سرانجام پس از سالها كشمكش بين آمريكا و فرانسه در پيمان نظامي ناتو روياي وحدت دفاعي اروپا تحقق مي يابد.
پيمان نظامي ناتو كه در سالهاي جنگ سرد و براي رويارويي با اتحاد نظامي شرق كمونيست تشكيل شد از آغاز با كشمكش هاي دروني مواجه بود. مسئله فرماندهي اين پيمان و ميزان و كيفيت دخالت در حوزه هاي متشنج و نيز هزينه هاي آن بارها سبب رويارويي فرانسه و آمريكا در اين پيمان گرديد. آمريكا كه همواره انگليس را در كنار خود داشته است در سالهاي حضور در پيمان ناتو مي كوشيد تا سلطه بلامنازع خود را بر اين اتحاديه نظامي تحميل كند.
دوران رياست جمهوري « ژنرال دوگل » در فرانسه سالهاي اوج گردنكشي و غرور فرانسويان در برابر سلطه نظامي واشنگتن بود به گونه اي كه رويارويي اين دو قدرت اتمي به خروج فرانسه از بخشي از اين پيمان منجر شد. فرانسويان همواره اين آرزو را داشته اند كه بتوانند در برابر قلدري نظامي آمريكا از خود اظهار وجود مستقل نشان دهند و البته گاه اين آرزو در پيمانهاي منطقه اي يا دو جانبه ميان فرانسويان و آلمانها خود را نشان داده است .
دخالت آمريكا در افغانستان و سپس در عراق كه با پيروزي نظامي سريع نيز همراه بود ره آوردي همچون زير پا گذاشتن قوانين و اصول بين المللي را نيز در پي داشت . تلاش فرانسويان و بخشي از اروپا براي مهار آمريكاييها نتيجه نداد و كمترين ثمره آن اين بود كه اروپا و به ويژه فرانسويان خود را در دنياي جديدي بيابند كه تنها چهره برتر آن آمريكا بود. اين احساس آرزوي ديرينه فرانسويان و آلمانها را تقويت مي كرد كه براي اروپا بايد به فكر تاسيس و تشكيل واحد نظامي مستقلي بود كه بتواند هماهنگ با ديپلماسي اروپا اهداف خاص اين قاره را در ماموريت هاي نظامي دنبال كند.
از سوي ديگر ديپلماسي اروپا كه توسط فرانسه و آلمان اداره مي شود تصميم ندارد تا اين حركت را به گونه اي وانمود كند كه روابط فرا آتلانتيك تيره شود و آمريكاييها از آن برداشت تجزيه و جدايي كنند. در روزهاي اخير چهار وزير دفاع كشورهاي آلمان فرانسه بلژيك و لوكزامبورگ كه در شهر استراسبورگ به مناسبت دهمين سال تشكيل يگان نظامي اروپا گرد آمده بودند آمادگي خود را از اينكه اين يگان مي تواند مقدمه اي براي ورود مستقل اروپا به عرصه نظامي باشد كتمان نكردند. اين يگان كه به ابتكار « فرانسوا ميتران » رييس جمهوري وقت فرانسه و « هلموت كهل » صدراعظم وقت آلمان در سال 1371 تشكيل شده است سربازان پنج كشور اروپايي فرانسه آلمان بلژيك لوكزامبورگ و اسپانيا را در بر مي گيرد.
غير از اسپانيا كه در جنگ عليه عراق متحد آمريكا بوده است بقيه كشورهاي عضو اين يگان بطور متحد مخالف حمله نظامي آمريكا به عراق بوده اند و همين باعث شد تا هسته اولين دفاع اروپايي در ذهن مخالفين جنگ در نشست بروكسل شكل بگيرد. يگان نظامي اروپا كه يك ستاد مشترك و هزار نظامي در اختيار دارد و مقر آن در شهر استراسبورگ فرانسه است امروزه توسط ژنرال « پي » فرانسوي براي دو سال اداره مي شود كه به تازگي جانشين فرمانده آلماني « كامرهوف » شده است . واحدهاي نظامي ملي از كشورهاي عضو در مجموع به 60 هزار نظامي بالغ مي شوند كه پنج هزار نفر آنان درمنطقه « باد وورتمبرگ » آلمان به صورت نيروي عملياتي مستقر هستند. اين نيروها كه به عنوان نيروهاي واكنش سريع اروپا نيز شناخته مي شوند در بعد ديگر در خدمت سازمان نظامي ناتو نيز خواهند بود. اين وظيفه مضاعف را « خانم » ميشل آليو ماري » وزير دفاع فرانسه در آخرين اظهار نظر خود نيز تصريح كرده است .
