در حاشيه رويدادهاي تئاتري
تبريك به رئيس مركز هنرهاي نمايشي
« عباداله كريمي » نويسنده و كارگردان تئاتر كه هم اكنون بازرس خانه تئاتر است در گفت وگو با ايسنا به نقد سياست هاي مركز هنرهاي نمايشي پرداخته است . وي در آغاز گفته هاي خود تاكيد مي كند : « زماني مي توان درباره كيفيت تئاتربحث كرد كه هنرمند تئاتر اجازه نفس كشيدن داشته باشد. وي با بيان اين مطلب ادامه مي دهد : « نگاهي به وضعيت فروش نمايشهاو استقبال تماشاگران و... نشان مي دهد كه اين تئاتر تئاتري نيست كه رو به گسترش باشد. ممكن است آقاي شريف خدايي مدام تبليغ كند كه تئاتر ماچنين وچنان است اما افرادي كه در بطن قضايا هستند مي دانندكه تئاتر ما آينده اميدواركننده اي ندارد.
وي درباره ارزيابي عملكرد شوراي نظارت وارزشيابي دربالا بردن سطح كيفي نمايشها مي گويد : « به شخصه نگاه حسين مسافرآستانه و شخصيت او را مثبت مي دانم .ايشان دلسوز تئاتر است اما شرايط به او اين اجازه را نمي دهد كه به دنبال كيفيت تئاتر برود وبايد ببينيم كه آياامكانات تعيين كننده است يا ديدگاه آقاي مسافر.
وي مدعي شد : « درتئاتر امروز ايران تنها يك نفر تصميم گيرنده است كه همان آقاي شريف خدايي است و ايشان باعث نابودي تئاتر ايران شده و بايد به ايشان تبريك گفت چون دراين كارش هم موفق بوده است .حالا آقاي مسافر هر چقدر تلاش كند بازهم راه به جايي نمي برد .
وي درادامه با انتقاد از روش برگزاري جشنواره مي گويد : « امروزه بيش از خود تئاتر جشنواره داريم . معلوم نيست حاصل اين جشنواره ها چيست .اين جشنوارها اگر براي تئاتر آب ندارد براي بعضي نان دارد.!
وي بانامطلوب خواندن وضعيت فعلي تئاتر گفت : « چندان به آينده تئاتر اميدوارنيستم وبه اين نتيجه رسيده ام كه تئاتر به يونان باستان و روم قديم تعلق دارد و دست كم در كشور ما جايگاه چنداني ندارد و در حال حاضر تئاتر ايران هياهوي بسيار براي هيچ است .
كريمي تصريح كرد : « زماني مي توانيم درباره كيفيت نمايشها بحث كنيم كه ملاك قابل مقايسه اي داشته باشيم .به جز چند استثنا اگر آثار نمايشي فعلي را با آثار دهه چهل يا حتي دهه شصت مقايسه كنيم متوجه مي شويم كه تئاتر ما از نظر كيفي آثار قابل توجهي عرضه نكرده است و حتي تئاتر تجاري خوب هم اجرا نمي شود. بسياري از كارهاي تجاري آثاري آن سوي ابتذال هستند.
وي تئاتر امروز ايران را تئاتري توصيف كرد كه اعتراض همه هنرمندان را برانگيخته است . وي گفت : « زماني كه آقاي مسافر از كيفيت تئاتر حرف مي زند دلش براي تئاتر مي سوزد چون خودش تئاتري است واميدواريم روزي برسد كه تمام تصميم گيرندگان تئاتر مملكت از سلك او باشند و تصميم گيري ها به عهده خود تئاتري ها باشد.
وي اظهار تاسف كرد : « درچند سال اخير به جز چند مورد استثنا شاهد هيچ كار ماندگاري نبوده ايم و بعد از ده دوازده سال دو باره به نمايش مريم ومرداويچ بهزاد فراهاني پناه مي بريم واين چنين است كه بايد بگوييم سال به سال دريغ از پارسال »
بازبيني طاقت فرساي جشنواره نمايش هاي سنتي
طي چهار روز آخر هفته گذشته گروه كارشناسي داوران مركز هنرهاي نمايشي به بازبيني نمايشهاي جشنواره بين المللي نمايشهاي سنتي وآييني پرداختند. اين كارشناسان عبارت بودند از : دكتر محمود عزيزي محمود استاد محمد و حسن فتحي . نكته جالب اين بازبيني كشيده شدن كار به اواخر شب بود. چرا كه تعداد گروه هاي متقاضي پذيرفته شده در اين جشنواره نسبت به ايام بازبيني بيشتر بود.
همچنين گروه ديگري از كارشناسان كه احتمالا عبارتند از : محمد ناصر بخت مجيد جعفري و يك كارشناس ديگر از اواسط همين هفته بازبيني نمايشهاي شهرستاني را آغاز كرده اند.
جشنواره نمايشهاي سنتي و آييني اوايل مهرماه در تهران برگزار مي شود.
شماره تازه صحنه منتشر شد.
شماره دهم دوره جديد مجله صحنه به سردبيري دكترپوررعنائيان منتشر شد.ماهنامه صحنه اختصاصا در باره تئاتر است و دبيران بخش هاي مختلف اين مجله كه عبارتند از : مهرداد راياني مخصوص و سعيد اسدي از استادان تئاتر و دانشگاه هستند كه تلاش دارند مجله اي علمي وتحليلي منتشر كنند.اما در همين شماره مطلبي با عنوان فرياد دانشجويان و استادان تئاتر را بشنويم به چاپ رسيده است كه در آن به نقص هاي سيستم آموزشي تئاتر در دانشگاهها پرداخته شده است . از جمله نقل قولهاي درشت شده در اين مطلب مي توان به اين موارد اشاره كرد : « عبدالحي شماسي : يك جورهايي تدريس كردن آسان شده وچون فرمول مشخص در تئاتر ندارد هر كسي هر چيزي كه مي خواهد مي گويد. دكتر فرشيد ابراهيميان نيز در نقل قولي اشاره كرده كه : « دانشجويي كه مشكل پرداخت شهريه دارد بايد كار كند وبالطبع سر كلاس حضور پيدا نمي كند.پول در مي آورد تا شهريه دهد وفقط واحد پاس نمايد و سر كلاسها حاضر نمي شود وآموزش را فرا نمي گيرد »
قطب الدين صادقي نيز در بخش ديگري از همين مطلب گفته است : « دانشجويان ما فضاي كافي براي تمرين و اجرا ندارند و براي همين آويزان تئاتر شهر و جشنواره ها مي شوند. دانشجوي ما فضاي ابداع نفس كشيدن و آزمون ندارد » . عليرضا خمسه هم اظهارنظر كرده است : « مسايل دانشگاه ها مثنوي هفتادمن است . اگر دردم يكي بودي چه بودي به جز نيروي جوان كه آمادگي پذيرش مطالب جديد را دارد هيچ چيز اميدوار كننده اي وجود ندارد و سرانجام مهرداد راياني مخصوص گفته است : « رابطه معقولي بين سيستم آموزشي و سيستم اجراي تئاتر وجود ندارد و هر كدام ساز خود را مي زنند » .