يادم هست از كودكي نسبت به اتفاقهاي اطرافم بسيار كنجكاو بودم . روزي كه به خيابان رفته بودم چيزهايي ديدم كه توجهم را جلب كرد. جنب و جوش تازه اي برپا شده بود. همه مشغول به كار بودند و هر كس كاري انجام مي داد. مردم با شور و نشاطي خاص چراغهاي رنگي و پرچم هايي را در كوچه و خيابان نصب مي كردند و در اين كار بچه ها هم به بزرگترها كمك مي كردند.
پرچم بزرگي را ديدم كه روي آن با خط زيبايي نوشته شده بود : « ميلاد مسعود امام زمان (عليه السلام ) بر عموم مسلمانان مبارك باد »
فهميدم اين همه شور و نشاط براي فرا رسيدن روز ميلاد امام زمان است . چند روز گذشت روزي آمد كه به آن نيمه شعبان مي گفتند. شادي مردم خيلي بيشتر شده بود. صداي صلوات مردم به گوش مي رسيد. برخي افراد شيريني وشربت به ديگران تعارف مي كردند . جشن ميلاد بر پا شده بود و همه در آن روز خوشحال بودند.
در همين فكر بودم كه يك نفر با يك ظرف پر از شيريني روبرويم ظاهر شد و به من شيريني تعارف كرد. از او پرسيدم چرا امروز مردم خيلي خوشحال و شاد هستند
آن مرد مهربان با لبخندي گفت : « امروز بهترين روز خداست . روز تولد كسي است كه با ظهورش همه جا پر از خير و نيكي و عدل مي شود. اگر او بيايد ديگر از ظلم و ستم نشاني نيست . فقر و بيچارگي از ميان مي رود همه جا سرسبز و خرم مي شود مهرباني و عطوفت موج مي زند و همه سعادتمند مي شوند. او مولاي مهربان ما حضرت مهدي (عليه السلام ) است و امروز روز نيمه شعبان جشن ميلاد اوست . ماهمگي منتظر ظهور او هستيم . ان شاالله هر چه زودتر ظهور كند. »
باخود گفتم : خدايا! يعني واقعا مي شود كه روزي دنيا چنين شود ! عجب روزي خواهد بود!
براي همين من هم آرزو كردم تا او بيايد و ظهور كند. و از همان روز محبت و علاقه خاصي به امام زمان پيدا كردم زيرا فهميدم كه با ظهورش همه به آسايش و آرامش واقعي مي رسند.
بزرگتر كه شدم فهميدم چرا مردم اين همه امام زمانشان را دوست دارند و براي ظهورش دعا مي كنند.فهميدم چرا روز ميلادش خوشحال هستند زيرا او پدر مهرباني است كه همواره به ياد شيعيان است . اگر عنايتش نبود بيچارگي دامان همه را مي گرفت و پناهي در برابر مشكلات نداشتيم .
حضرت مهدي (عليه السلام ) خود در نامه اي به شيعيان مي فرمايند :
« ما ذره اي از مراعات حال شما كوتاهي نمي كنيم و لحظه اي از ياد شما غفلت نمي ورزيم كه اگر اين چنين نبود سختيهاي بسيار بر شما وارد مي گشت و دشمنانتان شما را ريشه كن مي نمودند. »
(بحارالانوار جلد 53 باب 21 )
چه آقاي مهرباني كه همواره به ياد ماست در حالي كه ممكن است در اكثر اوقات از او غافل باشيم !
امام زمان ما همچون پدر مهرباني است كه دست نوازشگرش بر سر ما شيعيان اينچنين هويداست . كسي كه در تمامي بلايا و مصيبتها به ياد ماست . كسي كه ما را دوست دارد و عنايت پايدارش را شاهديم .
امالله
اما غفلت و گناهان مجالي نمي دهد تا او را ياد كنيم بيشتر براي او دعا كنيم و همواره به فكرش باشيم .
آيا مولايي به اين مهرباني را نبايد بيشتر دعا كرد و به يادش بود كسي كه اميد انبيا و امامان بود و اينك اميد همه مردم جهان است .
آري بايد كاري كردكه انتظار همگان به سر آيد و راه رهايي دعا و خواست مردم است . دعاهايي كه سرشار از توجه و انتظار همه منتظران ظهور باشد. تا آنجا كه امام زمان (عليه السلام ) مي فرمايند :
« براي تعجيل فرج بسيار دعا كنيد كه به راستي گشايش امور خود شما نيز در آن است »
(بحارالانوار ج 53 صفحه 181 )
پس بياييم در جهت عمل نمودن به اين فرمايش مولاي مهربان خويش همت گماريم كه اگر اينچنين گردد به راستي روز ظهور فرا خواهد رسيد.