افسراني از ستادهاي مشترك 9 كشور ديگر نيز در اين پيمان حضور مي يابند تا وظيفه ارتباط ميان اين نيروها و ارتش كشورهايشان را برقرار كنند. لهستان تركيه يونان اتريش فنلاند هلند انگلستان كانادا و ايتاليا شامل اين كشورها هستند. پيماني ميان ناتو و اين يگان منعقد شده است كه براساس آن از سويي مشخصات اروپايي اين پيمان حفظ شده و از سوي ديگر بر اساس ساختار و تركيب دروني و سير اداري ناتو اين پيمان بتواند در قبال ناتو به تعهدات خود عمل كند.
اين يگان در سال 1377 با اعزام 470 نظامي به بوسني حضور خود را در عرصه هاي بين المللي نشان داد و شوراي سازمان ناتو به آن اجازه داد تا در منطقه « كوزوو » فرماندهي خود را مستقر كند. با اين وجود رگه هاي رقابتي ميان اين دو نيرو بتدريج آشكار مي شود و بدبيني خاصي در منافع « فرا آتلانتيك » و اروپايي ايجاد شده است .
فرانسه در اين ميان براي ايجاد يك بازي مستقل نقش كليدي دارد « استقلال در تصميم و عمل » خواسته اي است كه فرانسه در نشست اخير بروكسل نيز آن را مطرح كرد و ديگران را براي تحقق آن ترغيب نمود.
اين نياز از زمان استقرار صلح توسط نيروهاي چند مليتي در مقدونيه و جمهوري دمكراتيك كنگو بيشتر نيز احساس مي شود و نخست وزير بلژيك در همين زمينه با اعلام « يك ضرورت مطلق » قاطعانه اظهار اميدواري كرده است كه بتوان در سال 1383 يك فرماندهي مستقل تاسيس كرد .
در مقابل آمريكاييها ناخرسندي خود را از تاسيس فرماندهي جديد توسط اين يگان اروپايي اعلام كرده اند و « ريچارد بوچر » سخنگوي كاخ سفيد گفته است كه واشنگتن معني اين حركت اروپايي ها را نمي فهمد. انگليسي ها نيز كه متحد مادام العمر واشنگتن هستند نسبت به اين حركت اروپايي ها اظهار بدبيني كرده و پيشنهاد مي كنند كه بجاي تاسيس ستاد فرماندهي مركب از چهار كشور بهتر است كه يك دفتر برنامه ريزي در بروكسل و در كنار مقر ناتو ايجاد شود. ولي فرانسه و آلمان به دورترها چشم دوخته اند آنها اميدوارند كه با پيوستن اعضاي پانزده گانه اتحاديه اروپا و در دراز مدت كشورهاي تازه پيوسته به اروپا در مقابل سلطه طلبي واشنگتن صف آرايي كنند و اين مسئله را به نحو مقتضي در نشست آينده در « تسالونيك » يونان به بحث خواهند گذاشت تا از دوباره كاري پرهيز شود. اينكه اين نيروي آينده دقيقا بايد پاسخگوي چه نيازي از جامعه جهاني باشد مورد بحث وبررسي مركز تحقيق هاي امنيتي ـ نظامي اروپا قرار گرفته و نتيجه آن بي گمان براي اعضا كار ساز خواهد بود. بنظر مي رسد كه ترس اروپايي ها از بازار تسليحات تصرف شده توسط آمريكايي ها يكي از زمينه هاي ايجاد اين يگان نظامي باشد گرچه نمي توان نگراني اروپا را براي اينده جهاني كه به سوي تك قطبي شدن پيش مي رود ناديده گرفت .
مسئله تامين بودجه اين نيروي نظامي جديد نقش آن در صنايع نظامي شرح وظايف و نحوه همكاري و ارتباط با ناتو و كميسيون مستقر در بروكسل از جمله مسايلي است كه اين موسسه تحقيقاتي بايد بدان پاسخ دهد. جنگ آمريكا عليه عراق بي شك اسباب تحرك صنايع نظامي را در آمريكا فراهم ساخته و اروپاييان را نسبت به سالهاي آينده بازار تسليحات جهاني نگران كرده است .
