در ماه با بركت رمضان واقع شده ايم و انتظار اينكه
سفره هاي رنگين افطارهاي دولتي در قالب نشست هاي حزبي و
گروهي و يا با توجيهات شرعي پهن شود و بخشي از بودجه هاي
سازمانهاي دولتي به اين امر اختصاص داده شود
انتظار قابل
وقوعي است .
عزيز ايثارگري نقل مي كرد يكي از باغات زيباي اطراف كرج
را به دستور رياست سازمان براي 27 خانواده در بست گرفتم تا
به دور از هياهو و جنجال عمومي
اين 27 خانوار مديران ارشد
سازمان در باغي كه براي يكصد خانواده امكان پذيرايي دارد يك
روز تابستان گذشته را خوش بگذرانند البته هزينه و كرايه اين بزم
يك روزه شامل كباب مخصوص
قليان
چاي قند پهلو و
هديه هاي ويژه نيز كه جز مخلفات اين روز به يادماندني بود
چند ميليون تومان ناقابل بود!
طبيعي است آندسته از مديران و رئيسان كه نقد امروز را به
نسيه فردا معامله نمي كنند (وقفو هم انهم مسئولون ) با رنگ و
لعاب شرع
سفره هاي رنگين پهن كنند تا بتوانند ميان حلقه هاي
سست و مفقوده حزبي
اداري
سياسي و فرهنگي پيوند مودت و
محبت ايجاد كنند.
متداولا در اين قبيل سفره ها (افطارهاي دولتي ) كاركنان
سطح پايين سازمان و خانواده هاي كم بضاعت آنان يا دعوت
نمي شوند يا به لحاظ حفظ آبروي خود در مواجه با فرزندان
عناصر دانه درشت سازمان مربوطه از حضور در اين چنين
سفره هايي خودداري مي كنند.
دعاي افطار سفره هاي دولتي (كه از اموال عمومي تامين
مي شود) قاعدتا اين است كه : « اللهم لك صمنا و علي رزقك
افطرنا فتقبل منا » . ليكن صورت صحيح اين دعا اين چنين تصور
مي شود : « اللهم صمنا و علي رزق خلقك افطرنا » . خدايا ما روزه
را براي تو گرفته ايم و از اموال 70 ميليون نفر ايراني افطار
مي كنيم !
يقينا استفاده غيرمجاز از اموال عمومي و بودجه ملي براي
افطاردهي
نه بهره معنوي دارد و نه روشهاي غير الهي مي تواند
پيوندها را محكم نمايد بلكه توسعه اين قبيل اعمال مغاير
دستورات شارع مقدس به باورهاي عمومي آسيب زده و سيماي
عدالت را در ذهن عموم مخدوش مي سازد.
همتهاي بلند و مناعت طبع مسئولان دلسوز و مومن در اين
برهه مي تواند به شفافيت سيماي نظام جمهوري اسلامي كمك
كند. زيباترين و ارزشمندترين حركاتي كه مسئولان محترم
مي توانند جايگزين روشهاي غير اخلاقي نمايند اين است كه :
1 ـ هر گونه سفره هاي افطاري دولتي ممنوع شود .
2 ـ بخشي از هزينه هاي سفره هاي افطار دولتي به كاركنان و دست
اندركاران واگذار شود تا در سفره هاي افطار در منازل مردم و
اقشار كمك درآمد
تجلي پيدا كند.
تذكر اين نكته لازم است كه در سالهاي اخير ترتيبي داده شد تا
اخبار مربوط به سفره هاي افطار دولتي در جرايد و مطبوعات
منعكس نشود كه اين روش پنهان كاري « عذر بدتر از گناه بود »
مثل آن وزير كه دستور داده بود حين فيلمبرداري جلسات
رسمي
گل و شيريني ها را جمع كنيد و بعد از رفتن عوامل صدا و
سيما مجددا تزيين كنيد!