روز ظهور يعني روز نجات بشريت . روزي كه وعده حتمي خدا به بار خواهد نشست و نهال آفرينش ثمر خواهد داد. روزي كه يگانه منجي بشريت خواهد آمد و با ظهورش همه جا را پر از خير و نيكي خواهد كرد. روزي كه همگان به آرزوي خويش خواهند رسيد و آسايش و آرامش واقعي در سراسر جهان پديدار خواهد شد.
اما چگونه مي توان آن موعود منتظر را همواره ياد نمود و براي ظهورش دعا كرد
چگونه مي توان حضور او را در زندگي خويش احساس كرد و همواره به يادش بود
در قدم اول بايد نسبت به گذشته خويش نسبت به ساحت مقدسش عذرخواهي كنيم و از آن امام مهربان بخواهيم تا ما را ببخشد زيرا حضرت خطاب به مامي فرمايند : « اگر نبود گناهاني كه پدرانتان انجام نمي دادند و شما مرتكب مي شويد هرگز سعادت ديدار ما از شما سلب نمي گشت . » و يا حديث ديگر كه مي فرمايند : « هر كدام از شما بايد از اعمالي كه شما را از ما دور مي كند بپرهيزيد. »
در قدم دوم از او بخواهيم تا ما را ياري كند ودست ما را بگيرد. از او ياري بجوئيم كه اگر اينچنين خالصانه و قاطعانه به سراغ تنها صراط امن الهي برويم نجات خواهيم يافت . همانطور كه زيارت امام زمان (عليه السلام ) مي خوانيم : « سلام بر تو اي دروازه دين خدا كه جز از طريق آن نمي توان به سوي خدا آمد. سلام بر تو اي راه خدا كه هر كس غير آن را رود هلاك مي گردد! »
وقتي كه اينچنين به او اميد داشته باشيم و از او كمك خواسته و محبتش را در دل جاري كنيم ياد آن امام مهربان را در زندگي خود وارد كرده ايم و اين احساس را خواهيم داشت كه همواره در كنار او هستيم و او با ما است . وقتي او را در كنار خويش احساس كنيم مي توانيم در قدم سوم اينچنين به يادش باشيم :
صبحگاهان را با سلام به او آغاز كنيم چرا كه با سلام به آن امام عزيز به آستان او پناه مي بريم و از او كمك مي خواهيم .
هر كاري را با توسل به او انجام دهيم . زيرا هر كه امام زمانش را براي ياري خويش دعوت كند همواره خود را در كنار آن حضرت احساس مي كند.
براي سلامتي اش صدقه داده و برايش دعا كنيم . در واقع با اين كار به فكر او هستيم و او نيز براي ما دعا خواهد كرد. با اين كار خير و بركت را در زندگي خود وارد مي كنيم .
در قنوت نماز با خواندن دعاي فرج از خداوند متعال ظهور آن پدر مهربان را بخواهيم . چرا كه با ظهور ايشان مشكلات همه مردم دنيا حل خواهد شد.
زيارت آل ياسين را فراموش نكنيم زيارتي كه خواندن آن سفارش شده است و از جمله زياراتي است كه انسان مي تواند با خواندن آن با امام زمانش رابطه قوي تري پيدا كند.
ديگران را با لطف و عنايت امام زمان (عليه السلام ) آشنا كنيم كه اين آشنايي درمان هر درد و دواي هر مشكلي خواهد بود.
در قدم بعدي همواره به ظهورش اعتقاد و ايمان داشته باشيم و به آمدنش دل ببنديم . به اميد روزي كه با ظهورش همگي طعم شيرين عدالت و آسايش واقعي را بچشيم كه او خواهد آمد و آمدنش قطعي است :
« سوگند به خدايي كه مرا به حق فرستاد و بشارت دهنده قرار داد اگر از عمر دنيا جز يك روز باقي نمانده باشد خداوند آن روز را طولاني مي گرداند تا فرزندم مهدي (عليه السلام ) خروج نمايد. »
(پيامبر اكرم كتاب غايه المرام صفحه 43 حديث 692 وكتاب ينابع الموده صفحه 447 )
ع .ح ـ دانشجو