به نظر بسياري از كارشناسان برخي مسايل پيش آمده پس از 11 سپتامبر كه مشكوك به نظر مي رسد و زمينه هاي دخالت بيشتر آمريكا را در دنيا فراهم ساخته از دلايل گسترش بازار صنايع تسليحاتي آمريكا است . اروپاييان كه نگران اين فرضيه ها هستند بدبينانه به آينده چشم دوخته و بازار و حيات سياسي نظامي و اقتصادي خود را در خطر مي بينند. اين نگراني ها به ويژه از سوي احزاب چپ در اروپا بسيار پر رنگ مي شود.
تلاش اروپا بر اين است كه اين معادله را در آينده تغيير دهد و در سرنوشت اين قاره و جهان نقش بزرگتري به خود اختصاص دهد.
ولي محدوديت ها و اختلافهاي موجود در اين قاره نيز اندك نيست نكته اي كه انگليسي ها و آمريكايي ها از آن كاملا سود مي جويند.
پاريس ـ خبرگزاري جمهوري اسلامي
فرانسويان همواره اين آرزو را داشته اند كه بتوانند در برابر قلدري نظامي آمريكا از خود اظهار وجود نشان دهند
پيمان نظامي ناتو كه در سالهاي جنگ سرد تشكيل شد از آغاز با كشمكشهاي دروني مواجه بوده است
آمريكايي ها ناخرسندي خود را از تاسيس فرماندهي جديد توسط يگان اروپايي اعلام كرده اند

آمريكا اولين و بزرگترين نقش را در ابقاي رژيم صهيونيستي داشته و براي برپايي اين رژيم از آغاز بسته شدن اين نطفه ناخلف تاكنون بيش از 3 هزار ميليارد دلار هزينه كرده است !
مركز اطلاعات و پژوهش فلسطين با انتشار اين گزارش كه از منابع معتبري چون اقتصاددان آمريكايي « توماس استوفر » استاد دانشگاه « هاروارد » و « جورج تاون » تهيه و تنظيم كرده است تصريح كرد : هزينه سه هزار ميليارد دلاري آمريكا به رژيم اسرائيل در واقع كمكهاي مستقيم و در راستاي سياست دائمي ايالات متحده در قبال اين رژيم است اما در مورد كمك هاي غيرمستقيم و غيرعلني آمريكا به اين رژيم از بدو تشكيل غيرقانوني آن تاكنون بايد گفت كه مبلغ آن كمتر از هزينه يادشده نيست .
استوفر اظهار داشت : اين هزينه سنگين و هنگفت كه بيشتر از ناحيه مالياتي مردم آمريكا تهيه مي شود در واقع بيش از چهار برابر مبلغي است كه آمريكا در ويتنام هزينه كرده است !
وي با اشاره به اين مطلب كه آمريكا هزينه هاي ديگري را بدوون حساب و برنامه در اين راستا پرداخته است گفت : در جنگ 1973 آمريكا حداقل 750 ميليارد دلار هزينه كمك به اسرائيل كرد و با اين اقدام حيات رژيم صهيونيستي را ضمانت كرد و در پي آن « ريچارد نيكسون » رئيس جمهوري وقت آمريكا نسبت به تجهيز اين رژيم به سلاحهاي مدرن ارتش آمريكا توافق كرد.
در اين دوره اعراب در برابر موضع آمريكا نسبت به رژيم نامشروع اسرائيل نفت را تحريم كردند كه پيامد آن افزايش هزينه بر دوش دولت آمريكا بود.
استوفر تاكيد كرد : آمار و ارقام رسمي نشان مي دهد كه كمكهاي خارجي آمريكا به رژيم اسرائيل از سال 1949 الي 1996 از مرز 62 5 ميليارد دلار تجاوز كرده و اين مبلغ در حقيقت بيشتر از كمكهاي خارجي دولت آمريكا به تمامي كشورهاي واقع در جنوب صحراي بزرگ آفريقا كشورهاي آمريكاي لاتين و منطقه پرجمعيت كارائيب است كه حدود 62 ميليارد و 497 ميليون و 800 هزار دلار بود .