صاحبان اين انديشه هاي كودكانه بهتر است درك و فهم
خود را كار بيندازند زيرا
آب اگر قطره قطره هم بچكد بالاخره
رطوبت و نم آن بعد از مدتي هويدا و آشكار مي شود.
اميد است دولتمردان صائم و قائم و مومنان قوي الاراده در
انسداد اين گونه روشهاي باورشكن
گامهاي مصمم و محكمي
بردارند.
محبوب جوانفرد
*****
متن مذاكرات مجلس شوراي ملي
درباره كاپيتولاسيون
|
اشاره
چهارم آبان
سالروز اعتراض امام خميني به تصويب
قانون كاپيتولاسيون توسط مجلس شوراي ملي در سال 1343
بود . در مهرماه سال 1343 لايحه الحاق به پيمان وين كه به
موجب آن كليه مستشاران نظامي آمريكا در ايران و اعضا
خانواده هاي آنان و كليه افرادي كه به نحوي در خدمت آنان
بودند
از محاكمه توسط دستگاه قضائي ايران معارف ميشدند
در مجلس شوراي ملي به بحث گذاشته شد و بعد از ابراز
مخالفت هائي به تصويب رسيد. اينكه آيا آن مخالفت ها واقعي
و جدي بود يا ساختگي و دستوري نكته ايست كه باتوجه به
ماهيت مجلس شاه و نفوذ استعمار آمريكا و انگليس در ايران
بايد درباره آن نظر داد
لكن توجه به متن همين اعتراضات
نشان دهنده واقعيت هاي آن روز جامعه ما
زياده خواهي هاي
آمريكا و ماهيت فاسد و وابسته رژيم شاه است .
روزنامه جمهوري اسلامي اين متن منتشر نشده را با هدف
نشان دادن مطامع درازمدت آمريكا در ايران در چند شماره
چاپ مي كند. مطالعه اين متن كه از اسناد مهم تاريخ كشورمان
مي باشد را به عموم بويژه نسل جوان و تحصيل كرده و همچنين
نمايندگان مجلس توصيه مينمائيم .
نخست وزير ـ بازهم در شان مجلس انقلابي است كه هر حرفي
با احساسات انقلابي زده شود (احسنت ) ولي بايد نتيجه آن كار
را هم كاملا درنظر گرفت اگر جناب آقاي رامبد نمي فرمودند كه
با اين گزارش مخالف هستم و راي به آن خواهم داد (رامبد ـ
بنده نگفتم مخالف نيستم معلوم هم نيست راي ندهم بعد از
توضيح جناب عالي معلوم مي شود) خيلي خوب است اصولا
در اجتماعي دموكراتيك و مشروطه اي كه ما داريم با اين آزادي
بيان كه نمونه اش جناب آقاي رامبد هستند هيچ اجباري در
قبول هيچ اصلي نيست مجلسي است محترم راي مجلس قاطع
است و بدون ترديد كسي بر ديگري وطن پرست تر و علاقمندتر
به اين مملكت نيست (صحيح است ) اگر اكثريت مجلس نسبت
به يك مطلبي راي مي دهد با فهم و درايت و تطبيق با مسائل و
منافع مملكتي است و اگر اقليت راي نمي دهد آن هم با صداقت
و عقيده است ولي نبايد مردم فكر كنند كه احتمالا ممكن است
دسته اي از دسته ديگر وطن پرست تر باشند اين را من جواب
عرض مي كنم كه چنين چيزي نيست و اگر اكثريت راي مي دهد
با درنظر گرفتن وضع مسائل بين المللي است كنوانسيون وين و
قرارداد بين المللي وين را شصت و چند كشور امضا كردند و از
پارلمانشان گذرانده اند و قبول كردند اين ها يك مسائل بسيار
عادي بين المللي است حالا اگر آقاي رامبد انتظار داشتند بعد از
جنگ بين المللي دوم به جاي آنكه آمريكا به انگليس كمك كند
انگلستان به آمريكا كمك متقابل مي كرد و ما اگر نيازي به بعضي
