اگر خبري را فقط يك خبرنگار نقل كند با آب و تاب آن را دنبال مي كنيم
اگر گزارشگر يك حادثه فقط يك نفر باشد گوش را براي شنيدن باز نگه مي داريم
اگر بزرگ رهبري از رهبران جهان به ناگاه تصميم به امري بگيرد همه جهان تكان مي خورد
اگر آن امر مهم ابلاغ مطلبي باشد كه عدم ابلاغش با بزرگي او جلالت او عظمت او و رسالت او منافات داشته باشد باتمام وجود آن را مي گيريم و دنبال مي كنيم .
خبر خبر مهمي بود...
همه بايد حضور مي يافتند بزرگ و كوچك صحابي و غيرصحابي مرد و زن پير و جوان دوست و دشمن . نه يك نفر دو نفر و ده نفر و صد نفر بلكه بيش از يكصد و بيست هزار نفر...
در بهترين حالت معنوي تازه از حج برگشته ...
نه يك حج معمولي حجي با رسول مكرم الهي ...
... و پيامبر به يك باره تصميم به توقف مي گيرد تا همه بشنوند و اطاعت كنند و اگر نكردند حجت بر آنها تمام شده باشد و روز قيامت به سزاي عملشان برسند. آن روزي كه فقط محاسبه است نه عمل .
پيام مهم ابلاغ مي شود و پيامبر از همه بيعت مي گيرد نه آن كه اجباري در كار باشد بلكه صحنه آنچنان قوي و روشن و واضح است كه غير از بيعت كاري نمي توان كرد. پيامبر كه دروغ نمي گويد پيامبر كه به امر لهو و بيهوده فرمان نمي دهد اين را همه مي دانند.
كمي بعد...
نه چند قرن نه چندين سال نه حتي چندين ماه بلكه كمتر از آن اتفاق هايي روي داد كه گويا همه فراموش كردند آن رويداد عظيم رالله
اين اتفاق ها به قدري تلخ و باورنكردني بود كه صدايي نيز از حلقوم مبارك بزرگ بانويي درآمد كه « انسيتم غدير خم »
آيا روز غدير خم را فراموش كرديد !
بانويي كه كمتر سخن مي گفت كمتر مردم را مخاطب قرار مي داد. بانويي كه جهاني به گرد او در گردش ...

سال دهم هجرت غدير بود و اندكي بعد سقيفه اي و ماجراهاي تلخي كه هر عاقلي بشنود از آنچه كه شد انگشت تحير به دهان مي گذارد و مي ماند كه چه شد
عجب مردمي بودند كه « سفينه » را رها كردند و زير سقف « سقيفه » گرد آمدند. آن همه از رسول راستگو شنيدند كه هر كه به علي بپيوندد نجات مي يابد و هر كه رهايش كند هلاك مي شود آن همه شنيدند كه او چون كشتي نوح است . نجات در جاي ديگر نيست « جودي » را بايد رها كرد و سوار بر كشتي شد اما اين بار سقيفه جودي شد...

و اينك چهارده قرن و چهارده سال از وقوع آن حادثه بزرگ مي گذرد و لحظه لحظه زندگي ما امروز تكرار غدير است .
براي آنكه دريچه دل هايمان باز شود لحظه اي چشم هايمان را ببنديم كه آيا اينك ما نيز به فراموشي دچار نشده ايم
اگر از ما بپرسند « سفينه » اي هستي يا « سقيفه » اي پاسخ مي دهيم ما مفتخريم كه پيرو وارث نوح پيامبريم و با ديگران كاري نداريم .
اگر از خود بپرسيم آيا اين كشتي را امروز وجود مقدس امام عصرم مي داني پاسخمان مثبت است . به روشني و وضوح درخشش خورشيد در آسمان . اما اگر بپرسيم براي او چه كرده اي و چه مي كني سر را از شرم در گريبان مي گيريم و هيچ نمي گوييم .
اما آيا نمي خواهيم عهدي با امام زمان خود ببنديم و بيعتي تازه كنيم و دستي به دعا مرتب و هميشگي و كاري براي رضاي او و همواره مد نظر داشتنش
اگر چنين شد آن وقت بگوييم : « ما هم غديري هستيم ما سفينه اي هستيم كه لحظه اي از كشتي نجات خارج نمي شديم ما اهل سعادتيم كه دائم همراه با راستگويانيم ... »

و كشتي راه نجات و سعادت را مي رود
و راستگويان راهشان را به سمت صداقت و پاكي در پيش مي گيرند
اين ما هستيم كه بايد به آن چنگ بزنيم و هرگز از آنها جدا نشويم .
و اميد كه اين همراهي دائمي باشد.
ع . طلوع