اين مركز فلسطيني با مقايسه كمكهاي آمريكا به رژيم اشغالگر صهيونيستي و كشورهاي آفريقايي و با در نظر گرفتن جمعيت آندو و مقايسه آنها تصريح كرد : با توجه به جمعيت 5 8 ميليون نفري در اسرائيل (سرزمينهاي اشغالي ) و حجم كمكهاي آمريكا به اين رژيم مي توان گفت كه اين كشور به هر صهيونيست در اراضي اشغالي يك ميليون و 775 هزار و 48 دلار كمك كرده است .
كمكهاي آمريكا به رژيم اسرائيل در مدت يادشده و مشابه آن به كشورهاي آفريقايي بيانگر اين است كه آمريكا در برابر يك دلار كمك به هر آفريقايي 250 دلار و 65 سنت به هر صهيونيست كمك كرده و همچنين با هر دلار كمك به هر نفر در آمريكاي لاتين 214 دلار به هر اسرائيلي كمك مالي كرده است !
اين مركز تاكيد كرد : كمكهاي آمريكا عنصر اصلي در برپايي و ادامه حيات رژيم صهيونيستي است .
رژيم صهونيستي با كمكهاي هنگفت آمريكا سلاحهاي مدرني خريداري و سطح معيشتي صهيونيستها را بالا برده و با دستيابي به اقتصادي جديد توانست مهاجران يهودي زيادي را از سراسر جهان جذب اراضي اشغالي كند و در نهايت منجر به استقرار اين رژيم سرطاني در سرزمينهاي اشغالي شد.
بنا بر گزارش مركز اطلاع رساني و پژوهشي فلسطين در سالهاي اخير با آغاز و تشديد انتفاضه ملت فلسطين به اقتصاد رژيم صهيونيستي ضربه مهلكي وارد شده و پس از حادثه 11 سپتامبر و نيز جنگ عليه عراق فشارهاي بين المللي سنگيني بر اين رژيم وارد آمده است .
اين در حالي است كه آمريكا سالانه بطور رسمي حدود 3 ميليارد دلار بعنوان كمك هاي خارجي به رژيم صهيونيستي كمك كرده و علاوه بر آن سال گذشته اين رژيم بخاطر ورشكستگي اقتصادي كه تشديد انتفاضه فلسطين از عوامل اساسي آن بود درخواست كمك 12 ميليارد دلاري از آمريكا كرده كه پس از مدتي به اين رژيم پرداخت شده است .
از اين كمك (12 ميليارد دلاري ) قرار بود رژيم صهيونيستي 6 ميليارد و 420 ميليون دلار آن را صرف تجهيزات نظامي و امنيتي و همچنين هزينه نيروهاي نظامي خود در مناطق مختلف فلسطين كند.
مركز اطلاع رساني و پژوهشي فلسطين با خلاصه كردن گزارش خود اعلام كرد : صهيونيستها نفوذ زيادي در كنگره آمريكا و رسانه هاي گروهي اين كشور دارند و به همين جهت براحتي مي توانند اعضاي كنگره را براي كمكهاي بيشتر به اين رژيم قانع كنند.
از سوي ديگر صهيونيستها در تبليغات انتخاباتي نقش مهمي را در آمريكا ايفا كرده و با نفوذ لابي صهيونيستي در كميته روابط خارجي آمريكا (ايپاك ) اين نقش پررنگ تر شده است . البته اينگونه كمكهاي هنگفت از سوي آمريكا كه بصورت مستقيم يا غيرمستقيم به رژيم اسرائيل ارايه مي شود در برخي موارد به شكل بلاعوض مي باشد!
هزينه سنگيني كه ماليات دهندگان آمريكائي بايد آن را بپردازند.
به نقل از « نداالقدس » سال چهارم شماره 72
مقايسه كمكهاي آمريكا به اسرائيل و كشورهاي آفريقائي و آمريكاي لاتين نشان مي دهد كه آمريكا در ازا اعطاي يك دلار كمك به هر آفريقائي 250 دلار كمك به هر اسرائيلي پرداخته است . آمريكا همچنين در ازا هر دلار كمك در آمريكاي جنوبي 214 دلار به هر اسرائيلي كمك كرده است !