مجلس و مدرس
بسم الله الرحمن الرحيم
امروز دهم آذر سالروز شهادت آيت الله سيد حسن مدرس نمونه كامل نمايندگي مردم مسلمان غيور و آگاه ايران در مجلس قانونگذاري است . او كه قدر و منزلتش در دوران رژيم وابسته و فاسد پهلوي به دليل ايستادگيش در برابر استبداد رضاخاني و تبعيد و شكنجه و شهادت به دستور رضاخان ناشناخته مانده بود بعد از پيروزي انقلاب اسلامي توسط حضرت امام خميني به مردم شناسانده شد و مجلس شوراي اسلامي روز شهادت او را « روز مجلس » ناميد.
اقتضاي انتخاب سالروز شهادت مدرس به عنوان « روز مجلس » اينست كه مجلس شوراي اسلامي مظهر مقاومت در برابر استبداد داخلي و استعمار خارجي باشد زيرا مدرس اصولا به جرم ايستادگي در برابر استبداد رضاخاني و استعمار انگليس كه رضاخان را به عنوان يك مهره در راس هرم قدرت قرار داده بود و از طريق او اهداف شوم استعماري خود را در ايران دنبال ميكرد تبعيد و شكنجه شد و در غربت به شهادت رسيد. همين ايستادگي بود كه موجب شد امروز مدرس به عنوان نمونه كامل نمايندگي مردم در مجلس شناخته ميشود و مزار او در كاشمر محل شهادتش زيارتگاه عموم مردم است ولي از رضاخان جز بدنامي و ننگ چيزي در خاطره مردم و ذهن تاريخ وجود ندارد.
بساط استبداد داخلي هرچند با پيروزي انقلاب اسلامي برچيده شد لكن هوس بازگشت به استبداد همواره در وجود عناصري كه تشنه قدرت هستند و از شيفتگي نسبت به خدمت بهره اي ندارند به عنوان يك خطر بالقوه كشور را تهديد مي كند. يكي از رسالت هاي مجلس اينست كه به دليل ماهيت مردمي كه بايد داشته باشد مانع بروز استبداد و خودكامگي شود. مجلس شوراي اسلامي در طول 24 سال گذشته در كليت خود داراي اين خصوصيت بوده است هرچند در مجلس ششم وجود بعضي عناصر انحصارطلب خودكامه و زيادخواه موجب پيدايش اين نگراني شد كه نكند بيماري استبداد از درون مجلس سر در بياورد و كشوري را كه تازه از خطر رهيده بار ديگر به دامان آن بيندازد. خوشبختانه در اين دوره نيز رئيس مجلس و تعدادي از نمايندگان باهوشياري كامل در برابر اين خطر ايستادگي كردند و راه را بر سواستفاده آن دسته از تشنگان قدرت كه در خانه ملت جا خوش كرده اند بستند و اين ركن نظام جمهوري اسلامي را از اين خطر رهانيدند.
طومار استعمار خارجي نيز هرچند با پيروزي انقلاب اسلامي در ايران درهم پيچيده شد لكن طمع ورزي هاي آمريكا و انگليس همچنان باقي است و تلاش بي حد و مرز آنها براي بازگرداندن سلطه جهنمي خود به ايران كاملا مشهود است . مجلس بايد سنگر نفوذناپذير مبارزات ضداستعماري باشد و راه را بر همه روزنه ها ببندد. متاسفانه از بعضي عناصر در مجلس ششم نغمه هاي شومي به گوش ميرسد كه هيچ مفهومي جز تلاش براي هموار ساختن راه براي بازگشت استعمار ندارد. كساني كه تلاش مي كنند فروش اطلاعات سري كشور به بيگانگان را توجيه كنند كساني كه براي كشاندن كشور به معاهدات مداخله جويانه خارجي طرح هاي سه فوريتي تهيه مي كنند و آنكس كه حاضر است نظام جمهوري اسلامي را براي رضاي آمريكا و اسرائيل به 19 سال دروغ گوئي و خيانت متهم كند كاري جز هموار ساختن راه براي بازگشت استعمارگران انجام نميدهند.
ميتوان چشم را بر اين خيانت ها فرو بست و به تعريف و تمجيد از عملكرد مجلس ششم نيز پرداخت اما اين چيزي نيست كه با واقعيت ها منطبق باشد. درست است كه ميتوان از چند مصوبه نيز به عنوان كارهاي مثبت مجلس ششم ياد كرد لكن فلسفه وجودي مجلس اينست كه چه در بخش تصويب قوانين و چه در ساير بخشها سدي باشد در برابر بازگشت استبداد داخلي و استعمار خارجي همانطور كه مدرس بود و در مصاف با استبداد رضاخاني و ايستادگي در برابر استعمار خارجي مداخلات انگليس و اولتيماتوم روس نمونه هائي از آن بودند هويت واقعي مجلس را آنگونه كه بايد باشد به نمايش گذاشت .
رويدادهاي تلخ و تاسف باري كه از مجلس ششم بروز كرد قطعا مردم را به اين واقعيت رسانده است كه در انتخابات مجلس هفتم كه اول اسفند ماه برگزار ميشود با هوشياري كامل به افرادي راي بدهند كه به راه شهيد مدرس اعتقاد داشته باشند و عزت و استقلال كشور را با هيچ چيز معامله نكنند.