متخصصين فني خارجي داريم از طرف ما اين متخصصين
اعزام نشوند بنده عرضي ندارم آن قضاوتش با مجلس است
ولي بنده مي خواهم اين افتخار را امروز داشته باشم كه در
مجلس عرض كنم كه دولت ايران در آينده نزديكي از اين
امتيازات استفاده خواهد كرد (احسنت ) براي اينكه امروز ما
متخصصين نفتي مان در افغانستان و فردا در هندوستان و
پس فردا در ليبي و حبشه همين امتيازات را خواهند داشت
(احسنت ) براي اينكه ما در يك صنعتي پيشرفته هستيم و
توانسته ايم جايمان را در بازارهاي بين المللي باز كنيم و از اين
امتيازات هم استفاده كنيم (احسنت ) ولي داشتن چند نفر
متخصص فني براي ضرورت و احتياج به تشخيص دولت ايران
با اين استقلال سياسي و با اين قدرت و با اين رهبري و با اين
دولت گمان مي كنم اين چنين افكاري درباره آن صحيح نباشد
بنده ديگر عرضي نمي كنم اين يك مسائل بين المللي است
مسائل سياسي است بايد نسبت به اين ها با يك نظر ديگري
نگاه گردد تشنج به وجود آوردن در افكار عمومي در شان اين
افكار سالم نيست مسائل را بايد با نهايت دقت و باريك بيني و
وطن پرستي مشاهده كنيم دقت كنيم تصويب كنيم و هيچ كس
در اينجا امتيازي در اين مسائل ندارد و اين طرز معافي را كه
فرمودند كه دسته اي را اگر تصميمي بگيرند نقصي در آنجا
هست چنين نيست بنده به عنوان رئيس دولت و دبير حزب
ايران نوين در اينجا با افتخار اعلام مي كنم كه اين مسائل در
وضع سياسي در وضع اقتصادي ايران در وضع اجتماعي ايران
با داشتن رهبري مانند شاهنشاه و دولت خدمتگزاري مثل بنده
و با داشتن مجلسين شوراي ملي و سنا اين مسائل صدق
نمي كند و روشن است (صحيح است ـ احسنت ).
نايب رئيس : آقاي معاون وزارت امور خارجه .
ميرفندرسكي (معاون وزارت امور خارجه ) : بنده به جناب
آقاي رامبد هميشه ارادت داشتم و امروز ارادتم بيشتر شد
براي اينكه نطق بسيار فصيحي كه فرمودند در موقعيتي كه من
هستم و مطالبي را كه عرض مي كنم اقتضا نمي كند فصاحتي به
خرج بدهم و هاي را هوي جواب بدهم بنده كوچكتر از اين
هستم كه از هر جهت كه ملاحظه بفرمائيد ولي چون مستقيما
اشاره يي فرموديد و فكر مي كنم همين اشاره عنايتي بود كه بنده
بيايم و توضيحاتي به عرض برسانم . به رل اقليت و اكثريت در
قراردادهايي بين المللي اشاره فرموديد قراردادهاي بين المللي
همان طور كه آقايان استحضار دارند بر دو نوع است
قراردادهاي دوجانبه است و قراردادهاي چندجانبه
قراردادهاي دوجانبه كه عبارت است از قراردادهاي كه بين دو
دولت و براي مسائل مبتلا به آن دول منعقد مي شود و دولت
ثالثي را در آن قرارداد راه نيست برعكس قراردادهاي
چندجانبه قراردادهاي اصولي هستند كه حاوي اصول كلي
حشر و نشر بين المللي هستند و در اين قراردادها تمام ملل كم
وبيش ذي نفع هستند قراردادهاي دسته جمعي از اواخر قرن
نوزدهم شروع شد و تا به امروز مرتب در حال تكامل است و
قراردادهاي دوجانبه دارد كم مي شود و قراردادهاي چندجانبه
زياد مي شود علت اين امر اين است كه ممالك به هم نزديك تر
شده مسائل مورد نيازشان بيشتر مي شود و چنين قراردادهايي
