود را از جمعيت بيرون كشيد و به طبقه ي بالا رفت . دلش بد جوري شور دخترش را مي زد و از اين كه او را رها كرده بود خود را ملامت مي كرد جنب و جوش غريبي به چشم مي خورد. عده اي براي ديدن جايي يا چيزي در حال رفت و آمد بودند. زني زاري كنان از كنارش رد شد. رويايي كه ديده بود و آواي طلل در نظرش مجسم شد. با خود گفت خدايا مرا كجا برده بودي من آن جا چه ديدم بعد سراسيمه گفت : « خانم ! » و گوشه ي چادر زن را گرفت و پرسيد : « مادر جون اون جا چه خبره » زن همان طور كه گريه مي كرد جواب داد : « مي گن حضرت ابوالفضل قربونش برم يه دختر فلج رو شفا داده » ناگهان پيرزن با شنيدن اين حرف در جا خشك شد. دهانش باز مانده بود و نگاهش به زن كه يا ابوالفضل گويان دور ميشد ثابت ماند. ديگر به زحمت راه مي رفت . در واقع خود را روي زمين مي كشيد و مي رفت . چند بار نزديك بود فشار جمعيت او را زمين بيندازد اما با فشردن شالي كه در دست داشت مثل اين كه قدرت مي گرفت و همان طور كه جلو مي گرفت مي گفت : « يا سقاي دشت كربلا! ميدونستم كه منو رد نمي كني من و همه ي خانواده ام يه عمر كه نوكري شما را مي كنيم مي دونستم بالاخره بي جواب نمي گذاري مارو. »
نمي دونست چگونه از بين جمعيت رد شد و چطور رسيد. دخترش راديد صحيح و سالم نشسته بود. صحبت مي كرد و اشك مي ريخت . چشمش كه به مادرش افتاد بلند شد جلو آمد و گفت : « مادر! شال سبزم كو »
زهرا شيرازي

عشق حسيني به سان شعله اي فراگير در قلب تمام مردم از تمامي سرزمين ها آتشي عجيب برپا كرده است .
عجم و عرب آفريقايي و اروپايي سياه و سفيد كوچك و بزرگ همه و همه در عزاي حسين زهرا عليه السلام عزادارند. و نه تنها خلايق كه طبيعت نيز داغدار اين غم بزرگ است .
و عزادار واقعي اين مصيبت بزرگ فرزند نهم آن حضرت است حجت الهي حضرت مهدي عليه السلام در عزاي جد مظلومش سيدالشهدا عليه السلام چنين مي فرمايد :
« فلاندبنك صباحا و مسا و لابكين لك بدل الدموع دما » .
پس صبح و شام بر تو ناله مي كنم و به جاي اشك بر تو خون مي گريم .
اين فقره از مصيبت نامه مهدوي است كه به « زيارت ناحيه مقدسه » معروف است .
شيخ مفيد در كتاب « المزار » اين زيارت را نقل كرده است . علامه مجلسي در بحارالانوار ( 101 317 ـ 327 ) نيز به نقل اين زيارت پرداخته است .
زيارت ناحيه مقدسه بارها و بارها توسط بعضي از مراكز انتشاراتي به صورت مستقل نيز چاپ شده است .
از جمله مواردي كه مي توان اين زيارت را يافت :
المنتخب الحسني ص 990
حماسه عاشورا به بيان حضرت مهدي (عج ) دكتر جلال برنجيان ص 54 تا .99
اينك نيز در يك اقدام جالب و نو براي اولين بار اين زيارت عظيم الشان به زبان انگليسي ترجمه شده و در اختيار علاقمندان به آستان مقدس امام حسين (ع ) قرار گرفته است . اين ترجمه توسط استاد محترم دانشگاه دكتر وحيد مجد صورت گرفته و در سال جاري توسط انتشارات نبا (تهران )در 119 صفحه به قطع رقعي چاپ و منتشر شده است .
مقدمه نسبتا " طولاني و چاپ اين زيارت در سه ستون شامل : متن عربي آوا نويسي و ترجمه به انگليسي از مشخصات اين چاپ است . همچنين پاورقي هاي توضيحي از جمله اشاره به آيات قرآن كريم كه در لابه لاي زيارت آمده نيز ويژگي ديگر اين چاپ است .
نكاتي كه در مقدمه ي مبسوط اين كتاب مورد بحث قرار گرفته عبارت است از :
1 ـ زيارت چيست
2 ـ اهميت زيارت
3 ـ باتوجه به اين كه هر كس سيدالشهدا عليه السلام را زيارت كند خدا را زيارت كرده است زيارت خدا به چه معناست .
4 ـ وجه خدا كيست و چيست
5 ـ اهميت و فوايد زيارت امام حسين عليه السلام
6 ـ زيارت امام حسين عليه السلام از دور
7 ـ تذكر و غفلت نسبت به امام حسين عليه السلام
8 ـ زيارت ناحيه مقدسه چيست
9 ـ سند شناسي زيارت ناحيه
10 ـ دور نماي سندهاي زيارت ناحيه .