از آن لحظه اي كه خبر هولناك و تكان دهنده زلزله بم را شنيدم حتي براي لحظه اي آرام و قرار نگرفته ام . بيشك هموطنان ديگر هم چنين بوده اند. كافي است ساعاتي را در شهر تهران صرف رويت روي هم ميهنان و شهروندان بكنيم همه نگاهها گويا هستند. همه داغدار شده اند. هفته گذشته سوار تاكسي شدم تا مسير ميدان وليعصر(عج ) تا ميدان فاطمي را طي كنم راننده ميانسال از شنيدن خبري از راديو پيام در روز چهارم حادثه بم اشك در چشم و سوز در دل لب به سخن گشود و بي آنكه بتواند اشك خود را در پس گفته هايش پنهان كند جمله اي گفت و به يكباره فروريخت : « آقا به خدا آدم براي گريه كردن اشك كم مي آورد. »
با تمام وجود به احساسات پاك او غبطه خوردم . او در ادامه گفت : « در خانه ما همه مي گريند و مي سوزند » .
از گفته اش اشكي بر گوشه چشمانم حلقه بست و وقتي چشم در چشمان مسافران ديگر دوختم همه را گريان ديدم . هر كس مي كوشيد تا اشكش را پنهان كند. آرزو كردم كه اي كاش اين اشكها كه هر يك نمي از احساسات يك ايراني است سبب گردد تا يمي حاصل شود و همه دلهاي نگران و خسته را آبياري كند. از دل در هم تنيده بمي بي خانمان و داغدار تا دلهاي شكسته همه ايرانيان و ايران دوستان .
هيچ حادثه اي تا اين حد نمي توانست در وفاق ملي و يكدلي مردم موثر باشد. همه با هم خود را رها كرده اند و به يك چيز مي انديشند آنهم كمك به همنوع و هموطن .
اين سرمايه ملي امروز در بسياري از ملل كه به نوعي گرفتار دوري از يكديگر شده اند رو به افول است . بيائيم از اين سرمايه بهره بگيريم . آيا نمي توان عرصه مديريت و سياست را هم به احساسات پاك و بي شائبه آراست و منافع جناحي و گروهي را وانهاد و به يك چيز انديشيد

تمايزات نامبارك را كه به اختلافات در عمل مي انجامد رها كرد و براي رسيدن به هدف والاتر و بالاتر از اهداف جزئي و گروهي درگذشت . باور اينكه شايد يك روز همين نعمتهاي سياسي موجود را هم از دست دهيم بايد ما را بر آن وادارد كه قدر همه داشته هايمان را بدانيم و براي نداشته هايمان نيز تلاش كنيم و همانگونه كه تمايزات گروهي را رها كرديم همه براي ساختن بم دوباره تلاش كنيم . بيائيم و بار ديگر بينديشيم :
گر به دست هر يكي شمعي بدي
اختلاف از كفشان بيرون بدي
اين حادثه جانگداز دلهاي نگران و احساسات پاك همه مردم دنيا را متوجه ايران كرد و هر كس به هر ميزاني كه مي توانست خود را در كاستن از آلام اين حادثه سهيم كرد.
بيائيم و براي بار ديگر كاستي هاي مديريتي خود را بشناسيم و با پرهيز از درگيريهاي جناحي كه به يقين سود آن متوجه آنهايي خواهد شد كه هرگز به سرفرازي ايران نمي انديشند به يك چيز ـ ايران اسلامي ـ بينديشيم .
ابوذر ابراهيمي