را تهيه مي كنند روي ميز سازمان ملل متحد مي گذارند كه هر
كس مي تواند همانطور كه مي رود چاي مي خورد اين را امضا
كند براي اينكه حاوي اصول چند جانبه است اصول كلي كه در
قراردادهاي چندجانبه رعايت مي شود. اصولي نيست كه همه
عالم از آن پيروي بكنند وقتي كه قرارداد برده فروشي فرض
بفرمائيد در اواسط قرن نوزدهم منعقد شد (چند نفر از
نمايندگان ـ منع برده فروشي ) منع برده فروشي اين قرارداد
مخالفيني هم داشت وهنوز هم كه صد سال از آن مي گذرد
مخالفيني دارد ولي در اصل قراردادي بود كه جامعه بين المللي
به طرف آن پيش رفت . قرارداد وين قراردادي است كه اصول
كلي آن از سال 1815 به اين طرف مورد احترام كشورها بوده و
در لاهه هم در 1930 كه دست بردند اصلاحات زيادي در آن
نكردند منتهاي مراتب خصوصيات قراردادهاي چندجانبه اين
است كه قراردادهاي چند جانبه اصولي را كه به مرور زمان
مورد استفاده ملل است تدوين مي نمايد و جلو آن ها به صورت
واضح مي گذرد يعني عرف را تبديل به قانون مي كند يعني
ننوشته را تبديل به نوشته مي كند و وقتي كه اين قرارداد در
سال 1961 در وين به تصويب رسيد مدت مديدي در اطرافش
در آن جلسه صحبت شد و در جلسات سازمان ملل متحد
صحبت شد نظرات تلفيق شده و حتي نظراتي بود كه عده اي از
كشورها توافق نداشتند برايش يك پروتكل خاصي گذاشتند
مملكت ايران هم عضوي است از جامعه بين المللي از جامعه
آزاد بين المللي و در سازمان ملل متحد هم عضو است و حركت
مي كند به همان جهتي كه دنياي مترقي حركت مي كند با توجه
به منافع و مقتضيات خودش اين بود كلياتي كه مي خواستم به
عرض برسانم در قراردادهاي دوجانبه و چند جانبه و اهميت
قراردادهاي چند جانبه در روابط بين المللي فعلي . اما فرمودند
كه افراد خانواده مثلا اگر خواهرش شايد با او زندگي كند اين
چه مي شود بايد خدمتتان عرض كنم كه ماده 1031 قانون
مدني تعريف خانواده را مي كند وقتي يك ماموري مي آيد به
ايران يك يادداشتي فرستاده مي شود كه اين عده تحت تكفل او
هستند و زندگي مي كنند ما آنها را نمي شناسيم خواهر او را
نمي شناسيم ملاحظه مي فرماييد كه بهش مصونيت بدهيم و
حتي در بعضي از مواقع به افراد بالغ هم مصونيت نمي دهيم اين
بستگي به تشخيص ما دارد ولي فرموديد عمل متقابل كه
مي شود چرا آنقدر افراد خارجي در اينجا داريم و در خارج
ندارم براي اينكه ما احتياجاتي داريم وبايد احتياجات
خودمان را رفع كنيم در روابط بين المللي امروز اين نحوه عمل
مي شود واينكه به مفاد ماده 11 اشاره فرموديد ماده 11 را
قرائت بكنم .
« ماده 11 ـ (1 ) در صورت عدم توافق صريح نسبت به تعداد
افراد ماموريت ـ كشور پذيرنده مي تواند خواستار شود كه
تعداد اين افراد با توجه به مقتضيات و اوضاع كشور و با توجه
به نيازمندي هاي ماموريت از حدودي كه خود معقول و
متعارف تلقي مي كند تجاوز ننمايد » بنده ديگر عرضي
ندارم .
نايب رئيس : آقاي حاذقي .
حاذقي : موافقم .
رامبد : بنده اخطار نظامنامه اي دارم .
نايب رئيس : بفرمائيد.
| |